Кіріспе

Oystermouth Castle (Castell Ystum Llwynarth) - Уэльстегі нормандық тас қамалы. Ол Говер түбегінің шығыс жағында, Мэмблс ауылына жақын, Суонси шығанағына қарай орналасқан.

Ертедегі қамал

Бірқатар антикварлар нормандық қамал бұрынғы жергілікті бекініс орнында салынғанын айтады. Самуэль Льюис пен Николас Карлайлдың XIX ғасырдағы еңбектерінде бұл бекініс ортағасырлық Уэльс әдебиетіндегі "Кэр-Тави" деп аталады. Бұл атау Уэльс қамалының (Кэр) нормандар Ойстермут немесе Суонси қамалын салғанға дейін Тау өзенін күзету үшін мұнда салынғанын көрсетеді. Бірінші нормандық қамалдың негізін Огмор қамалынан Майкл Джонс 1106 жылдан кейін, нормандар Гоуэрді басып алғаннан кейін көп ұзамай қалады. 1116 жылы Дехьюбарт уэльстері Гоуэр түбегін қайта басып алып, Михаилды өртенген қамалынан қашуға мәжбүр етті. Қамал көп ұзамай қайта салынды, бірақ 1137 жылы Гоуэрді Дехьюбарт князьдері қайта басып алғанда тағы да қираған болуы мүмкін. Лондон немесе Лондон әулеті 1215 жылы Гоуэрді Ұлы Льюэллин басшылығымен уэльстер қайта басып алған кезде толықтай жойылды. 1220 жылы уэльстер түбектен қуылды және Англияның Генрих III үкіметі Гоуэр барониясын Джон де Браузға қайтарды, ол Суонси және Ойстермут қамалдарын қайта салды.

Де Брауздың қолында

13 ғасырда Брауз отбасы Гоуэрдің иелері болды және қамал олардың кең жер иеліктері мен құқықтарының бір бөлігі ретінде сақталды, соның ішінде Гоуэрдегі және Уэльс шебіндегі басқа да қамалдар. Де Брауз әулеті Ойстермут қамалын таспен қайта салуға шамасы келді. Биік қоршау қабырғасы, ішкі ғимараттар, шіркеу, жертөлелер, әр қабатында ошақтары мен дәретханалары бар үш қабатты тұрғын үйлер салынды. Қамалда жайлы тұруға қажетті барлық жағдайлар жасалған, сонымен қатар ол тиімді нығайтылды. Ғасыр соңына қарай Свонси қамалынан гөрі Ойстермут олардың басты резиденциясына айналды. 1284 жылдың желтоқсанында Эдуард I мұнда қысқа ғана уақытқа келді. 1331 жылға қарай Гоуэрдің иелері басқа жерге көшіп кетті және 14 ғасырда қамалдың маңызы азайды. Соңғы де Брюс лордінің қызы Алина де Брюс, шіркеуді жақсартып, Оңтүстік Уэльстегі ең әдемі шіркеулердің біріне айналдырды, кейін Джон де Моубрейге үйленді. Гоуэр иелігі, Ойстермут қамалымен бірге, осы неке арқылы де Моубрейлерге, содан кейін Герберттерге, одан кейін Сомерсеттерге өтті, олар Ворчестер маркизі және ақырында Бофорт герцогы атағын алды.

Құрып кету және ыдырау

Орта ғасырдан кейін қамал біртіндеп қирап кетті. Гоуэрде 1650 жылы жасалған сараптамада Ойстермут қамалы еш пайдасы жоқ, бірақ өте әдемі орналасқан ескі, құлаған қамал деп сипатталған. Ол 18-ғасырда сурет өнерінде көркем қираған орын ретінде бейнеленген, ал Джордж Грант Фрэнсис 1840 жылдары қамал Бофорт герцогына тиесілі болған кезде оны қалпына келтірді. 1927 жылы Бофорт герцогы қамалды Суонси корпорациясына тапсырды; қазіргі күні қамал Суонси қалалық және округтік кеңесінің жауапкершілігінде сақталуда.

2000-шы жылдардағы қалпына келтіру

2009 жылы Уэльстің Ұлттық Ассамблеясы туризмді дамыту мақсатында елдің тарихи ескерткіштеріне 19 миллион фунт стерлинг инвестиция салатынын хабарлады. Бағдарлама аясында Ойстермут қамалы 2010 жылы жабылып, 1 миллион фунт көлемінде қайта жаңартылды; ол келесі жылдың шілде айында көпшілікке қайта ашылды. Алғашқы консервациялық жұмыстардан кейін Ойстермут қамалы 2011 жылдың шілде айының ортасында қайтадан көпшілікке есігін ашты. Жобаға жаңа келушілерге арналған жабдықтар, білім беру орталығы, кіру жолдарының жақсартуы, сондай-ақ 30 фут биіктіктегі әйнек платформа және Алина шіркеуіне жететін көпір кіреді.

Қалдықтың ерекшеліктері

Есік қақпасының екі жағындағы қабырғалар ішке қарай иілген, бұл қақпа ғимаратына екі дөңгелек мұнара салынбақ болғанын көрсетеді. Бұлардың ең болмаса бірде салынғаны белгісіз. (Шатыр блогының екінші қабатындағы) шапельде 14-ғасырлық оюлы терезелер бар. Жергілікті дәстүр бойынша, шапель Алин де Моубрейдің жетекшілігімен салынған. Жақында шапельде 14-ғасырға жататын әсем ортағасырлық суреттің қалдықтары табылды. Сақталған сурет 700 жылдан астам уақыт бұрын жасалғаны және тарихи орынның шапель аймағындағы консервациялық жұмыстар кезінде табылғаны белгілі. Ауа райының әсерінен сурет уақыт өте келе зардап шекті, бірақ Cadw сарапшыларының талдауы оның екі аркалы шатыр екендігін, ішінде періштелердің бейнесі бар екенін көрсетеді. Суреттен қалған айқын элементтердің арасында көп қауырсыны бар қанат және сары шашы бар, нимбпен оралған бас пішінін құрайтын дөңгелек пішіндер бар. Бұл сурет өте маңызды және 14-ғасырдың басында Алина де Бреосқа жатқызылатын шапельдің бастапқы дизайнының куәсі деп саналады, ол бір кезде үлкен көркем туындының бөлігі болған.

Есімдес

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік теңіз күштері HMT Oystermouth Castle теңіз траулерін пайдаланды.