Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Герман философы және заң ғалымы
German philosopher and legal scholar
Германн Хеллер (17 шілде 1891 – 5 қараша 1933) – еврей тегінен таралған неміс заң ғалымы және философы. Веймар Республикасы кезінде Германия Социал-демократиялық партиясының (СДПГ) марксистік емес қанатында белсенділік танытты. Ол мемлекетке және ұлтшылдыққа қатысты әлеуметтік-демократиялық қатынастардың теориялық негіздерін жасауға тырысты. СДПГ-ның салыстырмалы түрде консервативті Hofgeismarer Kreis тобында саяси белсенділік көрсетті және осы топтың қағидаларын жазған автор деп есептеледі.
Hermann Heller (17 July 1891 – 5 November 1933) was a German legal scholar and philosopher of Jewish descent. He was active in the non Marxist wing of the Social Democratic Party of Germany (SPD) during the Weimar Republic. He attempted to formulate the theoretical foundations of the social democratic relations to the state, and nationalism. He was politically active in the relatively conservative Hofgeismarer Kreis of the SPD and is believed to have authored the group's statement of principles.
Өмірбаян
Геллер Австрияның Силезия аймағындағы Тешен қаласында дүниеге келген. Бірінші дүниежүзілік соғыста ерікті болып әскерге шақырылып, австро-венгр артиллерия полкінде қызмет еткен. Соғыс майданында жүрек ауруына ұшыраған. 1921 жылы биші Гертруд Фалькеге (танымал неміс ақыны Густав Фалькедің қызы) үйленген. Олардың Джейн, Рут және Лукас есімді үш баласы болды. Люси Хеллер, Бруно Хеллер, Эмили Хеллер және Зоя Хеллер – оның немерелері. 1928 жылы Хеллер Элизабет Ланггессермен қысқа ғана қарым-қатынаста болды. 1929 жылы олардың қызы Корделия дүниеге келді. Өмірінің қысқа мерзімінде ол көптеген саяси пікірталастар мен дау-жанжалдарға қатысты, оның ішінде Ханс Келсен, Карл Шмит және Макс Адлермен болған пікір алмасулары ерекше көзге түседі. Қысқасы, Геллердің теориялары – гегельдік әлеуметтік теорияны қайта қарау және Бернштейннің ревизионизмін толықтыру болып табылады. Хеллер ұлттық мемлекеттің әлеуметтік, мәдени және саяси құрылымдарына жұмысшы табының интеграциялануын қажет етеді. Карл Шмитке қарсы, ол төтенше жағдай емес, керісінше, әлеуметтік және саяси тұрақтылықтың күйі егемендікті анықтайды деп мәлімдеді. Ол Карло Шмидке зор ықпал еткендігі үшін белгілі, ол өз кезегінде Германия Конституциясының көп бөлігін жазып, СДПК реформасының негізгі күші болды. 1933 жылы Хеллер әйелі мен балаларымен бірге эмиграцияға мәжбүр болды және сол жылы Мадридте қайтыс болды, өзінің ең маңызды еңбегі – Staatslehre-сі аяқталмай қалды. Оның үш томдық жинақталған еңбектері Тюбингендегі Mohr Verlag баспасында жарық көрді. Соңғы кезде Геллердің еңбектеріне, әсіресе Германияда қызығушылық қайтадан артып келеді. Оның кейбір еңбектері ағылшын тіліне аударылған. Оның көзқарастары Жапонияда да, испан тілінде сөйлейтін елдерде де әсерлі болды. Демократия, либерализм және авторитаризмді зерттейтін саясаттанушылар арасында Геллердің еңбектері 2010 және 2020 жылдары жаңа қызығушылық тудырды. Олар "авторитарлық либерализм" терминінің бастауын 1933 жылғы оның мақаласына байланыстырады.
Heller was born in Teschen, Austrian Silesia. In World War I he volunteered for the army, served in an Austro Hungarian artillery regiment and got a heart disease at the front. In 1921 Heller was married to the dancer Gertrud Falke (daughter of famed German poet Gustav Falke). They had three children, Jane, Ruth, and Lukas. Lucy Heller, Bruno Heller Emily Heller, and Zoë Heller are his grandchildren. In 1928 Heller had a short relationship with Elisabeth Langgässer. Their daughter, Cordelia, was born in 1929. In his short life, he was involved in a number of political debates and controversies, most notably with Hans Kelsen, Carl Schmitt and Max Adler. In short, Heller's theories are both a reinterpretation of Hegelian social theory and an emendation of Bernstein's revisionism. Heller calls for the integration of the working class in the social, cultural and political structures of the nation state. Against Carl Schmitt he argued that it is not so much the state of emergency, but rather the state of social and political stability which defines the sovereign. He is generally perceived to have been a major influence on Carlo Schmid who, in turn, drafted most of the German Constitution and was the main force behind the reform of the SPD. Heller was forced to go into exile in 1933 with his wife and children, and died in Madrid in the same year, leaving his magnum opus, Staatslehre, unfinished. His collected works, in three volumes, have been published by Mohr Verlag of Tübingen. Recently, there has been a renewed interest in Heller's work, especially in Germany. Some of his work has been translated into English. His views have been influential in both Japan and the Spanish speaking world. Among political scientists who study democracy, liberalism and authoritarianism, Heller's work has had a renewed interest in the 2010s and in the 2020s. They attribute the origin of the term "authoritarian liberalism" to a 1933 article by him.