Базил Хетцель: Аустралиялық медицина зерттеушісінің өмірі мен еңбектері
Basil Hetzel
Базил Стюарт Хетцель – австралиялық дәрігер, йод жетіспеушілігімен күресте үлкен үлес қосып, бүкіл әлемде қалқанша без аурулары мен кретинизмді азайтты. 🩺🇦🇺
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық медициналық зерттеуші Базил Стюарт Хетцель (13 маусым 1922 – 4 ақпан 2017) – бүкіл әлемде қалқанша бездің үлкейіп кетуіне (зоб) және кретинизмге негізгі себеп болатын йод тапшылығымен күреске зор үлес қосқан австралиялық медициналық зерттеуші.
Australian medical researcher
Basil Stuart Hetzel (13 June 1922 – 4 February 2017) was an Australian medical researcher who made a major contribution to combating iodine deficiency, a major cause of goitre and cretinism worldwide.
Ерте өмір және білім
Хетцель Лондонда Элинор Хетцель (қыздығы Уотт) және анестезиолог Кеннет Стюарт Хетцельдің отбасында дүниеге келді. Хетцельдің ата-анасы бастапқыда Оңтүстік Австралиядан шыққан, бірақ Кеннет Университет колледжінің ауруханасында жұмыс істеген кезде Лондонда болған. Олар 1925 жылы Аделаидаға қайтып келді. Ол жерде ол, ағасы Питермен (1924 жылы туған) бірге Аделаидадағы Король колледжінде және Сент-Петер колледжінде білім алды. Хетцель 1940-1944 жылдары Аделаида университетінде медицинаны оқыды. Медицина студенті болғандықтан, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде оған жұмысты сақтап қалу статусы берілді. Кейіннен ол Австралия Корольдік әуе күштеріне медициналық офицер болып қабылдануға өтініш берді, бірақ 1945 жылы ұзаққа созылған өкпе туберкулезі салдарынан денсаулығына байланысты қабылданбады. Ол 1950-ші жылдары Фулбрайт зерттеу стипендиясын жеңіп алды, соның ішінде Нью-Йорк ауруханасында жұмыс істеді. 1954 жылы Хетцель отбасымен бірге Лондонға сапар шекті, онда ол Сент-Томас ауруханасының эндокринология және метаболизм бөлімінде зерттеушілік грант алды.
Hetzel was born in London to Elinor Hetzel (née Watt) and Kenneth Stuart Hetzel, an anaesthetist. Hetzel's parents were originally from South Australia but in London at the time while Kenneth worked at the University College Hospital. They returned to Adelaide in 1925. There he, along with his brother Peter (born 1924), was schooled at King's College and St Peter's College, Adelaide. Hetzel studied medicine at the University of Adelaide from 1940 to 1944. As a medical student, he was granted reserved occupation status during World War II. He later applied to join the Royal Australian Air Force as a medical officer but was denied on grounds of being unfit due to a long bout of pulmonary tuberculosis in 1945. He was a Fulbright Research Scholar in the 1950s which included an appointment at New York Hospital. In 1954, Hetzel and his family travelled to London where he undertook a Research Fellowship in the Department of Endocrinology and Metabolism at St Thomas' Hospital.
Мансап
Медициналық білімін аяқтағаннан кейін оның алғашқы жұмысы 1946-1947 жылдары Парксайд психиатриялық ауруханасында резидент-дәрігер болып жұмыс істеу болды. Фулбрайт стипендиясы бойынша міндеттемелерін орындағаннан кейін, Гетцель Аделаида университетінің алғашқы Мишелл зерттеу стипендиаты болып тағайындалды, онда ол үш жыл бойы қызмет етті. Содан кейін ол Аделаидадағы Королева Елизавета ауруханасында медицина пәнінің оқытушысы қызметін атқарды, ал кейін Монеш университетіне Әлеуметтік және профилактикалық медицина кафедрасының алғашқы профессоры болып көшті. 2001 жылы Королева Елизавета ауруханасы оның құрметіне Базиль Гетцель атындағы Медициналық зерттеулер институтын құрды. 1956 жылы Гетцель Оңтүстік Австралия психикалық денсаулық қауымдастығының негізін қалаушы мүшесі болды және басқа мүшелермен бірге бүгінге дейін жұмыс істеп келе жатқан Lifeline дағдарыс көмек көрсету қызметін құруға көмектесті. Ол сонымен қатар CSIRO Адамның тамақтану дивизиясының алғашқы директоры лауазымын атқарды. Гетцель 1992 жылдан 1998 жылға дейін Оңтүстік Австралия университетінің канцлері болды, ол университеттің құрылғаннан кейін көп ұзамай тағайындалды. 2005 жылы университеттің Шығыс қалашағындағы денсаулық сақтау ғылымдары ғимараты Базиль Гетцель ғимараты деп аталды, ал кампус кітапханасында оның зерттеулерінің жинағы бар Гетцель бөлмесі де бар. Гетцель 1992 жылдың сәуірінен 2000 жылдың мамырына дейін Оңтүстік Австралияның вице-губернаторы болды. Ол 1998 жылдан 2007 жылға дейін Боб Хоук премьер-министрлік орталығының төрағасы болды.
His first job after completing medical studies was as a Resident Medical Officer at Parkside Mental Hospital from 1946 to 1947. Upon completion of his Fulbright Scholar commitments, Hetzel was appointed as the first Michell Research Scholar at the University of Adelaide, where he remained for three years. He then undertook the role of Reader in Medicine at the Queen Elizabeth Hospital, Adelaide before moving to Monash University as the Foundation Professor of Social and Preventive Medicine. In 2001, the Queen Elizabeth Hospital established the Basil Hetzel Institute for Medical Research in his honour. In 1956, Hetzel became a founding member of the South Australian Mental Health Association, and along with other members, went on to assist with the establishment of the crisis support service Lifeline which still runs today. He also held the position of first chief of the CSIRO Division of Human Nutrition. Hetzel was the Chancellor of the University of South Australia from 1992, shortly after its establishment, until 1998. In 2005, the building for health sciences at the university's City East campus was named the Basil Hetzel building and the campus library also has a Hetzel room which contains a collection of his research. Hetzel was Lieutenant Governor of South Australia from April 1992 to May 2000. He was chair of the Bob Hawke Prime Ministerial Centre from 1998 to 2007.
Зерттеу
Гетцель сол кездегі Аумақтың Қоғамдық денсаулық сақтау департаментімен Папуа-Жаңа Гвинеяның шалғай аймақтарында жұмыс істеді, және оның зерттеулері эндемиялық зоб пен онымен байланысты кретинизмнің йод жетіспеушілігіне байланысты екенін көрсетті. Ол сондай-ақ диеталық қосымшалардың қолданылуы осы аурулардың толық алдын алуға мүмкіндік беретінін дәлелдеді. 1980 жылдары Хетцель Австралияның Халықаралық даму агенттігінің қолдауымен йодты қосымшаларды қолдаушы болып, бүгінде йодталған ас тұзымен қамтамасыз етілуде. Бұл, қазір Халықаралық йод желісі деп аталатын, бұрынғы Халықаралық йод тапшылығы ауруларын бақылау жөніндегі кеңес (ICCIDD) құрылуына түрткіс болды. Оған БҰҰ, Жақсартылған тамақтану жөніндегі жаһандық альянс, ЮНИСЕФ, Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы және Дүниежүзілік банк сияқты әртүрлі үкіметтік, үкіметтік емес және қоғамдық ұйымдар қаржылай көмек көрсетеді. ICCIDD йод тапшылығы аурулары жөніндегі сарапшы орган болып саналады және йод тапшылығын алдын алу бойынша ұлттық бағдарламаларды іске асырады. Олардың әрекеттері нәтижесінде көптеген елдер адамдар мен жануарларға арналған тұзды йодтауды міндетті етіп заңдастырды. Бұл табыстың көп бөлігі Хетцельдің "йод тапшылығы ауруларын жоюға деген шаршамас берілгендігіне" байланысты. 2010 жылы ICCIDD йодты тамақтану туралы хабардарлықты арттыруға үлес қосқан тұлғаларға Базил Гетцель атындағы халықаралық коммуникациялар сыйлығын тағайындады. 2000 жылға қарай әлемдегі үй шаруашылықтарының 70% йодпен толықтырылған. 1960 жылдары ол Папуа-Жаңа Гвинеяда йод тапшылығы мен туа біткен балалардың миына ауыр зақым арасындағы байланысты анықтаған зерттеулерге жетекшілік етті.
Hetzel worked in remote areas of Papua New Guinea with the Public Health Department of the then Territory, and his research concluded that the endemic goitre and associated cretinism was attributable to an iodine deficient diet. He also demonstrated that dietary supplementation would entirely prevent these illnesses. In the 1980s Hetzel, supported by the Australian Agency for International Development, became an international advocate for iodine supplementation, which is now taken for granted with iodinated table salt. This was part of the stimulus for the creation of the Iodine Global Network, then called the International Council for Control of Iodine Deficiency Disorders (ICCIDD), which is funded by various government, non government and community organisations including the United Nations, the Global Alliance for Improved Nutrition, UNICEF, the World Health Organization, and the World Bank. The ICCIDD is considered the expert body regarding iodine deficiency disorders and they implement national programs for the prevention of iodine deficiency. As a result of their advocacy, many countries have now legislated that salt for human and animal consumption must be iodised. Much of this success has been attributed to Hetzel's "indefatigable dedication to elimination of iodine deficiency disorders." In 2010, the ICCIDD established a Basil Hetzel International Award for Communications for individuals who contribute to promoting awareness of iodine nutrition. It is claimed that iodine supplementation has been achieved in 70% of households worldwide by 2000. In the 1960s, he led research in Papua New Guinea that identified the link between iodine deficiency and significant brain damage in unborn children.
Жеке өмір
1946 жылы Хецель Мэри Хелен Эйлсқа үйленді. Олардың бес баласы болды: Сьюзан (1947 жылы туған), Ричард (1949 жылы туған), Роберт (1951 жылы туған), Джей (1952 жылы туған) және Элизабет (1956 жылы туған). Хелен 1980 жылдың желтоқсан айында қатерлі ісіктен қайтыс болды. 1983 жылы Хецель Гиллонг грамматикалық мектебінің директоры Чарльз Фишердің жесірі Энн Фишерге қайта үйленді. Хецель Аделаидадағы "Пилгрим" біріктіру шіркеуінің мүшесі болды. Хецель 2017 жылдың 4 ақпанында 94 жасында дүние салды.
Hetzel married Mary Helen Eyles in 1946. Together they had five children; Susan (born 1947), Richard (born 1949), Robert (born 1951), Jay (born 1952) and Elizabeth (born 1956). Helen died of cancer in December 1980. In 1983 Hetzel married again, to Anne Fisher, the widow of the headmaster of Geelong Grammar School, Charles Fisher. Hetzel was a member of Pilgrim Uniting Church in Adelaide. Hetzel died on 4 February 2017, aged 94.