Кіріспе

анархист
француз анархисі (1858–1942)

Себастьен Фаур (6 қаңтар 1858 – 14 шілде 1942) – француз анархисі, сотталған жыныстық қылмыскер, бостандық ойлаушы және дінсіздік жақтаушысы, сондай-ақ синтез анархизмінің негізгі идеологы.

Өмірбаян

Еркін ойшыл болғанға дейін Фаур семинарист болған. 1888 жылы анархизмге көшкенге дейін ол саясатта социалист ретінде қатысты. 1894 жылы ол "Отыздың соты" ("Procès des trente") ісі бойынша сотталды, бірақ ақталды. Сол жылы әкесі Огюст Вайланның өлім жазасына кесілгеннен кейін Сидония Вайланның қамқоршысы болды. 1895 жылы ол Луиза Мишельмен бірге Жозеф Дежактың бұрынғы журналының атын алған "Le Libertaire" журналын құрды. Дрейфус ісі кезінде ол Альфред Дрейфустың басты қолдаушыларының бірі болды. 1904 жылы ол Рэмбуйеге жақын жерде "Ла Руш" ("Кілегей") деп аталған либертариандық мектеп ашты, ол 1917 жылдың ақпанында жабылды. 1916 жылы "Ce qu'il faut dire" мерзімді басылымын жариялады. Фаур сонымен қатар (Волинмен бірге) Синтезді, яки синтез анархизмін құрды, ол анархистік федерацияларды ұйымдастырудың ықпалды түрі болды. Ол сондай-ақ Испаниядағы азаматтық соғыс кезінде Дюрути колоннасының француз тілді жасағына Себастьен Фаур ғасыры деген ат берді.

Синтездік анархизм

Анархистік синтез туралы талқылау 1926 жылы орыс эмигранттарының «Диэло Труда» тобы жазған Либертариандық коммунистердің ұйымдастыру платформасы туралы талқылау аясында туындайды. Синтездің басты мақсаты – анархистік қозғалыстың көптеген елдерде үш негізгі бағытқа бөлінуі: коммунистік анархизм, анархо-синдикализм және индивидуалистік анархизм. Сәл кейін «Анархистік синтез» атты мәтінінде ол «бұл ағымдар өзара қарама-қайшы емес, керісінше, бірін-бірін толықтырады, әрқайсысының анархизмде өзіндік орны бар: анархо-синдикализм – бұқаралық ұйымдардың күші және анархизмді іс жүзіне асырудың ең тиімді жолы; либертариандық коммунизм – әр адамның қажеттіліктеріне сәйкес еңбек өнімдерін бөлуге негізделген болашақ қоғам; анархо-индивидуализм – қанаушылықты жоққа шығару және жеке тұлғаның даму құқығын бекіту, оның барлық қажеттіліктерін қанағаттандыруға ұмтылу» деген пікірді білдіреді.