Кіріспе

Испан актрисасы және модель, 1974 жылғы Miss Universe жеңімпазы, 19 ғасырдың ақсүйек әйелі. Дегенмен, Miss Universe ұйымы компанияның қоғамдық беделін сақтап қалу мақсатында Муньос 1974 жылғы Miss Universe титулының ресми иегері болып қалатынын қатаң талап етті, себебі бұл титул бірінші орын алған Уэльс мисс Хелен Элизабет Морганға ұсынылмады – ол кейін 1974 жылғы Miss World жеңімпазы атанды және өзі де тәжді жеңгеннен кейін бірнеше күн өткен соң тақтан түсірілді. Муньос мұрагеріне тәжді табыс етуден бас тартқандықтан, 21-ші Miss Universe 1975 жылы Miss Universe тәжін беруге міндетті болды.

Кинодағы мансабы

Ол жеңісінен кейін әртүрлі кинорежиссерлер оған қызығушылық танытты. Кинодағы алғашқы қадамдары 1973 жылы Роберто Бодегас режиссерлік еткен және Хосе Луис Гарси сценарийін жазған «Бақытты некедегі өмір» фильмінде болды. Ол жарнамаға құмар үйленген Хосе Сакристанның сүйкімді әйелін ойнады. «Лолитаның токатасы мен фугасы» фильмінде ол әдемі кеудесін көрсеткен бүлікшіл қыз болды, бұл фильмнің танымалдылығына үлкен үлес қосты. 70-ші жылдары испан киносы дестапе дәуірінде болды [қос мағынасы: «либерализация» және «жылаңаштық»], ал Ампаро Муньостың керемет келбеті өзін ашуға мүмкіндік берген 9 фильмде көрінді, соның ішінде «Clara es el Precio» (Vicente Aranda, 1975) және «The Other Bedroom» (Eloy de la Iglesia, 1976), онда Ампаро кейіннен күйеуі болатын актер және әнші Патси Андионмен бірге түсті. «Volvoreta» (José Antonio Nieves Conde, 1976), «Del amor y de la muerte» (Antonio Giménez Rico, 1977) және басқа фильмдерде ойнағаннан кейін, оның кинокарьерасы продюсер Элияс Кверехетамен қарым-қатынас бастағанда маңызды өзгеріске ұшырады. Ол Испанияда бірден танымал болды, Нино Браво, Педро Карраско, Росио Дюркаль, Росио Джурадо, Камило Сесто, La Pandilla және 1970-ші жылдардағы басқа да испандық жұлдыздармен бірге, «Мисс Әлем» сайысындағы жеңісінен кейін сәтті шоу-бизнес мансабын бастады. 1979 жылы Муньос Карлос Саураның «Ана 100 жасқа толады» комедиясында ойнады. Одан кейін 1982 жылы «Тудо ун Хомбре» («Нағыз еркек»), 1999 жылы «Жұлдыздар астындағы жұмақ» және 2003 жылы «Эль Тахур» фильмдерінде түсті. 1980 жылы ол Мексикаға көшіп, антиквариат дүкенін ашқан чилилік Флавио Лабаракамен серіктестік құрды. 1983 жылы ол 18-ші «Мисс Әлем» иесімен бірге филиппиндік «Hayop Sa Ganda» («Адамгершіліктен тыс сұлулық») фильмінде ойнады, бірақ түсірілім алаңындағы темпераменті мен кешігуінен туындаған өшпенділікке ұшырады, сондай-ақ фильмнің продюсерлеріне, тіпті өзінің талант агенті, Натали Паланкаға қарсы шықты, оны қоғамда физикалық зорлыққа ұшыратты. Бұл әрекеті үшін Муньос Филиппин сотында Паланка тарапынан сотқа берілді (қатысусыз сот отырысы) және кейіннен Маниланың қалалық соты кінәлі деп танылды. 1989 жылы ол Фернандо Леон де Араноаның «Familia» фильмімен испан киносына оралды және актриса ретінде жаңа өмір бастады. 1991 жылы ол Филиппинде Виктор Гиярромен бірге тұрды, осылайша жеті жылға (1989-1996) кинодан жоғалып кетті, бірақ ақырында оның жақын туыстары Испанияға оралуын өтінді, осыдан кейін Муньостың меланхолиясы мен қатты психикалық депрессиясы басталды. Сәйкесінше, католик дінінде тәрбиеленгенімен және крещениеден өткенімен, Муньос 1990-шы жылдардың басында Тибет буддизмі, Индонезия-Бали индуизмі және Сока Гаккай тәжірибелері сияқты әртүрлі Жаңа дәуір философияларын зерттеді. 1996 жылы Испанияға оралғаннан кейін, таблоид газеттерінде жезөкшелік, психикалық депрессия, есірткіге тәуелділік, Паркинсон ауруы және адам иммуножеткіліксіздік вирусы туралы айыптаулар көбейді, сонымен қатар кедейлік пен меланхолия Муньостың қоғамдық беделін түсірді, сондай-ақ физикалық құлдырау эмоционалдық ұятқа және қоғамнан шеттеуге әкелді.

Жеке өмір

1976 жылы Муньос «The Other Bedroom» фильмін түсіру кезінде әнші-сазгер Франсиско Андион Гонсалеспен танысты, ол кейін күйеуі болды. Осыған байланысты ол Андионның өзіне жасаған зорлық-зомбылықты айтып, кейіннен жүктілігін жоғалтты. Олар 1976 жылдың 16 мамырында үйленді және 1978 жылы ажырасты. Алайда, Испания Конституциясына сәйкес, осы некеге қатысты бұзушылықтар болғандықтан, ол 1983 жылға дейін заңды түрде аяқталмады. Кейіннен Муньос Антонио Флорес, Висенте Фернандес және Максимо Вальвердемен қысқа мерзімді романтикалық қарым-қатынаста болды. Сонымен қатар, ол Хосе Коронадомен және есімдері аталмаған саясаткермен де қарым-қатынаста болды, бұл туралы ақпарат ешқашан жұртшылыққа жарияланбады. Кейіннен ол 1980 жылы Мексикада тұрғанда Флавио Лабаркамен, ал 1991 жылы Филиппинде Виктор Рубио Гуйярромен кездесті. Екеуі де есірткіге тәуелді болғандықтан, Муньос екеуімен де қарым-қатынасын үзді. Муньостың өміріндегі ең маңызды некеден тыс қарым-қатынасы испандық кинопродюсер Элияс Кверехетамен болды. Олар 1978 жылы «Мама cumple cien años» фильмінің түсірілім алаңында танысты, бұл фильм 52-ші «Оскар» сыйлығының «Үздік шетелдік фильм» номинациясына ие болды. Бұл қарым-қатынас көп шу көтерді. Олардың қарым-қатынасының басында Муньос Кверехетадан ажырасуды сұрады, бірақ ол өзінің жалғыз қызы Грейсия Кверехетаның алдында үлкен ұятқа қалмас үшін (өйткені ол діншіл католик отбасынан шыққан) ажырасудан бас тартты. Ол әйелі Мария дель Кармен Маринмен бірге өмір сүрді, бірақ олар бөлек өмір сүргенімен, ресми ажыраспады және ешқайсысы да ажырасуға тырыспады. Осыған байланысты, 1996 жылы қайтадан жұп болып біріккеннен кейін, Муньос жасырын сүйікті ретінде олардың одағын бұзуға тырыспады, сондай-ақ некелік немесе отбасылық құқықтар үшін күреспеді.

Өлім

Муньос ұзақ жылдар бойы денсаулық мәселелерімен күресіп келді. 1975 жылы оған психикалық депрессия диагнозы қойылды. 1991 жылдың көктемінде ол жедел панкреатиттен зардап шекті. 2003 жылы оған ми ісігі және кішкене мидың жанындағы артериялық ақаулық анықталды. Дәрігерлер Муньосқа өлімнің жақын екенін хабарлады, соның салдарынан ол екі ми аневризмасына шалдықты, алғашқысы оның денесінің жартысын параличтеді. Ол 2011 жылдың 27 ақпанында (56 жасында) Малагада қайтыс болды, және оның жеке тілегі бойынша өте жасырын жерлеу рәсімі өткізілді. Оның денесі 2011 жылдың 1 наурызында кремацияланды, ал оның қабір тасы Испанияның Малага қаласындағы Рим-католик шіркеуіне қарасты Сент-Михаэль зиратында орнатылған.

Фильм

Жыл Фильм рөлі Ескертпелер
1973 El diablo en persona Lupita
1974 Vida conyugal sana modelo publicitaria
Tocata y fuga de Lolita Lolita Villar
1975 Sensualidad Ana Clara es el precio Clara Valverde
1976 La otra alcoba Diana
Mauricio, mon amour Доктор Вероника Англада
Volvoreta Volvoreta
1977 Del amor y de la muerte Elena
Acto de posesión Berta
1979 Некелік сақина Alba
Мама жүз жылды толтырады Natalia
Брюссель кинофестивалінің үздік қосалқы актриса сыйлығы – Номинация
Оскардың үздік шетелдік фильм номинациясы
Сан-Себастьян халықаралық кинофестивалінің үздік операторлық жұмысы үшін жүлдесі
El tahúr Alejandra
1980 Мемориал дәрігер қонағы Magdalena
Dedicatory Clara – Канн кинофестивалінде Алтын пальма сыйлығына ұсынылды
1981 El Gran Triunfo Rosita Montes
La mujer del ministro Teresa
Como México no hay dos Silvia Escandon
Las siete cucas Cresencia
Trágala, perro Sor Patrocinio
1982 Si las mujeres mandaran (o mandasen) Agustina
Hablamos esta noche Clara
El gran mogollón María Ángeles
1983 Todo un hombre Laura Monteros
Hayop sa ganda
Se me sale cuando me río
1984 El balcón abierto La Mujer
1985 La reina del mate Cristina
1986 Lulú de noche Nina
Delirios de amor Angélica Durán
1987 Las dos orillas
Los invitados
La catalana
En penumbra Helena
1988 La luna negra Lilit – Сан-Себастьян халықаралық кинофестивалінде үздік операторлық жұмысы үшін жүлде
Sitges Film Festival and Fantasporto Film Festival
1989 Al acecho
1996 Familia Carmen – Ванкувер халықаралық кинофестивалінде үздік операторлық жұмысы үшін жүлде
Festival Internacional de Cine de Mar del Plata
Licántropo Dra. Mina Westenra
1997 Fotos Rosa – Ситжес кинофестивалінде үздік фильм
Брюссель халықаралық фантастикалық кинофестивалінде ұсынылды
Elles Maria – Палм-Спрингс халықаралық кинофестивалінде көрсетілді
1999 Tierra de cañones La Cantero
2000 Un paraíso bajo las estrellas Olivia – Санденс кинофестивалінде көрсетілді