Кіріспе

Жапондық Ничирен буддистік қарсылық тобы 1980 жылдың шілдесінде құрылды, бұл атау бастапқыда Nintendo сауда көрмесі үшін қолданылған.

Шошинкай (正信会), толық атауы Ничирен Шошу Шошинкай (日蓮正宗正信会) – 1980 жылдың шілдесінде шамамен 200 Ничирен Шошу діни қызметкерінен құрылған жапондық Ничирен буддистік қарсылық тобы. Олардың көпшілігі бұрынғы Бас діни қызметкер Ниттацу Хосойдың шәкірттері болса, олардың ізбасарлары Сока Гаккайға сын көзқарас білдірді. Бұл ұйым 67-ші Бас діни қызметкер Никкен Абэнің мұрагерлік құқығын мойындамауымен белгілі. 1980 жылы Никкен Абэ ұйымды одан әрі наразылық көрсеткені үшін қуды, ал Ничирен Шошуға оралғандарды діни қызметтен шеттету және сынақ мерзімі ретінде жоғары лауазымдарынан төмендету шараларын қолданды. Осы діни қызметкерлердің көпшілігі қарттап, қайтыс болды, ал олардың ғибадатханаларына жаңа, жас Ничирен Шошу діни қызметкерлері кірісіп, бас ғибадатхана Тайсэкидзиге басқаруды жүзеге асырды. Ал қалғандары зейнеткерлікке шыққанға дейін басқа Ничирен секталарына қосылды.

Өмірбаян

1970-ші жылдары Сока Гаккай бірқатар іс-шаралар жүзеге асырып, Ничирен Шошу дін қызметкерлері мен жамағатының көпшілігі дәстүрлі Ничирен Шошу ілімінен ауытқу деп санайтын бірнеше идеяларды таратып, жариялады. Нәтижесінде, дін қызметкерлері мен дәстүрлі жамағат арасындағы наразылық күшейіп, бөлініс сөзсіз болды. 1978 жылдың 7 қарашасында Ничирен Шошу бас ғибадатханасы Тайсеки-джиде өткен арнайы басшылар кеңесінде, «Кешірім тілеу сапары» (Tozan) деп аталған жиында, Сока Гаккайдың жоғары басшылығы дін қызметкерлерінен кешірім сұрап, қарама-қайшылықтарды түзетуге және енді ешқашан Ничирен Шошу ілімінен тайып кетпеуге уәде берді. Бұл кешірім сұрауы кейіннен «Сейкё Шимбун» журналының қараша айындағы санында және 1978 жылғы желтоқсан айындағы «Дай Ничирен» басылымының қолжазбасында жарияланды. 1979 жылдың 24 сәуірінде Сока Гаккай президенті Дайсаку Икеда осы оқиғаға жауапкершілікті мойнына алып, қызметтен кетті. Сонымен қатар, 1979 жылдың 3 мамырында Сока Гаккайдың 40-шы жалпы мәжілісінде 66-шы бас дін қызметкері Ниттацу Хосой, ұйымның кешірім сұрауын қабылдап, Сока Гаккай Ничирен Шошу ілімін сақтауға берген салтанатты уәдесін орындау шартымен мәселені кешіретінін мәлімдеді. Ниттацу сондай-ақ өзінің дін қызметкерлеріне Сока Гаккайды ашық сынауды және Сока Гаккай мүшелерін ғибадатханалармен тікелей байланысқа түсуге ынталандыруды тоқтатуды бұйырды, бұл бұрынғы даулы мәселені одан әрі шиеленістірген еді.

Мұрагерлік дау

1979 жылғы 22 шілдеде Ниттацу созылмалы жүрек ауруынан қайтыс болды, өзінің мұрагерін тікелей атамастан. Сол кезде жас діни қызметкер болған Шинно Абэ, Ниттацуның өлімінен бұрын оған келесі Бас діни қызметкер болуға рұқсат бергенін, және оны 67-ші Бас діни қызметкер Никкен Абэ ретінде алмастырғанын мәлімдеді. Ол өзінің алдыңғысының саясатын өзгертіп, Сока Гаккайға онымен ынтымақтастық жасауға мүмкіндік берді. Бірақ кейіннен Шошинкайды құрған діни қызметкерлер (негізінен бұрынғы Бас діни қызметкердің шәкірттері) бұған келіспей, Сока Гаккай тек өз ауытқуларын жасырған деп мәлімдеді. Осы топтағы діни қызметкерлер өздерінің сын науқанын жалғастырып, күш-жігерлерін қозғалыс ретінде ұйымдастыру үшін Шошинкайды құрды. Жаңа Бас діни қызметкер Никкен және Ничирен Шошу басшылығының тоқтау туралы қайта-қайта ескертулеріне қарамастан, Шошинкай 1980 жылғы 24 тамызда үлкен митинг өткізді. Осы келіспеушілікке байланысты Никкен және Ничирен Шошу басшылығы көптеген діни қызметкерлерді олардың қатысқандығы үшін жазалады, оның ішінде бесеуін қауымнан шығарды. Шошинкай діни қызметкерлері бұл әрекетті тиімсіз деп жауап берді, себебі жазаны заңсыз Бас діни қызметкер салған. 1980 жылғы 13 желтоқсанда Шошинкай діни қызметкерлері Никкенге оның лауазымының заңдылығына күмән келтіретін құжат жіберді. Содан кейін олар 1981 жылғы 21 қаңтарда жергілікті сотқа Никкеннің тағайындалуын жою туралы талап арыз берді, Ниттацу оны ешқашан мұрагер деп атамағанын негіздеп. Никкен Шошинкай діни қызметкерлерінен айыптауларын қайтарып алуды талап етті, әйтпесе олар қауымнан шығарылады. Шамамен екі жүз діни қызметкер бас тартты. Қауымнан шығарылғандығы туралы хабарландыру жарияланғаннан кейін, олардың көпшілігі қайта орналасуды сұрап сотқа жүгінді, бірақ жергілікті сот барлық діни талаптарды, соның ішінде Никкеннің мәртебесін жою туралы өтінішті, Ничирен Шошудың ішкі мәселелері ретінде қарастырып, оларды секта ішінде шешуге болатынын шешті.

Кейінгі жылдар

Шошинкай Сока Гаккайға және Жоғарғы діни қызметкер Никкенге қарсы қызметін жалғастырды, тіпті жаңа жатақтарды дін қызметкерлеріне қабылдап, жаңа сенушілерге тиісті рәсімдер жасады. Шошинкай дін қызметкерлерінің көпшілігі Ничирен Шошю храмдарында өмір сүруді жалғастырды, оларға өмір бойында техникалық түрде рұқсат етілген еді. Бас храм Тайсекиджи осы храмдардың мүліктері Ничирен Шошуға қайтарылды деп мәлімдеді, себебі олардың иелері қайтыс болды немесе сот бұйрығымен шығып кетуге міндеттелді. Көптеген дін қызметкерлері қайтыс болды немесе дін қызметін тастап кеткенімен, тек бірнеше Шошинкай дін қызметкерлері Ничирен Шошуға оралды, тіпті олардың кесасы мен Коромо көйлегінен айырылып, жаза ретінде толық жаңадан бастаушы (козо) деңгейінен өтуге мәжбүр болды. Сәйкесінше, дін қызметкерлері қартайған сайын және Бас храм Тайсекиджимен байланысты жас дін қызметкерлері храм мүліктерін басқаруды өз мойнына алғандықтан, олардың храмдары Ничирен Шошудың бақылауында қалды. Осыған байланысты, 1980-ші жылдардағы бірнеше Шошинкай дін қызметкерлері жасы ұлғайған сайын басқа Ничирен секталарына өтті, соның ішінде Яманаси префектурасындағы Куон-дзидегі Ничирен Шу сектасы да бар. Олар сондай-ақ "Кофу Дандзё" (興風談所) деп аталатын зерттеу орталығын ашты, ол басқа Ничирен буддистік ұйымдарының назарын аударған, ғылыми мазмұны жоғары кітаптар шығарды.