Кіріспе

Түр этносы (сондай-ақ Кёо, Мон, Куой, Хо, Тай Пунг) Солтүстік Вьетнамның таулы аймақтарында, негізінен Ханойдың оңтүстік-батысында орналасқан Нхэ Ан провинциясында қоныстанған. Көптеген түр халқы вьетнам тіліне жақын туысқан то тілінде сөйлейді. 2019 жылы түр халқының саны 91 430 адамды құрады. Түрлер Вьетнамдағы виет тілінде сөйлейтін 4 негізгі топтың бірі болып табылады, ал қалғандары – вьет, мюонг және чът. "Түр" атауы "жергілікті" деген мағынаны білдіреді және бастапқыда тай этносының атауы ретінде қолданылған, алайда бұл қолданыс қазірде қолданылмайды.

Тарих

Түркі халықтары – әртүрлі вьеттік халықтардың әртүрлі қоспасы. 17 ғасырдың соңында Вьетнамда көптеген әлеуметтік дүрбелеңдер болды, осының салдарынан вьет және муонг халықтары вьет тілінде сөйлейтін басқа этникалық азшылықтардың, мысалы, куой халықтарының жеріне қоныс аударып, жергілікті тұрғындармен араласты. Эволюция кезеңінен кейін олар түркі деп аталды. Олардың мәдениеті вьет және муонг мәдениеттерінің элементтерін, сондай-ақ тай мәдениетінің элементтерін біріктіреді. Олардың киімдері Вьетнам, муонг және тай дәстүрлерінің ерте заманауи кезеңдегі үйлесімінен тұрады. Кейбір әйелдер Ао ба ба немесе Ао tứ thân сияқты киімдер киеді, бірақ оларға саронг пен бас киімі (кершиф) қосады. Ерлер қарапайым жеңіл көйлек пен шалбар киеді. Муонгтар сияқты, олардың көптеген киімдері тайлардан сатып алынады. Олар негізінен күріш пен рами өсіреді, ал қанаптан қаптар, аспақтар және торлар жасайды. Нге Ан провинциясының солтүстік коммуналарындағы үйлер муонгтардың үйлеріне ұқсас, ал оңтүстікте олар тай стилінде салынған.

Тілдер

Түр – гетерогенді топ; сондықтан жергілікті топтардың әрқайсысының өзіндік тілдері бар. Дегенмен, Түр тілдерінің барлығы Вьет тілдері тобына жатады. Нгуен Хюу Хоан (2009) Вьет тілдері тобындағы орнына сәйкес Түр тілдерін 5 топқа бөледі. Тэй Поунг (Пунг немесе Фонг) және Джан Лай (Лиха). Лексикостатистикалық зерттеулер Джан Лай мен Поунг тілдерінің негізгі сөздік қорының 85% ортақ екенін көрсетті. Осылайша, Нгуен (2009) оларды бір тілдің диалектілері деп санайды. Бұл тілде сөйлейтін адамдар негізінен Кон Куон және Тян Дюонг аудандарында қоныстанған. Лаостағы Хунг тілімен (Тум) тығыз байланысты болуы мүмкін. Cuối, Нгуен (2009) Cuối тілінің вьетнам, муонг және Поунг-Джан Лай тілдерінен ерекшеленетінін атап көрсетті. Бұл тілдің екі диалектісі бар: Тай-Хоа қаласындағы Cuối Nếp (немесе Cuối Làng Lỡ) және Тай-Хан коммунасындағы (Тан-Ки ауданы) Cuối Chăm. Негізгі сөздік қорының 66% Поунгпен ортақ болғандықтан, Нгуен (2009) Cuối тілін Tày Poọng-Đan Lai тілдерімен бірге Вьет Муонг және Chứt тармақтарына параллель жаңа тармақ құруды ұсынды. Mọn және Họ, Екі диалектінің 98% негізгі сөздік қоры ортақ, және олар Cuối және Poọng тілдерімен салыстырғанда Муонг тілдеріне жақын. Олардың негізгі сөздік қорының 77%, 79% және 71% тиісінше Mường Bi тілімен, Mường Ống тілімен және вьетнам тілінің Нге Ан диалектісімен сәйкес келеді. Әсіресе, Mọn және Họ тілдері лексикалық жағынан Нгуйен Xuân ауданындағы Муонг тіліне ең жақын (84%). Сондықтан Нгуен (2009) оларды Вьет Муонг тармағындағы бір тілге біріктірді, ол Муонг тілдерімен тығыз байланысты. Масперо (1912) бұл тілді Оңтүстік Муонг тілі деп атады. Kẹo тілінің сөздік қорының 99% вьетнам тілінің Нге Ан диалектісімен ортақ. Осылайша, Нгуен (2009) Kẹo тілін вьетнам тілінің диалектісі немесе тіпті Нге Ан диалектісінің субдиалектісі деп жіктеді. Thổ Lâm La және Thổ Như Xuân тілдерінің негізгі сөздік қорының 94% және 95% тиісінше Нге Ан диалектісімен ортақ. Алайда, Нгуен (2009) Түр тілдерінің екі түрінің вьетнам тілінде әртүрлі фонетикалық өзгерістерге ұшырағанын дәлелдеді. Сондықтан ол оларды вьетнам тілінің диалектілері немесе Вьет Муонг тармағының тілдері (Нгуань да осындай мәртебеге ие) арасындағы белгісіз жағдайға жатқызады.