Curtiss XF14C: Американдық теңіз әскерінің жобаланған истребителі
Curtiss XF14C
Curtiss XF14C: АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін жасалған экспериментальдық ұшақ. Lycoming XH 2470 қозғалтқышымен жабдықталған, радиалды емес ұшақтарға көшу.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Curtiss XF14C – американдық теңіз күштеріне арналған ұшақ. Ол 1941 жылы АҚШ Теңіз күштерінің кемеде пайдалануға арналған, жоғары өнімді жаңа истребитель ұшағын жасау туралы талабына жауап ретінде Curtiss Wright компаниясымен әзірленді.
The Curtiss XF14C was an American naval fighter aircraft. It was developed by Curtiss Wright in response to a request by the United States Navy in 1941 to produce a new shipboard high performance fighter aircraft.
Жобалау және әзірлеу
1941 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері кемеге орналастырылатын, жоғары өнімді 24 цилиндрлі Lycoming XH 2470 Hyper сумен салқындатылатын қозғалтқышымен жабдықталған жаңа истребитель ұшағын сұрады. Бұл Әскери-теңіз күштері үшін ерекше қадам болды, өйткені оларға дейін барлық ұшақтары ауамен салқындатылатын радиалды қозғалтқыштарды қолдану қажет деп талап еткен. 1941 жылдың 30 маусымында Curtiss Wright компаниясына XF14C 1 деп белгіленген екі прототиптік ұшаққа келісімшарт берілді. Сол күні Grumman Aircraft Engineering Corporation компаниясына бір қозғалтқышты XF6F 1 және екі қозғалтқышты XF7F 1 прототиптерін әзірлеуге келісімшарттар берілді, екеуі де ауамен салқындатылатын Pratt & Whitney R 2800 Double Wasp радиалды қозғалтқыштарын пайдалануға тиіс болды. Әзірлеу барысында Әскери-теңіз күштері биіктік көрсеткіштерін жақсартуды сұрады және XH 2470 қозғалтқышын әзірлеудегі қанағаттандырмас прогреске байланысты Curtiss ұшақтың дизайнын жаңа турбокомпрессорлы Wright R 3350 Duplex Cyclone ауамен салқындатылатын радиалды қозғалтқышына бейімдеді. Осы он сегіз цилиндрлі, екі қатарлы радиалды ауамен салқындатылатын қозғалтқышпен және үш пернелі қарсы айналатын винтпен жабдықталған ұшақ XF14C 2 деп аталды. XF14C 1 жобасы тоқтатылды. Сонымен қатар, шамамен 40,000 фут (12,000 м) биіктікте жұмыс істеу мәселелерін ескере отырып, Әскери-теңіз күштері XF14C 3 деп белгіленген, герметикалық пилот кабинасы бар үшінші нұсқаны әзірлеуді бастады. Нәтижесінде, тек XF14C 2 прототипі ғана аяқталды және 1944 жылдың шілдесінде алғаш рет ұшты. Бұған қоса, өнімділік бағалауларына қанағаттанбау және XR 3350 16 қозғалтқышының кешігуі, сондай-ақ өте биік биіктіктегі истребительге деген тактикалық қажеттіліктің азаюы әзірлеуді тоқтатуға әкелді.
In 1941 the US Navy requested a better performing carrier based fighter plane, to be powered by the proposed high performance 24 cylinder liquid cooled Lycoming XH 2470 Hyper engine. This was an unusual step for the Navy, which had been adamant to that time that all its aircraft use air cooled radial engines. On June 30, 1941 a contract for two prototype aircraft, designated the XF14C 1, was awarded to the Curtiss Wright company. On the same date prototype development contracts were also awarded to Grumman Aircraft Engineering Corporation for the single engine XF6F 1 and the twin engine XF7F 1, both of which would use air cooled Pratt & Whitney R 2800 Double Wasp radial engines. Early in the development the Navy requested better altitude performance and, in view of unsatisfactory progress in the development of the XH 2470 engine, Curtiss adapted the design of the aircraft around the new turbocharged Wright R 3350 Duplex Cyclone air cooled radial engine. The aircraft equipped with this eighteen cylinder twin row radial air cooled engine and three bladed contra rotating propellers was designated the XF14C 2. The XF14C 1 was canceled. Also, looking at the problems of operation at altitudes of about 40,000 feet (12,000 m), the Navy also initiated work on a third version with a pressurized cockpit designated the XF14C 3. Ultimately, only the XF14C 2 prototype was completed, flying for the first time in July 1944. Moreover, disappointment with performance estimates and delays with the availability of the XR 3350 16 engine coupled with the evaporating tactical need for an extremely high altitude fighter led to cancellation of the development.