Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
MP35 (Maschinenpistole 35, "Машина пістолеті 35") – Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде нацистік Германия қолданған кері импульсті автомат.
Blowback submachine gun used by Nazi Germany through WWII
MP35 (Maschinenpistole 35, 'Машина пістолеті 35') – Вермахт, Вафен СС және неміс полициясы Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын да, соғыс кезінде де қолданған автомат. Ол 1930-шы жылдардың басында Эмиль Бергман (Теодор Бергманның ұлы) жасаған және Бергман компаниясында Суль қаласында (сол компанияда алғашқы автоматтардың бірі – MP 18 да жасалған) өндірілген.
The MP35 (Maschinenpistole 35, 'Machine Pistol 35') was a submachine gun used by the Wehrmacht, Waffen SS and German police both before and during World War II. It was developed in the early 1930s by Emil Bergmann (son of Theodor Bergmann) and manufactured at the Bergmann company in Suhl (that also built one of the first submachine guns, the MP 18).
Тарих
MP35-тің алдында даниялық Schultz & Larsen компаниясы (Bergmann компаниясының лицензиясы бойынша) өндірген MP32 болды, ол 9×23 мм Bergmann патронына арналған еді. BMP32 дизайны кейін Bergmann зауытында жаңартылып, 1934 жылы Bergmann MP34 автоматтары пайда болды (оны Steyr MP34-тен жаңылыстырмау керек). Bergmann зауытының өндірістік қуаты шектеулі болғандықтан, өндіріс Карл Уолтердің Зелла-Мелис зауытына көшірілді. Бұл неміс компаниясы экспортқа және ішкі сатуға шамамен 2000 BMP34 өндірді. BMP34-тің бірнеше түрі 200 мм стандартты немесе 320 мм ұңғысымен жасалды. 1935 жылы BMP34-тің Bergmann MP35/I деп аталған қарапайым нұсқасы пайда болды. MP35-тің алғашқы өндіріс тапсырыстары да 1936 және 1940 жылдар аралығында шамамен 5000 SMG жасаған Walther-ге берілді. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, өндіріс қайтадан Уолтерден Junker & Ruh-қа (өндіріс коды 'ajf') MP35 қаруын өндіру үшін көшірілді (ол 1944 жылға дейін жалғасты). Соғыс жылдарында Юнкер компаниясы 40 000-ға жуық Bergmann автоматтары өндірді, олардың көбі Waffen SS-ке жеткізілді.
The forerunner of the MP35 was the MP32 that Danish company Schultz & Larsen produced (under licence from the Bergmann company) and which was chambered for 9×23mm Bergmann ammunition. The BMP32 design was later updated by the Bergmann factory and in 1934, the Bergmann MP34 submachine gun appeared (not to be confused with different Steyr MP34). The limited manufacturing capabilities at the Bergmann plant required production to be shifted to Carl Walther's Zella Mehlis plant. This German company produced some 2,000 BMP34s for export and domestic sales. Several variants of the BMP34 were manufactured with a 200mm standard or 320mm barrel. During 1935, a simplified version of the BMP34 designated as Bergmann MP35/I appeared. Initial production orders for MP35 were also placed at Walther, which made about 5,000 SMGs between 1936 and 1940. With the outbreak of World War II, production once again shifted from Walter to Junker & Ruh (manufacture code 'ajf') to manufacture the MP35 weapon (which it did through to 1944). During the war, about 40,000 Bergmann submachine guns were produced by Junker, and almost all were supplied to the Waffen SS.
Операция
MP35 – ашық бұрандадан атып, кері импульстік принциппен жұмыс істейтін, ату режимін таңдауға болатын SMG. Қарудың қайталамайтын құрылғысы қабылдағыштың артқы жағында орналасқан, ол Маузер мылтығының бұрандасын қолмен итеру тәсіліне ұқсас жұмыс істеді. Бұл қару тасушының қолмен тұтқаны жоғары көтеріп, артқа тартып, алға итеріп, сосын кері бұғаттауын білдіреді. Оқ атып тұрғанда құрылғының тұтқасы қозғалмайтын болады. BMP32 моделінде қауіпсіздік механизмі бұранданың артқы жағында орналасқан (тағы да Маузер мылтығындағыдай). Ал BMP34 және MP35 екі моделінде де қауіпсіздік қабылдағыштың сол жағына көшірілді. Атушы оқ ату режимін басқан қысымның күші арқылы таңдай алады – қысқа басқанда бір оқ атылады, ал ұзақ басқанда толық автоматты түрде атылады. Оқтандыру қарудың оң жағынан жүзеге асырылады, себебі белгісіз, ал гильзалар сол жаққа шығарылады. Көптеген замандас SMG-лерден айырмашылығы, MP35-тің дорбені оң жағынан салынады. Алғашқы үлгілерде арнайы дорбелер қолданылған, ал BMP35 Schmeisser MP28 дорбелерімен үйлесімді. Баррелі салқындату ойықтары және ұңғысының тежегіші/компенсаторы бар түтік тәрізді қаптамаға енгізілген.
The MP35 was a blowback operated, selective fire SMG which fired from an open bolt. The weapon featured a non reciprocating cocking handle placed at the rear of the receiver, which was operated in a similar fashion to bolt action on a Mauser rifle. This involved the weapon carrier to manually pull the handle up, pull backwards, push forwards and lock back down. When the gun was then fired the cocking handle remained stationary. On the BMP32 the weapon featured a safety at the rear of the bolt (again in a similar location to the Mauser rifle). On both BMP34 and MP35 the safety was relocated to the left side of the receiver. The shooter could select the mode of firing by applying different pressure to the trigger – a short pull fired single shots; a long pull resulted in full automatic fire. Feed was from the right side of the gun, for some mysterious reason, with ejection to the left. In contrast to many other SMGs of the time the MP35's magazine was inserted from the right hand side of the weapon. Early versions used proprietary magazines, the BMP35 used Schmeisser MP28 compatible magazines. The barrel was enclosed into tubular jacket with cooling slots and muzzle brake/compensator at the front.