Филиппин қаласы Мерида тарихы мен географиясы

Кіріспе

Филиппиннің Лейте провинциясындағы Мерида муниципалитеті (IPA: [me'ridɐ]), ресми түрде Мерида муниципалитеті (; ; ), – 5-ші сыныптағы муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 31 574 адамды құрайды.

Тарих

Ормок қаласының шығысында, Камотес аралдары мен Камотес теңізіне қарай орналасқан Мерида, Ормок қаласының батыс жағында жатыр. Бұл аймақтағы тұрғындардың негізгі күнкөрісі – ауыл шаруашылығы, оның ішінде балық аулау. Испан үкімдігінен бері қалыптасқан Сан-Исидро Лабрадор дәстүрі мен бай мұрасы – бұл алғашқы қоныс салушылардан бастап бүгінгі күнге дейін сақталған, тұрғындар тарапынан қолдау көрсетілген берік және мәңгілік мұра. Испандықтар басып алғаннан бері, Мерида тұрғындары адал түрде қарапайым шаруа Сан-Исидро Лабрадорды қадір тұтып, оған құрмет көрсетіп келеді, әсіресе ауыл шаруашылығы осы аймақтың басты экономикалық саласы болып табылады. Бұрын бұл қала қазіргі Бетауг деп аталатын жерде орналасқан еді. Ол кезде, елді мекенге жақын ағып жатқан өзеннің құрметіне Сиапун деп аталды. Бұрын Мерида, Ормок қаласының бір бөлігі болған. Алайда, 1860 жылы бұл аудан қала ретінде ұйымдастырылып, 1867 жылы Лейте провинциясының округтік губернаторы Доминго Фернандес бұл туралы жарлық шығарды. Бірінші испан басшысы, өзінің туған қаласының құрметіне оны Мерида деп атады, бұл қала да олар сияқты Гуардиана өзенінің жағасында орналасқан. Қалалық басқарудың алғашқы басшысы Герман Юсто болды, одан кейін Блас Бохол, Леонардо Мачон және Теодора Кабилинг, көбінесе капитан Доро деп аталды. Қаланың танымал тұлғаларының қатарында Руфино Сантьяго, Алехо Угсад, Николас Гумба, Рамон Ламосте Инонг, Теодоро Лорел, Сиприано Мачон, Антонио Франсиско, Семон Санган және Ромуальдо Бохольст болды, олардың барлығы испан кезеңінде Говернадорсильо қызметін атқарды. Мерида ресми түрде Ормокқа қарасты болды және тек 1918 жылы тәуелсіз діни округке айналды. Испан кезеңінде Мериданың діни қызметкерлері: Рамон Абарка, Эдуардо Аларкон, Лино Кодилья және Диего Парас. Жағалау бойында орналасқан Мерида, Ормок қаласы мен оңтүстікке қарай 17 шақырым жердегі Изабель қаласының арасында жатыр. Конкреттен жасалған жолдар мен көпірлер Мериданы көршілес қалалармен және тікелей астана Таклобанмен байланыстырады. Айта кетейік, бұрын "Киот" деп аталған Изабель, 1850 жылы испандықтармен муниципалитетке айналдырылып, 52 жылға созылды. Филиппин комиссиясының 954 нөміріндегі акті бойынша ол Мерида қаласына қосылды. Алайда, бұрынғы сенатор Карлос С. Тан мен президент Мануэль А. Роксастың көмегімен, 1947 жылғы 191 нөміріндегі Филиппин конгресінің заңы және 49 нөміріндегі жарлық арқылы ол муниципалитет ретінде қайта құрылды және сенатордың әйелінің құрметіне "Изабель" деп аталды. Жаңа тағайындалған лауазымды тұлғалар, Галикано Руистің басшылығымен, Мериданың бұрынғы вице-губернаторы Сиприано Мачонмен қызметке кірістірілді.

Located east of Ormoc City, facing the Camotes Islands and Camotes Sea, Merida is nestled at the Westside of Ormoc City where agriculture, to include fishing is the major livelihood among the populace. A tradition and a rich heritage since the Spanish regime is a strong and lasting heritage to San Isidro Labrador sustained by the inhabitants tracing back from the original settlers up to the present. Since the Spanish conquest, the Meridanhons faithfully adopted the humble farmer, San Isidro Labrador, especially that agriculture is the dominant economy of the locality. The town was formerly situated in a place now known as Betaug. It was then called ‘Siapun after a river near the settlement. The town used to be a barrio of Ormoc. In 1860, however, the barrio was organized as a town and was promulgated in 1867 by Domingo Fernandez, the District Governor of the Province of Leyte. The first Spanish overseer nostalgically named it Merida after his native city in Spain which, like their own, lies along the bank of a river in the river Guardiana

The first leader of the town government was German Justo, succeeded by Blas Bohol, and then Leonardo Macion and Teodoro Cabiling commonly called Captain Doro. Other town notables were Rufino Santiago, Alejo Ugsad, Nicolas Gumba, Ramon Lamoste Inong, Teodoro Laurel, Cipriano Macion, Antonio Francisco, Semon Sangan and Romualdo Boholst, all who served as Governadorcillo during the Spanish time. Merida was formally included in the parish of Ormoc, and only became independent parish in 1918. The following were the Parish Priests of Merida during the Spanish time: Fr. Ramon Abarca, Fr. Eduardo Alarcon, Fr. Lino Codilla and Fr. Diego Paras. Along the coast, Merida lies between the City of Ormoc and the progressive town of Isabel, 17 kilometers to the south. Concrete roads and bridges link Merida with adjacent towns and city direct to the capital city of Tacloban. It may be noted that Isabel, formerly named “Quiot” was made municipality by the Spaniards in 1850 which lasted 52 years and was merged into the town of Merida by virtue of Act No. 954 of the Philippine Commission. However, through the help of Ex Senator Carlos S. Tan and Pres. Manuel A. Roxas, it was restored as a municipality by virtue of Rep. Act No. 191 of 1947, of the congress of the Philippines and Proc. No. 49, and named “Isabel” after the wife of the Senator. The newly appointed officials headed by Galicano Ruiz were inducted to office by the late Deputy Gov. Cipriano Macion of Merida.

Демография

2020 жылғы санақта Лейте провинциясының Мерида қаласының халқы 31 574 адамды құрады.

Білім

Қалада бес орта мектеп бар, оның ішінде Либас ұлттық орта мектебі және Мерида кәсіптік мектебі бар, оның филиалдары әртүрлі барангайларда орналасқан: MVS Calunangan, MVS Puerto Bello, MVS Minesite. Басты кампус Гринхайтс ауданында, муниципалитет ғимаратынан бірнеше метр қашықтықта орналасқан. 2018 жылы MVS филиалдары тәуелсіз мектептерге айналып, тиісінше Калунанган ұлттық орта мектебі, Пуэртобелло ұлттық орта мектебі және Минесайт ұлттық орта мектебі деп атау алды.