Кіріспе

Бхагат Сингх Тинд, 261 U.S. 204 (1923) – АҚШ Жоғарғы Сотының Бхагат Сингх Тиндтің, өзін арийлік текті деп жариялаған үнділік сикхтің, АҚШ азаматтығына натурализациялануға құқығы жоқ екенін шешкен ісі. 1919 жылы Тинд 1906 жылғы натурализация туралы заңға сәйкес натурализация арқылы АҚШ азаматтығын алу үшін өтініш берді. Бұл заң бойынша, тек "еркін ақ терілі адамдар" және "африкалық текті шетелдіктер мен африкалық текті адамдар" ғана АҚШ азаматтығын натурализация арқылы ала алатын болды. Оның өтініші қабылданғаннан кейін, үкіметтік адвокаттар Тиндтің натурализациясын жою процесін бастады, содан кейін сот отырысы өтті. Аталған сотта үкімет Тиндтің Сан-Францискода орналасқан Үндістан тәуелсіздік қозғалысы – Гадар партиясының негіс қалаушысы ретіндегі саяси қызметіне қатысты дәлелдер ұсынды. Тинд нәсілдік шектеулердің конституциялық заңдылығына қарсы шыққан жоқ. Оның орнына, ол Үндістер мен еуропалықтардың прото-үнді-еуропалықтардан ортақ тегі бар екенін ескере отырып, натурализация туралы заңда белгіленген "еркін ақ терілі адам" санатына жатуға тырысты. Тиндті Калифорния штатының адвокаты, америкалық-үндістандық азамат Сахарам Ганеш Пандит қорғады. Сот бір ауыздан Тиндтің аргументін қабылдамады, сондай-ақ Тиндтің "ақ терілі адам" туралы жалпы қабылдаған анықтамаға сәйкес келмейтінін айтып, натурализациялануға құқығы жоқ деп шешті. Сот қорытындысында: "«Арий» термині физикалық емес, тілдік ерекшеліктермен байланысты, және ескі замандағы топырақта жатқан ортақ тілдік тамырды көрсететін тілдік ұқсастық, жалпы нәсілдік текті дәлелдеу үшін жеткіліксіз" делінген.

Өмірбаян

Бхагат Сингх Тинд 1913 жылы Үндістанда бакалавр дәрежесін алғаннан кейін жоғары білім алу үшін АҚШ-қа келді. Ол АҚШ армиясына қабылданып, сержант болып, Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті. Ол "көмескі" мінез-құлқымен марапатталып, құрметпен демобилизацияланды. 1918 жылдың шілдесінде Тиндке Вашингтон штатында азаматтық берілді, бірақ оның азаматтығы небәрі төрт күннен кейін алынып тасталды. Тинд 1919 жылдың 6 мамырында Орегон штатында жұмыс істеп жүргенде азаматтық алу үшін қайтадан өтініш берді. Ол 1920 жылдың қарашасында Орегон штатында азаматтық алды, ал бұрын Орегон сотында оның азаматтығын тоқтатуға бағытталған натурализация бюросының әрекеттері сәтсіз аяқталды. Содан кейін бұл іс Жоғарғы Сотқа жетті, онда Калифорния штатының адвокаты және өзге иммигрант Сахарам Ганеш Пандит Тиндтің мүддесін қорғады.

Аргумент

Тинд индо-арий тілдері Үндістанның арий бөлігіне, арий тілдері Еуропаға орайлас екенін, индо-арий тілдерінде сөйлейтін халықтар мен еуропалықтардың тілдік байланысын атап көрсетті. Ағылшын тілін қоса алғанда, көптеген еуропалық тілдер хинди сияқты индо-арий тілдеріне ұқсас. Тинд "бірқатар антропологиялық мәтіндерді" пайдаланып, Пунджаб және Солтүстік-Батыс Үндістанның басқа штаттарының халқы "арий нәсіліне" жататынын дәлелдеді. Тиндтің адвокаттары Тиндтің монголоид нәсілінен шыққан әйелге үйленгісі келмейтінін айтты. Бұл Тиндті ақ нәсілді және АҚШ-тағы нәсілдер араласқанға қарсы заңдарды қолдайтын адам ретінде көрсетеді.

Үкім

Сот төрешісі Джордж Сазерлендтің айтуынша, нәсіл тақырыбы бойынша сарапшылар ақ нәсілдің ғылыми анықтамасына кіретін адамдар туралы келіспеушілікке тап болғандықтан, Сазерленд нәсілдің ғылыми емес, жалпы қабылданысқан түсінігіне сүйенуді жөн көрді. Ол "еркін ақ терілі адам" деген сөздердің "кавказдық" сөзімен, оның жалпы түсінігінде ғана синоним екенін түсіндірді, сондай-ақ заң тілі "ғылыми емес, қарапайым тілмен, қарапайым түсінік үшін жазылған, ғылыммен айналыспаған адамдардың сөздері" ретінде түсіндірілуі керек екенін атап өтті. Блоқцитат|Осы үміткердің азаматтыққа қабілеттілігінің негізі – оның жоғары касталық индус тегінен шыққандығы, ол Үндістанның солтүстік-батыс аймақтарының бірі – Пәнджабтың Амритсар ауданындағы Тарагарх Талава ауылында дүниеге келгендігі және кейбір ғылыми органдармен кавказдық немесе арий нәсіліне жатқызылғандығы. Пәнджаб және Раджпутанада басқыншылар нәсілдік тазалығын сақтауға көбірек ұмтылғанмен, аралас некелер кездесіп, екі топтың араласуына және "арий" қанның тазалығының белгілі бір дәрежеде жойылуына әкелді. Касталық ережелер осы араласуды болдырмауға бағытталғанмен, толыққанды нәтиже бермеген көрінеді. Аталған топты ешбір анықталған үлкен нәсілдік топқа дұрыс жатқызу мүмкін емес. Қан араласуы нәтижесінде оның типі өзгеретіндей болғандықтан, аралық жіктемеге жіберуге болады. Үндістанда да осындай жағдай орын алды. Осылайша, Хиндустан мен Берарда "арий" басқыншылары қара терілі дравидтермен араласқан. Олар басқа елдердің азаматтығынан бас тартып, АҚШ азаматтығына өткендіктен, АҚШ азаматтығы жойылған кезде, олар елсіз қалды. Тіпті Тиндтің өзінің адвокаты Сахарам Ганеш Пандит та азаматтығынан айыруға ұшырады. Алайда, Пандит 9-шы апелляциялық сотта азаматтығын жою оған және оның әйеліне теңдік принципі бойынша әділетсіз зиян келтіретінін сәтті дәлелдеді. Оның азаматтығы сақталды, ал натурализация бюросы кейіннен американдық үндістерге қатысты азаматтығын жою туралы істерді тоқтатты. Азаматтық статусының жойылуының салдары Калифорнияда тұратын кейбір американдық үнділердің жер иелерінің мысалында көрініс тапты, олар 1913 жылғы Калифорния штатының шетелдік жер заңының билігіне бағынды. Атап айтқанда, Бас прокурор Улисс С. Уэбб олардың жер сатып алуларын жоюға белсенді түрде араласты, Азиялықтарды Шеттету Лигасын күшейту мақсатында американдық үндістерге жер сатып алуға немесе жалға алуға тыйым салуға уәде берді. 1917 жылғы Иммиграциялық заңның жаңа иммиграцияны тоқтатуы және жаңадан құрылған американдық үнді қауымдастығын нығайту мүмкін болмауына байланысты көптеген американдық үндістер АҚШ-ты тастап кетті, 1940 жылға қарай бастапқы американдық халқының жартысы ғана қалды, яғни 2405 адам. Тинд 1935 жылы үшінші рет азаматтыққа өтініш берді, Конгресс Nye Lea Act-ті қабылдағаннан кейін, ол Бірінші дүниежүзілік соғыс ардагерлерін нәсіліне қарамастан азаматтыққа қабылдауға құқылы етті. Бірінші дүниежүзілік соғыста АҚШ армиясының ардагері болғандықтан, ол алғаш рет азаматтыққа өтініш бергеннен кейін шамамен жиырма жылдан кейін АҚШ азаматтығын алды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде азиялық үндістерге қолдау артқан сайын және Үндістанның тәуелсіздігі жақындаған сайын, үндістер заңнамалық кемсітушілікке тоқтату туралы талаптар қойды. 1943 жылы қытайлықтарды шеттету заңдарының күшін жою және қытайлықтарға азаматтыққа қабылдау құқығын беру азиялық үндістерге осындай жетістіктерге үміттенуге мүмкіндік берді. Үндістан иммиграциясы мен натурализациясына кедергі келтіретін заңнамалық шараларды алып тастауға қарсылық білдірген Конгресс мүшелерінің көп саны мен Америка Еңбек Федерациясының қарсылығын еңсеріп, азиялық үнді қауымдастығы бірнеше танымал конгрессмендердің, сондай-ақ президент Франклин Д. Рузвельттің қолдауын алуға жетті. Бұл қолдау президент Гарри С. Трумэннің 1946 жылғы 2 шілдеде Люс-Селлер заңына қол қоюымен аяқталды. Бұл заң Тинд шешімін кері қайтарып, Үндістанның тума тұрғындарына азаматтыққа қабылдау үшін нәсілдік құқықты кеңейтті және олардың иммиграциясы үшін жылына 100 адамдық квота белгіледі.