Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Ботлег сериясы" 7-том: No Direction Home: The Soundtrack – Боб Диланның жинақ альбомы. Боб Диланның "Ботлег сериясының" бесінші шығарылымы 2005 жылы Мартин Скорсезе режиссерлік еткен Дилан туралы PBS телеарнасының деректі фильмімен ("No Direction Home") бірге жарық көрді және Скорсеземен бірлесіп жасалды. Альбомда Диланның өнер жолының бастапқы кезеңдерінен бастап, 1959 жылдан 1966 жылғы әлемдік турнесіне дейін, оның халықаралық деңгейде танылуына дейінгі бұрын жарияланбаған материалдар жинақталған. "Ботлег сериясы" 7-том: No Direction Home: The Soundtrack коммерциялық тұрғыдан сәтті болды, 2005 жылдың 17 қыркүйегінде Billboard 200 альбомдық тізімінде 50 987 дана сатылып, 16-орында дебют жасады. Альбом 11 апта бойы тізімде тұрды. RIAA ол 2005 жылдың 21 қазанында алтын пластинка мәртебесіне ие болды. Сонымен қатар, Ұлыбританияда 21-орынға ие болды.
The Bootleg Series Vol. 7: No Direction Home: The Soundtrack is a compilation album by Bob Dylan. The fifth installment in the ongoing Bob Dylan Bootleg Series, it was released in 2005 in conjunction with the Martin Scorsese PBS television documentary on Dylan, No Direction Home, and was compiled with Scorsese's input. It features mostly previously unreleased material from Dylan's formative years to his rise as an international figure, from 1959 to his 1966 world tour. The Bootleg Series Vol. 7: No Direction Home: The Soundtrack fared well commercially, debuting on the Billboard 200 album chart on September 17, 2005 at number 16, with sales of 50,987 copies. It remained on the chart for 11 weeks. It was certified a gold record on October 21, 2005 by the RIAA. It also reached number 21 in the UK.
Дайындық
Жоба 1995 жылы Диланның менеджері Джефф Розен Диланның достары мен таныстарымен сұхбаттарды жоспарлай бастағанда «No Direction Home» деп аталды. Сұхбат бергендердің арасында ақын Аллен Гинзберг және фольклорлық музыкант Дейв Ван Ронк болды, екеуі де фильм аяқталғанға дейін қайтыс болды. Диланның бұрынғы қарындасы Сьюз Ротоло да сирек сұхбат берді, ол кейін «Rolling Stone» журналына жобаның нәтижесіне өте риза екенін айтты. Диланның өзі де 2000 жылы Розенмен он сағат бойы ашық және жайлы әңгімелесті. «Rolling Stone» басылымының хабарлауынша, жобаға жақын, атын атамаған дереккөз Диланның өзі сұхбаттан басқа жобаға қатысы болмағанын айтып, «[Дилан] бұл жобаға қызығушылық танытпайды, Боб шынымен өткенге бет бұрмайды» деді. Дегенмен, Диланның «Хроникалар», 1-том автобиографиясының жұмысы жобаның өндірісімен қатар жүрді, бірақ «Хроникалардың» «No Direction Home»-ға қаншалықты әсер еткені белгісіз. Жоба үшін шикі материал жиналғанмен, Розенге оны сапалы түсірілімге өңдеп, қалыптастыратын біреу қажет болды, сондықтан тойған режиссер Мартин Скорсезеге құжаттық фильмді түсіруді ұсынды. Скорсезе ақырында келісіп, 2001 жылы жұмысқа кірісті. Осы уақыт аралығында Диланның кеңсесі «No Direction Home» фильмінде көрсетілген кезеңнен бастап жүздеген сағаттық тарихи түсірілімдерді жинады. Оларға Диланның мектептегі рок-тобының нашар сападағы жазбасы, оның 1965 жылғы Энди Уорхолдың киносынағы және Англияның Манчестер қаласында 17 мамыр 1966 жылы өткен атақты концерттің жаңадан табылған кадрлары кірді, сол кезде Дилан мен «The Hawks» тобы «Like a Rolling Stone» әнін орындағаннан кейін ашулы жанкүйер «Жудас!» деп айқай салған. D. A. Pennebaker түсірген сахнадағы түсті түсірілім 2004 жылы Диланның мұражайынан суға батқан пленкалардың ішінде табылған. Сонымен қатар, Диланның мұрағатындағы музыкалық жазбалар да саундтрек үшін зерттелді. Бастапқы жоспар бойынша, саундтрекке фильмде көрсетілген тікелей эфирдегі орындаулар кірді, мысалы Диланның алғашқы тікелей эфирдегі электрлі орындауы – 1965 жылғы Ньюпорт фольклорлық фестивалінде Пол Баттерфилд Блюз тобымен бірге орындалған «Maggie's Farm». Продюсер Стив Берковиц осы орындаудың алғашқы көпжолға бөлінген миксін жасауға көмектесті, ол ақырында саундтрек үшін пайдаланылды. «Бұл шикі, панк-рок. Ештеңе қосылмаған, ештеңе өзгертілмеген. Саундтректің барлығы сол кездегідей дыбыстау үшін араластырылып, мастерленді» деді ол. Көптеген орындауларды қайта араластыру мүмкін болмады, соның ішінде 1966 жылғы «Ballad of a Thin Man» орындауы, ол моно жазбадан алынған, оның жалғыз түрі де осы. «Бұл толығымен бұрмаланған, бірақ мен оны жақсы көремін», – дейді Берковиц. «Шындықты айтқанда, бұл [толыққанды] кемелділік». Мақтауларға қарамастан, жазба жинақта «жалған» стерео нұсқасында пайда болады. Алайда, саундтрек жиналғанда, құжаттық фильмде көрсетілмеген материалдарды, соның ішінде бұрын жарияланбаған студиялық үзінділерді қосу туралы шешім қабылданды.
The project eventually titled as No Direction Home began to take form in 1995 when Dylan's manager, Jeff Rosen, began scheduling interviews with Dylan's friends and associates. Among those interviewed were poet Allen Ginsberg and folk musician Dave Van Ronk, both of whom died before the film was ever completed. Dylan's old girlfriend Suze Rotolo also granted a rare interview, and she later told Rolling Stone that she was very pleased with the project's results. Dylan himself also sat for ten hours in a relaxed and open conversation with Rosen in 2000. According to Rolling Stone, an unnamed source close to the project claimed that Dylan himself had no involvement with the project apart from the interview, saying that "[Dylan] has no interest in this Bob truly does not look back." However, work on the first installment of Dylan's autobiography, Chronicles, Vol. 1, did overlap production of the project, though it is unclear how much, if any, influence Chronicles may have had on No Direction Home. Though raw material was being gathered for the project, Rosen needed someone to edit and shape it into a quality picture, and celebrated filmmaker Martin Scorsese was approached to "direct" the documentary planned from the project. Scorsese eventually agreed and came aboard in 2001. In the meantime, Dylan's office gathered hundreds of hours of historical film footage dating from the time covered in No Direction Home. These included a scratchy recording of Dylan's high school rock band, his 1965 screen test for Andy Warhol, and newly discovered footage of the famous Manchester, England concert from May 17, 1966, when an angry fan called out "Judas!" just before Dylan and the Hawks performed "Like a Rolling Stone". Shot by D. A. Pennebaker, the onstage, color footage was found in 2004 in a pile of water damaged film recovered from Dylan's vaults. At the same time, musical recordings from Dylan's archives were also being explored for an accompanying soundtrack. As originally planned, the soundtrack included live performances featured in the film, such as Dylan's first live electric performance—"Maggie's Farm", backed by the Paul Butterfield Blues Band—at the 1965 Newport Folk Festival. Producer Steve Berkowitz helped create the first multitrack mix of this performance which was ultimately used for the soundtrack, saying "it's raw, it's punk rock There was nothing overdubbed, nothing changed. Everything in the soundtrack was mixed and mastered to sound like it sounded then." Many performances could not be remixed, including a 1966 performance of "Ballad of a Thin Man" which was taken from a mono recording, the only one ever made. "It's totally distorto, but I love it," says Berkowitz. "Talk about verite—it's [absolutely] perfect." Despite the praise, the recording appears in "fake" stereo on the compilation. However, as the soundtrack was compiled, it was eventually decided to include material that was not featured in the documentary, including many previously unreleased studio outtakes.