Англия азамат соғысы және Армия Кеңесінің пайда болуы

Кіріспе

Армия кеңесі – 1647 жылы құрылған, Жаңа үлгідегі армияның барлық деңгейлерінің пікірлерін көрсететін орган. Ол бастапқыда сэр Томас Фэрфакс сияқты жоғары командирлерден және агитаторлар деп аталатын өз полктерінен сайланған өкілдерден тұрды. 1647 жылдың қазан және қараша айларында өткен Путни талқылауларынан кейін Фэрфакс, Оливер Кромвель және Генри Иретон олардың радикализміне алаңдады, ал 1648 жылы агитаторлар Кеңестен алынып тасталды. Енді «Грандес» деп аталғандар басымдық танытқан бұл кеңес Офицерлер кеңесіне айналды.

Өмірбаян

1642 жылы Бірінші ағылшын азаматтық соғысы басталғанда, екі жақтағы басым көпшілік «жақсы реттелген» монархияның құдайдан берілгендігіне сенді. Олар «жақсы реттелген» дегеннің мағынасы және діни істерде соңғы билік кімде болуы керек деген мәселеде келіспеді. Корольшілдер әдетте король тағайындайтын және оған жауап беретін епископтар басқаратын Англия шіркеуін қолдады; пуритандықтар оның шіркеу жетекшілеріне, олар өз қауымдары тарапынан тағайындалғандарға жауап беруі керек деп санады. Дегенмен, «пуритан» термині Англия шіркеуін реформалау немесе «тазалау» қалаған кез келген адамды білдіретін, және онда көптеген әртүрлі көзқарастар болды. Пресвитериандар Ұзақ Парламентте ең белгілі болды; жалпы алғанда, олар Англия шіркеуін Шотландия шіркеуіне ұқсас пресвитериандық органға айналдыруды қалады. Тәуелсіздер кез келген мемлекеттік шіркеуге қарсы болды, және олардың саны аз болғанымен, Кромвель мен Жаңа үлгідегі армияның көп бөлігін қамтыды. 1639-1640 жылдардағы Епископтар соғыстарында Шотландияны бақылауға алғаннан кейін, Одаластықтар 1643 жылғы Салтанатты Лига мен Парламенттік келісімді Англиядағы корольшілдердің жеңісіне жол бермей, оны сақтаудың жолы ретінде қарастырды. Соғыс барысында олар және олардың ағылшын дінтастары Тәуелсіздерді және олардың Левеллер сияқты саяси одақтастарын корольшілдерден гөрі қалыптасқан тәртіпке үлкен қауіп деп санады. 1646 жылы көптеген парламентарийлер әскери жеңіліс Чарльз I-ді шарттарға келісуге мәжбүр етеді деп ойлады, бірақ бұл оның мінезінің түсініксіздігі болды. Чарльз кез келген маңызды жеңілдіктерге келісуден бас тартты, бұл оның одақтастарын да, қарсыластарын да көңілсіздікке түсірді. Осы кезде республика құру идеясы негізінен Левеллер сияқты радикалдармен шектелді; Парламент Чарльзға Ньюкасл шарттары деп белгілі болған өзінің талаптарын ұсынды. Олар Англия шіркеуін пресвитериандық орган ретінде құруды, әскерді басқаруды Парламентке беруді және жетекші корольшілдерді жазалауды қарастырды. Чарльз келіссөздерді жалғастырғанымен, осы шарттарға келісуге ниеттенген жоқ.

When the First English Civil War began in 1642, the vast majority on both sides believed a 'well ordered' monarchy was divinely mandated. They disagreed on what 'well ordered' meant, and who held ultimate authority in clerical affairs. Royalists generally supported a Church of England governed by bishops, appointed by, and answerable to, the king; Puritans believed he was answerable to the leaders of the church, appointed by their congregations. However, 'Puritan' was a term for anyone who wanted to reform, or 'purify', the Church of England, and contained many different perspectives. Presbyterians were the most prominent in the Long Parliament; in general, they wanted to convert the Church of England into a Presbyterian body, similar to the Church of Scotland. Independents opposed any state church, and although smaller in number, included Cromwell, as well as much of the New Model Army. Having established control of Scotland in the 1639 to 1640 Bishops Wars, the Covenanters viewed the 1643 Solemn League and Covenant with Parliament as a way to preserve it, by preventing Royalist victory in England. As the war progressed, they and their English co religionists came to see the Independents, and their political allies like the Levellers, as a greater threat to the established order than the Royalists. In 1646, many Parliamentarians assumed military defeat would force Charles I to agree terms, but this was a fundamental misunderstanding of his character. Charles refused to agree any substantial concessions, frustrating allies and opponents alike. At this stage, the idea of establishing a republic was largely confined to a radicals like the Levellers; Parliament presented its conditions to Charles, known as the Newcastle conditions. They included establishing the Church of England as a Presbyterian body, handing control of the army to Parliament and accepting punishment of leading Royalists. Although Charles continued negotiations, he had no intention of agreeing to these conditions.

Бас кеңестің құрылуы

Бірінші Англия азамат соғысындағы жеңіске қарамастан, Парламент соғыстың экономикалық салдарымен, 1646 жылғы жаман егістікпен және обаның қайта оралғанмен күресіп жатты. Парламент депутаттарының көпшілігін құраған пресвитериандық фракция Лондондық жаттығу жасаған отрядтарының, Батыс қауымдастығы армиясының, Уэльстегі Роуленд Лафарн сияқты көшбасшылардың және Корольдік флоттың бір бөлігінің қолдауына ие болды. 1647 жылдың наурызына қарай Жаңа үлгіге 3 миллион фунт стерлингтен астам жалақы төленбеген еді; Парламент оны Ирландияға жіберді, тек келіскендеріне ғана ақы төленеді деп мәлімдеді. Жауап ретінде әр полк екі өкілді немесе Агитаторларды сайлады; Сер Томас Фэрфакс сияқты жоғары шенді офицерлермен бірге, «үлкендер» деп аталған бұл өкілдер Армия кеңесін құрды. 1647 жылдың 4 маусымында Ньюмаркет, Саффолк маңында өткен кездесуден кейін олар «Сер Томас Фэрфакстың басшылығымен Армияның Салтанатты міндеттемесін» жариялады. 8 маусымда Парламентке ұсынылған ол олардың наразылықтарын баяндады және Кеңестің құрылымын түсіндірді, бұл талаптардың кең қолдауға ие екенін көрсету үшін. Парламент Жаңа үлгіні таратуға бұйрық берді. Парламент Шарльды алдын ала шарттарсыз қалпына келтіруге ниеттенгенін сезінген Армия кеңесі 4 маусымда оны Парламент күзетінен алып, Триплоуға жеткізді. Оған Кромвель және басқа да жоғары шенді офицерлер дайындаған «Ұсыныстардың бас мүшелері» жинағы ұсынылды; олар Ньюкасл ұсыныстарына қарағанда, әсіресе діни ережелері тұрғысынан, көбінесе кешірімді болды. Бұл Парламент пен Жаңа үлгі арасындағы ғана емес, сонымен қатар жоғары шенді офицерлер мен қатардағы сарбаздар арасында да араздық тудырды, олар оларды тым иілгіш деп санады. Қарсыластарын бөліп алу мүмкіндігін сезінген Шарль оларды қабылдамады; 26 шілдеде пресвитериандық бүлікшілер Парламентке шабуыл жасап, оны Лондонға шақыруды талап етті. Тамыз айының басында Фэрфакс және Жаңа үлгі қаланы бақылауға алды, бұл қатардағы сарбаздарға бағынуды қайта орнатты. Алайда, Жаңа үлгінің көп бөлігі қазір Лондонда немесе оның маңында орналасқандықтан, Левелерлердің ықпалы күшейді; олардың қолдауымен Агитаторлар «Халықтың келісімі» деп аталатын революциялық жаңа конституцияны дайындады. Онда ерлердің дерлік барлықтарына сайлау құқығын беру, сайлау округтерін реформалау, парламентке жоғары билікті беру, діни бостандық және қарыз үшін түрмеге қамауды тоқтату талаптары қойылды. Қазан айының соңы мен қараша айының басында өткен Путни дебаттарында Агитаторлар «Келісімді» және «Ұсыныстарды» қабылдауды талқылады, Кромвельдің күйеу баласы Генри Айртон Армия кеңесін өкілдік етті. Левелерлер бүкіл армияның бір кездесуін өткізуді талап етті, онда қай ұсынысты қабылдау керектігіне дауыс беріледі, бірақ Кеңес оларды үш жеке кездесуге мәжбүрледі. Олар «Ұсыныстарды» қабылдауды қамтамасыз ету үшін кешігуді пайдаланды, әр сарбаз Фэрфакс пен Армия кеңесіне адалдығын білдіретін мәлімдемеге қол қоюын талап етті, қол қою «Ұсыныстарды» қабылдауды білдірді. Оларға жалақының толық сомасын төлеу уәдесі берілді; Жаңа үлгідегі араздық Парламентке төлемді кешіктіруге немесе тіпті бас тартуға мүмкіндік береді деп болжанды. 15 қарашадағы алғашқы кездесуде аз ғана бөлігі бас тартты, бұл Коркбуш даласындағы бүлікке әкелді, ол тез басылды; қатардағы Ричард Арнольд бүлік жасағаны үшін сотталып, үлгі ретінде сол жерде атып тасталды. Руислип пен Кингстондағы басқа екі кездесуде басқа полктер Фэрфаксқа қолдау көрсету үшін бұйрықтарды орындады. Нәтижесінде Армия кеңесі патшадан немесе Парламенттен бөлек саяси билікке ие болды.

Despite victory in the First English Civil War, Parliament was struggling with the economic cost of the war, a poor 1646 harvest, and a recurrence of the plague. The Presbyterian faction which formed a majority of MPs had the support of the London Trained Bands, the Army of the Western Association, leaders like Rowland Laugharne in Wales, and elements of the Royal Navy. By March 1647, the New Model was owed more than £3 million in unpaid wages; Parliament ordered it to Ireland, stating only those who agreed would be paid. In response, each regiment elected two representatives, or Agitators; along with senior officers like Sir Thomas Fairfax, known as the 'Grandees', these representatives formed the Army Council. After a meeting near Newmarket, Suffolk on Friday 4 June 1647, they issued "A Solemne Engagement of the Army, under the Command of his Excellency Sir Thomas Fairfax". Presented to Parliament on 8 June, it set out their grievances and explained the constitution of the Council, to make it clear these demands had wide ranging support. Parliament responded by ordering the New Model to disband. Concerned Parliament intended to restore Charles without preconditions, on 4 June the Council had him removed from his Parliamentary guards, and taken to Thriplow. He was now presented with The Heads of the Proposals, a set of conditions prepared by Cromwell and other senior officers; in many ways, they were more lenient than the Newcastle Propositions, particularly in their religious provisions. This not only created a rift between Parliament and the New Model but also between its senior officers and the rank and file, who viewed them as being far too moderate. Seeing an opportunity to divide his opponents, Charles rejected them; on 26 July, pro Presbyterian rioters burst into Parliament, demanding he be invited to London. In early August, Fairfax and the New Model took control of the city, which re established command authority over the rank and file. However, with the majority of the New Model now based in or around London, the influence of the Levellers was strengthened; with their support, the Agitators prepared a revolutionary new constitution called the Agreement of the People. This contained demands for almost universal male suffrage, reform of electoral boundaries, supreme power to rest with the Parliament, religious freedom and an end to imprisonment for debt. At the Putney Debates in late October and early November, Agitators discussed adoption of the 'Agreement' and the 'Proposals', with Cromwell's son in law Henry Ireton representing the Army Council. The Levellers pushed for a single meeting of the entire army, which would vote on which proposal to accept but were out manoeuvred by the Council, which insisted on three separate meetings. They used the delay to ensure adoption of the 'Proposals' by demanding every soldier sign a declaration of loyalty, to Fairfax and the Army Council, with signature signifying acceptance of the 'Proposals'. In return, they were promised their pay arrears in full; it was suggested divisions within the New Model could enable Parliament to delay or even refuse payment. At the first meeting on 15 November, a minority refused, leading to the Corkbush Field mutiny, which was quickly suppressed; Private Richard Arnold was tried for mutiny and shot on the spot as an example. At the two other meetings at Ruislip and Kingston, the other regiments complied with orders to show support for Fairfax. The net result was the Army Council now became a political power, separate from either king or Parliament.

Офицерлер кеңесі

Келесі жылдары Армия кеңесі құрамы өзгерді. Сайланған агитаторлар қызметтен алынды және Кеңес (Армия) офицерлер кеңесіне айналды, ол Интеррегнум кезеңінде Англия одағы мен Протекторатының басқару құрылымындағы маңызды институт болып қала берді. Мысалы, Протектораттың басында, 20 сәуірде 1653 жылы Румп Парламенті таратылғаннан кейін он күн өткен соң, Кромвель Мемлекеттік кеңеске ол енді жоқ екенін мәлімдеді және Офицерлер кеңесімен бірге жаңа Мемлекеттік кеңес құрды.