Кіріспе

Италиялық гитарист және композитор Карло Доменикони (20 ақпан 1947 жылы туған) – итальяндық гитарист және композитор. Оның шығармаларында түрлі жанрлар мен аспаптар қолданылса да, ол жеке гитараға арналған туындыларымен, әсіресе Коюнбаба сюитасымен танымал. Доменикони стилі – көпмәдениетті әсерлерді қабылдауымен ерекшеленеді. Оның туындылары түрік, үнді, бразилиялық және тағы да көптеген ұлттық дәстүрлерді зерттейді және олардан елес алады.

Өмірбаян

Доменикони Италияның Цезена қаласында дүниеге келген. Ол 1960 жылы әйгілі гитарист және аспап жасаушы Луиджи Моцзанидің немересі Кармен Ленци Моцзаниден алғашқы ресми гитара сабағын алды. Жылдам прогресс жасап, 1960 және 1962 жылдары Анкона халықаралық гитара фестивалінде бірінші жүлделерді жеңіп алды. 1969 жылы бітірген соң Доменикони Берлинде оқытушылық қызметке кірісіп, 1992 жылға дейін сол қызметте болды, сондай-ақ Стамбул университетінің мемлекеттік консерваториясында алғашқы классикалық гитара курсын құрып, басқарды және көптеген қысқа сапарлармен Стамбулға барып тұрды.

Шығармалары

Домениконидің жарық көрген шығармаларының тізімі 150-ден астам атауды қамтиды. Осы шығармалардың көпшілігі жеке гитараға немесе бір немесе бірнеше гитарадан тұратын ансамбльге арналған. Доменикони музыкасының ерекше белгілерінің бірі – түрік (Коюнбаба, Анатолиялық халық әніне арналған вариациялар, Сонатина турка, Оюн) сияқты түрлі ұлттық стильдерді зерттеуі. Түрік музыкасынан шабыттанған шығармалардың бірі – 1985–86 жылдардағы «Коюнбаба» сюитасы, ақырында Домениконидің ең танымал туындысына айналды. 1990 жылдары ол концерттерде жиі орындалып, көптеген музыканттармен жазылды. Бұл шығарма түрік әулиесі Коюнбабаның құрметіне аталған. Домениконидің 1991 жылы түрік лейблі үшін жасаған жазуындағы түсіндірмеде бұл туынды «Эгей теңізіне қарайтын шағын шығанақтың табиғи сұлулығын» бейнелейтін пастораль сюита екені айтылады, онда әулие көп ғасырлар бұрын өмір сүрген делінеді. Білім беру музыкасы Доменикони үшін ерекше маңызды сала болды, өйткені ол жас орындаушылар үшін жазған көптеген шығармалары осыны көрсетеді, мысалы, «Klangbilder» (Sound Pictures), 24 прелюдия және «Eine kleine Storchsuite».