Кіріспе

Ит тұқымы

Тоса-ину (土佐犬) – сирек кездесетін жапондық ит тұқымы. Ол бастапқыда Тоса, Шикоку (қазіргі Кочи) аймағында күрес үшін өсірілген, және жапондық иттер күресінде заңды түрде қолданылатын жалғыз тұқым болып табылады. Кейбір елдерде қауіпті тұқым ретінде иеленуіне шектеулер қойылған. Оңтүстік Кореяда бұл тұқым, Нюреонги тұқымымен бірге, ет үшін өсірілетін негізгі ит тұқымдарының бірі.

Сыртқы келбеті

Тосалардың мөлшері айтарлықтай өзгеше болады, жапондық әсерлі иттердің салмағы ел сыртындағы иттердің салмағынан шамамен екі есе аз. Жапондық тұқымның салмағы , ал жапондық емес селекционерлер салмағы мен құлжасы бар иттерге көбірек назар аударған. Жүні қысқа әрі тегіс болып келеді, көбінесе қызыл, жолақты немесе сары түсті, бірақ кейде күңгірт қара түсті де болуы мүмкін. Жүнді күтіп ұстау әдетте минималды болады. Кейде иттер салмағына жетеді. Жапонияда оларды сумо күресшілерінің теңдесі деп есептейді және тіпті күрес атрибуттарымен бейнелейді.

Тарих

Бұл тұқым 19 ғасырдың екінші жартысында пайда болды. Тұқымның бастауы жергілікті Шикоку Ину (шамамен 25 килограмм салмақтағы және 55 сантиметр бойындағы жергілікті ит) болды. Бұл иттер еуропалық ит тұқымдарымен шағылыстырылды, мысалы, 1872 жылы Ескі Англия бульдогы, 1874 жылы Англия мастифі, 1876 жылы Сент-Бернар және неміс пойнтері, 1924 жылы Дат дог және Бультерьермен. Мақсат – Жапониядағы иттермен ұрыс жарыстары үшін ірі, күшті ит өсіру еді. Тоса тұқымын өсірудің шарықталу кезеңі 1924 және 1933 жылдар аралығында болды, сол кезде Жапонияда 5000-нан астам Тоса өсіруші болған деседі.