1913 жылғы Калифорния штатының «Шет елдік жерлер туралы» заңы және азиялық иммигранттарға қатысты кемсітушілік
California Alien Land Law of 1913
Калифорнияның 1913 жылғы «Шет елдік жер» заңы: азаматтыққа құқығы жоқ иммигранттарға жер мен ұзақ мерзімді жалдауға тыйым салды. Япон, қытай, корей және үнді фермерлеріне әсер етті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1913 жылғы Калифорниядағы шетелдік жер туралы заң (сондай-ақ Уэбб-Хэней заңы деп танылады) "азаматтыққа қабылдануға жарамсыз шетелдіктерге" егістік жерге иелік етуге немесе оны ұзақ мерзімге жалға алуға тыйым салды, бірақ үш жылға дейінгі мерзімге жалға алуға рұқсат берді. Бұл заң Калифорниядағы қытай, үнді, жапон және корей иммигранттары-шаруаларға әсер етті. Заң негізінен жапондықтарға қарсы бағытталған. Ол штаттық Сенатта 35–2 дауыспен, штаттық Ассамблеяда 72–3 дауыспен қабылданды және губернатор Хайрам Джонсонның тапсырысымен адвокат Фрэнсис Дж. Хэней мен Калифорния штатының бас прокуроры Улисс С. Уэбб бірлесіп жазды. Жапонияның бас консулы Каметаро Идзима және заңгер Джуичи Сойеда заңға қарсы лоббилік жұмыс жүргізді. АҚШ Мемлекеттік хатшысына жолданған хатында Жапония үкіметі, Сыртқы істер министрі арқылы, заңды "көрінеу әділетсіз және екі ел арасындағы қарым-қатынастың негізіндегі достық пен жақсы көршілік сезіміне қайшы" деп бағалады, сондай-ақ Жапонияның "Жапония мен АҚШ арасындағы қолданыстағы шарттың рухын ескермегенін" білдірді. Бұл заң Азиядан иммиграцияны шектеу және Калифорнияда тұратын иммигранттар үшін жағымсыз жағдай жасау мақсатында қабылданды.
The California Alien Land Law of 1913 (also known as the Webb–Haney Act) prohibited "aliens ineligible for citizenship" from owning agricultural land or possessing long term leases over it, but permitted leases lasting up to three years. It affected the Chinese, Indian, Japanese, and Korean immigrant farmers in California. Implicitly, the law was primarily directed at the Japanese. It passed 35–2 in the State Senate and 72–3 in the State Assembly and was co written by attorney Francis J. Heney and California state attorney general Ulysses S. Webb at the behest of Governor Hiram Johnson. Japan's Consul General Kametaro Iijima and lawyer Juichi Soyeda lobbied against the law. In a letter to the United States Secretary of State, the Japanese government via the Japanese Minister of Foreign Affairs called the law "essentially unfair and inconsistent with the sentiments of amity and good neighborhood which have presided over the relations between the two countries," and noted that Japan felt it was "in disregard of the spirit of the existing treaty between Japan and the United States." The law was meant to discourage immigration from Asia, and to create an inhospitable climate for immigrants already living in California.
Тарих және мәнмәтін
1913 жылғы «Шетелдік жер туралы» заң қабылдануға дейін Калифорнияда және жалпы АҚШ-та Азияға қарсы пікірлер күшейді, бірінші кезекте 19 ғасырдағы қытайларға қарсы, 1882 жылғы «Қытайларды шеттету туралы» заңмен аяқталды, содан кейін 20 ғасырда жапондарға қарсы. Жапондарға қарсы сезімдер көбінесе «Сары қауіп» деп аталған расистік аргументтермен білдірілді. 1900 жылы АҚШ-қа 12 мыңнан астам жапон иммигранттары келді, олардың көпшілігі 1898 жылы Гавайи аннексияланғаннан кейін мерзімілі жұмыс келісімшартынан босатылған еді. Көптеген жапон иммигранттары Калифорнияға қоныс аударды және бастапқыда қалаларға келгеннен кейін ауылдық жерлерге көшіп кетті. Фермерлік Калифорниядағы жапон халқының негізгі экономикалық тірегіне айналды, олар оны өнімділік қабілеттерін көрсету және жаңа мемлекеттерінде тұрақтылық сезімін қалыптастыру жолы ретінде қарастырды. Бірте-бірте көптеген адамдар шаруашылық жұмысынан ауысып, жылдам бұзылатын өнімдерге маманданған шаруашылықпен айналысып, нарықтың бұл саласын толтырды. 1915 жылға қарай Лос-Анджелес тұрғындары тұтынатын көкөністердің үштен екі бөлігін жапондықтар өсірді. 1952 жылы «Шетелдік жер туралы» заңдар Калифорния Жоғарғы сотында «Сей Фудзиге қарсы Калифорния» ісі бойынша АҚШ Конституциясының 14-ші түзетуінің тең қорғау ережесін бұзғаны үшін жарамсыз деп танылды. Фудзи Лос-Анджелесте ұзақ жылдар тұрған, бірақ АҚШ азаматы емес еді. Ол заң Калифорния және АҚШ Конституциясын бұзады деп мәлімдеді, сондай-ақ ол АҚШ-тың келісімшарт бойынша міндетті болған Біріккен Ұлттар Ұйымы хартасының рухына қайшы келеді деп сақты. 1950 жылы Калифорния апелляциялық соты «Шетелдік жер туралы» заңның Біріккен Ұлттар Ұйымы хартасының 55 және 56-баптарына қайшы келетінін шешті. Содан кейін Калифорния Жоғарғы соты істі қарау және шешу үшін жолдады, себебі бұл заңның маңызды мәселесі деп танылды.
Leading up to the passage of the 1913 Alien Land Law, there had been growing anti Asian prejudice in California and in the United States in general, first against the Chinese during the 19th century, culminating with the Chinese Exclusion Act of 1882, and then against the Japanese during the 20th century. Anti Japanese sentiment was often expressed in racist Yellow Peril arguments. In 1900, there was an influx of over 12,000 Japanese immigrants to the US mainland, many of whom had just been released from indentured labor with Hawaii's 1898 annexation. Many Japanese immigrants settled in California and relocated to rural areas after they initially landed in cities. Farming became the major economic foundation for the Japanese population in California, and they saw it as a way to prove their productive abilities and to establish a sense of permanency in their new nation. Gradually, many moved from farm labor into truck farming and filled the niche market for perishable crops. By 1915, three quarters of the vegetables consumed by Los Angeles residents were grown by Japanese. The Alien Land Laws were invalidated in 1952 by the Supreme Court of California as a violation of the equal protection clause of the 14th Amendment to the United States Constitution in Sei Fujii v. California. Fujii was a longtime Los Angeles resident, but was not a U. S. citizen. He alleged that the law violated the California and United States Constitutions, and that it also went against the spirit of the United Nations Charter to which the United States was bound by treaty. The California District Court of Appeal had decided in 1950 that the Alien Land Law was in violation of Articles 55 and 56 of the United Nations Charter. The Supreme Court of California then ordered the case transferred for hearing and settlement, as it was determined to be a sufficiently important question of law.
Сын
Бұл заңдардың жапондықтарға қарсы дискриминациялық шаралар екені, Калифорнияға көшіп келіп жатқан жапондықтардың санының артуына байланысты туған қорқынышпен ынталандырылғаны кеңінен қабылданады. Заңдарды барлық шетелдіктерге емес, тек азаматтыққа үміткерлігі жоқ шетелдіктерге ғана қолдану туралы шешім еуропалық шетелдіктерге әсер етпеуін қамтамасыз етті. Осы себепті, бұл заң жобасы Азиялықтарға, әсіресе ауыл шаруашылығы еңбек нарығында және фермаларды бақылауда маңызды рөл атқара бастаған жапондықтарға бағытталған еді. Шетелдік жер заңдары 20 ғасырдың басында Калифорниядағы саясат арқылы жапондықтарды кемсітуге жасалған кең ауқымды әрекеттердің бір бөлігі болды.
The laws are widely held to have been discriminatory measures specifically targeting the Japanese, spurred by fears about the increasing number of Japanese immigrants settling in California. The choice to apply the laws only to those aliens ineligible for citizenship rather than to all aliens meant that European aliens would not be affected. Because of this, the bill was decidedly directed at Asians and specifically at the Japanese, who had become a strong presence in the agricultural labor market as well as in the control of farms. The Alien Land Laws were part of a larger trend of attempted discrimination against the Japanese through policy in California during the early 20th century.
Қатынасты актілер
Американың тағы сегіз штаты 1913–1925 жылдары жер иелігін шектеуші заңдар қабылдады. Бұл штаттар – Аризона, Вашингтон, Техас, Луизиана, Нью-Мексико, Айдахо, Монтана және Орегон. Арканзас, Миннесота, Небраска, Юта және Вайоминг Екінші дүниежүзілік соғыс жылдарында шетелдіктерге арналған жер заңдарын қабылдады. 2018 жылға дейін Флорида штаты ғана шетелдіктерге арналған жер заңын күштен жоймаған еді. 1926 жылғы түзету Флорида Конституциясының «Негізгі құқықтар» параграфына (1-бап, 2-тармақ) қосылды: азаматтыққа құқығы жоқ шетелдіктердің жылжымайтын мүлікті иеленуі, мұраға алуы, сатуы және пайдалануы заңмен реттелуі немесе тыйым салынуы мүмкін.
Eight other American states passed restrictive land ownership laws during the years 1913–25. These states were Arizona, Washington, Texas, Louisiana, New Mexico, Idaho, Montana, and Oregon. Arkansas, Minnesota, Nebraska, Utah, and Wyoming followed with the passage of Alien Land Laws during the World War II years. Until 2018, Florida was the only state that had not repealed its Alien Land Law. A 1926 amendment was buried in a provision to the 'Basic Rights' paragraph of the Florida Constitution (Article 1, Section 2):
. the ownership, inheritance, disposition and possession of real property by aliens ineligible to citizenship may be regulated or prohibited by law.