Кіріспе

Мемориализм – кейбір христиан конфессияларының еухаристиядағы нан мен шараптың (немесе шырынның) элементтерінің (мемориалисттер көбінесе оны «Иса Мәсіхтің соңғы кешкі асы» деп атайды) Иса Мәсіхтің денесі мен қанының толық символдық бейнесі екендігіне сенуі. Бұл мереке тек немесе бастысы еске алу рәсімі ретінде орнатылған. Бұл термин Лұқа ішіндегі Жақсы Жаңалықтан келген: «Мені еске алу үшін осылай істеңдер», және осыған байланысты түсіндірме, Иса Мәсіхтің соңғы кешкі асының басты мақсаты – қатысушыға Исаны және оның Құбылыстағы құрбанын еске түсіруге көмектесу. Бұл көзқарас әдетте жалпы баптистер, анабаптистер, Плимут бауырлары және кейбір конфессиялық емес шіркеулер, сондай-ақ либералды христиандықпен байланыстыратындар қолдайды. Оны христиандықтың басқа тармақтары, соның ішінде Рим-католик шіркеуі, Шығыс православие шіркеуі, Шығыс православие шіркеуі, Шығыс шіркеуі, методист шіркеулері, лютеран шіркеулері, тәуелсіз католик шіркеулері және реформатор шіркеулері (континенталды реформатор, англикан, пресвитериан және конгрегационалистік дәстүрлерін қоса) қабылдамайды, олардың барлығы әртүрлі жолдармен нақты қатысу доктринасын бекітеді.

Ертедегі христиандық

Көптеген шіркеу әкелері қасиетті тамақтануда Христианның нақты қатысуын білдіргенмен, Климент Александриялық және Тертуллиан Эвхаристияны анықтау үшін "символ" деген сөзді қолданды: "Қасиетті кітап шарапты қасиетті қанның мистикалық символы деп атады (Климент Александриялық)", және Иоанн 6:53-56 аяттарын сенім туралы аллегориялар ретінде түсіндірді. Дегенмен, Клименттің Эвхаристияға қатысты символдық көзқарасы бар-жоғы күмәнді, және кейбірлер Тертуллиан Эвхаристияда рухани қатысу туралы көзқарас ұстанды деп санайды.

Орта ғасырлар

Вальденстердің көптеген өкілдері Иеміздің кешкі асының құдайында Исаның нақты қатысуын мойындамады, оны тек нысан ретінде қарастырды. Осы көзқарасқа еске алушылыққа (мемориализмге) сүйенген Петр Каниш та қосылды, ал оған қарсы епископ Николай Евхаристиядағы Мәсіхтің нақты қатысуын қорғайтын трактат жазды. Пико делла Мирандола Мәсіхтің Евхаристияда тікелей қатыспайтынын, оның орнына ол Мәсіхтің қаны мен денесінің символы екенін айтты.

Гүлдрих Цвингли

Швейцарияның протестанттық реформаторы Гулдрих Цвинглидің теологиясы көбінесе естелік түсінігімен байланысты. Бұрынғы Рим-католик діни қызметкері Цвингли, Мәсіхтің сенушіге шын мәнінде (бірақ табиғи түрде емес) қатысатынын, немесе Құдайдың күшімен Соңғы Тоқпақ оқиғаларын зор ықыласпен еске түсіретін христиан қауымының арасында болатынын айтты. Дегенмен, Цвингли үшін қасиетті тағамдар, Джон Кальвин үйреткендей, Мәсіхпен байланыс құралы ретінде қолданылмайды. Бұл оның діни рәсімдері христиан болудың маңызды бөлігі болып қала берсе де, оның мүмкін пайдасы осы рәсімде қолданылатын нан мен шарапқа байланысты ешқандай метафизикалық түсіндірмеде жатпайды.

Анабаптизм

Анабаптистер (меннониттер, амиш, гуттер, брюдерхоф, шварцнау бауырлары, өзен бауырлары және апостолдық христиандар) естелік рәсімін мойындайды және Исаның қатысуын евхаристиялық нандар мен шараптарда емес, "тірі Мәсіхпен бірлесудің құпиясы оның соңғы тоқпанында Рухтың күшімен, Мәсіхтің денесінің жиналған мүшелері арқылы пайда болады" деп үйретеді. Сондықтан, қасиетті тамақ тойлау кезінде, анабаптист қауымдары өз жүректерінде және араларындағы тірі Мәсіхке үміттенді, ол мүшелерді және элементтерді бірге құпия бірлесуге айналдырып, көптеген мүшелерде, бидай дәндері сияқты ұңылған және жүзім сияқты басылған, бір нан мен бір сусынға біріктірді.