Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльстің Пемброкшир жағалауындағы маяк
Lighthouse off Pembrokeshire, Wales
Смоллс маяғы – Уэльстің Пемброкширдегі Марлос түбегінің батысына қарай шамамен 20 миль (32 км) және Грасхолмнан батысқа қарай 8 миль (13 км) қашықтықта орналасқан, толқынмен шайылатын базальт және долерит тау жыныстары тобының ең ірісінде тұрған маяқ. Ол 1861 жылы инженер Джеймс Дуглас сол жартаста 1776 жылы салынған бұрынғы маяқтың орнына салған. Бұл Тринити Хаус басқаратын ең алыс орналасқан маяк.
Smalls Lighthouse is a lighthouse that stands on the largest of a group of wave washed basalt and dolerite rocks known as The Smalls approximately 20 mile (32 km) west of Marloes Peninsula in Pembrokeshire, Wales, and 8 mile (13 km) west of Grassholm. It was erected in 1861 by engineer James Douglass to replace a previous lighthouse which had been erected in 1776 on the same rock. It is the most remote lighthouse operated by Trinity House.
Тарих
Smalls Lighthouse алғашқы Smalls Lighthouse Джон Филлипстің (Ливерпуль саудагері және кеме иесі) бастамасымен 1775 және 1776 жылдар аралығында Ливерпуль музыкалық аспаптар жасаушысы Генри Уайтсайдтың жоспарлары бойынша салынды. Біраз шайқалып тұрса да, ол 80 жыл бойы тұрды. Жарық сегіз майлы шаммен, шыныдан жасалған көп қырлы рефлекторларға орналастырылды. 1817 жылы шамдардың саны екі есеге арттырылып, күміс жалатылған параболалық рефлекторлармен алмастырылды, олар әлдеқайда тиімді болды. Осы бағанаға негіделген конструкция кейіннен көптеген теңіз құрылыстарында сәтті қолданылды. Уайтсайд 1777 жылы маяқтың құрылысын тексеру үшін келгенде, дауыл салдарынан бір ай бойы қамалып, азық-түлік жағдайы нашарлады. Ол Сент-Дэвидтегі досына хат жазып, оны бөтелкеге салып, табылушыға арналған хабарламамен бірге: "Бұл хатты тапқан адамның оны Томас Уильямсқа, Эск, Трелитинге, Сент-Дэвидге, Уэльске жіберуге мейірімді болатынына сенеміз" деп қалдырды. Екі күннен кейін хат адресатқа дерлік есігінің алдына жетіп, оған тапсырылды.
The original Smalls Lighthouse was erected at the instigation of John Phillips (a Liverpool merchant and shipowner) between 1775 and 1776, to the plans of Liverpool musical instrument maker Henry Whiteside. Although it suffered from some rocking, it stood for 80 years. The light was provided by eight oil lamps placed in glass faceted reflectors. These were replaced in 1817 by double the number of lamps, together with silvered parabolic reflectors, which were far more efficient. The pillar based design has since been used successfully in many maritime structures. When Whiteside visited the lighthouse in 1777, he was stranded for a month by gales which showed no sign of abating so that supplies were almost exhausted. He wrote a message to a friend in St. David's placed in a bottle inside a casket with a note to the finder "We doubt not but that whoever takes this up will be so merciful as to cause it to be sent to Thomas Williams, Esq, Trelithin, near St. David's, Wales". Two days later it arrived almost outside the door of the addressee to whom it was duly delivered.
Смолл маяк апаты
Ескі маяк 1801 жылы Smalls Lighthouse трагедиясы деп аталатын қорқынышты оқиғадан кейін маяк саясатында өзгеріс тудырды. Маякпен басқаратын Томас Хауэлл мен Томас Гриффит есімді екі адам жиі дауласып отыратын. Гриффит ойсырап қаза тапқаннан кейін, Хауэлл оның денесін теңізге тастаса, билік оны кісі өлтірген деп айыптауы мүмкін деп қорқып, денесін жасыруға тырысты. Гриффиттің денесі шіріген кезде Хауэлл мәйітке уақытша табут жасап, сыртқы жақтағы сөреге бекітті. Күшті жел табутты қиратып, дененің қолы маяк үйінің терезесінен көріне бастады. Жел соққан сайын, желдің күшімен қол қозғалып, ишарат жасағандай болып көрінетін. Бұрынғы әріптесінің шіри бастаған денесіне қарамастан және маяқты жалғыз басқаруға тура келсе де, Хауэлл маяқтың жарығын өшірмей сақтап тұрды. Хауэлл қызметтен босатылғанда, оқиғаның әсері соншалықты күшті болды, оның достары оны танымады. Осыдан кейін басқарушы орган маяк саясатын өзгертіп, әр командада үш адам болуын міндеттеді, бұл 1980 жылдарға дейін, британ маяқтары автоматтанғанша сақталды.
The old lighthouse brought about a change in lighthouse policy in 1801 after a gruesome episode, sometimes called the Smalls Lighthouse Tragedy. Thomas Howell and Thomas Griffith, the two person team that managed the lighthouse, were publicly known to quarrel. When Griffith died in a freak accident, Howell feared that if he discarded the body into the sea, authorities might accuse him of murder. As Griffith's body began to decompose, Howell built a makeshift coffin for the corpse and lashed it to an outside shelf. Stiff winds blew the box apart, and the body's arm fell within view of the hut's window. As the winds would blow, gusts would catch the arm and move it in a way that made the appendage appear to beckon. In spite of his former partner's decaying corpse and working the lighthouse alone, Howell was able to keep the house's lamp lit. When Howell was finally relieved of duty, the impact of the situation was so emotionally taxing that his friends did not recognize him. As a result, the governing body changed the lighthouse policy to make lighthouse teams rosters of three people, which continued until the automation of British lighthouses in the 1980s.
Медиада
2011 жылы Смоллз маягының трагедиясы Алан Харрис жазған "Маяк" атты BBC радиоспекторының тақырыбы болды. Крис Кроу режиссерлік еткен 2016 жылғы британдық "Маяк" фильмі де осы оқиғаға шала байланысты. 2019 жылы америкалық режиссер Роберт Эггерстің "Маяк" фильмі де осы трагедиядан шабыттанды.
In 2011 the Smalls Lighthouse Tragedy was the subject of a BBC radio play called The Lighthouse, written by Alan Harris. The 2016 British film The Lighthouse, directed by Chris Crow, is also loosely based on the incident. The 2019 film The Lighthouse by the American director Robert Eggers was also partly inspired by the tragedy.
1831 жылғы апат
1831 жылы мұнараны осыған дейін көрмегендей үлкен толқын шапты, күзетшілер бөлмесінің едені жыртылып, төбеге тиіп, күзетшілердің барлығы жарақаттанды, ал біреуі соншалықты ауыр жарақат алды ki, көз жұмды. Бірақ зақымдар жөнделіп, шамшырақ тағы отыз жыл тұрды, содан кейін жаңасына алмастырылды.
In 1831 the tower was assaulted by a wave of such proportions that the floor of the keepers' room was torn up and slammed against the ceiling, injuring all the keepers, one so severely that he died. However the damage was repaired and the lighthouse survived another thirty years before it was replaced.
Қазіргі маяк
Жаңа маяқты Троица үйінің бас инженері Джеймс Уокер жобалаған, ал Дуглас бас инженер болып жұмыс істеді. Троица үйі 1836 жылы бұрынғы жалға алушылардан иелік еткен. Мұнара 1861 жылы аяқталды. 1978 жылы фонарь үстіне тікұшақ алаңы орнатылды, ал 1987 жылы маяк автоматтандырылды. Бұл Ұлыбританиядағы жел және күн энергиясымен жұмыс істейтін алғашқы маяқ. Онда бар болғаны 35 ваттты шам болса да, линзалардың арқасында оны 34 километрге дейін көруге болады. Бұл елдегі су ағызылатын унитазы орнатылған алғашқы маяқ болды. Маяк тарихы 2006 жылы BBC телеарнасының "Coast" бағдарламасының 1-ші маусымындағы "Бристоль – Кардиган шығанағы" атты эпизодында көрсетілді.
The new lighthouse was designed by James Walker, Engineer in chief at Trinity House, with Douglass serving as chief engineer. Trinity House having bought out the previous leaseholders in 1836. The tower was completed in 1861. In 1978 a helideck was erected above the lantern and in 1987 the lighthouse was automated. It is the first wind and solar powered lighthouse in the U. K. Although it has only a 35 watt bulb, with the aid of lenses, this can be seen up to 21 mile (34 km) away. It was the first lighthouse in the country to have a flushing toilet installed. The lighthouse's story was presented in the 2006 BBC Television programme Coast, Series 1, episode "Bristol to Cardigan Bay".
Капитан Т. Х. Самнер
Смоллз маягы кеме жүргізу тарихында маңызды роль атқарады. 1837 жылы американдық капитан Томас Хаббард Самнер қалың ауа-райында Смоллз маягына жақындағанда аспан позициялық сызықтары – тең биіктіктегі шеңберлер – деген ұғымды ашты. Осы позициялық сызықтар дерлік барлық қазіргі заманғы аспан навигациясының негізін құрайды және кейде Самнер сызықтары деп аталды.
Smalls Lighthouse is important in the history of navigation. In 1837, the American Captain Thomas Hubbard Sumner discovered the concept of celestial position lines—the circle of equal altitude—as he was approaching Smalls Lighthouse in thick weather. These position lines form the basis of nearly all modern celestial navigation and were sometimes called Sumner Lines.