Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Орта ғасырлық ит тұқымы
Medieval dog breed
Талбот (сондай-ақ Сент-Хуберт иті деп те аталады) – Орта ғасырларда Англияда кең таралған аң аулау итінің бір түрі. Ол сол дәуірдегі суреттерде шағын немесе орташа мөлшерде, ақ түсті, қысқа аяқты, үлкен, күшті етектері, терең кеудесі, жіңішке белдемесі, ұзын, салбыраған құлақтары және өте ұзын, иілген құйрығы бар деп бейнеленген. Хэддон Холлдағы бір мәшһүр мысалында оның қаһарлы бет-әлпеті көрсетілген. Қазір бұл тұқым жойылды, бірақ ол қазіргі заманғы Бигль мен Бладхаундтың арғы тегі деп саналады. Оның иіс сезуге арналған ит (мұрынының қабілеті үшін селекцияланған), көруге арналған ит (көзінің қабілеті мен жылдамдығы үшін селекцияланған) немесе олжаны қазуға қолданылған ит болғаны белгісіз. Сондай-ақ, ол бұғы, түлкі, қабан сияқты қандай олжаны аулағаны да белгісіз.
The Talbot (also known as the St. Hubert Hound) was a type of hunting hound common in England during the Middle Ages. It is depicted in art of the period as small to medium sized, white in colour, with short legs, large powerful feet, a deep chest with a slender waist, long drooping ears, and a very long curled tail. It is shown in one well known example at Haddon Hall with a fierce facial expression. It is now extinct, but is believed to be an ancestor of the modern Beagle and Bloodhound. It is uncertain whether it was a scenthound (bred for the quality of its nose), a sighthound (bred for the quality of sight and speed), or a dog used for digging out quarry, nor is it known what type of quarry it hunted, whether deer, fox, boar, etc.
Тарих
Орта ғасырларда "Талбот" жеке итке берілген кең таралған есім болды, ол 1400 жылға дейін Чосердің "The Nun's Priest's Tale" (3383-жол) шығармасында және Джордж Турбервиллдің 1575 жылғы "The Noble Art of Venerie or Huntyng" еңбегінде ит есімі ретінде қолданылған. 17 ғасырға қарай ол тұқым немесе тип ретінде қалыптасқан. Ірі, ауыр, жай иттер түсіне қарамастан "тальботтай" сипатталды, ал "сүт ақ" түстісі "нағыз талбот" деп есептелді. Уильям Сомервилл 1735 жылы жарық көрген "The Chase" атты өлеңінде Шотландия шекарасында ұрыларды ұстау үшін қолданылған "таспалы иттер" (көк иттер) туралы айтады, бұл Bloodhound және із кешетін иттерге сілтеме жасайды, сонымен қатар (ақ) Талбот осы типтің "үлгісі" екенін қосады. Атаудың және жануардың шығу тегі белгісіз. 1449 жылға қарай король Джон Талботты, Шрусберидің 1-ші графы, "Талбот, біздің жақсы итіміз" деп атаған, бұл оның есімімен ойнағандық немесе оның әулетінің геральдикалық белгісіне сілтеме жасаған болуы мүмкін. Британ кітапханасындағы 1445 жылғы жарық қолжазбада Джон Талбот, Шрусберидің 1-ші графы, Анжу королевасы Маргаретқа романдар жинағын сыйлап тұрғанда, оның артында қысқа аяқты және ұзын құлақты ақ ит бейнеленген, ол оның символдық танылған белгісі болып табылады. Бұл сурет Дербиширдегі Хэддон-холл төбесіндегі 15 ғасырға жатқан суретке өте ұқсас, ол сэр Генри Вернонның (1445-1515) Джон Талботтың қызы Энн Талботқа үйленгенінен кейін салынған. Көрініп тұрғанындай, Талбот пен Грейхаунд ағылшын геральдикасында қолданылған жалғыз иттер болды, сондықтан Талботтың бастапқыда эмблемалық немесе геральдикалық ит ретінде пайда болған болуы мүмкін. Геральдикалық Талбот туралы жазбалар нақты иттер туралы мәліметтерге қарағанда ертерек кездеседі. Осы бастамалардан "Талбот" атауы кез келген ірі, ауыр, ақ иіс аңшысына берілгендіктен, ол тұқым немесе типті қалыптастыруға көмектескен болуы мүмкін. Ол мөлшері және таспалы ит ретінде қолданылуы жағынан Bloodhound-қа ұқсас болды ("ақ" түсі 16-шы және 17-шы ғасырларда Bloodhound-тың түстерінің бірі ретінде көрсетілген). Содан кейін, оған туыс болуы мүмкін екі ірі тұқым – Солтүстік және Оңтүстік Иттер сияқты, ол да жоғалып кетті. Кейбір ертедегі иттер көрмелерінде Талботтарға арналған сабақтар ұсынылған, бірақ қатысушылар болмағандықтан, олар алынып тасталды.
In medieval times, "Talbot" was a common name for an individual hound, as used before 1400 in Chaucer's The Nun's Priest's Tale (line 3383), and is used as an example of a hound name in George Turberville's 1575 work The Noble Art of Venerie or Huntyng. By the 17th century it clearly existed as a breed or type. Large, heavy, slow hounds were "talbot like", whatever their colour, though the "milk white" was "the true talbot". In his poem "The Chase", published in 1735, William Somervile describes the use of "lime hounds" (leash hounds) on the Scottish Borders to catch thieves, obviously referring to the Bloodhound and the sleuth hound, but adds that the (white) Talbot was the "prime" example of this type of hound. The origin of both the name and the animal is uncertain. In a quotation from about 1449, the king referred to John Talbot, 1st Earl of Shrewsbury as "Talbott, oure good dogge", perhaps as a play on his name, or in allusion to that family's heraldic badge. In a 1445 illuminated manuscript in the British Library John Talbot, 1st Earl of Shrewsbury is depicted presenting a Book of Romances to Queen Margaret of Anjou, with a short legged and long eared white hound standing behind him, which serves to identify him symbolically. It is very similar to a 15th century depiction on a ceiling at Haddon Hall, Derbyshire, made following the marriage of Sir Henry Vernon (1445 1515) to Ann Talbot, daughter of John Talbot, 2nd Earl of Shrewsbury. The Talbot and the Greyhound were, apparently, the only hounds used in English heraldry, and it could be that the Talbot originated as an emblematic or heraldic hound. References to this heraldic Talbot seem to be earlier than any references to a real dog. It is quite plausible that from these beginnings the name "Talbot" was extended to any large, heavy, white scent hound, and from there helped to establish a breed or type. It was certainly similar to the Bloodhound ("white" is given as one of the colours of the Bloodhound in the 16th and 17th centuries) as regards size, and as regards use to a leash hound. after which, like two other large breeds to which it may have been related, the Northern Hound and the Southern Hound, it disappeared. Some early dog shows apparently offered classes for Talbots, but attracted no entrants, so they were dropped.
Жемханалардың белгілері
"Талбот" (немесе "Талбот Армз") көбінесе ағылшын пабтары мен қонақүйлерінің атауы ретінде танымал және әдетте құлақтары салбырап тұратын, кейде дақтары бар үлкен ақ итті бейнелейтін белгілерде көрсетіледі. Геральдикалық белгілер әдетте сол жерде орналасқан поместье иесінің қарулары немесе геральдикалық белгілерін көрсетеді, олар, әдетте, ауылдағы көптеген басқа үйлердің иелері болған, олардың жерге меншік құқығы болған. Талботтар отбасы Англия бойынша көптеген поместьелерге ие болғандықтан, бұл белгі кеңінен танымал болды. Мұндай белгілер сауатсыз адамдарға қонақүйді анықтауға көмектесетін. Ұлыбританияның Дорсет округіндегі Иверн-Минстердегі "Талбот" атты қонақүй белгісінде қара итті көрсеткен, бұл ерте орта ғасырдан 1876 жылға дейін поместьеге ие болған Боуэр отбасының гербі болды. Сомерсеттегі Меллстегі "Талбот" қонақ үйі Меллс поместьесіндегі Хорнер отбасының қаруларына сілтеме жасайды: қара түсті фонда үш күміс талбот, бұл қарулар, мүмкін, фамилиямен байланысты ойын, себебі аң аулаушы итттерді мүйіз дауысымен басқарады.
"The Talbot" (or "Talbot Arms") is most familiar as a name of English public houses or inns and is usually depicted on the signs as a large white hound with hanging ears, sometimes with spots. Heraldic inn signs usually displayed the arms or heraldic badges of the lord of the manor in which they were situated, who was probably the owner of the freehold interest, together with that of most other houses in the village. As the Talbot family possessed countless manors throughout England, the sign would have been well known. Such signs helped to identify the inn for the illiterate. An inn called The Talbot in Iwerne Minster, Dorset, U. K., showed as its sign a black dog, apparently the crest of the Bower family, who owned the manor from the late Middle Ages till 1876. The "Talbot Inn" in Mells, Somerset is an allusion to the arms of the Horner family of Mells Manor: Sable, three talbots argent, the arms being possibly a play on the surname as hunting hounds are controlled by the blowing of horns.
Садберидің қару-жарағы
Саффолк графтығындағы Садбери қалашығының әкімі мен корпорациясының қару-жарағы: Қара түс, күміс түсті тік отырған тальбот иті, қызыл түсті бас бөлігінде екі алтын гүлдің арасында қарап тұрған арыстан (ақ түсті тік отырған ит). Елтаңбасы – жоғары бөлігінен кесілген тальботтың басы мен мойны. Осындай ит жергілікті мектеп пен көптеген жергілікті спорт клубтарының логотипі ретінде де қолданылады. Иттің тілі әрқашан сыртқа созылып тұрады. Бұл Саймон де Садбериге (шамамен 1316–1381) сілтеме жасайды, ол Кентербери архиепискобы және Англияның лорд-канцлері болған, қалада туған және оның гербі шекарасы ойылған тальбот итінен тұрды, бұл Кентербери соборының қабырғасындағы тасқа қашалған бейнесінде көрінеді.
The mayor and corporation of the market town of Sudbury, Suffolk, has for arms: Sable, a talbot hound sejeant argent on a chief gules a lion passant guardant between two fleurs de lys or (a white hound sitting erect). The crest is A talbot head and neck erased. Such a hound is also used as a logo for a local school and for many local sports clubs. The dog is always depicted with its tongue protruding. This refers to Simon de Sudbury (c.1316–1381), Archbishop of Canterbury and Lord Chancellor of England, born in the town, whose coat of arms was A talbot hound sejeant within a bordure engrailed, as is visible sculpted in stone on a wall in the nave of the Canterbury Cathedral.
Басқа
Картер отбасының Касл Мартиндегі елтаңбасында (Поссилдің Картер Кэмпбеллін қараңыз) Талбот бейнеленген. Уолдегрейв графтарының елтаңбасында екі Талбот қолдайтын тұлғалар бар. Талбот-хаунд сонымен қатар Стаффордшир графтығының қалалық орталығы – Стаффорд қаласындағы Уэстон-роуд мектебінің символы болған. Ол барлық мектеп құжаттарында қолданылып, мектеп формасындағы галстуктер мен свитерлерде темір көк түсті фонда ақ түспен көрсетілген. Уэстон-роуд академияға айналғаннан кейін ол алынып тасталды. Талбот сонымен қатар Слайго маркизінің елтаңбасында қолдаушы ретінде де бейнеленген. Талбот және Шрусбери графтарының елтаңбасы 1937 жылға дейін Барлби Роуд, Кенсингтон, Лондон қаласындағы арнайы салынған зауытта өндірілген және «Талбот» деп сатылған Талбот автомобильдерінде пайдаланылған. Қазір ол Талбот иелері клубының логотипінде қолданылады. Борнмут университетінің елтаңбасында қалқанда үш Талбот бейнеленген, бұл Талбот Хиттегі университет кампусының бар екенін көрсетеді.
The arms of the Carter family of Castle Martin (see Carter Campbell of Possil) include a Talbot. The arms of the Earls Waldegrave have supporters of two Talbots. The Talbot Hound was also the symbol of Weston Road High School in the county town of Stafford, Staffordshire. It used to be used in all school stationery and was displayed as white on a navy blue background on ties and jumpers in the school uniform. It was removed when Weston Road became an academy. The Talbot also appears as a supporter in the arms of the Marquess of Sligo. The Earl of Talbot and Shrewsbury coat of arms was used on Talbot cars manufactured at a purpose built factory at Barlby Road, Kensington, London and sold as Talbots until 1937. It is now used on the logo of the Talbot Owners' Club. The arms of Bournemouth University have three Talbots on the shield, a reference to there being a University Campus on Talbot Heath.
Америка Құрама Штаттары
Пенсильвания штатының Эллисон Парк қаласындағы Хэмптон қалашығында орналасқан Хэмптон орта мектебі – АҚШ-тағы Талботты талисманы ретінде пайдаланатын жалғыз мектеп.
Hampton High School, a school from the township of Hampton, from the small town of Allison Park, Pennsylvania, is the only high school in the United States that has the Talbot as its mascot.