Уақыт Лабиринті

Кіріспе

Уақыт лабиринті – Terra Nova Development компаниясы жасаған графикалық оқиғалық бейне ойын. Ойын сериясының бірінші ойыны болу жоспарланған "Уақыт лабиринті", сол кездегі "7th Guest" және "Myst" сияқты басқа графикалық оқиғалық ойындарға қарағанда аз сәттілікке жетті. Бұл Terra Nova Development компаниясының шығарған жалғыз ойыны. Одан кейінгі жылдары "Уақыт лабиринті" The Wyrmkeep Entertainment Co. компаниясы, бастапқы әзірлеушілермен бірлесіп, жаңа платформаларда қайта жарияланды.

Сюжет

"Уақыт лабиринті" әңгімесі грек мифологиясына негізделген. Ойын ойыншының жұмыстан үйге қайту жолында басталады. Метрода отырғанда, ойыншы мен вагоны кенеттен басқа өлшемге сорылады. Мифологиялық кейіпкер Дедал түріндегі иллюзия, Минос патшаның кеңістік-уақыт континуумын қамтитын лабиринт құрылысын қадағалауға мәжбүрлегенін түсіндіреді. Лабиринт салынғаннан кейін, Минос патша өзінің табиғаттан тыс күшімен барлық уақыт пен жерді жаулап алады. Дедал ойыншыдан Минос жаулап алуын аяқтамас бұрын лабиринтті жоюдың жолын табуды өтінеді. Ойын терминалдары мен күнделік жазбалары Минос күшінің шегін ашады. Ай кітапханасындағы жалғыз мұрағатшы түсіндіргендей, өзін патша деп таныстырған бір тұлға барлық уақыт кезеңдеріндегі әлемнің барлық үкіметтеріне бірден пайда болып, олардың әскерлерін бақылауға алып, жазба тарихты жойды. Минос қабілеттері уақыт саяхатынан асып түседі; патшаның қабіріндегі көрініс оның қабірден қайта тірілгенін көрсетеді. Ойыншы зерттейтін лабиринт көптеген уақыт кезеңдері мен жерлерді қамтиды. Олардың үйлесімсіздігіне қарамастан, әр аймақ тематикалық тұрғыдан Мартин Гарреттің оқиғасымен байланысты, ол профессор Укзмаль маңындағы алыс зигкуратта белгісіз Сиқыршы Патшаның қабірін табуға қызығушылық танытады. Сиқыршы Патшаның қазынасының орнын білетін жалғыз адам – Десперадо Маддиган, ол Калифорниядағы Револвер Спрингс қалашығында зигкураттың бөлмесіне апаратын картамен бірге жерленген. Алайда, Револвер Спрингс 1882 жылдың 1 мамырында өртеніп кетті, оның қабірінің орны құпия болып қалды. Гаррет зигкуратқа екінші экспедициясын бастауға дайын болғанда, бұрынғы қазбада жоғалтқан сәтті көйлегіне байланысты алаңдады. Ойыншы зигкуратты тапқаннан кейін көйлекті қайтарып алады. Олар сондай-ақ Револвер Спрингске уақытқа кері оралып, жергілікті қабірлерді теміржол желісін кеңейту үшін көшіргенін түсіндіретін газетті таба алады. Ойыншы екеуін де Гарретке қалдырады, тарихты өзгертеді. Осы жігер мен жаңа ақпараттың арқасында Гаррет Маддиганды тауып, экспедициясын аяқтайды. Сиқыршы Патшаның қабірінен әкелінген қазыналардың арасында Гаррет ғимараттарды қирату үшін пайдаланылған деген талисманды табады. Ойыншы лабиринттің ортасына жету үшін зигкураттағы үш тұтқаны іске қосып, оның кілт тасын жою үшін талисманды алуы керек. Лабиринт орталығын күзетіп тұрған иллюзорлы Минотаврды жеңгеннен кейін, ойыншы лабиринттің кілт тасын бұзады. Бұл лабиринттің тігістерінен жарылуына себеп болады. Дедал жеке өзі пайда болып, бостандығы үшін алғыс айтады, содан кейін Минос патша ешқандай зиян келтірмеуі үшін кетеді. Ол ойыншыны уақыт пен кеңістікте жоқ аймақта қалдырады. Ойын "Лабиринт II: Арман елінде жоғалған" деген жалғасы туралы хабарламамен аяқталады. Бұл жалғасы ешқашан шығарылмады.

The story of The Labyrinth of Time is loosely based on Greek mythology. The game begins during player's commute home from work. While aboard the subway, the player and their train car are suddenly sucked into an alternate dimension. An illusion in the form of the mythological character Daedalus explains that King Minos has forced him to oversee the construction of a labyrinth that spans the space time continuum. Upon its construction, King Minos will invade and conquer all times and places with his supernatural powers. Daedalus pleads for the player to find a way to destroy the labyrinth before Minos can complete his conquest. In game terminals and journal entries reveal the extent of Minos's power. As explained by the lone archivist on a lunar library, a figure identifying himself as the king appeared simultaneously to all world governments in all time periods, seizing control of their militaries and erasing all written history. Minos's new abilities seem to extend beyond time travel; the scene of the king's tomb strongly implies that he rose from the grave. The labyrinth that the player explores spans many time periods and locations. Despite their incongruity, each area is thematically connected by the story of Martin Garret, a professor intrigued with discovering the tomb of the unnamed Sorcerer King at a far off ziggurat near Uxmal. Desperado Mad Dog Maddigan, the one man who knew the location of the Sorcerer King's treasure chamber, was buried in the Western town of Revolver Springs, California, along with a map to the ziggurat's chamber. Revolver Springs, however, was destroyed in a fire on May 1, 1882, leaving the location of his grave a mystery. Garret was about to begin his second expedition to the ziggurat, but suffered from anxiety after losing his lucky shirt in a previous dig. When the player finds the ziggurat, they can retrieve the shirt. They are also able to go back in time to Revolver Springs and pick up a newspaper explaining that the local graves were relocated to make way for a railroad extension project. The player leaves both for Garret to receive, changing history. With the encouragement and new information, Garret locates Mad Dog Maddigan and completes his expedition. Among the treasures brought back from the Sorcerer King's tomb, Garret discovers a talisman that was reputedly used to destroy buildings. The player must operate three levers in the ziggurat to reach the center of the labyrinth and take, among other items, the talisman to destroy its keystone. After dispelling an illusory Minotaur guarding the Maze Center, the player breaks the maze's keystone. This causes the labyrinth to unfurl at the seams. Daedalus appears in person to offer thanks for his freedom, then leaves to ensure King Minos can do no more harm. He leaves the player floating in an area that does not exist in time or space. The game ends with a teaser for a sequel, The Labyrinth II: Lost in the Land of Dreams. The sequel was never produced.

Қайта босату

2004 жылдың 7 желтоқсанында The Labyrinth of Time ойыны The Wyrmkeep Entertainment Co. компаниясымен Microsoft Windows, Mac OS, AmigaOS және Linux платформалары үшін қайта шығарылды. Ойынның жаңа нұсқалары дыбыс сапасын жақсартты және лабиринттерде бағытталғанда көмектесетін «іздер» мүмкіндігін қосты, сондай-ақ бастапқы кодты Simple DirectMedia Layer-ге аударды. Amiga нұсқасы тегін таратылым ретінде шығарылды және оны Aminet пен оның көшірмелерінен немесе ресми сайттан ISO форматында жүктеуге болады. Кейіннен ойын 2009 жылдың 14 қарашасында Apple iPhone және iPod Touch құрылғыларына портталды. Қазіргі таңда Steam және GOG.com онлайн ойын дүкендерінен сатып алуға немесе жүктеуге болады.

Қабылдау

1993 жылдың желтоқсанында Computer Gaming Worlds журналының авторы Чарльз Ардай «Уақыт лабиринті» ойынында лабиринт болмауына үміттенудің ақылға қонымсыз екенін мойындады. Бірақ ол, ойын «интерактивтік әңгіме» болып көрінгенмен, «күрделі және ашуға шақыратын тізбекте біріктірілген, тек лабиринттерден ғана тұрады» деді. Ардай «көзге жақсы көрінетін, бірақ көңілсіз визуалды эффектілерді» сынға алып, оларды «көздің қуанышы, бірақ көңілді қуандырмайтын нәрсе» деп атады. Ойынға қажетті объектілер мен ойнауға қатысы жоқ көптеген заттарды ажырату мүмкін емес еді. Ол Electronic Arts компаниясына «Уақыт лабиринтін бөлшектеп, арзан бағамен графикалық элементтер жинағы ретінде сатуды» кеңес берді. 1994 жылдың сәуірінде журнал «Мифология мен уақыт саяхаты өте үйлесімді болғанымен, ойынның көңілсіз, бос әлемі мен ескірген ойын механикасы оны мәңгілік емес етеді» деді. 1996 жылы Computer Gaming World «Уақыт лабиринтін» ең нашар компьютерлік ойын ретінде 43-орынға қойды. 1994 жылдың қаңтарында PC Gamer UK журналы ойынға «Ұсынылады» белгісін берді, рецензент Фил Саут оған 91% баға берді. Саут ойынды жылдам, қызықты және терең деп сипаттады: «Жылдам, себебі ойынға енуге көп уақыт кетпейді. Қызықты, себебі оның заманауи графикасы және дыбысы миллион доллар тұратын сияқты. Терең, себебі сіз бастапқы қызығушылықтан асып, біраз уақытты қызықтыруға ниеттенгенде, ойын сізді ұзақ уақытқа көңілді ұстайтын, тәжірибелі және жаңадан бастаған ойыншылардың да шешім табуға шақыратын жұмбақтарға толы». 1994 жылдың ақпанында PC Zone журналы да ойынды ұсынды, 100 баллдан 89 балл берді. Рецензент Пол Пресли ойынның «пайдаланушыға ыңғайлы емес интерфейсін» сынға алып, «аздаған әрекеттерді орындау үшін тым көп тышқан шертуі қажет» деді, бірақ визуалды эффектілер мен дыбысты жоғары бағалады, олар «The 7th Guest ойынынан бері приключенческая ойындарда теңдесі жоқ атмосфераны жасайды». The One журналы Amiga нұсқасына The Labyrinth of Time ойынына жалпы баға ретінде 81% берді, музыканы «керемет» деп атады және графиканы мақтады, «Уақыт лабиринтінің ең басты артықшылығы – оның графикасы. Өкінішке орай, өзінің сюжеті графика сияқты әсерлі емес». The One ойынның «мұңды атмосферасын көрсетпейтінін» айтты және лабиринттерді сынға алды, авто карта олардың мағынасын жоққа шығарады, оларды «жалықтыратын нәрсеге» айналдырады, сондай-ақ «ескірген» және «шектеулі» интерфейсіне наразылық білдірді.

Computer Gaming Worlds Charles Ardai in December 1993 admitted that expecting The Labyrinth of Time to not have a maze was unrealistic. He stated, however, that although "pretend[ing] to be a piece of interactive fiction", it was "almost nothing but mazes, linked end to end in a complex, irritating chain". Ardai criticized the "relentless stylish visuals" as "eye candy and boring eye candy at that", with no way to distinguish between the few objects necessary for gameplay and the many non interactive ones. He advised Electronic Arts to "dismantle The Labyrinth of Time and sell it cut rate for clip art". In April 1994 the magazine said that "Though mythology and time travel interbreed seamlessly, its depressingly empty world and staid adventure game mechanics create a game that is less than timeless". In 1996, Computer Gaming World declared Labyrinth of Time the 43rd worst computer game ever released. In January 1994, PC Gamer UK awarded the game its "Recommended" seal, with reviewer Phil South giving it a 91% rating. South defined the game as quick, hot and deep: "Quick because it takes no time at all to get into [ ]. Hot because its state of the art presentation because it makes it both look good and sound like a million bucks [ ]. Deep because, once you get over the initial novelty and start to want something to occupy you for a while, the game has enough bite to keep you enthralled for as long as you're prepared to put the effort in, with puzzles and problems to tax experienced and neophyte adventurers alike". In February 1994, PC Zone also recommended the game, giving it a score of 89 out of 100. Reviewer Paul Presley criticized the game's "less than user friendly interface", stating that there's "far too many mouse clicks to do far too few things", while highly praised the visuals and sound, which "produce an atmosphere unrivalled in an adventure game since The 7th Guest". The One gave the Amiga version of The Labyrinth of Time an overall score of 81%, referring to the music as "nothing short of brilliant", and praising the graphics, stating that "Labyrinth Of Time's obvious selling point is its graphics Unfortunately, the adventure itself doesn't quite come across as being as impressive as the graphics." The One expressed that the "packaging itself gives no indication of the down beat nature of the game [the intro outlining backstory events] come as an unpleasant surprise" and criticized the mazes, stating that the auto map negates their purpose, making them "nothing more than tedious", and were frustrated by the "dated" and "limiting" UI.