Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік аскет және әулие (18961966) Шанхай және Сан-Францисколық Иоанн (Иоанн Шанхайский и Сан Францисский; зайырлы аты Михаил Борисович Максимович; 4 маусым 1896 2 шілде 1966) - 20 ғасырдың ортасында белсенді болған Шығыс православиелік аскет және Ресейден тыс орыс православиелік шіркеуінің (ROCOR) иерархы. Ол пастор, рухани ата, абыройлы, кереметтер жасаушы, пайғамбарлық, көрегендік және ауруларды сауықтыру қабілеті бар деп саналған. Оны жиі "Жарампаз Жақия" деп атайды.
Russian ascetic and saint (1896–1966)
John of Shanghai and San Francisco (Иоанн Шанхайский и Сан Францисский; secular name Mikhail Borisovich Maximovitch, Михаил Борисович Максимович; 4 June 1896 – 2 July 1966) was a prominent Eastern Orthodox ascetic and hierarch of the Russian Orthodox Church Outside Russia (ROCOR) who was active in the mid 20th century. He was a pastor and spiritual father of high reputation and a reputed wonderworker to whom were attributed powers of prophecy, clairvoyance and healing. He is often referred to as "St. John the Wonderworker".
Ерте өмір
Михаил Максимович 1896 жылы Ресей империясының Харьков губернаторлығының (қазіргі Украинаның шығысында) Изыумский уездінің Адамовка ауылында дүниеге келген. Михаил бала кезінен қатты діндар, иконалар мен шіркеу кітаптарын жинап алатын, ауру бала еді. Ол қасиеттілердің өмірін қызықтыратын, тіпті ойыншықтарда ойыншықтар - монахтар, ал қамалдар - монастырлар болып көрінді. Оның Құдайға деген құлшынысы француздық қарындасына қатты әсер еткендіктен, ол католицизмнен православиеге көшті. Максимович 1907 жылдан 1914 жылға дейін Полтава әскери мектебінде оқыған. Кейін 1918 жылы Харьков император университетінің заң факультетінде білім алып, заңгерлік дәрежесін алды. Ол жақсы оқыды және Харьковтағы шіркеуге барды, онда митрополит Антоний Храповичский оны рухани білімін тереңдетуге талпындырды. Кейіннен ол жергілікті монастырь өзінің өмірінде дүниелік мекемелерден гөрі маңыздырақ болғанын еске алды. Максимович өз отанының патриоты болды және 1917 жылғы революцияның қайғылы оқиғалары кезінде адам әлсіздігі мен уақытшалығы деп қараған нәрсеге қатты көңілі қалды. Нәтижесінде ол Құдайға қызмет етуге өмірін бағыштауды шешті.
Mikhail Maximovitch was born in 1896 in the village of Adamovka of the Izyumsky Uyezd of the Kharkov Governorate of the Russian Empire (in present day eastern Ukraine). Growing up Mikhail was a sickly child who was deeply devout and used to collect icons and church books. He was captivated by the lives of saints; even in play he would pretend toy soldiers were monks and fortresses were monasteries. His piety impressed his French caretaker so much that she converted from Catholicism to Orthodox Christianity. Maximovitch attended Poltava Military School from 1907 to 1914. Later he attended and received a degree in law from Kharkov Imperial University in 1918. He studied well and attended church in Kharkiv, where he was inspired by metropolitan Antony Khrapovitsky to go deeper into his spiritual learnings. He later recalled that the local monastery had become more important in his life than the secular institutions. Maximovitch was a patriot of his fatherland and was profoundly disappointed by what he saw as human weakness and impermanence during the tragic events of the 1917 revolution. As a result, he made the decision to dedicate his life to serving God.
Югославия
1921 жылы оның отбасы Югославиядан бас сауғалап, Белградқа әкелді. 1925 жылы Белград университетінің теология мамандығын алып бітірді. Ол кедей отбасын асырау үшін газет сататын. 1926 жылы ол монах болып монахқа айналды және орыс митрополиті Антоний (Храповичский) иереттік діни қызметкерлікке тағайындады, оған өзінің туысы Иоанн Тобольскийдің есімімен Иоанн деген ат берді. Сол жылы оны Ресейдің Челябинск епископы Габриэль (Чепур) діни қызметкер етіп тағайындады. Бір рет діни қызметке тағайындалған Джон енді төсекке жатпайды. Ол креслода ұйықтап, не құлшылық ету үшін мүсіндердің алдында тізе бүгіп дұға еткен. Ол күніне бір рет қана тамақ ішті. Бірнеше жыл бойы Югославияда оқытушы және тәлімгер болып жұмыс істеді. 1925-1927 жылдары Ұлы Кікінда гимназиясында дін мұғалімі болып жұмыс істеді. 1929 жылы Сербия Православие шіркеуінің Киелі Синоды оны Битоладағы семинарияның мұғалімі етіп тағайындады. Джон өзінің ұстаздық еткен семинариясында құрмет пен адалдыққа ие болды. Оның беделі ауруханаларға барып, науқастарға дұға етіп, араласып, қамқорлық жасай бастаған кезде өсті.
His family sought refuge in Yugoslavia and brought him to Belgrade in 1921. In 1925 he graduated from Belgrade University with a degree in theology. To support his impoverished family, he would sell newspapers. In 1926 he was tonsured a monk and ordained a hierodeacon by Russian Metropolitan Anthony (Khrapovitsky), who gave him the name of John after his relative, John of Tobolsk. Later that same year, he was ordained to the priesthood by Russian Bishop Gabriel (Chepur) of Chelyabinsk. Once ordained John would no longer sleep in a bed. He would nap in a chair or kneeling down in front of the icons, praying. He ate only once a day. For several years he worked as an instructor and tutor in Yugoslavia. He worked as a religious teacher in the Gymnasium of Velika Kikinda between 1925 and 1927. In 1929, the Holy Synod of the Serbian Orthodox Church appointed him a teacher of the seminary in Bitola under principal Nikolaj Velimirović. John earned the respect and devotion at the seminary where he taught. His reputation grew as he started visiting hospitals, caring for patients with prayer and communion.
Шанхай
1934 жылы митрополит Антоний оны Ресейден тыс Орыс православие шіркеуінің епископы етіп тағайындады және Шанхай епархиясына тағайындалды.
In 1934 he was ordained a bishop of the Russian Orthodox Church Outside Russia by Metropolitan Anthony and assigned to the diocese of Shanghai.
Өлім және құрметті
1966 жылдың 2 шілдесінде (жулиан күнтізбесінде 19 маусым) Джон Сиэтлге барған кезде, ол алдын ала айтқан уақытта және жерде қайтыс болды. Ол Сан-Францискода өзі салған Қасиетті Virgin соборының құрбандық үстелінің астында қабірге қойылды. Ол Ричмонд ауданындағы Гейри бульварында орналасқан. 1994 жылы ол өлімінің 28 жылдығында салтанатты түрде даңқталды. Оның бальзамдалмаған, бүлінбеген монументтері собордың кемеліндағы киелі орынды алып жатыр. Оның мерекесі 2 шілдеге жақын сенбіде аталып өтеді. Ол бүкіл әлемде сүйікті және атақты, оның монументтерінің бөлігі Сербияда, Ресейде, Афон тауында, Грецияда (Кетеринидегі қасиетті Анна шіркеуі), Оңтүстік Кореяда, Болгарияда, Румынияда, АҚШ-та (Уашингтондағы Иоанн Креститель соборы, 1949 жылы ол құрған шіркеу, Иоанн Максимович шіркеуі, Юджин, Орегон және Санкт-Иннокентий православ шіркеуі, Редфорд, Мичиган), Канадада (Китченердегі Китченердегі Китченер), Англияда (Лондондағы орыс православ шіркемесінің Дормиция соборы) және әлемнің басқа елдерінде орналасқан.
On July 2, 1966 (June 19 on the Julian calendar), John died while visiting Seattle, at a time and place he was said to have foretold. He was entombed in a sepulcher beneath the altar of the Holy Virgin Cathedral he had built in San Francisco. It is dedicated to the Theotokos, Joy of All Who Sorrow, and located on Geary Boulevard in the Richmond district. In 1994, he was solemnly glorified on the 28th anniversary of his death. His unembalmed, incorrupt relics occupy a shrine in the cathedral's nave. His feast day is celebrated on the Saturday nearest to July 2. He is beloved and celebrated worldwide, with portions of his relics located in Serbia, Russia, Mount Athos, Greece (Church of Saint Anna in Katerini), South Korea, Bulgaria, Romania, United States (St. John the Baptist Cathedral, Washington DC, the parish he founded in 1949, St. John Maximovitch Church, Eugene, Oregon and St. Innocent Orthodox Church, Redford, Michigan), Canada (Holy Trinity Serbian Orthodox Church, Kitchener), England (Dormition Cathedral of the Russian Orthodox Church, London) and other countries of the world.