Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
ақсүйектер
the nobility
Князь Сергей Петрович Трубецкой (Серге́й Петро́вич Трубецко́й; 29 тамыз 1790 – 22 қараша 1860) – декабристер қозғалысының ұйымдастырушыларының бірі. Никита Михайлович Муравьевпен көзқарастас болған ол 1825 жылғы 26 желтоқсан көтерілісі қарсаңында топтың жетекшісі деп жарияланды, бірақ келмеді, оның орнына Австрия елшілігінде пана тапты.
Prince Sergei Petrovich Trubetskoy (Серге́й Петро́вич Трубецко́й; 29 August 1790 – 22 November 1860) was one of the organizers of the Decembrist movement. Close to Nikita Mikhailovich Muravyov in his views, he was declared the group's leader on the eve of the December 26 uprising in 1825 but failed to appear, and instead sought refuge in the Austrian embassy.
Алғашқы жылдар
Трубецкой асыл Трубецкой әулетінде дүниеге келген. Оның әкесі Пётр Сергеевич Трубецкой (1760–1817) болды. Оның анасы Дарья (1796 жылы қайтыс болған) Грузия князі Александр Бакарович Грузинскийдің қызы болған. Трубецкой үйден білім алды, 1806 жылы Мәскеу университетінде лекцияларды тыңдай бастады. 1808 жылы Лейб-гвардия Семенов полкіне қабылданды. Әскер қызметінде ол 1812–1814 жылдардағы Алтыншы коалицияның барлық маңызды шайқастарына қатысты, оның ішінде Бородино шайқасы, Малоярославец шайқасы, Лютцен шайқасы, Баутцен шайқасы және Кульм шайқасы болды, сонымен қатар көптеген ордендермен марапатталды. Лейпциг шайқасында ауыр жарақаттанды. Соғыстан кейін ол әскери қызметін жалғастырып, 1821 жылы полковник шындығына жетті.
Trubetskoy was born in the noble Trubetskoy family. His father was Prince Pyotr Sergeyevich Troubetzkoy (1760–1817). His mother, Daria (d. 1796), was a daughter of the Georgian prince Alexander Bakarovich Gruzinsky. Troubetzkoy received home education, in 1806 he started attending lectures at Moscow University. In 1808 he entered Leib Guards Semyonovsky regiment. As a soldier, he participated in all significant battles of the Sixth Coalition campaign in 1812 1814 including the Battle of Borodino, the Battle of Maloyaroslavets, the Battle of Lützen, the battle of Bautzen, and the Battle of Kulm, and received many orders. In the Battle of Leipzig he was badly wounded. After the war, he continued military service and in 1821 he was promoted to colonel.
Декабристер
Соғыстан кейін Трубецкой масон болып, Үш қасиеттер ложасының мүшесі атанды. Ол алғашқы прото-декабристер қоғамдарының – Құтқарылу одағының (1816) және кейіннен Даму одағының (1819) негізін қалаушылардың бірі болды. Екі одақ негізінен масондыққа құрылған еді. Олар Ресей империясын біртіндеп жақсартуды көздеді, бірақ декабристер кейін қабылдаған кейбір мақсаттарды қабылдамады: крепостнойлықты толық жою, конституция енгізу және конституциялық түрде кепілденген бостандықтар, мемлекеттің жоғарғы таптарының артықшылықтарын жою. 1819 жылы Трубецкой емделу үшін шетелге кетті. 1821 жылы отанына оралғанда, одақтың таратылғанын білді. Трубецкой Солтүстік қоғамның негізін қалаушылары мен жетекшілерінің бірі еді. Трубецкой конституциялық монархияны жақтады, бірақ басқа декабристер патшаны өлтіріп, республика құру үшін революция жасауды қалады (мысалы, Рылеев және Пестель). Ол «диктатор» болып сайланды, бірақ Сенат алаңына келмеді, көтерілістің сәтсіз аяқталуын күткендіктен болуы мүмкін. Ол келесі күні күйеу інісі, Австрия империясының Санкт-Петербургтегі өкілі граф Людвиг Лебцелтерннің пәтерінде тұтқындалды.
After the war Trubetskoy became a Freemason, a member of the Lodge of the Three Virtues. He was among the founders of the first proto Decembrists societies the Union of Salvation (1816) and later the Union of Prosperity (1819). The two unions were largely based on freemasonry. They sought gradual improvement of the Russian Empire, but had not adopted some goals the Decembrists did later: complete abolition of serfdom, introduction of constitution and constitutionally secured liberties, abolition of privileges of upper estates of the realm. In 1819 Trubetskoy went abroad for treatment. When he returned in 1821 he found the Union had ceased to exist. Trubetskoy was one of the founders and leaders of the Northern Society. Trubestkoy advocated Constitutional monarchy, but other Decembrists desired revolution, to execute the tsar and establish a republic (e. g. Ryleev and Pestel). He was elected "dictator" but did not come to Senate Square, most probably because he expected the revolt to fail. He was arrested the next day at the apartments of Count Ludwig Lebzeltern, his brother in law and the Austrian Empire's minister to St. Petersburg.
Каторга және жер аударылу
Трубецкой өлім жазасына кесілді, бірақ жаза Нерчинск көмір шахталарында өмір бойы каторгаға ауыстырылды. Трубецкойдың әйелі Екатерина Лаваль (Екатерина Козицкаяның бай мұрагері) онымен бірге жер аударылды. Оның ерлігі (ол өз еркімен барлық байлықтан және жеңілдіктерден бас тартып, каторгадағы ауыр өмірге көнді) Некрасовтың танымал өлеңінің тақырыбы болды. 1839 жылы оның отбасына Иркутск қаласында сүргінде тұруға рұқсат берілді, соңынан ол да рұқсат алды. 1854 жылы оның әйелі қайтыс болды. 1856 жылы, басқа тірі қалған декабристермен бірге, оған кешірім жасалды, балаларына шендері қайтарылды, және ол Сібірден қайта оралды. Ол естеліктерін жазды, олар алғаш рет 1863 жылы Лондонда Александр Герцен жариялады.
Trubetskoy was sentenced to death but the sentence was changed to katorga for life in Nerchinsk coal mines. Trubetskoy's wife Ekaterina Laval (a rich heiress of Ekaterina Kozitskaya's fortune) went to exile with him. Her feat (she voluntarily renounced all wealth and privileges and subjected herself to hard life in katorga) was subject of a famous poem by Nekrasov. In 1839 his family was allowed to live in exile in Irkutsk, and he eventually also received permission. In 1854 his wife died. In 1856, along with other surviving Decembrists, he was granted amnesty, his children were given their titles, and he was able to return from Siberia. He wrote memoirs which were published for the first time in 1863 by Alexander Herzen in London.