Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Динарлық күміс шыршалы қазылтыр орман - оңтүстік-шығыс Еуропадағы Динар таулары аралас орман экорегионында орналасқан, Динар Альптерінің жағалауындағы эндемикалық өсімдіктер түрі. Динарлық күміс шырша (Abies alba) орманның таза тұқымдастары Оржен, Велебит, Биоково және Преньж тау аймақтарындағы әктас жартастарда кездеседі. Олар Балқан өсімдіктерінің ең қызықты формацияларының бірі болып табылады, өйткені ормандарда бірнеше сирек кездесетін өсімдіктер бар және олар таңғажайып сұлулықпен ерекшеленеді. Динаридтердің өте эндемикалық және сирек кездесетін өсімдік түрі ретінде оны қорғау қажет.
The dinaric calcareous silver fir forests are an endemic vegetation type of the littoral Dinaric Alps, located in the Dinaric Mountains mixed forests ecoregion in Southeastern Europe. Pure stands of dinaric calcareous silver fir (Abies alba) forests appear on limestone escarpments in the montane zones of Orjen, Velebit, Biokovo and Prenj. They comprise one of the most interesting formations of Balkan vegetation types as the forests bear several rare plants and are of striking beauty. As a highly endemic and rare vegetation type of the dinarids, it needs protection.
Құрылымы
Динарлы күміс шыршалы орманның ашық құрылымы экологиялық жағынан тиімді. Бора және широкко типті дауылдар жағалаудағы динар тауларында жиі кездесетіндіктен, таза күміс шыршалардың қауымдастықтарында өте лабильді құрылымның қалыптасуында жел үлкен рөл атқарады. Күміс шыршалар қазылтырмен және ағаш діңдерімен диаметрлері 500 м-ге дейін жетеді.
Dinaric calcareous silver fir forests have an open structure which is environmentally sensible. As storms of bora and scirocco type are common on the coastal dinaric mountains, wind plays a great role in the formation of the highly labile structure in the pure silver fir communities. Silver firs can reach up to on limestone and trunk diameters of have been observed.
Тарату
Динарлық күміс шыршалы қазылтыр орман динарлардың гиперкарстикалық жағалауындағы карст тау ортасында кішігірім жерлерге таралған. Бұл жауын-шашынның мол болуы осы жағалаудағы тауларда 5000 мм / м2а дейін құрғақ топырақ жағдайларымен бірге бұл таза күміс шырша ормандарын динаридтердің ең жаңбырлы және ылғалды жерлеріне дейін шектейді.
Dinaric calcareous silver fir forests are dispersed in smaller patches on the hypercarstic littoral karst mountain environments of the dinarids. Prominent are those on Velebit and Orjen, appearing on bare limestone escarpments in the montane lifezone between The abundance of precipitation on these coastal mountains of up to 5000 mm/m2a with the dry soil conditions restricts these pure silver fir forests to the most rainy and humid spots of the dinarids.
Экология
Күміс шырша - Орталық Еуропаның таулы ормандардың құрамына кіреді. Жерорта теңізінің құрғақ климатты аймақтарында сирек кездесетін түр ретінде күміс шыршалар Mt. Оржендер тек ылғалды солтүстік беткейлерде ғана кездеседі. Бұл жерде шыршаның өсімдіктерінен айтарлықтай айырмашылық байқалады. Оның жалпы себебі топырақ түзілуінде. Мұздық суперстраттағы террая фускаларда топырақтағы судың жоғары мөлшері бук шырша ормандарына әкеледі, ал мұздық карстикалық субстраттағы құрғақ бастапқы рендзиналар ксерик динарлы күміс шырша ормандарын қолдайды. Соңғы эндемикалық қоғамдастық субжерорта теңізінің түрлеріне бай, Босниялық қарағайлар қауымдастықтарымен эволюциялық параллельдер бар.
Silver fir is a constituent of montane central European forests. As a rare species in dry climates of the Mediterranean, the silver firs presence on Mt. Orjen are restricted to humid northern slopes. A marked difference in the fir's vegetation patterns is seen here. It has a common cause in soil formation. High soil water content in terrae fuscae on glacial superstratum leads to beech fir forests, whereas dry initial rendzinas on glacio karstic substrate support xeric dinaric calcareous silver fir forests. The latter endemic community rich in submediterranean species has evolutionary parallels with Bosnian Pine communities.