Кіріспе
Белгілі бір іс-әрекетті жүзеге асыру немесе одан бас тарту туралы салтанатты уәде келісім-шарт құқығындағы шектеулі келісімдер Келісім, оның ең жалпы және тарихи мағынасында, белгілі бір іс-әрекетті жүзеге асыру немесе одан бас тарту туралы салтанатты уәде болып табылады. Тарихи ағылшын ортақ заңына сәйкес келісім-шарт қарапайым келісім-шарттан мөрдің болуымен ерекшеленді. Мөрдің болуы келісімде берілген уәделердің ерекше салтанаттылығын білдіретіндіктен, жалпы заң келісімді қарастырмаған жағдайда да күшінде сақтаған. АҚШ-тың келісім-шарт заңдарында адалдық туралы келісім-шарт бар деп есептеледі. Келісім - келісім, келісім-шарт сияқты. Келісімі бар адам келісімге қатысушыға қандай да бір іс-әрекет (АҚШ-та оң келісім, Англия мен Уэльсте оң келісім) немесе іс-әрекет жасаудан бас тарту (теріс келісім) туралы уәде береді. Жылжымайтын мүлік құқығында нақты келісімдер термині жердің меншігіне немесе пайдалануға байланысты шарттарды білдіреді. Жерді пайдалану туралы келісім, жоғарыда айтылған шарттар мен шарттардың талаптарына сай, жердің иесіне қарамастан, жерді пайдалану бойынша міндеттерді немесе шектеулерді қояды. Шектеулі келісімдер біршама сервитация мен тең қызметпен ұқсас. АҚШ-та меншік құқығының қайта қарастырылуы (үшінші) бұл ұғымдарды сервитуттар ретінде біріктіруге қадамдар жасайды. АҚШ-тағы келісім туралы заңды бір сот "айтуға болмайтын батпақ" деп атады. Мүлікті сатып алу туралы құжатқа қоса берілген меншік құқығы туралы шарт сатып алушыға мұрагерлік құқықты берген адамның оған меншік құқығы бар екеніне кепілдік береді. Келісім-шарт құқығы бойынша бәсекеге жол бермеу шарттары да шектеу шарттары деп аталады. Жалға берушілер талап ете алады және сот келісімшартты бұзу үшін жалға алынған мүліктерді тәркілеуді бекіте алады, бұл көпшілік юрисдикцияларда салыстырмалы түрде ауыр бұзушылықтар болуы керек; алайда, жалға төлеу туралы келісім - бұл ең негізгі келісімдердің бірі. Жеке тұрғын үйден айыру әлеуметтік және экономикалық адам құқықтарына араласуды қамтиды. Жалға беру шарттарын бастапқыда төленетін үлкен сомаға (өсімпұл) ауыстыру жағдайында, бұл жалға беру реформасын, әсіресе жер жалдау және қызмет көрсету ақысы туралы заңда мемлекеттік шараларды лоббилеуге себеп болды.
restrictive covenants in contract law
A covenant, in its most general sense and historical sense, is a solemn promise to engage in or refrain from a specified action. Under historical English common law, a covenant was distinguished from an ordinary contract by the presence of a seal. Because the presence of a seal indicated an unusual solemnity in the promises made in a covenant, the common law would enforce a covenant even in the absence of consideration. In United States contract law, an implied covenant of good faith is presumed. A covenant is an agreement like a contract. A covenantor makes a promise to a covenantee to perform an action (affirmative covenant in the United States or positive covenant in England and Wales) or to refrain from an action (negative covenant). In real property law, the term real covenants means that conditions are tied to the ownership or use of land. A "covenant running with the land", meeting tests of wording and circumstances laid down in precedent, imposes duties or restrictions upon the use of that land regardless of the owner. Restrictive covenants are somewhat similar to easements and equitable servitude. In the US, the Restatement (Third) of Property takes steps to merge the concepts as servitudes. Real covenant law in the US has been referred to as an "unspeakable quagmire" by one court. A covenant for title that comes with a deed or title to the property assures the purchaser that the grantor has the ownership rights that the deed purports to convey. Non compete clauses in relation to contract law are also called restrictive covenants. Landlords may seek and courts may grant forfeiture of leases such as in leasehold estates for breach of covenant, which in most jurisdictions must be relatively severe breaches; however, the covenant to pay rent is one of the more fundamental covenants. The forfeiture of a private home involves interference with social and economic human rights. In the case of leases commuted to a large sum payable at the outset (a premium), that has prompted lobbying for and government measures of leasehold reform particularly in the law of ground rents and service charges.
Жерге қатысты
Меншік құқығында жермен байланысты келісімдер "нақты келісімдер", "келісімі, шарттары мен шектеулері" (CCR) немесе "құжат шектеулері" деп аталады және олар келісімнің негізгі түрі болып табылады, әдетте жерді қалай пайдалануға болатынына шектеулер қойылады (негативтік келісімдер) немесе белгілі бір жалғасу іс-қимылын талап етеді (жақсы келісім). Бұл сондай-ақ "жермен бірге жүгіруі" мүмкін (келісіміне сәйкес келетін шарт деп аталады), яғни жердің кез келген болашақ иелері шарттарға сәйкес болуы керек немесе белгілі бір адамға қатысты болуы мүмкін (жалпы немесе жеке сипаттағы келісім деп аталады). Ағылшын заңына сәйкес, оң келісімдер әдетте жермен бірге жүгірілмейді; АҚШ-та мұндай келісімдер мұқият қаралады, бірақ ерекшеліктермен оң келісімдерге жермен бірге жүруге рұқсат етілді. Келісім құжатта көрсетілуі мүмкін және оны болашақ сатып алушыларға жариялау керек; ол сондай-ақ тіркелуі мүмкін немесе ТМД елдері жағдайында Торренс титулында көрсетіледі. Реалдық келісімдер мен сервитуттар немесе әділ сервитуттар ұқсас және 1986 жылы симпозиумда сервитуттар, әділ сервитуттар және нақты келісімдер заңы біріктірілуі керек пе екендігі талқыланды. Келісімшарттар үй иелері қауымдастықтары арқылы қолданылуы мүмкін, ал таңдамалы орындау туралы дау туындады. Тарихи тұрғыдан, әсіресе АҚШ-та, нәсілдік азшылықты шеттету үшін арнайы келісімдер қолданылды. Кейбір келісімдер қауіпсіздік мақсатында, мысалы әуежайдың маңында биік ғимараттар салуға тыйым салатын келісім немесе көше бұрыштарында қоршаулардың / бұталардың биіктігін шектейтін келісім (көлік жүргізушілерінің көру желілеріне кедергі келтірмеу үшін). Келісімдер ғимараттардың биіктігі мен көлемінен бастап, құрылыста қолданылатын материалдарға дейін сырқаттың түсі мен мерекелік безендіру сияқты үстінде ғана мәселелерді шектеуі мүмкін. Тұрғын үй аудандарында келісімдер "қоқыс" бизнеске (мысалы, жем-шөп немесе химиялық өндіріс орындары) немесе бизнес пайдалануға немесе әуесқойлық радио антенна сияқты өзгерістерге тыйым салуы мүмкін. Әсіресе, әуесқойлық радионың шектеулері даулы болды; 1985 жылы АҚШ Федералды байланыс комиссиясы PRB 1 мемлекеттік және жергілікті шектеулерді, бірақ жеке шектеулерді алдын ала шығарды; 2012 жылы Конгресс осы мәселені зерттеуді талап ететін заң қабылдағаннан кейін (әуесқойлық радио тобы ARRL-дің талабы бойынша), FCC бұл алдын ала шектеуді ұзартудан бас тартты. Кейбір АҚШ штаттары заң қабылдады, олар үй иелері қауымдастықтарынан әуесқойлық радио антенналарына қолайлы орын беруді талап етеді, себебі әуесқойлық радио төтенше жағдай, ірі апат немесе арнайы оқиға кезінде қоғамдық қызмет байланысын қамтамасыз етеді. Канадада мемлекеттік органдар шектеу шарттарын және аймақтарға бөлуді қолдана алады. Мысалы, Калгари қаласының халықаралық әуежайының жалпы маңында ғимараттардың белгілі бір биіктіктен төмен болуы талап етіледі, бұл қаланың солтүстік-шығыс квадрантындағы барлық құқықтармен заңмен аймақтарға бөлу ретінде емес, шектеу келісім ретінде тіркеледі.
АҚШ заңдарында қойылатын талаптар
Келісім әдетте іс қағазда жазылады және алдамшылық туралы заңға сәйкес жазбаша болуы керек. Ғалымдар келесілердің кейбіреулерін едәуір жеңілдету керек деп тұжырымдаса да, жермен жүкті орындау үшін келесілер қолданылуы керек: Келісімді ашу туралы заңға сәйкес жазу керек. Келісімнің бастапқы тараптары келісімге мұрагерлерді байлауды көздеген болуы керек. Келесі иесіне сатып алу кезінде келісім туралы нақты хабарлама, сұрау хабарламасы немесе конструктивті хабарлама (жазба) болуы тиіс. Келісім жерді тигізуі немесе оған қатысты болуы тиіс. Келісім жерді пайдалану немесе пайдаланумен байланысты болуы тиіс. Бастапқы тараптар арасында көлденең құпия болуы тиіс. Егер бастапқы тараптар келісімге кірген кезде, олар келісімшарттан тәуелсіз нысандағы жерлерге қатысты белгілі бір мүдделерді бөлісе алса (мысалы, жер иесі мен жалға алушы, ипотека алушы мен ипотека беруші немесе өзара сертификат иелері) көлденең құпиялық бар. Жекелеген мемлекеттік заңдар мүлiктiң көлденең жеке болу талаптарын өзгерте алады. Құпиялық бірден және өзара болуы мүмкін; шектеу шарты бастапқыда грант берушіден грант алушыға берілген актіде болған кезде бірден құпиялық бар. Мұрагерлік мүлкіңіздің жекешелендіруі қатаң болуы тиіс. Вертикальдық құпия келісімнің бастапқы тарапы мен кейінгі иесінің арасындағы қарым-қатынасты сипаттайды. Келісімге сәйкес, мұрагерге бастапқы тараптың иелігіндегі барлық мұражайлар (мұражайдың қатаң тік тұйықталуы) болуы керек. Байқаңыз, егер лизингке алушы жүк жүгінен өту үшін қатаң вертикальді құпиялылықты талап етсе, онда лизингке алушыға жүк жүктемесі қолданылмайды. Алайда, пайдаланған тарап мүлкін қайтарудың иесін сотқа бере алады, ал иесі жалға алушыны ысырап үшін сотқа бере алады.
The covenant must be in writing to satisfy the Statute of Frauds. The original parties to the agreement must have intended that successors be bound by the agreement. A subsequent owner must have had actual notice, inquiry notice, or constructive notice (record) of the covenant at the time of purchase. The covenant must touch or concern the land. The covenant must relate to the use or enjoyment of the land. There must be horizontal privity between the original parties. Horizontal privity is found if, at the time the original parties enter into the agreement, those parties share some interest in the subject land independent of the covenant (e. g., landlord and tenant, mortgagee and mortgagor, or holders of mutual easements). Individual state statutes can alter the requirements of horizontal privity of estate. Privity may be instantaneous and mutual; instantaneous privity is present when the restrictive covenant is within the deed initially conveyed from the grantor to the grantee. There must be strict vertical privity of estate. Vertical privity characterizes the relationship between the original party to the covenant and the subsequent owner. To be bound by the covenant, the successor must hold the entire estate in land held by the original party (strict vertical privity of estate). Note that because strict vertical privity is required for a burden to run, a lessee could not have a burden enforced against them. However, a benefited party could sue the owner of the reversion of the estate, and the owner could possibly sue the lessee for waste.
Атқару және өзгерту
Соттар келісімдерді салыстырмалы түрде қатаң түсіндіреді және келісімнің сөздеріне олардың әдеттегі мағынасын береді. Егер келісімнің бар екендігі туралы түсініксіз немесе екіжақты тіл болса, онда мүлкі еркін иеліктен шығуға мүмкіндік береді. Соттар жерлерге қатысты ешқандай шектеулерді түсіндірмейді (мысалы, сервитуралар бойынша). Егер келісімнің бастапқы мақсаты жоғалса, келісімнің күшін жоюға болады. Кейбір жағдайларда меншік иелері сотқа өтінішхатпен келісімшарттарды алып тастау немесе өзгерту туралы өтініш бере алады, ал үй иелері қауымдастықтары келісімшарттарды алып тастау үшін рәсімдерді енгізе алады. Келісім теріс немесе оң болуы мүмкін. Теріс келісім - бұл меншік иелері белгілі бір қызметті орындай алмайтын, мысалы, көрікті жерді қоршау. Жақсы келісім - бұл меншік иелері белгілі бір қызметті белсенді түрде атқаруға тиіс, мысалы, көгалдарды таза ұстау немесе қоршаған аумақты күтіп-ұстау үшін үй иелерінің қауымдастығы жарналарын төлеу. Жақын малда бәсекелестік бизнесті ашпау туралы келісім, әдетте, жермен жұмыс істейтін келісім ретінде орындалады. Алайда, федералды Жоғарғы соттың Шеллиге қарсы Креймер, 334 АҚШ 1 (1948) деген шешімінде азшылықтағы адамға сатуды шектейтін келісім (Жим Кроу дәуірінде жиі қолданылатын) орындалмайды, өйткені оны орындау үшін соттан расалық кемсітушілікпен әрекет етуді талап етеді.
Жоспарлы қоғамдастықтарда
Қазіргі уақыттағы тәжірибеде АҚШ-та келісім, әдетте, сату актілері сияқты келісімшарттарға қойылған шектеулерді білдіреді. "Келісімдер, шарттар және шектеулер", әдетте "CC&R" немесе "CCR" деп қысқартылады, бұл жалпыға бірдей "құжат шектеулері" деп аталатын, үй иелері қауымдастығы (HOA) немесе кондоминиум қауымдастығы басқаратын миллиондаған американдық үйлерде, жалпы мүдделік дамудағы барлық жерлердің актілеріне салынған, күрделі келісімдер жүйесі. Кейбір кеңселер мен өнеркәсіптік парктерде де КҚЖ қолданылады. Бұл КҚЖ-да, мысалы, салынуы мүмкін құрылымдардың түрлері (мысалы, КҚЖ модульді, алдын ала құрастырылған немесе жылжымалы үйдің кез келген түрін тыйым салуы мүмкін немесе құрылымның ең төменгі мөлшерін талап етуі мүмкін), сыртқы түрі (мысалы, қоқыс машиналары жоқ) немесе басқа да пайдаланымдар (мысалы, үйдегі бизнесті жүргізу, үй жануарларынан басқа үй жануарлары жоқ) болуы мүмкін. Мұның мақсаты - көршіліктің сипатын сақтау немесе жерді дұрыс пайдаланбау. Осыған ұқсас көптеген келісімдер Америка Құрама Штаттарында 1920-жылдардан 1940-жылдарға дейін, аймақтарға бөлу кеңінен таралғанға дейін қолданылды. Алайда, көптеген заманауи дамулар меншік құқықтарына қатысты келісімдермен де шектеледі; бұл көбінесе аймақтағы үйлердің құндылықтарын сақтау құралы ретінде ақталады. Келісімнің шектеулерін сот арқылы жоюға болады, бірақ бұл процесс ұзақ және жиі өте қымбат болады. Кейбір жағдайларда бұл тіпті көршілес жер иелерінің плебисцитін қамтиды. Мұндай жоспарлау мәселелерін бақылау келісімшарттарды қолдану арқылы емес, жергілікті жоспарлау схемалары немесе басқа да нормативтік-құқықтық базалар арқылы реттелетін болса да, әлі де көптеген келісімшарттар қолданылады, әсіресе жергілікті үкіметтер жүзеге асыратын жылжымайтын мүлік пайдалануын бақылау деңгейін шектейтін мемлекеттерде.
Ерекшелік келісімдері
Келісімдер белгілі бір сыныптарды нәсіл, дін немесе этникалық негізде алып тастау үшін қолданылды. Бұл топтар, әдетте, шеттетілетін топтар.
Америка Құрама Штаттары
АҚШ-та 20-ғасырдың басында аймақтарды бөлу заңдары көрші-қолаңдарды біріктіруге жол бермеу үшін қолданылды, бірақ Бьюкенен мен Уорлидің арасында болған сотқа тоқталды. Осылайша, іс-әрекет шектеулері мен шектеу келісімдері көптеген қалалар мен қалаларда нәсілдік сегрегацияны жүзеге асырудың маңызды құралы болды, 1920 жылдары кеңінен таралды және 1948 жылы Шелли қарсы Креймер туралы Жоғарғы Сот ісі бойынша орындалмайтын деп жарияланғанға дейін көбейді. Олар сатып алушыға белгілі бір нәсілдің, ұлт-азаматтың немесе діннің мүшелеріне меншік қағазда көрсетілгендей, жерді пайдалануға немесе тұруға рұқсат беруді тыйым салады. Мұндай келісімдерді көптеген жылжымайтын мүлік әзірлеушілер "ақ" аудандарды "ақ" ұстау үшін бүкіл бөлімшелерді "қорғау" үшін қолданды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары салынған тұрғын үй жобаларының 90 пайызы осындай келісімдер арқылы нәсілдік шектеулерге ұшырады. Растық келісімдерді кеңінен қолдануымен танымал қалаларға Чикаго, Балтимор, Детройт, Милуоки, Лос-Анджелес, Сиэтл және Сент-Луис кіреді. Блоккотттың айтымында, үй-жайлар ақ немесе ақ нәсілді адамдардан басқаларға жалға берілмейді, жалға берілмейді, берілмейді немесе басқалар тұрмайды. Пенсильваниядағы Лейк-Шор клубының ауданы әртүрлі азшылықтарды, соның ішінде "негролар", "монголдар", венгрлер, мексикалықтар, гректер және басқа да әртүрлі еуропалық этностарды алып тастауға тырысты.
Тарих
Растық келісімдер 19 ғасырдың ортасында пайда болды және 1890 жылдардан бастап танымал бола бастады. 1920-жылдарға дейін олар кеңінен ұлттық маңызға ие болды және 1940-жылдарға дейін тарала берді. Растық келісімдер растық шектеулер салынған аймақтарға бөлу туралы жарлықтарға (расаға негізделген тұрғын үйлерді бөлу) балама болды, оны 1917 жылғы АҚШ Жоғарғы Сотының Буканенге қарсы Уорли туралы шешімі конституциялық негізде жарамсыз деп таныды. 1920 жылдары Түсті адамдардың дамуы жөніндегі ұлттық қауымдастық (NAACP) нәсілдік келісімдерге қарсы бірнеше сәтсіз құқықтық сын-тегеуріндерді қолдады. Растық сегрегацияға қарсы науқаншыларға соққы ретінде, нәсілдік шектеу шарттарының заңдылығы он төртінші түзетудің Тиісті процес туралы ережесіне бағынбайтын "жеке іс-әрекет" болып табылатын осындай баптар туралы шешім шығарған Корриганның Баклиге қарсы сот үкімімен расталды. Бұл 1920-1930 жылдары АҚШ-та нәсілдік шектеу келісімдерінің көбеюіне жол ашты. Тіпті 1940 жылы Хансберри Лиге қарсы іс-қатысында АҚШ Жоғарғы Сотының осындай келісімді жарамсыз деп таныуы да үрдісті кері бұруға аз көмектесті, өйткені шешім техникалық жағдайға негізделген және заңдық прецедент орнатуға сәтсіз болды. Кейбір сарапшылар бұл кездегі оқшаулау келісімдерінің танымалдылығын Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін қара американдықтардың урбанизациясына және ақсүйектердің аудандарына "қаралардың басып кіруінен" қорқып, тұрғындар мүлiк бағасының төмендеуіне, тозушылықтың (қылмыстың) артуына және әлеуметтік тұрақсыздыққа әкелетінін сезінді. 1968 жылы Конгресс әділ тұрғын үй туралы заңды (1968 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңның VIII тарауы) қабылдады, ол нәсілге, түске, дінге, жынысқа немесе ұлттық тегіне байланысты тұрғын үй дискриминациясын заңсыз етті. 1988 жылы бұл ережеге отбасылық жағдайына (мысалы, балалардың болуы) немесе мүгедектігіне байланысты кемсітушілікке тыйым салу енгізілген.
Шектен шығару келісімдерінің сақталуы
Бүгінде мүлкіне қатысты шектеулер қолданылмайтын болса да, олар әлі де көптеген бастапқы меншік актілерінде "негізгі құжаттар" ретінде бар және меншік құқығын сақтандыру полистерінде мұндай шектеулерді қамтуға жол бермейтін шектеулер болады. Оларды атақ тізбесінен алып тастау әрқашан оңай емес. 2010 жылдан бері Сиэтлдің азаматтық құқықтары мен еңбек тарихы жобасы Сиэтл мен оның маңындағы 20 000-нан астам мүлікті қамтитын 500-ден астам шектеу келісімдері мен актілерін тапты. Осыған жауап ретінде Вашингтон штатының заң шығарушы органы 2019 жылдың 1 қаңтарынан бастап меншік иелеріне мүліктік деректерді "өзгертуге" мүмкіндік беретін заң қабылдады. Төрт университеттің үш тобының бірлесіп жасаған "Бейбастылықты картаға түсіру" жобасы АҚШ-тың әртүрлі аймақтарында шектеу шарттарын анықтады. Миннесота университетінің Карталау бейімділік жобасы Миннеаполис ауданында шектеу келісімдерін жинады.
АҚШ-тағы мысалдар
Форст Хиллз Гарднс, Куинс, Нью-Йорк келісімдер қара нәсілді, еврей және жұмысшы таптағы адамдарға жылжымайтын мүлік сатуды тыйым салды. Джексон Хайтс, Куинс, Нью-Йорк ақ тәнді, иммигрант емес протестанттарға ғана орын беруді шектеу үшін қолданылған келісімдер. Вашингтон Парк Субдивизиясы, Чикаго, Иллинойс африкалық американдықтарды шеттету үшін қолданылатын шектеу келісімдері. Палос Вердес Эстейтс, Лос-Анджелес, Калифорния келісімдер меншік иесіне үйді ақ немесе ақ нәсіліне жатпайтын адамға сатуға немесе жалға беруге немесе афроамерикалықтарға үйлеріне рұқсат беруге тыйым салады, тек жүргізушілер, баушылар және үй қызметшілері ғана. Үстіргі Арлингтон, Огайо штаты келісімдер қара нәсілділерге немесе яһудилерге жылжымайтын мүлік сатуды тыйым салды, бірақ түсті қызметшілерге олар қызмет еткен үйлерде тұруға рұқсат берді. Гилфорд, Балтимор, Мэриленд келісімдер негрлерге немесе негрлік адамдардан бас тартуға мүмкіндік берді. Канзас-Сити мегаполисі (мысалы, Кантри-клуб пен Джонсон округі) африкалық америкалықтар мен "семит" адамдарды алып тастау үшін қолданылатын шектеу келісімдері.