Фэйрботтом арнасы: Манчестердегі көмір тасымалына арналған 1.8 км-лік локсыз канал. Холлинвудтан басталып, Бардслиде аяқталады. Тарихы, мақсаты туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фэрботтм тармақ каналы – Англиядағы Ұлы Манчестердегі Аштон-андер-Лайн маңындағы канал.
The Fairbottom Branch Canal was a canal near Ashton under Lyne in Greater Manchester, England.
Бағыт
Канал Холлинвуд тармақ каналынан Фэрботтм тоғысында, 22-ші шлюздің жоғары жағында бөлініп шықты. Оның ұзындығы 1,82 км-ден сәл артық болатын және шлюздерсіз салынған. Ол Фенни Филдс көпірінде, Бардслиде аяқталады, ол Эштон-андер-Лайн мен Олдхэм қалалары арасындағы Медлок аңғарында орналасқан.
The canal left the Hollinwood Branch Canal at Fairbottom Junction immediately above lock 22. It was just over one mile long (1.82 km) and it was lock free. It terminated at Fenny Fields Bridge, Bardsley, which is situated in the Medlock Valley between Ashton under Lyne and Oldham.
Тарих
Бұл канал негізінен ауылдық болғанмен, оның басты мақсаты көмір тасымалдау болды, сондықтан көмір тиеу алаңы және сол мақсаттағы қысқа жеке тармақ болды. Сонымен қатар, диірмен де болған. Фенни Филдс көпіріндегі терминалдың солтүстік-шығысында Парк Көпірінде өнеркәсіптік қауымдастық құрылды және ұзындығы шағын туннельді қамтитын трамвай екеуін байланыстырды. Бұл қауымдастықты 1783 жылы Сэмюэл Лис тоқыма өнеркәсібі үшін роликтер жасау мақсатымен құрды. Тоқыма машиналарын сұранысының өсуімен бірге бұл қауымдастық тез дамыды. 1804 жылы Сэмюэлдің ерте қайтыс болуынан кейін, зауытты оның әйелі Ханна Лиз (туған Бакли) табысты басқарды, ал кейінірек компания оның құрметіне Ханна Лиз және Ұлдары деп аталды. Бұл зауыттың соңғы бөлігі 1963 жылы тоқыма өнеркәсібінің төмендеуіне байланысты жабылды. 1800 жыл шамасында, бұл каналға суды Fairbottom Bobs жеткізді, ол шахталарды кептіру үшін жұмыс істейтін Ньюкомен машинасы болды. Алғашқыда трамвайдағы вагонды тасымалдау жылқылардың көмегімен жүзеге асырылды, бірақ 1840 жылдардың басында оларды «Аштон» деп аталған бу локомотиві ауыстырды. Туннельдің тарлығына байланысты, локомотив жүргізушісінің бойы аласа болуы керек еді, тіпті туннельден өту үшін тізе бүгіп отыруға тура келді. Локомотивтің түтігі де алынып тасталды. Бұл трамвай 1880 жылдарға дейін пайдалы болды. 1930 жылдардың басында екі ағыс пайда болды, бұл каналдағы су деңгейін төмендетуді қажет етті, және бұл, кенді пайдаланудан туындаған құлаумен бірге, 1932 жылы оның ресми емес жабылуына әкелді. 1948 жылға қарай канал толыққанды кеме жүруге жарамсыз болды, бірақ ол суда қалды. Бұрынғы каналдың көп бөлігі сақталды және қазір оның бір бөлігін Холлинвуд тармақ каналымен бірге қайта ашу жоспарлануда.
Although this canal was mainly rural, its main purpose was to carry coal so there was a loading stage for coal and a short private branch for the same purpose. There was also a mill. Immediately north east of the terminus at Fenny Fields Bridge an industrial community was founded at Park Bridge and a tramway, which included a small bore tunnel long, connected the two together. This community was founded in 1783 by Samuel Lees to make rollers for the textile industry. This community expanded rapidly as the demand for textile machinery increased. Following the premature death of Samuel in 1804 the factory was successfully run by his widow Hannah Lees née Buckley and in later years the company was renamed Hannah Lees & Sons in her honour. The last part of this works closed in 1963 due to the decline in the textile industry. Around 1800, water was being supplied to this canal by Fairbottom Bobs, a Newcomen engine working for mine drainage. At first, waggon haulage on the tramway was by means of horses but early in the 1840s a steam locomotive called ‘The Ashtonian’ replaced them. Because of the narrow bore tunnel, the driver needed to be of short stature and even then he had to kneel down to pass through the tunnel. The locomotive's funnel also had to be removed. This tramway remained operational into the 1880s. In the early 1930s two leakages occurred that made it necessary to lower the water level in the canal and this, coupled with mining subsidence, caused its unofficial closure in 1932. By 1948 the canal was completely unnavigable but it did remain in water. Much of the line of the former canal remained intact and there are now plans to re open part of it again as an amenity canal along with much of the Hollinwood Branch Canal.