Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Эллис Грин (12 тамыз 1923 – 29 желтоқсан 2008) – австралиялық саяси карикатурашы және иллюстратор, өзінің карикатураларын "WEG" деп қол қойған. Ол 1954 жылдан өмірінің соңына дейін Австралия футбол лигасының чемпиондық плакаттарын салған.
Australian editorial cartoonist and illustrator
William Ellis Green (12 August 1923 – 29 December 2008), who signed his cartoons "WEG", was an Australian editorial cartoonist and illustrator who drew the Australian Football League premiership posters from 1954 until his death.
Өмір және мансап
Гриннің бастапқы аты Иан болды; кейін ол оны заң жүзінде Уильям деп өзгертті. 1923 жылғы 12 тамызда Мельбурн қаласының Фицрой ауданында, әкесі белгісіз болған жерде дүниеге келген Грин Эссендонда өсті. Эссендон орта мектебін бітіргеннен кейін архитектор немесе карикатурист болудың икемдемесінде болған ол, анасы: «Карикатурист болсаң, ашаршылық көресің» деп ескерткендіктен Мельбурн техникалық колледжінде архитектураны оқыды. 1941 жылы, 18 жасында Австралия армиясына қатарына қосылды; Жаңа Гвинеядағы 15-ші бригаданың әскери барлау бөліміне бекітілді. Армия газетінде жарияланған карикатураларды салды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін армиядан босатылған соң Грин архитектуралық білімін жалғастырды, бірақ Виктория Ұлттық галереясындағы соғыстан кейінгі оңалту өнері курсына архитектурадан бас тартып түсті, онда оның ұстаздары арасында сэр Уильям Дарджи болды. Осы кезеңде ол The Herald газетіне карикатураларын жіберді. 1946 жылы газеттің саяси карикатурисі Сэмми Уэллс алты аптаға демалысқа кеткенде, Гриннен оның орнын толтыруды сұрады. Оның жұмысы бас редактор Джон Уильямсқа ұнады, және 1947 жылы ол The Herald редакторының штаттық қызметкері болып қабылданды. Ол 1986 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін, осы лауазымда 40 жыл бойы газеттің саяси карикатурисі болып жұмыс істеді. Грин күнделікті "Weg's Day" карикатурасын енгізуге жауапты болды, бұл бір бағандық, әзіл-қалжыңмен ұсынылған, өзекті мәселелерге арналған пікір, ол 1949 жылы алғаш рет пайда болды және 38 жыл бойы газеттің бірінші бетінде жарияланды. 1949 жылғы 14 мамырда Грин Квинсленд штатының Милтон қаласында Джоан Хетти Курреллге үйленді. Грин карикатурист және иллюстратор ретінде жұмысын жалғастырды, оның туындылары Макс Уокердің крикет кітаптарында, пошта маркаларында және балалар кітаптарында пайда болды.
Green's original name was Ian; he later legally changed it to William. Born in the Melbourne suburb of Fitzroy on 12 August 1923 to an unknown father, Green grew up in Essendon. Torn between becoming an architect or a cartoonist after leaving Essendon High School, he studied architecture at the Melbourne Technical College because his mother warned: "You'll starve if you're a cartoonist." In 1941, at the age of 18, he enlisted in the Australian Army; he was attached to the 15th Brigade Army Intelligence in New Guinea. He drew cartoons that were published in the army's newspaper. Following his discharge from the army at the end of World War II, Green resumed his architectural studies, but he abandoned architecture in favour of a postwar rehabilitation art course at the National Gallery of Victoria, where his tutors included Sir William Dargie. During this time he submitted cartoons to The Herald. When the paper's political cartoonist, Sammy Wells, went on holiday for six weeks in 1946, Green was asked to fill in for him. His work appealed to the editor in chief, John Williams, and in 1947 he was invited to join The Herald staff permanently. He continued to be a political cartoonist for the paper until he retired in 1986, after 40 years in that role. Green was responsible for introducing the daily "pocket" cartoon Weg's Day, a single column topical comment, humorously presented, that appeared for the first time in 1949 and continued on the paper's front page for 38 years. On 14 May 1949, Green married Joan Hettie Currell in Milton, Queensland. Green continued working as a caricaturist and illustrator, with his work appearing in cricket books by Max Walker, on stamps, and in children's books.
Премьер-лиганың плакаттары
1954 жылғы VFL маусымында Грин Виктория футбол лигасының (VFL) финалдық матчтарының жеңімпаз командаларының премьер-лига плакаттарын Weekend Herald газеті үшін салуды бастады. 1966 жылға қарай Гриннің плакаттары соншалықты танымал болды, The Herald газеті финалдық матчтан кейін оларды өндіріп, сатуға кірісті. Әдетте жеңімпаз клубтың қуанышты күлімдеген талисманы бейнеленген плакаттар жыл сайын шамамен 100 000 данадан сатылып тұрды. Серия 1954 жылы басталса да, Грин коллекционерлерді қуанту үшін 1897 жылға дейінгі барлық финалдық матчтарға плакаттар жасады. 2009 жылы Ұлттық спорт мұражайында Гриннің 55 түпнұсқа плакатынан көрме ұйымдастырылды. Гриннің дүниеден озғаннан кейін бұл дәстүр жалғасты, Herald Sun газетінің карикатуристі Марк Найт 2009 жылдан бастап плакаттарды салушы болып тағайындалды. Кейінгі карикатуристің отбасы әр жыл сайын оның естелігі үшін, Гриннің өмірінде салған суреттерінен финалдық матч плакатын шығарып тұрады. Ол отбасына өзінен кейін де плакаттарын салуды жалғастыруын қалағанын айтқан. Оның жеке компаниясы Weg Art жыл сайын плакаттарды жасайды.
In the 1954 VFL season, Green began drawing premiership posters of the winning teams of the Victorian Football League (VFL) Grand Final for the Weekend Herald. By 1966, Green's posters had become so popular that The Herald started producing and selling them after the grand final. The posters, generally featuring a caricature of the winning club's mascot smiling gleefully, continued to sell around 100,000 copies each year. Although the series started in 1954, Green produced posters for all the grand finals back to 1897 to satisfy collectors. An exhibition of all 55 of Green's original posters was staged at the National Sports Museum in 2009. The tradition continued after Green's death, with Herald Sun cartoonist Mark Knight taking over as the illustrator of the posters from 2009. The family of the late cartoonist release a grand final poster every year in his memory from artwork supplied by Green before he died. He told family that he wanted his posters to go on after he was gone. His private company, Weg Art, supplies the posters each year.
Кейінгі өмір және өлім
2005 жылдың 14 қаңтарында 82 жастағы Грин Виктория штатының Хитмонт қаласында үйдің ауласымен қашып бара жатқан қарақшыға кездесті. Оны тоқтатып, полиция шақырғаннан кейін, Грин қалам мен қағазға отырып, оның карикатурасын салды. Оның суреті жергілікті полицияға бірден таныс болды. Қылмыскер көп ұзамай жергілікті дүкеннен ұсталды, себебі карикатурада кінәлі адам анық бейнеленген. Грин 2008 жылдың 29 желтоқсанында Марунда ауруханасында қайтыс болды. Одан кейін әйелі Джоан, қызы Линетт және ұлы Иан қалды.
On 14 January 2005, the 82 year old Green confronted a burglar running through his back yard in Heathmont, Victoria. After confronting the man, Green called the police and then proceeded to take pen to paper and produce a caricature. His art was immediately recognisable to the local police. The offender was soon apprehended at a local shop as the cartoon clearly showed the man responsible. Green died on 29 December 2008 at the Maroondah Hospital; he was survived by his wife Joan, daughter Lynette, and son Ian.
Құрметтер
2001 жылдың маусым айында Грин «суретші және иллюстратор ретінде өнерге, сондай-ақ қоғамға қызмет еткені үшін, әсіресе Корольдік балалар ауруханасының Ұлы жұмалық қайырымдылық акциясы арқылы» Австралия орденінің медалімен марапатталды. 2003 жылы ол Австралия суретшілер қауымдастығынан Джим Расселл сыйлығын алды, бұл сыйлық оның суретшілік кәсібіне өмір бойы қосқан үлесін мойындау үшін берілді. 2009 жылы Мельбурн баспасөз клубы оған өмір бойы жеткен үлкен жетістіктері үшін Quill сыйлығын қаза болғаннан кейін тапсырды.
In June 2001, Green received the Medal of the Order of Australia "for service to art as a cartoonist and illustrator, and to the community, particularly through the Good Friday Appeal of the Royal Children's Hospital." In 2003, he received the Jim Russell Award from the Australian Cartoonists' Association in acknowledgement of his lifelong contribution to the profession of cartooning. In 2009, the Melbourne Press Club posthumously bestowed on him the Quill Award for Lifetime Achievement.