Жапонияның Эдо-Токио ашық ауа архитектуралық мұражайы – тарихи ғимараттар, үйлер, дүкендер мен сәулет өнерінің керемет жиынтығы. «Жанұя» мультфильміне шабыдан болған!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Едо-Токио ашық аспандағы сәулет мұражайы (江戸東京たてもの園) – Токиодағы Коганеи саябағында орналасқан тарихи жапон ғимараттарының мұражайы. Саябақта қарапайым орта тап жапондықтарының тұрмысынан бастап, бұрынғы премьер-министр Такахаши Корекио сияқты бай және ықпалды тұлғалардың үйлеріне дейін көптеген ғимараттар бар. Мұражай келушілерге әртүрлі стильдегі, дәуірлерге және мақсаттарға арналған ғимараттарға – жоғары сынып үйлерінен соғысқа дейінгі дүкендерге, Meiji дәуірінің қоғамдық моншаларына (сенто) және батыс үлгісіндегі ғимараттарға кіріп, танысуға мүмкіндік береді. Бұл ғимараттар әдетте туристерге немесе кездейсоқ келушілерге қол жетімсіз болар еді немесе Токиода табылмайтын. Аниматор Хаяо Миядзаки «Жұрттан алысқан» фильмін жасау кезінде шабыт алу үшін осы жерге жиі келіп тұратын.
Museum of historic Japanese buildings
The Edo Tokyo Open Air Architectural Museum (江戸東京たてもの園) in Koganei Park, Tokyo, Japan, is a museum of historic Japanese buildings. The park includes many buildings from the ordinary middle class Japanese experience to the homes of wealthy and powerful individuals such as former Prime Minister Takahashi Korekiyo, out in the open in a park. The museum enables visitors to enter and explore a wide variety of buildings of different styles, periods, and purposes, from upper class homes to pre war shops, public baths (sentō), and Western style buildings of the Meiji period, which would normally be inaccessible to tourists or other casual visitors, or which cannot be found in Tokyo. The animator Hayao Miyazaki often visited here during the creation of his film, Spirited Away, for inspiration.
Қайта қалпына келтірілген ғимараттар
Парк үш аймаққа бөлінген. Батыс аймағы Мусашино шаруашылықтары мен Яманоте үйлерімен шегерілген, орталық аймағы мәртебелі тарихи ғимараттармен шегерілген, ал шығыс аймағы қаланың орталық бөлігінің көшірмесі болып табылады.
The park is divided into three zones. The west zone is lined with Musashino farm homes and Yamanote houses, the center zone is lined with prestigious historic buildings, and the east zone is a reproduction of the downtown area.
Ортаңғы аймақ
Бұрынғы Кокаден залы (қазіргі Мұражай қонақ орталығы): 1940 жылы 紀元二千六百年記念行事 іс-шарасы өткізілуі үшін Император сарайының сыртқы бағында орнатылған уақытша ғимарат. 1941 жылы рәсімнен кейін бұл жерге көшірілді. Бұрынғы Дзисёин кесенесі: 1652 жылы Эдо дәуірінің басында Шогунаттың бас құрылысшысы Кора Мунейоси салған кесене. Үшінші сёгун Токугава Иемицудың әйелі, 自証院 (Ишида Мицунаридің шөбересі) осы кесенеде құрметпен сақталған. Токио префектурасының материалдық мәдени мұрасы (ғимарат) ретінде танылған. Такахаши Корекио үйі: 26 ақпан оқиғасында ғимараттың екінші қабатында қаза тапқан саясаткер Такахаши Корекионың резиденциясы. 1902 жылы (Мейджи 35) құрылысы аяқталды және толығымен цуга ағашынан жасалған. Жапон стиліндегі үйлерде терезе шынысын қолданудың алғашқы мысалы. Нишикава қосымшасы: Нишикава жібек өндірісінің негізін қалаушы Изаэмон Нишикаваға тиесілі үй, қонақ үй және демалыс орны ретінде пайдаланылған. 1922 жылы (Тайшо 11) аяқталды. Дате әулетінің қақпасы: Тайшо дәуірінде Широканэ Санкочода Дате графының әулеті (бұрынғы Увадзима доменінің Дате әулеті) салған сарайдың алдыңғы қақпасы. Бір жақты кеңсесі бар даймио сарайы стилінде салынған. Кайсуй: Тайшо дәуірінің часицу (шайханасы), Содзю Ямагиси (Кайсуй) 宗偏流 (Сōhien-ryū) мектебінің шай шеберлеріне тиесілі.
Former Kōkaden Hall (now Museum Visitor Center): A temporary building erected in the Imperial Palace Outer Garden as the venue of 紀元二千六百年記念行事 in 1940. It was relocated to this area in 1941 after the ceremony. Former Jishōin Mausoleum: A mausoleum built in 1652 in the early Edo period by Kōra Muneyoshi, a master builder of the Shogunate. Third Shogun Tokugawa Iemitsu's concubine 自証院 (great granddaughter of Ishida Mitsunari) was enshrined. It is Designated Tangible Cultural Property (building) of the Tokyo Metropolitan Government. House of Takahashi Korekiyo: The residence of Takahashi Korekiyo, a politician who was assassinated in February 26 Incident on the building's second floor. It was completed in 1902 (Meiji 35) and made entirely of tsuga. This is an early example of using window glass in a Japanese style mansion. Nishikawa Annex: A house of Izaemon Nishikawa, the founder of Nishikawa Silk Reeling, used as a guesthouse and retreat. It was completed in 1922 (Taisho 11). Date Family Gate: The front gate of a mansion built by the Date Marquis family (formerly the Date family of the Uwajima Domain) in Shirokane Sankocho during the Taisho era. It is built in the style of a daimyo mansion with a one sided office. Kaisuian: A Taisho era Chashitsu (tearoom) by 宗徧流 (宗徧流) tea masters Yamagishi Soju (Kaisui).
Батыс аймақ
Токивадай фотостудиясы: Токивадай ауданында салынған фотостудия, ол Шоуа дәуірінің басындағы қала маңындағы тұрғын үйлердің бірі. Солтүстік жағында үлкен шыны беті бар, бұл тікелей емес жарықтың ішке түсуіне мүмкіндік береді. Мицуи Хатироемон резиденциясы: Мицуи Зайбацу отбасының жапон стиліндегі резиденциясы, ол Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Киотодан Азабуға, Минато-куға көшірілді. Токио префектурасының үкіметі тағайындаған материалдық мәдени мүлік (ғимарат). Амамидағы Такакура: Эдо дәуірінің соңында Амами Осимадағы Укен ауылында салынған астық сақтау қоймасы. Такакура стилінде, сабаннан жасалған шатыры астық сақтау үшін пайдаланылады. Ёсиноя шаруа үйі: Эдо дәуірінің соңында Тама округіндегі (қазіргі Митака қаласы) Нозаки ауылындағы шаруа үйі. Ішкі жабдықталуы 1955 жылғы өмірді бейнелейді. Хачиожи Сеннин Концентригі (八王子千人同心) Кумигашира үйі: Эдо дәуірінің соңындағы Кумигашира (郷士) сарайы. Ол әдеттегі жеке үйлерге қарағанда жоғары деңгейде, мысалы, алковасы бар татами бөлмесі және рәсімдік үстелі бар кіреберісі бар. Кунио Маэкаваның үйі: Кунио Маэкаваның 1942 жылы салынған қазіргі заманғы архитектуралық үйі [2]. Соғыс кезінде ғимараттың ауданын кішірек сақтап, колоннадасы бар қонақ бөлмесі мен мансардалық екінші қабаты үлкен шатырдың орталық бөлігінде орналасқан. Токио префектурасының үкіметі тағайындаған материалдық мәдени мүлік (ғимарат). Ден-эн Чофу үйі (Окава үйі): "Бақ қала" идеалдарымен дамыған қала маңындағы батыс стиліндегі үй. Сыртқы қабырғасындағы клапбордқа пергола және терраса орнатылған. Окада Шиничироның кеңсесінде жұмыс істеген Мичио Мицуи жобалаған. Цунасима отбасының шаруа үйі: Сетагая Окамотодағы Эдо дәуірінің ортасына жататын құнды шаруа үйі. Койде үйі: Еуропадан оралғаннан кейін сәулетші Сутеми Хоригучи жобалаған үй. Бұл алғашқы жапон-батыс стильдес үй, төртбұрышты пирамида тәрізді үлкен шатыры және көлденең еңістері бар. Токио префектурасының үкіметі тағайындаған материалдық мәдени мүлік (ғимарат). Де Лаланд үйі: Шинжуку Шинаномачиде (信濃町) батыс мұражайына дейін. Бұл бір қабатты ғимарат метеоролог және физик Китао Жироның жеке резиденциясы ретінде жобаланған, бірақ 1910 жылы неміс сәулетшісі Георг де Лаландпен үш қабатты ағаш ғимаратқа дейін кеңейтілді. [8] сыртқы түріне сәйкес қайта жаңартылды. Мүмкіндігі шектеулі адамдар үшін 2-қабатқа сыртқы лифт орнатылған.
Tokiwadai Photo Studio: A photo studio built in Tokiwadai, a suburban residential area in the early Showa period It has a large glass surface on the north side and is designed to allow indirect light to enter. Mitsui Hachirōemon Residence: A Japanese style residence of the Mitsui Zaibatsu family, which was relocated from Kyoto to Azabu, Minato ku after the end of World War II. A tangible cultural property (building) designated by the Tokyo Metropolitan Government. Takakura in Amami: A grain storehouse built in Uken Village, Amami Ōshima, around the end of the Edo period. In the Takakura style, the thatched roof is used as a storage. Yoshinoya farmhouse: A farm house in Nozaki Village, Tama County (多摩郡) (currently Nozaki, Mitaka City) in the late Edo period. The interior reproduces the life of around 1955. Hachioji Sennin Concentric (八王子千人同心) Kumigashira House: The mansion of the late Edo period Kumigashira (郷士). It has a higher style than ordinary private houses, such as a tatami room with an alcove and an entrance with a ceremony table. House of Kunio Maekawa: modern architecture house of Kunio Maekawa is 1942 Jitei was built in [2] While keeping the building area small under the building control during the war, the living room with a colonnade and the second floor in a loft style are arranged in the center of the large roof. A tangible cultural property (building) designated by the Tokyo Metropolitan Government. Den en chōfu House (Okawa House): A Western style suburban house built in the suburbs that was developed under the ideal of "Garden City". There is a pergola on the clapboard outer wall and terrace Designed by Michio Mitsui, who was in Okada Shinichirō's office Tsunashima family farmhouse: A valuable mid Edo period farmhouse in Okamoto, Setagaya. Koide House: A house designed by architect Sutemi Horiguchi immediately after returning from Europe. It is a Japanese Western style mixed house in the early days, with a large roof like a quadrangular pyramid and a horizontal eaves. A tangible cultural property (building) designated by the Tokyo Metropolitan Government. De Lalande House: Shinjuku Shinanomachi (信濃町) there to the Western Museum. It was a one story building that was said to have been designed by meteorologist and physicist Kitao Jiro as his own residence, but around 1910, it was extensively expanded to a three story wooden building by the German architect Georg de Lalande. It was restored assuming the appearance of [8] For the convenience of barrier free, an external elevator to the 2nd floor is installed.
Шығыс аймағы
Тенмей отбасы (ферма үйі): Нагаямон (дәстүрлі жапон қақпасы, 長屋門) бар беделді ферма үйі, онда Эдо кезеңінен бері бай шаруа тұрған. Одера Шoyu дүкені: бағаналардан тұрғызылған сауда үйі. Олар саке, мисо және соя соусын салмақ бойынша сатқан. Дүкен ішіндегі көрініс Шoваның 30-шы жылдарының екінші жартысын көрсетеді. Кагия (Изакая): Шитая, Тайто кудегі танымал изaкая (1856 жылы салынған). Кодакара ю: Сендзюдегі сарайда салынған Сенто (халыққа арналған монша), Адачи кудегі (1929 жылы салынған). Тігінші: бағаналардан тұрғызылған қалалық үй. Ішкі көрінісі Тайшо дәуіріндегі тігіншінің жұмыс орнын бейнелейді. Такеи Саншодо (Канцелярия дүкені): Кандадағы кеңсе тауарлары дүкені. Белгілі архитектура. Гүл қаласы Гүл дүкені: Кандадағы гүл дүкені. Белгілі архитектура. Фасадтағы мыс тақтаға рельефтер салынған. Мансейбаши алмасу: Мансейбашиның аяғындағы, бұрынғы Мансейбаши станциясының жанында алма-кезек кірпіштер орналасқан. Салынған жылы белгісіз, бірақ Мейдзи дәуірінің соңында салынғаны болжанады. Уэмура үйі: Шинтомичодағы мыспен қапталған белгі. Маружи Шотен (Жалпы тауарлар дүкені): Канда Джимбочодағы (күнделікті қажеттіліктер дүкені) жалпы тауарлар дүкені. Белгілі архитектура. Фасад Едо Комон үлгісімен мыс тақтамен әрленген. Мураками Сеикадо (Косметика дүкені): Икенохатадағы дүкен. Белгілі архитектура. Иониялық стильдегі колоннадалар мен жапондық стильдегі черепицамен жабылған шатырдың үйлесімі ерекше. Кавано Шотен (Жапон шапандарының көтерме саудасы): Жапон шапандарының өндірісімен айналысатын көтерме саудагер. Яматоя бас дүкені (Кептірілген азық-түлік дүкені): Минато кудегі Широканедайдағы үш қабатты ағаш үй. Мантоку Рёкан: Оме қаласы, Нишиваке Чодағы Оме Кайдo бойында орналасқан риокан. Ғимарат бастапқы түріне келтірілді, ал ішкі көрінісі 1950 жылдарға тән етілді.
Tenmei family (farm house): A prestigious farm house with a Nagayamon (traditional Japanese gate style, 長屋門), where a wealthy farmer lived from the Edo period. Odera Shoyu Store: A merchant house made of girders. They sold sake, miso, and soy sauce by weight. The inside of the store reproduces the situation in the latter half of the Showa 30's. Kagiya (Izakaya): A popular izakaya in Shitaya, Taitō ku (built in 1856). Kodakara yu: A Sentō (public bathhouse) built in a palace in Senju, Adachi ku ( built in 1929). Tailor: A townhouse made of girders. The interior recreates the workplace of a tailor in the Taisho era. Takei Sanshodou (Stationery Store): A stationery store in Kanda. Signboard architecture. Flower City Flower Shop: A flower shop in Kanda. Signboard architecture. Reliefs are applied to the copper plate of the façade. Manseibashi alternating: Manseibashi of the foot, the former Manseibashi Station near to there was brick of alternating. The year of completion is unknown, but it is estimated to be in the late Meiji era. Uemura House: A copper plated signboard in Shintomicho. Maruji Shoten (Rough goods store): A rough goods store in Kanda Jimbocho (daily necessities store). Signboard architecture. The façade is finished with a copper plate using the Edo Komon pattern. Murakami Seikado (cosmetics store): A booth store in Ikenohata. Signboard architecture. The appearance that combines the Ionic order style colonnades and the tile roofed Japanese style roof is unique. Kawano Shoten (Japanese umbrella wholesaler): A Japanese umbrella manufacturing wholesaler with a girder structure. Yamatoya Main Store (Dry Food Store): A three story wooden store in Shirokanedai, Minato ku. Mantoku Ryokan: A ryokan located along the Ōme Kaidō in Nishiwake cho, Ōme City. The building has been restored to its original appearance, and the interior has been restored to its appearance around 1950.
Сыртқы көрмелер
Тоэй 7500 сериялы пойыз No 7514: 1962 жылы Токио Тоден трамвайы жасалған (1978 жылы жойылған). Бір адам басқаруға бейімделмегендіктен, жасалған кездегі түпкілікті пішінін сақтайды. Басты бет Автобус Isuzu TSD43 (динамикасы сақталған): 1968 жылғы үлгі, Kitamura Mfg кузовы. Алғашқыда Жапонияның Әуе Күштері қолданған, кейін фильмге түскен кезде бояуы өзгертілген Тоэй автобусының бояуы, бірақ қазір Тоден сияқты кремі түсті. Жеке меншікте. Саябақта ғана жүруге арналғандықтан, тіркеу нөмірі жоқ. Парк мереке күндері жұмыс істесе де (жүргізушілер мен кондукторлар Жапон Ұлттық Темір Жолының формасын кие алады), 2011 жылдан бері ескіру және техникалық қызмет көрсету мәселелеріне байланысты жұмыс істемейді. Император сарайының бас қақпасы Ишибашидің әшекейлік шамдары: Император сарайының бас қақпасы Ишибашидің (Нижубаши көпірінің алдындағы жағында) парапетіне орнатылған алты әшекейлік шамның бірі. Шамамен 1886 (Мейджи 20) жылы жасалған. Ескіргендіктен, 1986 (Шоуа 61) жылы сол пішіндегі шам жаңасымен ауыстырылды. Осындай шам Мэйдзи мура музейінде де қойылған. Уэно өрт сөндіру станциясы (бұрынғы Шимотани өрт сөндіру станциясы) Күзет мұнарасының жоғарғы бөлігі: 1925 (Тайшо 14) жылдан 1970 (Шоуа 45) жылға дейін пайдаланылған күзет мұнарасы (өртке қарау мұнарасы). Жалпы биіктігі 23,6 метр болатын мұнараның жоғарғы 7 метрі ауыстырылды. Түскі оқ: Император сарайындағы бұрынғы Хонмару орнына қойылған және түскі сағатты хабарлайтын бос оқ атуға арналған зеңбірек. 1929 (Шоуа 4) жылы дабылға ауыстырылғанға дейін қолданылды.
Toei 7500 series train No. 7514: 1962 of manufacturing Tokyo Toden tram (scrapped in 1978). Since it was not remodeled into a one person operation, it retains its original shape at the time of manufacture. Bonnet bus Isuzu TSD43 ( dynamics saved ): 1968 formula, Kitamura Mfg body. Originally used by the Japan Air Self Defense Force, it used to be a Toei bus paint that was changed when the movie appeared, but now it is the same cream paint as the Toden. Privately owned. Since it is a sightseeing vehicle limited to running in the park, it does not have a license plate. Although the park was operated on holidays (drivers and conductors may wear the uniforms of the Japanese National Railways on board), it is not operating as of 2011 due to maintenance problems such as aging. Imperial Palace Main Gate Ishibashi Ornamental Lamp: One of the six ornamental lamps installed on the parapet of the Imperial Palace Main Gate Ishibashi (on the front side of the Nijūbashi bridge). Manufactured around 1886 (Meiji 20). Due to aging, a lamp of the same shape was manufactured and replaced in 1986 (Showa 61). The same thing is exhibited in the Meiji mura museum. Ueno Fire Station (former Shimotani Fire Station) Watchtower Upper part: The watchtower (Fire lookout tower) used from 1925 (Taisho 14) to 1970 (Showa 45 ). The upper 7m of the total height of 23.6m has been relocated. Noonday Gun: A cannon that was placed at the site of the former Honmaru in the Imperial Palace and fired a blank gun (noon gun) that signals noon. It was used until it was switched to a siren in 1929 (Showa 4).