Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Непал жазушысы (1909–1960)
Nepalese writer (1909 1960)
Лакшми Прасад Девкота (1909–1959) – непалды ақын, драматург, романист және саясаткер. Непал әдебиетінде Махакаби атағымен құрметтелген ол, алтын жүректі ақын ретінде танымал. Ол Непалдың ең ұлы және белгілі әдеби тұлғаларының бірі саналады. Оның ең танымал туындыларының қатарында – көптеп сатылған "Муна Мадан", сондай-ақ "Сулочана", "Кунджини", "Бхихари" және "Шакунтала" кіретін шығармалары бар.
Laxmi Prasad Devkota (1909 1959) was a Nepali poet, playwright, novelist, and politician. Honored with the title of Mahakabi in Nepali literature, he was known as a poet with a golden heart. He is considered to be one of the greatest and most famous literary figures in Nepal. Some of his popular works include the best selling Muna Madan, along with Sulochana, Kunjini, Bhikhari, and Shakuntala.
Саясат
Лакшми Прасад Девкота ешбір белгілі саяси партияда белсенді болған жоқ, бірақ оның поэзиясы үнемі қанаушы Рана әулетіне қарсы көтеріліс көзқарасын бейнеледі. Баранасидегі өзбетінше жер аударылуы кезінде ол Непал Конгресінің "Югвани" газетінің редакторы болып жұмыс істей бастады, нәтижесінде Рана үкіметі Непалдағы оның барлық мүлкін тәркіледі. 1951 жылғы төңкеріс арқылы демократия орнатылғаннан кейін, 1952 жылы Девкота патша Трибхуван тарапынан Непал Салахкар Самитинің мүшесі болып тағайындалды. Кейін 1957 жылы ол Құнвар Индержит Сингх премьер-министрлігі кезінде Білім және Өзін-өзі басқару министрі болып тағайындалды.
Laxmi Prasad Devkota was not active within any well established political party, but his poetry consistently embodied an attitude of rebellion against the oppressive Rana dynasty. During his self exile in Varanasi, he started working as an editor of Yugvani newspaper of the Nepali Congress, leading to the confiscation of all his property in Nepal by the Rana Government. After the introduction of democracy through Revolution of 1951, Devkota was appointed member of the Nepal Salahkar Samiti in 1952 by King Tribhuvan. Later in 1957, he was appointed as Minister of Education and Autonomous Governance under the premiership of Kunwar Inderjit Singh.
Жеке өмір
Девкотаның ұлы Падма Девкота да ақын және жазушы, сонымен қатар көп жыл бойы Катмандудағы Трибуван университетінің ағылшын тілі кафедрасында профессор болып жұмыс істеді.
Devkota's son, Padma Devkota, is also a poet and writer and served for many years as a professor at the English Department, Tribhuvan University, Kathmandu.
Денсаулық
1930 жылдардың аяғында Девкота, әлде ата-анасының және екі айлық қызының қайтысына байланысты, жүйкелік құлауларға ұшырады. Соңында 1939 жылы ол Үндістанның Ранчи қаласындағы психиатриялық ауруханаға бес айға жатқызылды. Бір сұхбатында Девкота соңғы сегіз айдан бері жалақы алмағанын, осының салдарынан ауруын емдеуге қажетті дәрі-дәрмек сатып ала алмағанын, тіпті тамаққа да қол жеткізуде қиындықтарға тап болғанын айтты. Девкотаның мінезі жанды және беделді болды, қатерлі ісікпен күресіп жатқанына қарамастан, бірақ бөлмесі ұқыпсыз еді.
In the late 1930s, Devkota suffered from nervous breakdowns, probably due to the deaths of his parents and his two month old daughter. Eventually, in 1939, he was admitted to the Mental Asylum of Ranchi, India, for five months. Devkota claimed in an interview that he hadn't received pay for the previous eight months and that as a result, he had been unable to purchase the medication he needed to treat his disease; moreover, he was struggling to even buy food. Devkota's personality was vibrant and assertive despite the fact that he was battling cancer, but his room was disorganized.