Кіріспе

Орталық Еуропадағы ұсынылған федералды мемлекет – Ұлы Австрияның Біріккен Штаттары (Vereinigte Staaten von Groß Österreich) – 1906 жылы Австрия-Мажарстанды федерализациялау арқылы кең таралған этникалық және ұлтшылдық шиеленістерді шешуге бағытталған, іске аспаған ұсыныс. Бұл идеяны Австрияның эрцгерцогы Франц Фердинандты қоршаған ғалымдар тобы, әсіресе румыниялық заңгер және саясаткер Аурель Попович жасады.

Ұлттығы бойынша қайшылық

Габсбургтер империясын федерализациялаудың алғашқы бағдарламасын венгр дворяны Весселен Миклош әзірлеген. Ол 1843 жылы венгр тілінде және 1844 жылы неміс тілінде жарияланған «Мажар және славян ұлттарының мәселесі туралы үндеу» атты еңбегінде тек әлеуметтік реформаларды ғана емес, империяның мемлекеттік құрылымын және ұлттылық саясатын реформалауды ұсынды. Ол орталықтандырылған империяның орнына бес мемлекеттен тұратын федерация құруды мақсат етті: неміс мемлекеті, Богемия және Моравия мемлекеті, Галицияны поляк мемлекеті ретінде, Ломбардия мен Истрияның итальяндық бөлігі және тарихи Венгрия мемлекеті. Венгр революционері Лайош Кошут: «Шын еркіндік федерализмсіз мүмкін емес» деген идеяны ұсынды. Кошут Габсбургтер империясын автономиялы аймақтары бар федеративтік республика – «Дануб мемлекетіне» айналдыруды ұсынды. 1867 жылғы Австрия-Мажар келісімі Австрия-Мажарстанның қос монархиясын орнатты. Келісім Венгрия Корольдігінің егемендігін ішінара қалпына келтірді, ол Австрия империясынан бөлек және енді оған бағынбайды. Алайда, немістерден кейін қос монархиядағы екінші ірі этникалық топ – мадьярларға көрсетілген артықшылықтар словактар мен румындар сияқты басқа этникалық топтардың наразылығын тудырды. 1900 жылы Австрия-Мажарстанның қос монархиясы алдындағы ең үлкен мәселе – онға жуық ерекше этникалық топтан тұратындығы және олардың тек екеуі – немістер мен венгрлер (жалпы халықтың шамамен 44% құрады) ғана билікке және бақылауға ие болды. Мемлекеттік істерге қатысы жоқ басқа этникалық топтарға славяндар (босниялықтар, хорваттар, чехтар, поляктар, русиндер, сербтер, словактар, словендер және украиндер) және роман халықтары (италияндықтар, румындар) кірді. Олардың ішінде тек хорваттар ғана Хорватия және Славония Корольдігінде шектеулі автономияға ие болды. Венгрия Корольдігінде бірнеше этникалық азшылықтар мадьярландыру қысымының күшеюіне тап болды. 1867 жылғы қос монархия жүйесінің идеясы – бұрынғы Австрия империясын конституциялық одаққа айналдыру болды, оның бір бөлігі неміс, екінші бөлігі мажар басымдығында болып, сонымен қатар ортақ институттары да болды. Алайда, түрлі демонстрациялар, көтерілістер мен терроризм актілерінен кейін, қалған он этникалық топқа үстемдік ететін екі этникалық топтың идеясы мәңгілікке сақталмайтыны анық болды. Франц Фердинанд Австрия-Мажарстан картасын түбегейлі өзгертуді жоспарлаған, этностық және тілдік жағынан басым жартылай автономды «мемлекеттер» құруды көздеген, олардың барлығы Ұлы Австрияның Біріккен Штаттары деп аталатын үлкен федерацияның құрамына кіретін еді. Бұл жоспар бойынша тілдік және мәдени сәйкестендіруге қолдау көрсетіліп, билік тепе-теңдігі түзетілмек. Алайда, бұл идея мажар саясаткерлерінен қатты қарсылық күтілді, себебі реформаның тікелей салдары Венгрия үшін елеулі аумақтық шығынға әкелер еді. Бірақ 1914 жылы Сараевода архидюк өлтірілді, бұл Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуына себеп болды. Соғыстан кейін Австрия-Мажарстан таратылып, бірнеше жаңа ұлттық мемлекеттер құрылды, ал Париж бейбітшілік конференциясында (Сен-Жермен және Трианон келісімдеріне қараңыз) Аустрия-Мажарстанның әртүрлі аумақтары көршілес елдерге берілді.