Арктика теңізіндегі суасты зерттеулерінің пионері: Уолдо Кампмейер Лионның өмірі мен еңбектері
Waldo K. Lyon
Уолдо Лион – АҚШ Әскери-теңіз күштері Арктикалық Суастық Зертханасының негізін қалаушы, 55 жыл қызмет еткен көрнекті ғалым. Ұлттық қауіпсіздікке зор үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уолдо Кампмайер Лион (19 мамыр 1914 - 5 мамыр 1998) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Арктика су асты кемелері зертханасын құрған және бас ғылыми қызметкері болған. Ол 55 жыл мемлекеттік қызметтен кейін 1996 жылы зейнетке шықты. Мансабы барысында ол ұлттық қауіпсіздік мәселелері бойынша Әскери-теңіз күштерінің жоғары лауазымды шенеуніктерiне кеңес берді және президенттер Эйзенхауэр мен Кеннеди оның еңбегі үшін жеке алғыс айтты.
Waldo Kampmeier Lyon (May 19, 1914 – May 5, 1998) was the founder and chief research scientist for the U. S. Navy of the Arctic Submarine Laboratory at the Naval Electronics Laboratory. He retired in 1996 after 55 years of government service. During his career he advised top Navy officials on essential matters of national defense and was personally thanked by Presidents Eisenhower and Kennedy for his efforts.
Әскери мансап
51 жыл бойы Лион Сан-Диегодағы Ғарыш және Теңіздік соғыс жүйелері орталығында (SSC San Diego) және оның ізашар ұйымдарында жұмыс істеді. Лион 1940 жылғы маусымда құрылғаннан кейін бір жыл ішінде жұмысқа орналасты, ол олардың алғашқы физика ғылымдарының докторы болды. Оған Дыбыс бөлімін құруға және басқаруға жауапкершілік жүктелді. Зертхана Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тынық мұхитындағы су асты кемелері мен портолық қорғаныс жүйелерін сынау, жөндеу және модификациялау үшін пайдаланылды. Соғыс кезінде Сент-Лоуренс шығанағындағы неміс су асты қайықтарын табу мүмкін болмады, себебі сонар мұздың астында жұмыс істемей қалды. Доктор Лион бұл мәселені «Боарфиш» су асты кемесі үшін сонар және океанографиялық жабдықтарды жобалау және сынау арқылы шешті, сондай-ақ кеменің мұз астындағы алғашқы тегін суға түсуіне қатысты. «1946 жылы адмирал Берд Антарктидаға экспедиция жасағанда, экспедициямен байланысты қандай да бір зерттеулерді жүргізуге батыл боламын ба деген сауал келді. Мен «иә, төмендегі суық суға су асты кемесімен барып көріңіз» дедім», - деді доктор Лион. Оның ұсынысы 40 жылдан астамға созылатын күш-жігердің бастамасы болды. 1947 жылы Лион Зерттеу бөлімінің Су асты кемелерін зерттеу тармағының басшысы болды. Лион Батарея Уистлерде (NEL-де қайта жабдықталған минометтік батарея) «Bathyscaphe Trieste» сияқты терең суға түсуге арналған жабдықтарды сынау үшін сынақ бассейнін салғызды. Бассейн мұз өсіру және оның физикалық қасиеттерін зерттеуге жабдықталған. Сонымен қатар, ол 1951 жылы Аляскадағы Уэльс мүйісіндегі далалық станцияны құрды. Арктика мұхитында су асты кемелерін пайдалануға мүмкіндік беретін жабдықтар мен техникалар жобаланып, сынақтан өтті. Судың тұздылығы және мұздың серпімділігі мұз қаптамасы арқылы суға шығатын су асты кемелерін жобалау үшін өлшенді. Арктикалық су асты кемелері зертханасының суық бөлмелері мен калибрлеу құрылғылары су асты кемелерінің сноркель клапандарының мұздану мәселесін шешу үшін пайдаланылды. Зерттеулер 1958 жылы «Наутилус» кемесімен жасалған су астындағы полюстік сапармен аяқталды. Лионның мансабында Арктикадағы су асты кемелерінің операцияларына қажетті ғылыми білімді алу үшін мұз астындағы көптеген сапарлар болды. Ол және зерттеуші Арт Рошон мұз астындағы сонарды жасады, ол 1960 жылы алғашқы қысқы сапарды аяқтауға мүмкіндік берді. 1970 және 1980 жылдары Лионның Арктикалық су асты зертханасындағы үздіксіз зерттеулері зертхананың криогендік құрылғыларын жаңартуға және жақсартуға әкелді. Бұл құрылғылар су асты кемелерінің мұздану мәселелерін бағалау, мұздың қалыңдығын қашықтан дыбыстық өлшеу үшін сонар технологиясын дамыту және су асты кемелері үшін мұзды бұзу сынақтары үшін пайдаланылды.
For 51 years, Lyon worked for Space and Naval Warfare Systems Center, San Diego (SSC San Diego) and its predecessor organizations. Lyon started work there less than a year after its June 1940 establishment as the Navy Radio and Sound Lab, as their first Ph. D. physicist. He was charged with forming and directing initial efforts of the Sound Division. The lab was used during World War II for testing, repairing and modifying submarine equipment and harbor defense systems in the Pacific Ocean. During the war, German U boats in the Gulf of St. Lawrence were undetectable, because sonar failed under the surface ice. Dr. Lyon addressed this problem by designing and testing sonar and oceanographic equipment for the submarine Boarfish and participating in the ship's first under ice dives. "In 1946 when Admiral Byrd took the expedition to Antarctica, I got a letter asking if there was any research I wanted to do in conjunction with the expedition. I said yes, try a submarine in the cold water down there," Dr. Lyon said. His recommendation initiated an effort that would last over four decades. In 1947 Lyon became head of the Naval Electronics Laboratory's, Submarine Studies Branch in the Research Division. Lyon had a test pool constructed at Battery Whistler (a converted mortar battery at NEL) to test equipment for deep submergence vehicles like Bathyscaphe Trieste. The pool was equipped to grow sea ice and study its physical properties. In addition, he established a field station at Cape Prince of Wales, Alaska in 1951. Equipment and techniques were designed and tested to enable submarine operation in the Arctic Ocean. Brine content and ice elasticity were measured to apply in the design of submarines that could surface through the ice cover. Cold rooms and calibration facilities at the Arctic Submarine Laboratory were used to solve the problem of icing on submarine snorkel head valves. The research culminated in the transpolar submerged voyage of Nautilus in 1958. Lyon's career included scores of under ice cruises to gain scientific knowledge essential to Arctic submarine operations. He and researcher Art Roshon developed an under ice sonar that allowed completion of the first winter cruise by s. Through the 1970s and 1980s Lyon's ongoing research at the Arctic Submarine Laboratory resulted in refurbishment and improvement of the Lab's cryogenic facilities. These facilities were used for evaluating icing issues on s, sonar technology developments for remote acoustic measurement of ice thickness, and the ice breakthrough tests for s.
Соңғы жылдар
Лион зейнетке шыққаннан кейін де Арктика зерттеулерімен белсенді айналысты. Ол доктор Уильям М. Лиримен бірлесіп, су астындағы Арктикалық соғыс бағдарламасының дамуын толық баяндайтын "Мұз астында: Уолдо Лион және Арктикалық суасты кемелерінің дамуы" атты кітап жазды, ол 1999 жылдың қаңтарында жарық көрді. Өліміне екі аптадай уақыт қалғанда, ол беделді "Зерттеушілер клубының" президентімен Солтүстік полюске экспедиция ұйымдастыру жоспары бойынша кездесті. Олар полюсте теңіз түбіне сүңгігісі келген. Ол 1998 жылдың 5 мамырында 84 жасында дүниеден өтті. 1998 жылдың 20 маусымында Сан-Диегодағы Бірінші Унитариандық Универсалистік шіркеуінде оны еске алу рәсімі өтті. Оның отбасының тілегі бойынша, Лионның күлі 1999 жылдың 3 мамырында Хокбилл арқылы Солтүстік полюске шашылды. Лионның достары мен әріптестері Калифорния университеті, Лос-Анджелес (UCLA) физика факультетінің үздік студентіне берілетін естелік стипендия құрды, оны UCLA Foundation басқарады. Бұл стипендия доктор Лионның бітірген оқу орны – UCLA-ға арналған.
Lyon remained active in Arctic research even after retirement. He collaborated with Dr. William M. Leary on a book detailing development of the submarine Arctic warfare program entitled, Under Ice: Waldo Lyon and the Development of the Arctic Submarine, published in January 1999. Less than two weeks before his death, he met with the president of the prestigious Explorer's Club to plan an expedition to the North Pole. They had planned to dive to the sea floor at the Pole. He died at the age of 84 on May 5, 1998. A memorial service was held on June 20, 1998, at the First Unitarian Universalist Church of San Diego. Per his family's wishes, Lyon's ashes were scattered at the North Pole by Hawkbill on May 3, 1999. Friends and colleagues of Lyon have established a memorial scholarship, administered by the UCLA Foundation, to be awarded to a deserving student in the physics department at the University of California, Los Angeles (UCLA), Dr. Lyon's alma mater.