Кіріспе

Ағылшын крикетшісі және ақсүйек

Джордж Уильям Литтлтон, 4-ші барон Литтлтон, 4-ші барон Весткотт, (31 наурыз 1817 – 19 сәуір 1876) – Литтлтон әулетінен шыққан ағылшын аристократы және консервативті саясаткер. Ол британдық қоныс аударушыларды Жаңа Зеландияға көшіруді ынталандырған Кентербери қауымдастығының төрағасы болды.

Ерте өмір

Литтлтон Уильям Генри Литтлтонның, 3-ші барон Литтлтонның, және Джордж Джон Спенсердің қызы, Леди Сара Спенсердің үлкен ұлы болды. Ол Итон және Кембридж университетінің Тринити колледжінде білім алды. 1837 жылы әкесінен кейін төртінші барон Литтлтон атанды және бір жыл өткен соң, 21 жасқа толған күні Лордтар палатасына қатысты. Литтлтон отбасының резиденциясы Ворстерширдегі Хагли Холл.

Саяси мансап

1846 жылдың қаңтар айында Литтлтон Сэр Роберт Пильдің консервативтік үкіметінде Соғыс және колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары болды, және үкімет маусым айында құлағанға дейін осы лауазымды атқарды. Литтлтон 1839 жылдан 1876 жылға дейін Вурчестерширдің лорд-лейтенанты болды, сондай-ақ 1854 жылы Бирмингем және Мидленд институтының алғашқы президенті атанды. Бұдан өзге, ол 1850 жылдан бастап Жаңа Зеландияның Кентербери аймағына ағылшын отарлауын ынталандырды. Жаңа Зеландиядағы Литтлтон порты оның құрметіне аталды. 1858 жылы Стаунтон-Морфи арасындағы дау кезінде ол Британ шахмат қауымдастығының президенті қызметін атқарды. 1869 жылғы туған күніне орай, ол Святого Михаила и Святого Георгия орденінің (KCMG) кавалер-командоры атағымен марапатталды.

Өлім

1876 жылы Литтелтон 59 жасында лондондық үйдің баспалдағынан құлап, өз-өзіне қол жұмсады. Оның үлкен ұлы Чарльз оның орнына келді, ол кейін Кобхем виконты атағын да мұраға алды. Леди Литтелтон 1900 жылдың желтоқсан айында дүние салды.