Кіріспе
L функциялары класының аксиомалық анықтамасы. Математикада Селберг класы – L функцияларының класын аксиомалық тұрғыдан анықтау болып табылады. Бұл кластың мүшелері – L функциялары немесе дзета-функциялары деп аталатын көптеген функциялардың негізгі қасиеттерін қанағаттандыратын төрт аксиомаға бағынатын Дирихле қатарлары. Кластың нақты мәні болжаммен күтілгенімен, оның анықтамасы оның құрамын жіктеуге және оның қасиеттерін, соның ішінде автоморфтық формалармен және Риман гипотезасымен байланысын түсінуге көмектеседі деген үміт бар. Бұл класты Аттле Сельберг анықтаған, ол кейіннен авторлар қолданған "аксиома" сөзін пайдаланудан бас тартқан.
In mathematics, the Selberg class is an axiomatic definition of a class of L functions. The members of the class are Dirichlet series which obey four axioms that seem to capture the essential properties satisfied by most functions that are commonly called L functions or zeta functions. Although the exact nature of the class is conjectural, the hope is that the definition of the class will lead to a classification of its contents and an elucidation of its properties, including insight into their relationship to automorphic forms and the Riemann hypothesis. The class was defined by Atle Selberg in , who preferred not to use the word "axiom" that later authors have employed.
Анықтама бойынша ескертулер
μi-дің нақты бөлігі теріс емес болуының шарты, μi теріс болғанда Риман гипотезасын қанағаттандырмайтын белгілі L функцияларының болуына байланысты. Атап айтқанда, ерекше өзіндік мәндермен байланысты Масс формалары бар, олар үшін Раманужан-Петерсен болжамы орындалады және функционалдық теңдеуге ие, бірақ Риман гипотезасын қанағаттандырмайды. θ < 1/2 шарты маңызды, себебі θ = 1 жағдайында нөлдері сындық сызықта жатпайтын жағдайлар қарастырылады. Бұл шарт болмаса, Риман гипотезасын бұзатын жағдайлар туындауы мүмкін. 4-тараудың салдары ретінде, an көбейтуші болады және…
Мысалдар
S элементінің классикалық мысалы – Риманның зетта функциясы. Тағы бір мысал – модульдік дискриминанттың Δ L функциясы, мұндағы және τ(n) – Раманужанның тау функциясы. Қазірге барлық белгілі мысалдар – автоморфты L функциялары, ал Fp(s)-нің кері шамасы – шектелген дәрежелі p−s полиномдары. Селберг класының құрылымы туралы ең жақсы нәтижелер Качжоровски мен Переллиге тиесілі, олар Дирихле L функцияларының (Риманның зетта функциясын қоса) 2-ден төмен дәрежедегі жалғыз мысалдар екенін көрсетті.
where and τ(n) is the Ramanujan tau function. All known examples are automorphic L functions, and the reciprocals of Fp(s) are polynomials in p−s of bounded degree. The best results on the structure of the Selberg class are due to Kaczorowski and Perelli, who show that the Dirichlet L functions (including the Riemann zeta function) are the only examples with degree less than 2.
Болжамдардың салдары
1 және 2-болжамдар егер F функциясы s = 1 нүктесінде m-ретті полюске ие болса, онда F(s)/ζ(s)^m функциясы толық болады. Атап айтқанда, олар Дедекинд болжамын білдіреді. М. Рам Мурти көрсеткендей, 1 және 2-болжамдар Артин болжамын тудырады. Шындығында, Мурти рационалдардың шешілетін кеңейтуінің Галуа тобының ирредуктивті өкілдіктеріне сәйкес Артин L функциялары Лэнглендс болжамдарында болжанғандай автоморфты екенін дәлелдеді. S жиынындағы функциялар да жай сан теоремасының аналогын қанағаттандырады: F(s) функциясы Re(s) = 1 түзуінде нөлдерге ие емес. Жоғарыда айтылғандай, 1 және 2-болжамдар S жиынындағы функциялардың бастапқы функцияларға бірегей жіктелуін білдіреді. Тағы бір салдары – F функциясының бастапқылығы nF = 1 теңдігімен эквивалентті.