Кіріспе

Ландау-Клеффнер синдромы (LKS) – балалық шақта кездесетін сирек неврологиялық синдром. Ол нәрестелік кезеңде пайда болатын афазия, сондай-ақ, сатып алынған эпилепсиялық афазия немесе конвульсиялық бұзылыстармен қатар афазия деп те аталады. Бұл синдромды 1957 жылы алты баланың диагнозын қою арқылы сипаттаған Уильям Ландау және Франк Клеффнердің есімдерімен аталған.

Емдеу

ЛКС-ті емдеу әдетте антиконвульсанттар мен кортикостероидтар (мысалы, преднизон) және сөйлеу терапиясы сияқты дәрі-дәрмектерді қамтиды, оны ерте бастау керек. Кейбір науқастар кортикостероидтар немесе адренокортикотропин гормоны (ACTH) қолдану арқылы жақсарады, бұл зерттеушілерді кейбір жағдайларда қабыну мен тамыр спазмының рөлі болуы мүмкін деген ойға жетеледі. Мидың зардап шеккен бөлігінің қабығы арқылы бірнеше тіліктер жасалады, бұл ақ заттағы аксондарды кесіп тастайды. Кортекс орталық уақытша гирусы мен перисильвиялық аймаққа параллель сызықтармен тілінеді, эпилептикалық белсенділіктің таралуын азайту үшін, кортикальдық дисфункцияны тудырмай. Morrell және авторлар жасаған зерттеуде, көптеген субпиалдық тіліктер жасалған 14 науқастың эпилепсиялық афазиясы туралы нәтижелер келтірілген. Он төрт науқастың жетісі жасқа сай сөйлеу қабілетін қалпына келтіріп, енді сөйлеу терапиясын қажет етпеді. Тағы төрт науқас сөйлеу және ауызша берілген нұсқауларды түсінуде жақсаруды көрсетті, бірақ оларға әлі де сөйлеу терапиясы қажет болды. Он бір науқаста екі жыл немесе одан да көп уақыт бойы тілдік дисфункция сақталды. Sawhney және авторлар жасаған тағы бір зерттеуде, осы процедураны өткен эпилепсиялық афазиясы бар үш науқастың барлығында жақсару байқалды. Әр түрлі ауруханаларда, мысалы, Бостон балалар ауруханасы және оның аугументативтік коммуникация бағдарламасы сияқты, ЛКС сияқты жағдайларды емдеуге арналған бағдарламалар бар. Ол сөйлеу қабілеті нашар немесе қатты бұзылған балалармен немесе ересектермен жұмыс істегені үшін халықаралық деңгейде танымал. Әдетте, ЛКС-і бар балаларға күтім жасау тобы неврологтан, нейропсихологтан және логопедтен немесе аудиологтан тұрады. Мінез-құлқында мәселелері бар кейбір балаларға бала психологы мен психофармакологтың көмегі де қажет болуы мүмкін. Сөйлеу терапиясы диагноз қойылғаннан кейін бірден басталады, стероидтарды және эпилепсияға қарсы немесе құрысуға қарсы дәрі-дәрмектерді қамтитын медициналық еммен бірге. LKS-ті емдеуде науқастарды біліммен қамтамасыз ету де пайдалы болып көрінеді. Оларға қол тілін үйрету – қарым-қатынастың пайдалы құралы, және егер бала ЛКС пайда болғанға дейін оқи және жаза алса, бұл да өте пайдалы.

Болжам

ЛКС ауруы бар балалардың болжамы әртүрлі. Кейбір балаларда тілдің қалыпты дамуында тұрақты және ауыр бұзылыс байқалуы мүмкін, ал басқалары тіл қабілеттерінің көп бөлігін қалпына келтіруі мүмкін (бірақ бұл бірнеше ай немесе жылдарға созылуы мүмкін). Кейбір жағдайларда жақсару мен қайталау кезектесіп болуы мүмкін. Егер ауру 6 жастан кейін басталып, сөйлеу терапиясы ерте қолға алынса, болжам жақсарады. Қырықулар көбінесе ересек жасқа келгенде тоқтатылады. ЛКС-те қысқа мерзімді жақсару жиі кездеседі, бірақ бұл пациенттің түрлі емдеу әдістеріне жауап беруін бағалауды қиындатады. Төмендегі кесте әртүрлі зерттеулер бойынша Алынған эпилепсиялық афазияның ұзақ мерзімді бақылауын көрсетеді. Әлемдік әдебиеттерде 200-ден астам Алынған эпилепсиялық афазия жағдайы сипатталған. 1957 мен 1980 жылдар аралығында 81 Алынған эпилепсиялық афазия жағдайы тіркелді, ал әр 10 жыл сайын шамамен 100 жағдай диагностикаланады.