Кіріспе

Малика Сарабхай – Үндістанның Гуджарат штатының Ахмадабад қаласынан шыққан белсенді, үнді классикалық бишісі және актриса. Классикалық биші Мриналини Сарабхай мен ғарыш ғалымы Викрам Сарабхайдың қызы Малика Кучипуди және Бхаратанатьям билерінде шеберлікпен билейтін және өнерді әлеуметтік өзгерістер мен түрлендіру үшін пайдалануға маманданған өнер иесі.

Ерте өмір және білім

Маллика Сарабхай Ахмадабадта Викрам Сарабхай мен Мриналини Сарабхайдың отбасында дүниеге келген. Ол Ахмадабадтың Сент-Ксавьер колледжін экономика мамандығы бойынша бітірген. Кейін 1974 жылы Ахмедабадтағы ІІМ-нен MBA, ал 1976 жылы Гуджарат университетінен ұйымдық мінез-құлық саласы бойынша докторлық дәрежесін алды. Ол танымал хореограф және биші, сондай-ақ бірнеше хинди, малаялам, гужарати және халықаралық фильмдерде түскен.

Мансап

Ол кішкентай кезінде би үйренуді бастады және 15 жасында параллель кинода актерлік мансабын бастады. Маллика Питер Бруктың "Махабхарата" пьесасында Драупади рөлін ойнады. Маллика ұзақ мансабында көптеген наградаларға ие болды, соның ішінде 1977 жылы Париждегі Шампион-Элизей театрында "Алтын жұлдыз" сыйлығын "Үздік би солисі" номинациясы бойынша жеңіп алды. Сарабхай биші ғана емес, сонымен қатар қоғамдық белсенді де. Ол Ахмадабадта орналасқан Дарпана сахналық өнер академиясын басқарады, ол өнер орталығы және мінез-құлықты өзгерту үшін өнерді тіл ретінде қолдану орталығы болып табылады.

Өнер көрсету

1975 жылы шыққан «Хималай се оңша» атты хинди фильмінде түсті. Сунил Датт басты рөлде ойнаған бұл фильм прокатта үлкен табыс әкелмеді. 1986 жылы Басу Чаттерджинің «Шиша» атты фильмінде Митун Чакрабортимен бірге ойнады. 1989 жылы «Шакти: Әйелдер күші» атты жеке театрлық қойылымдарын сахнаға қойды. Оның «Ситаның қыздары» атты қойылымы әлемді аралап, үш тілде 500-ден астам рет көрсетілді. Содан кейін ол көптеген қойылымдарға режиссерлік жасап, актерлік рөлдерді сомдады, соның арқасында қоғамдағы өзекті мәселелер мен халықтың санасын арттыруға үлес қосты. Олардың ішінде «Мейра атты идея», «Құдайды іздеу» және «СваКранти: Ішкі революция» бар. Маллика Сарабхай Харш Мандердің «Естілмеген дауыстар» кітабы негізінде «Унсуни» атты пьесаның сценарийін жазды, мақсаты элиталық мектептер мен колледждердегі балалардың назарын Үндістанның маргиналданған топтарының нақты проблемаларына аудару болды. Бұл пьеса 120 мектеп пен колледжде қойылды. Кейіннен Арвинд Гаур оны сол атпен пьеса ретінде қайта қойды. Дарпана академиясы «Унсуни» қойылымы арқылы бүкіл Үндістан бойынша халықты хабардар ету қозғалысын бастады. 2009 жылы Маллика Сарабхай 34-ші Викрам Сарабхай халықаралық өнер фестивалінде Арвинд Гаурдың режиссерлігімен Бертольт Брехттің «Сзечуанның жақсы адамы» (Ахмедабадки Аурат Бхали Рамкали) атты пьесасының үнділік нұсқасында ойнады. 2012 жылы Маллика режиссер Ядаван Чандран және швейцариялық пианист Элизабет Сомбартпен бірлесіп «Қанаты сынған әйелдер» атты халықаралық қойылымды жасады, бұл зорлық-зомбылық құрбаны болған миллиондаған әйелдерге арналған құрмет. 2014 жылы ол Ядаван Чандранмен бірге Ахмадабад қаласының 603 жылдық тарихына арналған «Кадак Бадшахи» атты мультимедиалық қойылымды жаңартып шығарды. Бұл қойылым Дарпананың Натарани сахнасында беспрецедентті 33 түн бойы көрсетілді.

Теледидар

Маллика әлеуметтік өзгерістер үшін, әсіресе әйелдерді күшейту және экологиялық саналылықты арттыру үшін кино мен теледидарды да пайдаланды. "Дарпана Коммуникациясы" арқылы ол үш мың сағаттық телебағдарлама өндірісіне жауапты болды, олардың барлығы "Дурдаршан", Гуджарати арнасынан көрсетілді. Бағдарламалар теледидардың ең танымал жанрларын пайдаланды. Ол "STAR TV" және "Doordarshan" телеарналарында көптеген хабарлар жүргізді, сондай-ақ ВИЧ бойынша алғашқы NACO сериясы "Talk Positive"; ғылыми серия "Turning Point"; "Vaividhyotsav" – мәдениет викторинасы және "Srishti: The Environment Quiz" бағдарламаларын ұсынды.

Жазу

Маллика алғаш рет "Шакти: Әйелдер күші" өндірісі мен өнер көрсетуі кезінде жазуға кірісті. Содан бері ол өзінің шоуларының сценарийлерін, Мадхья-Прадеш штатындағы ISRO білім беру телеарнасы үшін телесериалдарды, фильмдердің сценарийлерін және Бхаратанатьям үшін жаңа заманауи өлеңдерді жазды. Ол Times of India, Vanitha, The Week, DivyaBhaskar, Hans және DNA газеттерінде бағандар жазған. Оның соңғы естелік кітабы "Құлап бара жатырмын, өмірге жасаған тәжірибелерім" деп аталады. Жақында ол Ramjee Chandran-мен бірге "The Literary City" подкастында болып, естелік кітабы туралы сөйлесті.

Саясат

2009 жылғы 19 наурызда Малика Сарабхай 2009 жылғы жалпы сайлауда Гандинагар сайлау округінен Бхаратия Джаната Партиясының премьер-министрлік кандидаттығына ұсынылған Л.К. Адваниға қарсы тәуелсіз кандидат ретінде қатысатынын жариялады. Оған Конгресс партиясынан бірнеше рет сайлауға түсу ұсынысы келіп түскен, алғашқысы 1984 жылы Раджив Гандиден болған, бірақ ол барлық партиялардың сыбайласқа толы екеніне сенгендіктен, ешбір саяси партияға қосылмады. Нәтижесінде ол Л.К. Адваниден үлкен айырмамен жеңіліп, сайлау кепілдігін жоғалтты. 2011 жылдың қыркүйек айында Садбхавна миссиясы барысында Гуджарат бас министрі Нарендра Модиге қарсы наразылық білдірді. Ол Нарендра Модиді 2002 жылғы Гуджараттағы зорлық-зомбылыққа қатысты Жоғарғы Сотқа берген өтінішін тоқтатуға тырысқан деп айыптады.

Жеке өмір

1982 жылы Маллика Бипин Шахпен танысып, оған тұрмысқа шықты. Олардың екі баласы бар: ұлы Реванта және қызы Анахита. 1989 жылы олар ажырасты. Бипин мен Маллика 1984 жылы «Mapin Publishing» баспасын бірлесіп құрды және оны әлі де бірге басқарып келеді. 2016 жылы классикалық биші, анасы Миралини Сарабхайдың қазасы оны үлкен қайғыға ұрды; йога, би, Трансценденталды медитация (ТМ) және Зорлықсыз коммуникация (НВК) – оның осы қайғыны жеңуге көмектескен әдістердің бір бөлігі болды. Ол үнді саясаткері және Үндістан Коммунистік партиясының (Марксистік) мүшесі Субхашини Алидің туысы, анасының қарындасы капитан Лакшми Сехгалдың (туғандағы аты – доктор Лакшми Сваминатан) және полковник Прем Сехгалдың қызы. Оның ағасы – экологиялық білім беруші және Қоршаған ортаны қорғау білім беру орталығының директоры Картикея Сарабхай.

Құрмет

Гуджарат үкіметі оған драма және би саласына қосқан үлесі үшін "Гаурав Пураскар" сыйлығын табыс етті. Ол Үндістан үкіметінен "Падма-Бушан" орденін алды. 2005 жылы француз үкіметі оған драма және би саласындағы еңбегі үшін Академиялық пальмалар орденінің рыцарь дәрежесін берді.