Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дерута – Италияның орталық бөлігіндегі Умбрия аймағындағы Перуджа провинциясында орналасқан төбелік қала және коммуна. Дерута бұрыннан майолика шеберлігімен танымал, қазір де әлемге экспортталатын керамика өндірісімен мәшһүр. Ол «Италияның ең әдемі елді мекендері» (I Borghi più belli d'Italia) тізіміне енген.
Deruta is a hill town and comune in the Province of Perugia in the Umbria region of central Italy. Long known as a center of refined maiolica manufacture, Deruta remains known for its ceramics, which are exported worldwide. It is one of I Borghi più belli d'Italia ("The most beautiful villages of Italy").
Тарих
Римдік негіздерге салынған болуы мүмкін, Дерутаның ертедегі аталымдары (Руто, Рута, Рупта, Дирепта және Дирута) осы стратегиялық маңызға ие жердің 6-шы ғасыр готика соғысы мен ломбардтар шапқыншылығынан туған қирауын білдіреді. Осы қираған орыннан бой көтерген ортағасырлық коммуна 13-шы ғасырда өз жарғысын алды және Консулдар сарайынан басқарылды, бірақ шындығында Дерута 11-шы ғасырдан бері көршілес Перуджаның билігінде болды және Перуджаның тағдырымен бірге өтті. Қаланың қабырғалары 12-шы ғасырда салынды, ол кезде ол Перуджаның шебіндегі бәсекелес Тоди қаласына қарсы тұрған алғы шеп болды. 1465 жылы Перуджамен жасалған жаңа келісім бойынша, Перуджадан жіберілген судья төрт жақсы мінезді жергілікті адамның (quattro boni omini) келісімімен билік жүргізетін болды. Дерутадағы обаның салдары соншалықты ауыр болды, 15-шы ғасырдың соңында қабырғаларды қайта жаңартқанда, азайып қалған халыққа сәйкес келу үшін кішірек аумақ қамтылды. 1408 жылы Папалық алауыздықтың кезінде Браччо да Монтоне әскерімен қоршауға алынып, кейін Чезаре Борджиядан ауыр зардап көрген Дерута, Перуджаның билеушісі Браччо Баглиони тарапынан тоналды. Осылайша, 1540 жылы Папа Павел III-нің Папалық әскерлері тұз салығы үшін болған қысқа соғыста Баглиони әулетін Перуджадан қуғанда, Дерута Папалыққа қарсы Перуджамен одақтасып, салықтарды азайтты. Перуджаның Папалық биліктен құлауынан кейін аймақ Папалық мемлекеттердің бір бөлігі ретінде тыныш тарихқа ие болды.
Probably built upon Roman foundations, Deruta's name in its early variants (Ruto, Ruta, Rupta, Direpta and Diruta) all signify the “ruin” of this strategic site caused by the 6th century Gothic War and the Lombard invasion. The Medieval commune that rose from these ruins had its own charter in the 13th century and was governed from its own Palazzo of the Consuls, but in fact Deruta has been under the dominion of neighboring Perugia since the 11th century, and has largely participated in Perugia's vicissitudes. The town's fortifications date from the 12th century, when it was an outpost in Perugia's marches, facing the rival town of Todi. In 1465, under a new agreement with Perugia, the magistrate sent from Perugia would govern with the consent of four local men of good character (quattro boni omini). The ravages of plague were so fierce at Deruta that rewalling in the later 15th century took in a smaller circuit to accommodate the reduced population. Besieged in 1408 during the confusion of the Papal Schism by the condottiere Braccio da Montone, and later heavily damaged by Cesare Borgia, Deruta was plundered by Braccio Baglioni, the master of Perugia. Thus in 1540, when the Papal forces of Pope Paul III ousted the Baglioni family from Perugia in the brief war over salt taxes locally called the "Salt War" (Guerra del Sale), Deruta sided with the papacy against Perugia, an alliance that gained it a reduction in taxes. With the papal reduction of Perugia, the region settled down to uneventful history as part of the Papal States.
Керамика
Жергілікті балшық керамика жасауға өте жақсы болды, оның өндірісі ерте орта ғасырларда басталды, бірақ 15-шы және 16-шы ғасырдың басында көркемдік қарыштап жетті. Осы кезеңде майоликаның ерекше жергілікті стильдері қалыптасты, мысалы, "Белла Донна" тақталарындағы әдемі қыздардың суреттері, олардың есімдері мақтауға толы жазулары бар желбіреген туларға жазылған. Отын тапшы болғандықтан төмен температурада күйдірілді, бірақ 16-шы ғасырдың басынан бастап Дерута (Губбиомен бірге) алтын және рубин қызыл түсті металл жылтырлауы бар керамикалық бұйымдарды жасау бойынша мамандандырылған орталыққа айналды. 16-шы ғасырда Дерута "Рафаэльдік" стильдегі бұйымдарды шығарды, олар нағыз ақ фонға әдемі арабескелер мен гротесктермен безендірілген. Дерута, Губбио және Урбино қалаларымен бірге ең жақсы итальян майоликасын жасауды жалғастыруда.
The local clay was good for ceramics, whose production began in the Early Middle Ages, but found its artistic peak in the 15th and early 16th century, with highly characteristic local styles of maiolica, such as the "Bella Donna" plates with conventional portraits of beauties, whose names appear on fluttering banderoles with flattering inscriptions. The lack of fuel enforced low firing temperatures, but from the beginning of the 16th century, Deruta became (with Gubbio) a specialist centre for metallic lustreware in golds and ruby red, added over the glaze. In the 16th century Deruta produced the so called "Rafaellesque" ware, decorated with fine arabesques and grottesche on a fine white ground. Deruta, with Gubbio and Urbino, continues to produce some of the finest Italian maiolica.
Негізгі көрікті жерлер
Сан-Франческо: 1388 жылы салынған готика стиліндегі шіркеу, қала орталығында орналасқан. Палаццетто Муниципале (қалалық әкімшілік ғимараты), сондай-ақ Палаццо деи Консоли деп аталады: ғимарат шамамен 1300 жылға дейін салынған, Пьяцца деи Консолиде ("Консулдар алаңында") орналасқан. Әдеттегі мемлекеттік кеңселерден басқа, қалалық әкімшілік ғимаратында Керамика мұражайы, өнер галереясы (Пинакотека) және түрлі археологиялық жәдігерлерді тамашалауға болатын кең зал бар, олардың кейбіреулері неолит дәуіріне дейін жетеді. Қалалық Пинакотеканың қорына Перуджиноның 1476 жылғы Сан-Романо мен Сан-Рокконы бейнелейтін фрескасы және жергілікті меценат Лионе Пасколидің сыйлық жинағы кіреді, оған Николо ди Либераторе (Альунно), Джован Баттиста Гоули, Себастьяно Конка, Франческо Тревизани, Антонио Аморози, Франческо Грациани және Питер Ван Блуменнің туындылары қосылған. Галереяда Сан-Франческо, Сант-Антонио, Дефунти-ди-Рипабианка және Сан-Джакомо ауруханасы сияқты Дерутаның әртүрлі шіркеулерінен алынған туындылар да бар. Сант-Антонио: Бартоломмео мен Джованни Баттиста Капоралидің фрескалары бар шіркеу, Via Mastro Giorgio тар көшесінің соңында орналасқан. Piazza Cavour-дағы Дивино Аморе Мадоннасы. Тиберина жолының бойында, ескі қаланың етегінде орналасқан Мадонна делле Пьягге шіркеуі – түрлі-түсті керамикалық плиткалармен қапталған тағы бір шіркеу. Дерута – органшы, музыка теориясының маманы және композитор Жироламо Дирутаның туған жері.
San Francesco: Gothic style church built in 1388 and located in the town center. Palazzetto Municipale (Town Hall), also called Palazzo dei Consoli: building dates from about 1300, located on the Piazza dei Consoli (the "Square of the Consuls"). In addition to the usual governmental offices, the municipal hall houses a Museum of Ceramics, an art gallery (Pinacoteca), and a capacious atrium in which one can view a variety of archaeological finds, some of which date to Neolithic times. The municipal Pinacoteca holdings consist of a fresco by Perugino, depicting San Romano and San Rocco (1476), and the collection donated by a local patron, Lione Pascoli, which includes works by Niccolò di Liberatore, called Alunno, Giovan Battista Gaulli, Sebastiano Conca, Francesco Trevisani, Antonio Amorosi, Francesco Graziani and Pieter Van Bloemen. The gallery also houses works received from various Deruta churches including San Francesco, Sant' Antonio, the Defunti di Ripabianca and the Ospedale San Giacomo. Sant'Antonio: church with frescoes by Bartolommeo and Giovanni Battista Caporali, rises at the end of a narrow street, Via Mastro Giorgio. Madonna del Divino Amore on Piazza Cavour. Madonna delle Piagge church along the Tiberina road, at the foot of the old town, yet another church, clad in a colorful array of ceramic tiles. Deruta was the birthplace of Girolamo Diruta, an organist, music theorist, and composer.