Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Асти ( /ˈæsti/ ASTee, /ˈɑːsti/ AHstee, ˈasti) – Италияның Пьемонт аймағында, Ториноның шамамен солтүстік-шығысында, Танаро өзенінің жазығында орналасқан 74 348 тұрғыны бар коммуна (қалалық муниципалитет). Бұл Асти провинциясының орталығы және Монферраттың қазіргі астанасы деп есептеледі.
Asti (/UK/'/æ//s//t//i/ ASTee, /US/'/ɑː//s//t//i/ AHstee, ˈasti; ) is a comune (municipality) of 74,348 inhabitants (1–1–2021) located in the Italian region of Piedmont, about east of Turin, in the plain of the Tanaro River. It is the capital of the province of Asti and it is deemed to be the modern capital of Montferrat.
Ежелгі заман және ерте орта ғасырлар
Қазіргі Асти және оның төңірегінде неолит дәуірінен бері адамдар қоныстанған. Римдіктер б.з.д. 174 жылы жеңілгенге дейін Лигур тайпалары, оның ішінде Статиэллі тайпасы, бұл аймақты бақылап тұрды, ал топонимнің шығу тегі, болжам бойынша, ежелгі кельт тілінде "төбе" деген мағына беретін "Аст" сөзінен туындаған. Б.з.д. 124 жылы римдіктер бекініс лагерін – каструмды салды, ол кейін Хаста деген атпен толыққанды қалаға айналды. 89 жылы қала колония, ал 49 жылы муниципиум мәртебесін алды. Асти, Танаро өзені мен Дертонаны (Тортона) Аугуста Тауринорумға (Турин) байланыстыратын Виа Фулвия жолындағы стратегиялық орнының арқасында, Аугусттың IX аймағындағы маңызды қалаға айналды. Басқа да жолдар қаланы қазіргі Швейцария мен Францияға қарайтын өткелдермен байланыстырды. Қала Батыс Рим империясының құлау кезінде Италияға басып кірген варварлардың алғашқы шабуылдарында маңызды рөл атқарды. 402 жылдың басында вестготтар Солтүстік Италияға басып кірді және сол кездегі империялық астана болған Медиоланға (қазіргі Милан) қарай жылжуда болды. Жас император Гонорий, сол қалада тұрып, уәделенген күштерді күте алмай, Гаулиядағы Арль қаласына қауіпсіздік үшін Миланнан қашуға мәжбүр болды. Алайда, оның кортежі Миланды қалдырып, По өзенін кезіп өткеннен кейін, Альп таулары арқылы қашу жолы гот кавалериясымен кесіліп қалды. Бұл оны Рим әскері Италияға жиналғанша Хаста қаласында уақытша паналауға мәжбүр етті. Готтар Хастаны наурыз айына дейін қоршауға алды, содан кейін генерал Стилихо Рейннен қосымша күштер әкеліп, Полентия шайқасында жеңіске жетті. Осы алғашқы жеңісті қорғаныстан кейін, мықты қабырғалардың арқасында, Хаста Батыс империясының құлауынан кейін Италияға шабуыл жасаған варварлардың салдарынан зардап шегіп, экономикалық құлдырауға ұшырады. VI ғасырдың екінші жартысында, Ломбардтар Италияны 36 герцогтікке бөлген кезде, Асти олардың бірінің орталығы ретінде таңдалды. Асти аумағы кеңайып, Альбенга мен Теңіз Альпіне дейін жетті. Бұл мәртебе 774 жылы Франктар Солтүстік Италияны жаулап алғанда графтық атағымен сақталды. Каролингтер дәуірінің соңында Астиді аймақтың негізгі жер иелері болған епископтар тікелей басқарды. Олардың ішінде ең танымалдары – Аудакс (904-926) және Брунинг (937-966), епископтық орынды Кастель Веккиоға ("Ескі қамалға") көшірді, ол 1409 жылға дейін сонда қалды. Асти епископтығы 11 ғасырға дейін күшті болып қала берді, сонда Петр II император Генрих II-ден үлкен жеңілдіктер алды. Ғасырдың екінші жартысында епископ Отто, қалаға бірнеше рет зиян келтірген күшті графиня Аделаиданың мақсаттарына қарсы тұруға тырысты. Отто билік еткен кезеңде коммуна және консул магистраттары алғаш рет (1095) тарихта айтылды.
People have lived in and around what is now Asti since the Neolithic period. Before their defeat in 174 BC by the Romans, tribes of Ligures, the Statielli, dominated the area and the toponym probably derives from Ast which means "hill" in the ancient Celtic language. In 124 BC the Romans built a castrum, or fortified camp, which eventually evolved into a full city named Hasta. In 89 BC the city received the status of colonia, and in 49 BC that of municipium. Asti became an important city of the Augustan Regio IX, favoured by its strategic position on the Tanaro river and on the Via Fulvia, which linked Derthona (Tortona) to Augusta Taurinorum (Turin). Other roads connected the city to the main passes for what are today Switzerland and France. The city was crucial during the early stages of the barbarian invasions which stormed Italy during the fall of the Western Roman Empire. In early 402 AD, the Visigoths had invaded northern Italy and were advancing on Mediolanum (modern Milan) which was the imperial capital at that time. Honorius, the young emperor and a resident in that city, unable to wait for promised reinforcements any longer, was compelled to flee from Milan for safety in the city of Arles in Gaul. However, just after his convoy had left Milan and crossed the River Po his escape route through the Alps was cut off by the Gothic cavalry. This forced him to take emergency refuge in the city of Hasta until more Roman troops could be assembled in Italy. The Goths placed Hasta under siege until March when General Stilicho, bringing reinforcements from the Rhine, fought and defeated them at the Battle of Pollentia. After this first victorious defence, thanks to a massive line of walls, Hasta suffered from the barbarian invasions which stormed Italy after the fall of the Western Empire, and declined economically. In the second half of the 6th century, it was chosen as a seat for one of the 36 Duchies in which the Lombards divided Italy. The territory of Asti comprised a wide area, stretching out to Albenga and the Maritime Alps. This remained when northern Italy was conquered by the Franks in 774, with the title of County. In the late Carolingian age, Asti was ruled directly by his bishops, who were the main landlords of the area. Most important are Audax (904 926) and Bruningus (937 966), who moved the episcopal seat to the Castel Vecchio ("Old Castle"), where it remained until 1409. The bishopric of Asti remained a powerful entity well into the 11th century when Pietro II received huge privileges by emperor Henry II. In the second half of the century, Bishop Otto tried to resist the aims of the powerful countess Adelaide of Susa, who damaged the city several times. During Otto's reign, a commune and the consul magistrates are mentioned for the first time (1095).
Жергілікті электр қуаты
Асти Италияның алғашқы бос коммуналарының бірі болды және 1140 жылы Конрад II-ден өз монеталарын соғу құқығын алды. Алайда, коммуна епископтың және басқа да жергілікті феодалдардың жерлерін кемітуге кіріскендіктен, соңғылары Фредерик Барбароссадан көмек сұрады, ол 1155 жылдың ақпан айында қала қабырғаларының алдында үлкен әскермен келді. Ұзақ қоршаудан кейін Асти жаулап алынып, өртелді. Кейіннен Асти неміс императорына қарсы Ломбард Лигасына (1169) қосылды, бірақ 1174 жылы тағы да жеңіліске ұшырады. Осыған қарамастан, Констанц бейбіт шартынан (1183) кейін қала қосымша жеңілдіктерге ие болды. 13 ғасырда Астигиандық экономикалық және мәдени өркендеудің шары болды, тек Альба, Алессандрия, Савойя, Миланға (1230 жылы қаланы қоршап алған) қарсы соғыстар және Монферрат және Салуццо маркграфтарымен болған соғыстар ғана уақытша тоқтатты. Атап айтқанда, коммуна Лигурия порттарынан солтүстікке қарай өтетін пайдалы сауда жолдарына бақылау орнатуды мақсат етті. Осы кезеңде Касане Астигианның өрлеуі Гвельфтер мен Гибеллиндерді қолдаушылардың саяси отбасылық одақтарына әкелді. Солтүстік Италияда император Фридрих II басқарған соғыстар кезінде қала оның жағын таңдады: Асти Кваттордио және Кламандранада Алессандрия Гвельфтерінен жеңіліске ұшырады, бірақ генуялықтардың көмегімен оңай қалпына келді. Фридрихтің өлімінен кейін Савойяның Томас II-ге қарсы күрес күшейді: Астигиандар оны 1255 жылдың 23 ақпанында Монтебруно шайқасында жеңді, бірақ Томас (тұтқынға алынған) Савойя мен Францияда Астиден барлық саудагерлерді тұтқындауға бұйрық берді. Бұл әрекет Астидің көршілес мемлекеттерінің қаланың тым күшті болуына қатысты алаңдаушылығын көрсетті, ол Альбаны басып алып, Чиери мен Туринге де бақылау орнатқан еді. Бұл жағдай Анжулық Карл I-нің, сол кездегі Неаполь королінің және Италиядағы ең қуатты адамның араласуына әкелді. Партизандық әрекеттерден кейін Асти Павия, Генуя және Монферраттың Вильгельм VII-імен одақ шартын жасады. 1274 жылы Астигиандық әскерлер Кассано шайқасында жеңіліске ұшырады, бірақ 1275 жылдың 12 желтоқсанында Роккавионе шайқасында Анжулықтарды жеңіп, Карлдың Пьемонтта кеңейу әрекетіне тоқтатты. 1290 жылдары Вильгельм VII жеңілгеннен кейін Асти Пьемонттағы ең қуатты қала болды. Алайда сауда және банк ісі кәсіпорындарын бақылау үшін болған ішкі күрес көп ұзамай қаланы фракцияларға бөлді. Ең көрнекті фракция – 1314 жылы қаланы Неаполь королі Робертке берген Солари отбасының қуатты банкирлері. Астидің бос Республикасы құлап, өмір сүруін тоқтатты. 1339 жылы Гибеллиндердің жер аударылғандары қаланы қайта басып алып, Соларилерді және олардың одақтастарын қуды. Алайда 1342 жылы Соларилердің қарсы шабуылының қатері жаңа билеушілерді Миланның Лучино Висконтиге бағынуға мәжбүр етті. Висконти қаланың жаңа бекіністерін қорғау үшін цитадель және қабырғалардың екінші шеңберін салды. 1345 жылы Гаменарио шайқасында Гибеллиндер Астигиандары мен Монферраттың Иоанн II-і тағы да неаполитандық әскерлерді жеңді. Иоанн Астиде 1372 жылға дейін билік етті, бірақ жеті жылдан кейін қалалық кеңес Галеаццо II Висконтинің билігіне мойынсұнды. Галеаццо оны Орлеан герцогы Луи де Валуаға тапсырды.
Asti was one of the first free communes of Italy, and in 1140 received the right to mint coins of its own by Conrad II. As the commune, however, had begun to erode the lands of the bishop and other local feudatories, the latter sued for help to Frederick Barbarossa, who presented under the city walls with a huge army in February 1155. After a short siege, Asti was stormed and burnt. Subsequently, Asti adhered to the Lombard League (1169) against the German emperor, but was again defeated in 1174. Despite this, after the Peace of Constance (1183), the city gained further privileges. The 13th century saw the peak of the Astigiani economic and cultural splendour, only momentarily hindered by wars against Alba, Alessandria, Savoy, Milan (which besieged the city in 1230) and the Marquesses of Montferrat and Saluzzo. In particular, the commune aimed to gain control over the lucrative trade routes leading northwards from the Ligurian ports. In this period, the rise of the Casane Astigiane resulted in contrasting political familial alliances of Guelph and Ghibelline supporters. During the wars led by Emperor Frederick II in northern Italy, the city chose his side: Asti was defeated by the Guelphs of Alessandria at Quattordio and Clamandrana, but thanks to Genoese help, it recovered easily. After Frederick's death, the struggle against Thomas II of Savoy became fierce: the Astigiani defeated him on February 23, 1255, at the Battle of Montebruno, but Thomas (who had been taken prisoner) replied ordering all traders from Asti to be arrested in Savoy and France. This move showed worry on the part of Asti's neighbouring states over the excessive power gained by the city, which had captured Alba and controlled both Chieri and Turin. This state of affairs led to the intervention of Charles I of Anjou, then King of Naples and the most powerful man in Italy. After some guerrilla actions, Asti signed a pact of alliance with Pavia, Genoa and William VII of Montferrat. In 1274 the Astigiani troops were defeated at the Battle of Cassano, but, on December 12, 1275, were victorious over the Angevins at the Battle of Roccavione, ending Charles' attempt to expand in Piedmont. In the 1290s, after William VII had also been defeated, Asti was the most powerful city in Piedmont. However, internal struggles for the control of trading and banking enterprises soon divided the city into factions. The most prominent faction was the powerful bankers of the Solari family, who, in 1314, gave the city to king Robert of Naples. The free Republic of Asti ceased to exist. In 1339 the Ghibelline exiles recaptured the city, expelling the Solari and their allies. In 1342 however, the menace of the Solari counteroffensive led the new rulers to submit to Luchino Visconti of Milan. Visconti built a citadel and a second ring of walls to protect the new burgs of the city. In 1345, at the Battle of Gamenario, the Ghibelline Astigiani and John II of Montferrat again defeated the Neapolitan troops. John ruled over Asti until 1372, but seven years later the city council submitted to Galeazzo II Visconti's authority. Galeazzo in turn assigned it to Louis of Valois, Duke of Orléans.
Француздар мен савойялықтардың билігі
Висконти, Монферрат және Сфорцаның қысқа мерзімдік биліктерінен басқа, Асти Валуа әулетінің бақылауында болды; соңында ол француз тәжінің тікелей билігіне бағынды. Жағдай 16 ғасырдың басында, Шарль V мен Францияның Франциск I арасындағы соғыстар кезінде өзгерді. 1526 жылы Шарльдің кондотьеросы Фабрицио Марамалдо қаланы сәтсіз қоршауға алды. Үш жылдан кейін Кембре шарты бойынша Асти неміс императорына берілді, ол оны Неаполь вице-короліне тапсырды. Кейін қала Беатрис Португалияның Савойяның Карл III-ке үйленген кезде алған құдайының бір бөлігі болды. Асти кейінгі соғыстарда савойлықтардың маңызды бекіністерінің бірі болды. 1616 жылы Миланның испан губернаторы қоршағанда, герцог Карл Эммануэль I жеке өзі қаланы қорғады. 1630-31 жылдары қалада оба эпидемиясынан өлім-жітім жоғары болды. Біраз уақыттан кейін Асти испандықтар басып алды, бірақ Савойя 1643 жылы қаланы қайтарып алды. 1650 жылы тағы бір сәтсіз испан қоршауы болды. 1703 жылдың қараша айында Испания мұрагерлік соғысы кезінде Асти қайтадан Францияның құрамына кірді; 1705 жылы Виктор Амадей II оны қайта басып алды. 1745 жылы француз әскері тағы да қалаға шабуыл жасады, бірақ келесі жылы ол азат етілді. 1797 жылы үздіксіз әскери науқандар мен оның нәтижесіндегі нашар экономикалық жағдайға ашуланған Асти тұрғындары Савойя үкіметіне қарсы көтерілді. 28 шілдеде Астез Республикасы жарияланды. Алайда, ол екі күннен кейін таратылды. Көтеріліс жетекшілері тұтқындалып, жазаланды. Келесі жылы француз революциялық әскері Савойялықтарды Пьемонттан қуды, ал Асти генерал Монтришардың басқаруына өтті. Қысқа уақыттық кері кетуден кейін француздар Алессандрияға жақын Маренго шайқасында (1800) жеңіске жеткен соң қайта оралды. Наполеон 1805 жылдың 29 сәуірінде Астиге келді, бірақ қала тұрғындары оны жылы қабылдамады. Қаланың мәртебесі төмендетіліп, Алессандриямен бірге Маренго департаментіне қосылды. Француз империясы құлағаннан кейін Асти 1814 жылы Пьемонтқа қайта оралды; қала 1861 жылы Италия біріккенге дейін Пьемонт тарихын жалғастырды.
With the exception of several brief periods under Visconti, Montferrat and Sforza rule, Asti remained under Valois control; it eventually became a direct subject of the French Crown. The situation changed in the early 16th century, during the wars between Charles V and Francis I of France. In 1526 it was besieged in vain by Charles' condottiero Fabrizio Maramaldo. Three years later, the Treaty of Cambrai assigned Asti to the German emperor, who in turn gave it to the viceroy of Naples. Later the city was included in the dowry that was given to Beatrice of Portugal when she married Charles III of Savoy. Asti was one of the main Savoyard strongholds in later wars. In 1616, besieged by the Spanish governor of Milan, it was defended by Duke Charles Emmanuel I himself. In 1630–31, the city suffered a high mortality rate from an outbreak of the plague. Some years later Asti was conquered by the Spanish, although Savoy regained the city in 1643. Another unsuccessful Spanish siege occurred in 1650. In November 1703, during the War of Spanish Succession, Asti fell to France again; it was reconquered in 1705 by Victor Amadeus II. In 1745 French troops invaded the city once more, but it was liberated the following year. In 1797 the Astigiani, enraged by the continuous military campaigns and by their resulting poor economic situation, revolted against the Savoyard government. On July 28 the Repubblica Astese was declared. However, it was suppressed only two days later. The revolutionary chiefs were arrested and executed. The following year the Savoyards were expelled from Piedmont by the French revolutionary army, and Asti was occupied by general Montrichard. After a short reversal, the French returned after the victory at Marengo (1800) near to Alessandra. Napoleon himself visited Asti on April 29, 1805, but was received rather coldly by the citizens. The city was demoted and incorporated with Alessandra under the department of Marengo. After the end of the French empire, Asti returned to Piedmont in 1814; the city followed Piedmontese history until the unification of Italy in 1861.
Климат
Астиде Жерорта теңізіне жақын орналасқандықтан континентальды климат байқалады: қыстары Туринге қарағанда жылырақ, ал жаздары салқынырақ. Жаңбыр көбінесе көктем және күз айларында жауады; ең ыстық айларда жаңбыр сирек, бірақ жауған кезде күшті болады, көбінесе найзағайлармен бірге. Қараша және желтоқсан айларында Асти қаласында тұман жиі түседі, ал оны қоршаған жоғарырақ жерлерде тұман аз болады.
Asti has a continental climate which is moderated by the proximity of the Mediterranean sea: its winters are warmer, and its summers cooler than Turin. Rain falls mostly during the spring and autumn; during the hottest months, rain is less common, but stronger when it does occur, usually in thunderstorms. During November and December in particular, the town of Asti can be prone to fog, which is less common in the higher altitude areas that surround it.
Оқиғалар
Астиде өткізілетін ең танымал шаралардың бірі – атақты Палио ди Асти, онда ескі қаланың "Риони" және "Борги" деп аталатын аудандары мен жақын жердегі қалалар жалаңаш арқадағы ат жарысына қатысады. Бұл шара орта ғасырларда бәсекелес Альба қаласына қарсы жеңіске жеткен шайқасты еске түсіреді. Жеңіске жеткен шайқастан кейін Альба қаласының қабырғалары төңірегінде жарыс өткізілді, содан бері жыл сайын Астиде ұйымдастырылып келеді. Астидегі Палио Италиядағы ең көне жазбада қалған Палио болып табылады. Қазіргі кезде ол қыркүйек айының үшінші жексенбісінде үшбұрышты Пьяцца Альфьери алаңында, алдынан орта ғасырлық шеру өтетін.
One of the most famous events held in Asti is the famous Palio di Asti, in which all the old town wards, called "Rioni" and "Borghi" plus nearby towns compete in a bare back horse race. This event recalls a victory in battle versus the rival city Alba, during the Middle Ages after the victorious battle a race was held around Alba's walls, and from then on every year in Asti. Asti's Palio is the oldest recorded one in Italy, and in modern times is held in the triangular Piazza Alfieri preceded by a medieval pageant through the old town on the 3rd Sunday of September.
Шарап
Асти, Кунео және Алессандрия провинциялары Пьемонттың орталығындағы Ланге және Монферрато төбелері аймағын қамтиды, бұл 5 миллион жыл бұрын Адриатика теңізінің шегінуінен пайда болған әк және құмтас шөгінділері, сонымен қатар Италияның ең танымал қызыл және ақ шараптарының отаны. Асти – Asti (DOCG, көбінесе Asti Spumante деп аталады) көпіршікті шарабының өндіріс орталығы. Асти әдетте тәтті және аз спиртті (көбінесе 8%-дан төмен) болады. Ол тек ақ жүзім сорты moscato bianco-дан жасалады. Басқа шараптарға Moscato d'Asti (DOCG) премиум нұсқасы және қызыл Барбера кіреді. Асти провинциясынан шыққан және халықаралық деңгейде танымал болған алғашқы өнімдер – Мартини және Росси, Гансия және Рикадонна, олар Асти Шпуманте сияқты коммерциялық шараптар өндірді. Барбера д'Асти, Фрейза д'Асти, Григнолино д'Асти, Бонарда, Григнолино және Руше ди Кастагноле Монферрато сияқты қызыл шараптар да бүкіл әлемде кеңінен таралды. Осы және көптеген басқа шараптарды Палио мен Сагре фестивальдерімен бір уақытта өтетін Douja d'Or шарап көрмесінде тамашалауға болады. Freisa d'Asti сорты туралы алғашқы жазбалар 16 ғасырдың басына жатады.
The three neighbouring Provinces of Asti, Cuneo, and Alessandria incorporate the Langhe and Monferrato Hills region in the centre of Piedmont, limestone and sandstone deposits laid down by the retreating Adriatic some 5 million years ago, and are home to some of Italy's most known red wines, plus some white ones. Asti is the centre of production of the sparkling Asti (DOCG, often known as Asti Spumante). Asti is typically sweet and low in alcohol (often below 8%). It is made solely from the moscato bianco white muscat grape. Other wines include a premium version known as Moscato d'Asti (DOCG) and the red Barbera. The first products from the province of Asti to become known internationally are Martini and Rossi, Gancia and Riccadonna, which made commercial wines like Asti Spumante; red wines such as Barbera d'Asti, Freisa d'Asti, Grignolino d'Asti, Bonarda, Grignolino and Ruché di Castagnole Monferrato are also becoming widespread worldwide. These wines and many others can be sampled during the week long Douja d'Or wine exhibition which is held at the same time as the Palio and Sagre. The first documentation on the variety Freisa d'Asti are from the beginning of the 16th century.
Тағам
Асти Палиодан бір апта бұрын қыркүйек айында өтетін «Асти фестивалінің фестивалімен» де әйгілі. Фестиваль барысында Асти провинциясының көптеген қалалары «Campo del Palio» деп аталатын үлкен алаңда жиналады, олар өзгелерге танымал дәстүрлі тағамдар мен шараптар ұсынады. Сагре күнінің жексенбісінде барлық қалалар Астидің көшелерімен салттық киімдермен шеру өткізеді, олар дәстүрлі шаруашылықты бейнелейтін платформаларда «Campo del Palio» алаңына жетеді. Асти провинциясы қазаннан желтоқсанға дейін ақ трюфель немесе «tartufo bianco» маусымында тамақтандырушылардың қуанышына толы аймаққа айналады. Көршілес Альба қазан айындағы трюфель жәрмеңкесімен көбірек танымал болғанымен, ең жақсы трюфельдер Асти төңірегіндегі төбелерде табылады және әр апта соңында жергілікті трюфель фестивалі өтеді.
Asti is also famous for its Asti's Festival of Festivals, held in September a week before the Palio. During the festival most of the towns in Asti's province meet in a great square called "Campo del Palio", they offer typical food and wine for which they are known. On the Sunday of the Sagre, all the towns involved stage a parade with floats depicting traditional farming with everyone in costume along Asti's roads to reach "Campo del Palio" square. Asti province becomes a gourmand's delight from October to December in the white truffle or "tartufo bianco" season. Although neighbouring Alba is better known for its October truffle fair, some of the best truffles are found around Asti's hills, and every weekend there is a local truffle festival.
Спорт
Қаланың басты футбол клубы Asti Calcio F. C. (бұрынғы A. C. D. Asti) болды, ол 2017 жылы таратылды. Тағы бір футбол клубы, A. S. D. Colline Alfieri Don Bosco (бұрынғы A. C. Celle, Celle Enomondo қаласынан) қалаға көшіп келді және 2017 жылы "A. S. D. Alfieri Asti" деп өзгертілді. 2019 жылдан бері ол A. S. D. Asti деп белгілі. Бұрынғы футзал лигасының чемпионы, A. S. D. Asti Calcio a 5 де Асти қаласында орналасқан.
The main football club of the town was Asti Calcio F. C. (ex A. C. D. Asti), which folded in 2017. Another football club, A. S. D. Colline Alfieri Don Bosco (ex A. C. Celle, from Celle Enomondo), relocated to the city and was renamed to "A. S. D. Alfieri Asti" in 2017. Since 2019 it was known as A. S. D. Asti. Former futsal league champion, A. S. D. Asti Calcio a 5 is also based in Asti.
Көлік
1849 жылы ашылған Асти теміржол станциясы Турин-Генуя және Кастагноле-Асти-Мортара теміржолдарының бөлігі болып табылады. Бұл станция Генуя және Чивассо бағыттарына қарайтын екі басқа да жолдың тоғысқан жері.
Asti railway station, opened in 1849, forms part of the Turin–Genoa and Castagnole–Asti–Mortara railways. It is also a junction for two other lines, to Genoa and Chivasso, respectively.