Кіріспе

Персиялық яһудилер және қырымдық қараиттер синагогаға теңестіріледі Кенеса (қарым: כְּנִיסָא kǝnîsāʾ) - Шығыс Еуропа немесе парсылық қараиттер синагогасы. Кенесалар раввиндік синагогаларға ұқсас. Шығыс Еуропада олар солтүстік-оңтүстік ось бойынша орналасады (Иерусалимге қарайды). Солтүстік кіреберісінен бастап кенесада: Вестибуль (азар), ғибадат етушілер аяқ киімдерін шешкен. Аяқ киімге бұдан әрі жол берілмейді. Мошав Зекеним (מושב זקנים, қарттар орындықтары): қарттар мен аза тұтушылар үшін ағаш орындықтар, әдетте төмен төбе астында. Бұл төбеден жоғарыдағы төбешік әйелдер үшін, олар негізгі қабаттағы ерлер үшін көрінбейді. Шулхан ("таблица"): негізгі зал. Қарақайлардың дәстүрлі ғибадат етуі тізе бүгіп орындалатын. Бұрын кенесаның едені кілеммен қапталған болса, қазіргі кенесаларда бас залда орындықтар бар. Хекхал, немесе құрбандық үстелі (היכל): діни салт-дәстүрлер бойынша Кемісті және діни қызметкерді көтеретін тұрақ. Кейбір кенесаларда қызыл экран бар.

Тірі қалған кенесалар

Бұрынғы Ресей империясында 20 кенес бар еді, оның тоғызы Қырымда (бұған 1918 жылы тағы екеуі қосылды). Барлық сақталған кенестер - мемориалдық ғимараттар, бірақ олардың көпшілігі қираған күйде, ал Севастополь кенесесі сияқты басқалары, жақсырақ жағдайда болса да, караиттер қауымдастығы емес, мемлекеттік органдар немесе жеке меншік иелері басқарады. Украинадағы Караиттер ғибадат ететін негізгі орын Евпаторияда (Крим) орналасқан. Ол екі тәуелсіз кенеске ие, олар 2005 және 1999 жылдары жұртшылыққа қайта ашылды. Литвадағы караиттік синагогалар 14 ғасырда Тракай, Биржай, Кедайнай, Паневежис және Вильнюс қалаларында салынған. ХХ ғасырдың басындағы бір кенеса әлі күнге дейін Литваның Тракай қаласында және тағы біреуі Вильнюсте тұр; екеуі де қызмет етеді. 13 ғасырдан бері қарайлықтар тұрған Галисияда қарайлық синагогалар сақталмаған; 1985 жылы совет әскерлері Халычтағы соңғы кенезаны жойды. Түркияда тек Стамбулдағы қараиттер мәжілісханасы ғана сақталған.