Кіріспе
Жаңа қала - Чехияның Прага қаласындағы аудан. Жаңа қала - қазіргі заманғы Праганың тарихи орталығын құрайтын бес тәуелсіз (орта ғасырдан 1784 жылға дейін) қалалардың ең кішісі және ең үлкені. Жаңа қала 1348 жылы Карл IV-тің ескі қаладан шығысқа және оңтүстікке қарай қала қабырғаларынан тыс жерде құрылған. Ол 7,5 км2 аумақты қамтыды; ескі қаладан шамамен үш есе үлкен. 1378 жылы Праганың халқы 40 000-нан асып, мүмкін екі есеге дейін, бұл оны Альп тауларынан солтүстікке қарай 4-ші ең көп халықты мекендейтін қала және аумағы бойынша Еуропадағы 3-ші ірі қала етті. Жаңа қала өзінің қазіргі орналасуын XIV ғасырда салынғанға дейін іздестіруге болады, бірақ осы уақыттан бастап бірнеше шіркеулер мен әкімшілік ғимараттар сақталған. Жаңа қалада көптеген зайырлы және білім беру ғимараттары бар, сонымен қатар әсіресе ғажайып готикалық және барокколық шіркеулер бар. Дегенмен, бұл туристерді тартудың негізгі нүктелері емес. Жаңа қаланың ең танымал жері - бастапқыда жылқы базары ретінде салынған, ал қазір сауда және туризм орталығы ретінде қызмет ететін Венецлав алаңы. XV ғасырда Новоместская радница немесе Жаңа қала әкімдігі Праганың үш қорғанысының біріншісі болған.
The New Town is a quarter in the city of Prague in the Czech Republic. New Town is the youngest and largest of the five independent (from the Middle Ages until 1784) towns that today comprise the historic center of modern Prague. New Town was founded in 1348 by Charles IV just outside the city walls to the east and south of the Old Town and encompassed an area of 7.5 km²; about three times the size of the Old Town. The population of Prague in 1378 was well over 40,000, perhaps as much as twice that, making it the 4th most populated city north of the Alps and, by area, the 3rd largest city in Europe. Although New Town can trace its current layout to its construction in the 14th century, only few churches and administrative buildings from this time survive. There are many secular and educational buildings in New Town, but also especially magnificent gothic and baroque churches. These nevertheless are not the main drawing points for tourists. New Town's most famous landmark is Wenceslas Square, which was originally built as a horsemarket and now functions as a center of commerce and tourism. In the 15th century, the Novoměstská radnice, or New Town Hall, was the site of the first of the three defenestrations of Prague.
Қор
1346 жылы Киелі Рим империясының патшасы болып таққа отырғаны үшін, Карл IV Прагада жаңа қала құруға шешім қабылдағаны сөзсіз. 1344 жылы Прага архиепископтығын құру арқылы қала тәуелсіздігіне қол жеткізгеннен кейін, Жаңа қаланың негізі патшаның жаңа резиденциясы болған қаланың мәртебесін арттыруға бағытталған. Сонымен қатар, Праганың қала қабырғаларындағы тұрғын үй мәселесі, ол Карл IV-нің әкесі Люксембургтің Иоаннның тұсында көрініс тапқан болатын, ол шешімін іздеді. Көптеген адамдар, көбінесе кедей чехтер, қала қабырғаларының түбінде орналасқан қала маңындағы аудандарға қоныстанды, ал Влтава жағалаулары үнемі салынып жатты. Карл IV-нің іс-әрекеті туралы түпнұсқалық, ол әдеттегідей, әкімшілік жағынан тәуелді қала маңындағы немесе ескі қаланың кеңейтілуі орнына Жаңа қалада өздерінің құқықтық базасы бар тәуелсіз патшалық қала құруды таңдады. Дегенмен, Карл қаланың ескі бөлігімен физикалық және заңды одақ құруды жоспарлады және 1367 жылы ортақ әкімшілікті жариялады. Алайда, ең алдымен екі қалалық кеңестің қарсылығына байланысты, бұл сәтсіз болды және он жылдан кейін ғана тасталып кетуі керек болды. Жаңа қаланың тұрғындарына көптеген құқықтар мен бостандықтар берілгеннен кейін, жаңа қаламен барлық жағынан қоршалған ескі қаланың тұрғындары да бар құқықтар мен бостандықтарды жазбаша растады және оларға жаңа қаланың солтүстік қақпалары арқылы еркін кіруді қамтамасыз етті. Жаңа қаланы құрумен бірге патша қаланың маңыздылығын арттыру үшін одан әрі күш салды. Бұл тек патшаның жаңа резиденциясы және 7 сәуірде 1348 жылы стипендиялық орталық болуы ғана емес, Карл университеті Орталық Еуропадағы алғашқы университет және өнер ретінде құрылды, бірақ ол Орталық Еуропадағы маңызды экономикалық орталық болуға тиіс еді. Осы мақсатта Орталық Еуропадағы жол қозғалысын ауыстыру және жаңа жолдарды құру жоспарланды, сондай-ақ Влтаваны кемемен жүзуге жарамды ету жоспарланды және жоспарлар белгілі бір дәрежеде орындалды. Жаңа қаланың құрылысы, әрине, 1367 жылы, ескі қаламен қысқа уақытқа созылатын одақ кезінде аяқталды.
Жаңа қаланың кеңейуі, топографиялық және геологиялық жағдайлар
Жаңа қала шамамен 10 гектар жерді алып, ескі қаладан екі еседен астам жерді алып жатыр. Оның ұзындығы солтүстіктен оңтүстікке дейін, ал ені шығыстан батысқа дейін 0,8 - 1,2 км. Жаңа қала құрылысына жердің жарамдылығына қарай жоспарланған аумақ бірнеше учаскеге бөлінді. Влтава бойында, Вышеградтан Ескі қалаға қарай, бірнеше қоныс терішілер мен балықшылар өз шіркеулерімен және еврей зиратымен бірге өмір сүрді. Ескі қаланың батысында, Влтава өзенінде, Поричи ("Өзен жағасы") елді мекені қалыңдықта салынған, онда екі шіркеу, Киелі Климент және Киелі Петір, сондай-ақ епископтың соты бар. Шығыс жақтағы жер терезесі өзен жағалауындағы жазықтан 6-8 метр тереңдіктегі айқын сағамен айқын ажыратылған. Жоғарғы платода батысқа қарай шығып тұрған екі жота басым болды, оларды кейіннен жоспарланған құрылыстармен қамтуды көздеді. Мұнда, сондай-ақ, бұрыннан бері Романск стиліне тән ротондасы бар Na Rybníčku немесе Rybníček ("Көлдің жағасында") сияқты кейбір кішігірім елді мекендер болған, олар, бәлкім, бастапқыда әулие Стефанға арналған.
Қалдықтар
Жаңа қаланың құрылысы 1348 жылы 26 наурызда Карл IV-тің Жаңа қала қабырғасының алғашқы тасын салтанатты түрде салуымен басталды. Қабырға жаңа қалаға қауіпсіздікті қамтамасыз етіп қана қоймай, оны қоршаған жерлерден заңды түрде бөліп тастады. Қабырғаға берілген маңыздылық, оның ішінде, оның аяқталуына екі жыл ғана уақыт кеткенімен, Богемияның ескі қалаларының қабырғаларымен салыстырғанда салыстырмалы түрде төмен болғанымен, айқын көрінеді. Жаңа қаланың қабырғасы Вышеградтан басталды (оның бекінісі бір уақытта жаңартылды) және одан жоғары Влтава террасасының Ботич бұрқағы бойымен сол аймақтың ең биік нүктесіне дейін созылып, онда Карл соты (БВМ мен император Карл Ұлы көтерілу шіркеуімен) кейіннен тұрғызылды. Қабырға осы жерден бұрылып, солтүстікке қарай жалғасты. Ешқандай бұрылыссыз шығысқа қарай есікпен (Ешбір) жол мен жылқы базары (қазіргі Вацлав алаңы) арасында қабырға содан кейін Санкт-Витус тауының бойымен жүреді, оның терең ойылған аңғары Ескі қаладан тұрақты қашықтықта сақталады. Ескі қаладан айырмашылығы, Влтава бойында қабырға салынбаған, өйткені өзенге еркін кіруді қамтамасыз ету керек еді. Жалпы, қабырғаның ұзындығы 6-10 метр, ені 3-5 метр және оның басына қоршау орнатылған. Шығыс жағында әр 100 метр сайын мұнаралар орналастырылса, оңтүстікте (олғада) тек бір ғана мұнара жеткілікті болды, себебі жердің тік тұруы. Қабырғаның оңтүстік-шығысындағы бұрыштарында және солтүстік-шығысында Сент-Витус төбесіндегі бұлақ, солтүстік шетінде Влтава өзені орналасқан. Қабырғадан тек төрт қақпа мен бірнеше кішкентай қақпалар ғана ашылды. Қабырға одан әрі арықпен қорғалған, мұнда су көбінесе бұрынғы өзендер ағып жатты, бірақ биіктік айырмашылығынан кейбір жерлерде құрғақ болды. Қазанның сыртында сыртқы қабырға жоқ еді .
Орналасу
1348 жылы Жаңа қала құрылған кезде, қоршалған аумақ негізінен өлшеніп, учаскелерге бөлінген болатын. Жолдар мен әртүрлі базарлардың орналасуы және олардың әрқайсысында сатылатын тауарлар туралы жоспарлар бұрыннан белгілі болды. Ежелгі Еділ өзеніндегі елді мекендердің құрылымы негізінен сақталды, бірақ қалған, әлі күнге дейін дамымаған жерлер ерекше кең көшелер мен алаңдар жасалды, бірақ бұрыннан бар жолдардың бағыттары сақталды. Жаңа қала аумағы өте үлкен болғандықтан, оны бірден толық қоныстандыру мүмкін емес еді, ал солтүстікте Поричи елді мекенінің айналасындағы және оңтүстік-шығыстағы үлкен бөліктер 19 ғасырда дамымаған күйінде қалды. Жаңа қаланы жоспарлау 1342/44 жылдары Карл IV Авиньоннан Прагаға әкелген француздық собор салушы Матиас Аррастың жауапкершілігіне тиесілі болған. Карл IV мүлiктiк шұғыл ойлауға тыйым салды және тұрақтанғысы келгендердің бәрiне он екі жыл салықтан босатылды. Алайда салықтан босату үшін аталған жер телімінде бір ай ішінде тас ғимарат салуды бастау және бір жарым жыл ішінде аяқтау керек еді. Бұл мәртебе тек мәсіхшілерге ғана емес, яһудилерге де берілді. Қалалық есептік жазбалар 1372 жылға қарай Жаңа қаланың көшелері көбінесе үйлермен салынғандығын көрсетеді. Жаңа қаланың тез қоныстануының маңызды себебі - Карл IV-тің дауысты және лас кәсіптерді Ескі қаладан Жаңа қалаға көшіру туралы жарлығы. Жаңа қалада тиісті нарықтардың айналасында арнайы қолөнершілер топтары қалыптасты. Мысалы, Влтава бойында балықшылар, ағаш ұсталары, салшылар, тері илеушілер, бояушылар, кірпіш жасаушылар мен әктас жағушылар жұмыс істеді, ал жылқы базарының айналасында теміршілер, арба жасаушылар, мыс жасаушылар мен шкаф жасаушылар болды. Осылайша Жаңа қалада көбінесе Чехия ұлтының кедей шеберлері өмір сүрді, олар өзен жағалауындағы ескі ауылдарда үнемі басым болды, ал Ескі қалада көбінесе неміс және еврей шеберлері болды. Бұл үлкен экономикалық және ұлттық айырмашылықтар екі қаланың айқын бөлінуіне әкелді және ақыр соңында Венецлав IV билігінің соңында Гусситтік революция кезіндегі тәртіпсіздіктер үшін де шешуші болды.
Төменгі Жаңа қала
Жаңа қаладағы негізгі шіркеу ретінде (ecclesia parochialis primaria) 1350 жылдан бастап, қабырғаның аяқталуынан кейін, төрт торсы және бірдей биіктіктегі үш шпильді киелі үй құрылды. Өзін-өзі ұстайтын қоңырау мұнарасы салынбастан бұрын, шіркеудің оңтүстік-батыс бұрышындағы мұнара осы функцияны орындаған болуы мүмкін. Сондай-ақ, шіркеудегі шіркеу мектебін Карл IV құрды, ал тіпті 16-17 ғасырларда ол әлі де Богемиядағы ең жақсы мектептердің қатарында саналды және университетпен бірге Прагадағы ең үздік білім беру институттарының бірі болды. Ғибадатханадан алыс емес жерде 1871 және 1874 жылдар аралығында салынған негізгі пошта кеңсесінің (Hlavní pošta) орнында Карл IV-тің дәріханасы мен жеке дәрігері Ангелус де Флоренция жасаған Карл университетінің ботаникалық бақтары болды. Ол Andělská zahrada ("Ангел бақшасы") деп аталды, Еуропаның алғашқы ботаникалық бақшасы. Солтүстік тоқсанның экономикалық орталығы - қазіргі Сеноважное náměstí-мен шамамен сәйкес келетін Саз және сабан базар. Вильфрид Бросше, әрине, жылқы базарына ұқсас сабан базарын жоспарлау үшін жауапты болды. Қазіргі Хиберния көшесі (Hybernská ulice) бұрынғы нарықтың оңтүстік шекарасын құрайды. 1379 жылы жаңа қаланың алғашқы жолы ретінде ("strata lapidae") асфальт төселді, сондықтан оның ескі атауы Pavement Lane болды. Базар бұрынғы жолмен шығысқа қарай негізгі жол болған Кутна-Хораға қарай жүретін. Ескі қалаға кіреберіс алдында "Тарсылған немесе жыртық есік" немесе кейіннен Селетнаның (Тәңгіршілер көшесі) соңында Санкт-Амброзий есік деп аталды. Қақпаны жаңарту Карл IV кезінде жоспарланған. Қазіргі кездегі Powder Gate 1475 жылы салынған. Тау қақпасы немесе Сент-Витус қақпасы Жаңа қала қабырғасының жоғарғы бөлігін құрады. Сондай-ақ, Хаймаркеттің төменгі шетінде Карл IV 1355 жылы бенедиктиндер монастырын (Милан ырысы) құруға рұқсат берді. Монастырь мен шіркеу 4 ғасырда Киелі Амброзий епископ болған Милан кафедральді ғибадатханасында сол жылдың 5 қаңтарында Карлдің Ломбардия королі болып таққа отырғанын еске алу үшін киелі Амброзийге арналған. Бұған қоса, монастырьдың жанында, ескі қаланың Сент-Бенедикт қақпасының қарама-қарсысында, Иоанн мен Яковтың қайырханасы болған. Жаңа қаланың төменгі бөлігіндегі екінші маңызды базар көшесі - өзен көшесі (Na Poříčí). Оның басталуы ескі қаладағы Санкт-Бенедикт қақпасынан басталып, бұрыннан бар елді мекен арқылы Влтаваға дейін созылатын ескі жолмен байланысты. Шығыс жағынан Санкт-Петер қақпасы немесе өзен қақпасы Жаңа қаланың қала қорғанысының бір бөлігі ретінде құрылды (1873 жылы алынып тасталды). Екі түпнұсқа Рим католик шіркеулері, Поричидегі Санкт-Петер шіркеуі (Kostel sv. Petra na Poříčí) және Поричидегі Киелі Климент шіркеуі (Kostel sv. Klimenta na Poříčí), екеуі де 14 ғасырдың екінші жартысында үлкен кеңейтулер мен өзгерістерге ұшырады. Ескі қоныс пен жылқы базарының солтүстігіндегі жаңа құрылыс арасында шамамен Санкт-Генри шіркеуінің биіктігінен бастап, көбінесе бау-бақшалар мен жасыл жерлермен толтырылған, дамытылмаған ашық кеңістік қалды.
Жоғарғы Жаңа қала
Жаңа қаланың жоғарғы бөлігі одан да маңызды орынға ие болды. Прагадағы ең ұзақ жол Прагадағы ең ұзақ жол болып табылады және бүгінгі жаңа қаланың жоғарғы бөлігінің арқауы болып табылады. Ол Перштейдегі Сент-Мартинс немесе Здераз қақпасынан басталып, ескі қаланың маңызды көшелерінің жалғасын құрады. Жаңа қаланың оңтүстік шетіндегі көлік қозғалысы енді Вишеградқа бағытталды және қала қабырғасының ең тік бөлігіндегі оңтүстіктегі жалғыз мұнараға дейін жалғасты, ол өтпелі жолды және Ботич өзенінің су ағысын және диірмен орнын қамтамасыз етті. Жолдың Влтава бойындағы бөлігі Опатовице, Здераз және Подскали елді мекендерін қамтуы керек еді, сондықтан бұл аймақта ескі тар және бүктелген жол курстары сақталды. (Бірақ Влтава кейінің құрылысы мен 19-шы ғасырдың аяғы мен 20-шы ғасырдың басында жағалаудағы барлық аумақтардың өзгеруімен ғана кейбір шіркеулер мен ескі құрылымдарды қоса алғанда, көптеген ғимараттар жойылды.) Ал, Вишеградқа баратын жолдың шығысындағы қоныстанбаған аймақта кең қатарлы жолдар жүйесі желілік үлгіде салынған, ол әлі күнге дейін айқын көрінеді. Олардың әрқайсысының ені 27 метрге жуық болатын екі жолы мал базарлары мен астық саудасын жүзеге асыратын жолдар қиылысы болды. Олар "Жытная улица" және "Жарлы көшесі" деп аталды. Барли-лейннің соңында (сонымен қатар Свинья-лейн деп те аталады (Svinský trh, Svinská ul. ), өйткені ол сондай-ақ шағын жануарлар саудасына қызмет етті) ескі Сент-Джонның жанында Батальфилд шіркеуінде (Kostel sv. Jan Na bojišti) төртінші қақпа, Шошқа қақпасы (Svinská brána) немесе Сент-Джон қақпасы болды. Басқа қақпалар өткел мен екі қабырғалы мұнарадан тұрса, Сент-Джон қақпасы бекініс ретінде салынған. Оның екі жағында сабанмен иілген аркалы бөлмелер бар орталық ауладан тұрады, оның үстінде сегіз бұрыштық мұнарасы бар асып тұрған перде және қақпа кіреберісінің үстінде тұрған тағы бір жоғары мұнара бар. Қақпа жаңа қалаға өзеннің кіруін де қорғады, оның суы бұрынғы Рыбничек елді мекенінің балық тоғанын тамақтандырды. (Есік 1891-1897 жылдар аралығында көршілес қала қабырғасымен бірге қиратылды, бірақ И. П. Павлова метро стансасының құрылыс жұмыстары кезінде қақпаның қалдықтары, сондай-ақ ескі провинциялық гербтері бар бірнеше плиткалар, сондай-ақ Богемия арыстанының рельефінің бөлшектері табылды, олар сақталып, бүгін станция кіреберісінде тұр.) Екі су қақпасынан басқа, Сент-Джон қақпасы Вишеградтың шығыс қақпасына дейін соңғы кіру жолды құрады, сондықтан Барли-Лейннің оңтүстігіндегі барлық басқа маршруттар да осы қақпаға жиналды. Бұл жолдар, бәлкім, ескірген және осы аймақтағы күрделі биіктіктерге бейімделу үшін қатаң жоспарсыз жасалған; шіркеу учаскелерінен басқа, бұл аймақ көп жағдайда бос қалды. Жолдың ортасында Карл IV бүгінгі Карл алаңын мал базарын (Dobytčí trh) кеңейту арқылы құрды. Шамамен 550x150 метр аумақты алып жатқан бұл алаң ұзақ уақыт бойы Еуропадағы ең үлкен алаң болды және 1789 жылы Жаңа қаланың әкімшілік және экономикалық орталығы болды. Ол негізінен ірі қара, балық, ағаш және көмір саудасына қызмет етті және оның орталық мәртебесі тек соңғы уақытта Венценклас алаңына берілді. Мал базардың ортасында, Барли-Лейннің ұзартуында Карл IV ағаш мұнараны салдырды, онда 1354 жылдан бастап тақтың әшекейлері мен реликвиарлар жылына бір рет қойылды. Қасиетті орынды атап өтуді Карл патшалықтағы жалпы мереке ретінде жариялады, осылайша Прага Еуропадағы паломниктердің ең маңызды орталықтарының бірі болды. Ағаш мұнараның жанында 1382 және 1393 жылдар аралығында салынған Қасиетті қан немесе Корпус Кристи шіркеуі 1791 жылы қиратылды. Сегізбұрышты орталық шіркеуден, оған қосылған часовнялармен, тас мұнара көтерілді, оның галереясынан монументтер мен тәждің асыл тастары көрсетілді. Мал базардың солтүстік-шығыс бұрышында басым орынға ие Жаңа қала ратушасы (Novoměstská radnice) 1367 жылдан кейін тәуелсіз патша қаласының символы ретінде салынған, бірақ 1377 жылдан кейін Ескі қаладан қайтадан бөліну кезінде. Аристократия мен патшалық үйлердің мүшелері осы алаңға қоныстанғаннан кейін мал базардың қалған жақтары өте қарқынды толтырылды. Мысалы, оңтүстік жағында Опава князьдерінің готика сарайы орналасқан, оның меншігі оңтүстікке қарай созылған.
Қала жоспарының ықтимал үлгілері
Мүмкін, Карл IV Жаңа қаланы жоспарлаған кезде Римді үлгі ретінде қолданған; әсіресе кең тегіс жолдар мен қуатты қала қақпалары еске түсіреді. Сол сияқты, басқа императорлар "Roma Nova" құруға тырысты; мысалы, Аахенмен Карл I, Магдебургпен Отто I және Бамбергпен Генрих II. Егер бұл үлкен масштабта болмаса, Орталық Еуропада және тіпті Богемияда желілік қала жоспарлары немесе кеңейтулер бар еді, сондықтан бұл басқа қалалар да Жаңа қаланы жоспарлауда Карл IV-ге үлгі ретінде қызмет еткен. Иерусалимге жиі айтылатын сілтеме оның діни сипатына қайшы келеді және жаңа "Валгалла" құру туралы түсінікті көрсетеді. В. Бросше сол кезде " Жаңа қала аймағында 1400 шамасында шіркеулері бар үш аурухана, барлығы он киелі орын бар тоғыз монастырь, үш қосымша киелі орын бар он төрт шіркеу, сонымен қатар Патрозиньенмен қамтамасыз етілген киелі орыннан басқа, Vyšehrad қала әкімдігі киелі үйі, сондықтан 40 шіркеулі Жаңа қала ғасырдың аяғына қарай 35 ғибадат орны бар ескі қаладан асып түсті ". Прагадағы монастырларға Еуропаның алыс елдерінен және әр түрлі ордендерден монастырлар мен монахтар келді. Белгілі бір атаулар: Миланның Санкт-Амброзийдегі бенедиктиндер, Франциядан На Карловедегі августиндер, Флоренциядағы Святая Дева-де-Леоның құлдары және Эммаус шіркеуіндегі Хорватиядан келген славян бенедиктиндері. Мария Кармолиттік монастырьды сакс кармелиттері басқарған болса керек.
Маңыздылық
1378 жылы Карл IV тапсырған санақта Прагада 40 000 тұрғын бар екені анықталды, бұл оны Париж, Гент және Брюггеден кейін Альп тауларынан солтүстікке қарай төртінші ірі қалаға айналдырды. Физикалық аумаққа сүйенсек, Прага Рим мен Константинополдан кейін Еуропадағы үшінші ірі қала болды. Праганы ортағасырлық Еуропаның басқа қалаларымен, әсіресе 12-14 ғасырлардағы қалыптасқан қалалармен салыстырғанда, Праганың жаңа қаласының артықшылықты орны анық болады. Карл IV орта ғасырдағы ең ірі қала құрылысы жобасын жасады, ол кезде Еуропада оған тең келетін ештеңе болмаған. Он төртінші ғасырдың ортасында Еуропада екі шаршы шақырымнан астам көлемде жабық құрылыс жобасы ұйымдастырылып, орындалған басқа қала болған жоқ. 18-27 метрге дейін жолдар жасалған басқа қала жоқ; мұнда артериялық жолдың ұзындығы үш ширек шақырым, ені 60 метрден астам және Жаңа қалада орталық базар осы уақытқа дейінгі барлық қалалардан, оның ішінде оның қабырғаларынан да үлкен болды. Бұл жерде Орталық Еуропаның әкімшілік, мәдени және экономикалық орталығы жоспарланып, құрылды". (Вилем Лоренц, 13 б.)
Қауымдық және зираттық шіркеулер
Жаңа қаланың жоғарғы бөлігінде жаңадан қоныстанған ауданның приход шіркеулері: Сент-Стефан шіркеуі (Kostel sv. Штепана), 1351 және 1394 жылдар аралығында салынған. Бұл шіркеу Рыбничектің шіркеуінің жанында тұрды. Оның қаржылық қолдауы енді жаңа шіркеуге берілді; ротонда Сент Лонгинусқа (Rotunda sv. Longina) деп аталады . Сонымен қатар, жоғарғы Жаңа қалада, Влтавадағы қазіргі қоныстардың шіркеулері Карл IV және Вацлав IV билік құрған кезде кеңейтілді және готика стилімен қайта салынған. Екінші, оңтүстік, өз пресвитериі бар, Санкт-Адалберт шіркеуіне (Kostel sv. Vojtěcha v Jirchářich) өзен жағалауында, 1370 жылы Теннерлер және Ақ Теннерлер ауданында (ақ былғары немесе таверлер жасаушылар) болды. Роман стиліне негізделген Опатовицедің Киелі Михаил шіркеуі (Kostel sv. Микала) жаңа хор мен 1400 жылы екі жақтағы aisles қосылды. Сонымен қатар, Санкт-Петер шіркеуінде (на struze) құрылыс жұмыстары жүргізілді, ол сақталмаған. Здераздағы Киелі Вацлав шіркеуінің батысында 1380 жылдан бастап патша Вацлав IV өзенге қарап тұрған батыс жағында, екі қабатты және күмбезді камералары бар, екі қабатты мұнарасы және кем дегенде екі қабатты қабырғалары бар шағын готика сарайы тұрғызған. Қасiр шіркеуiнiң құрылысы жобасының бiр бөлiгi ретiнде 1399 жылға дейiн, Санкт-Венцеслав шіркеуiнiң готикалық қайта құрылысы да жүргiзiлген. Барлық ықтималдықпен, Вишеградтағы Иоанн Креститель және Николай шіркеуінде де осындай кеңейтулер болған. 1380 жылға дейін Еммаус монастырының оңтүстігінде орналасқан Киелі Үштік шіркеуі сияқты басқа да кішігірім шіркеулер болды, олардың орнына 1420 жылы Готикадағы Киелі Антоний шіркеуі; Сент-Андрей; Сент-Михаил (На-Слупи); және Вишеград астындағы Қасиетті Мария Мәриям шіркеуі және оған байланысты Сент-Елисаветаның қайыршылық үйі. Аполлинарий шіркеуі Праганың Жаңа қаласында, Ветров төбесіндегі Аполинарская көшесінде орналасқан.
Яһудилер бақшасы
Лазарь шіркеуінің қайырханасы екеуі де ғасырдың басында алдын ала тексерілмеген сонымен қатар ескі еврей зираты, еврейлер бақшасы (Židovská zahrada) болды. 1254 жылы Остокар II кезінде оған артықшылықтар берілді. Еврейлер Карл IV және Вацлав IV-тің тікелей көршілес аймақтарында қоныстануға мәжбүр болды. Алайда олар күтілген санға дейін дамыған жоқ, сондықтан 1478 жылы еврей зираты таратылды және аймақ бөлініп, соған салынған. Еврейлер ескі қаладағы геттоға қоныстанғанды ұнатады, олардың орнына жаңа қалалық ғимараттың солтүстігінде 1349 жылға дейін 100 сауда орны бар базар залы салынған касаптардың үйлері пайда болды.