Кіріспе

Бельгиялық суретші (1806-1865) Антуан Жозеф Виерц (22 ақпан 1806 - 18 маусым 1865) - бельгиялық суретші, мүсінші, литограф және өнер жазушы. Ол өзінің діни, тарихи және аллегориялық туындылары мен портреттерімен танымал. Ол Пётр Пол Рубенс пен Микеланджелоның шығармаларынан қатты әсер алған эксцентрикалық тұлға болды. Оның кейбір шығармалары эротикалық және жұлдызды, бельгиялық символизмді білдіреді. Қазіргі заманғы өнер сыншыларының наразылығын сезінген кезде, ол Бельгияның жаңа мемлекетінің қолдауына ие болды, ол суреттеріне қайтарым ретінде оған Брюсселде жеке студиясын / үйін (қазіргі Виертц мұражайы) салуға көмектесті, онда суретші өз өнерінде және жазуларында оқшау адам ретінде жұмыс істеді.

Ерте өмір

Ол Динан қаласында Луи Франсуа Виерцтің (1782 жылы Рокройде туған) және күндізгі жалақыны алатын Кэтрин Дизиердің (1768-1844 жылы Леффте туған) ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі бұрын Наполеон I әскерінің сарбазы болған және 1814 жылдан 1822 жылы қайтыс болғанға дейін Нидерландтар Біріккен Корольдігінің әскери полициясында бригадир болған. Жас шағынан сурет салу, модельдеу және ағаш кесу өнерін меңгерген. Пауль де Майб, Намур провинциясы бойынша Штаттар генералдарының төменгі палатасының мүшесі және Виерцтің туған қаласы Динанттағы темір зауытының иесі, жас Виерцтің көркем өнерге деген талантын байқап, оны өз қанаты астына алды. Ол 1820 жылы 14 жасында Антверпен өнер академиясына оқуға түсуге көмектесті. Де Майбтың қамқоршысы болғандықтан, Нидерланд королі Вильгельм I оған 1821 жылдан бастап жыл сайынғы стипендия берді. Академиядағы Виертцтің көркемдік ұстаздары, Мэтьюс Игнатиус ван Бри (1773-1839) және Виллем Якоб Херренс (1743-1827) оның фламандтық суреттеуге деген сүйіспеншілігін одан әрі ынталандырды, әсіресе Питер Пол Рубенстің шығармашылығына. Херайнс, шын мәнінде, 18-ғасырда Рубенстің соңғы ізбасары болды, ол кезде суретшіге қызығушылық неоклассицизммен алмастырылды. Осы сәттен бастап Рубенстің шығармашылығы Виертц үшін үлгіге ие болатын жарқын үлгі болып қала берді. 1828 жылы Виертс Нидерландтар Корольдігінің беделді Рим сыйлығына екінші орын алды. 1829 жылдың қарашасы мен 1832 жылдың мамыр аралығында ол Парижде тұрды, онда ол сурет салумен өмір сүрді. Ол Луврде ескі шеберлерді зерттеді, онда Рубенстің шығармаларына таң қалды, бірақ бірнеше жыл бұрын қайтыс болған Дэвид, Герико және Жироде сияқты француз шеберлеріне мұрын бұрды. 1839 жылы Париж салонында оның масқаралануы өнер сыншыларына және Парижге қарсы терең қаһарлануға әкелді, бұл оның Bruxelles capitale, Париж провинциясы деген жағымсыз памфлетте көрсетілген. 1844 жылы Виертц өзінің Патроклінің екінші нұсқасын біріншісінен де үлкен масштабта суретке түсірді (1836 жылғы нұсқа 3,85 х 7,03 метр, 1844 жылғы нұсқа 5,20 х 8,52 метр). 1836 жылғы нұсқа қазір Льеждегі Валония өнерінің мұражайында, 1844 жылы Брюсселдегі Виертц мұражайында. Париж апатынан кейін Виерц тым көп нәрсеге бет бұрды. Оның бір мысалы - "Тәурескер періштелердің құлауы" (1841 ж.) атты монументалды картинасы, ол 11,53х7,93 метрлік қақпақты панелге суреттелген. Ол өзінің туған елінде ұлттық танылу алды және Леопольд орденінің кавалері болды. 1844 жылы анасының қайтыс болуы суретшіге қатты соққы болды. 1845 жылы ол Льежден шығып, Брюсселде тұрақты тұрып қалды. Осы кезеңде ол "Қарапайым қыздар" (1847) суретімен сурет салған, ол оның ең танымал туындысы болып табылады. Ол майлы бояудың, әсіресе үлкен панелдердің жарқыраған әсеріне қанағаттанбай, майлы бояудың тегісдігін орындау жылдамдығымен және фрескадағы суреттің тұнжырауымен біріктіретін жаңа техниканы әзірледі. Бұл бояу әдісі бояулар, терпентин және бензин қоспасын қолдануды талап етті. Гомердің шайқасы (1853) - бұл техникада жасалған алғашқы үлкен масштабтағы сурет. Алайда, бұл техникада қолданылатын компоненттер онымен жасалған жұмыстардың баяу ыдырауына себепші болып табылады және суретшінің жұмысының сынға алынуына әсер етті. Химиялық заттарды қолдану суретшінің ұзақ уақыт бойы ауырғаннан кейін ерте өліміне себеп болған болуы мүмкін.

Виертц мұражайы

Антуан Виертц мұражайы қазір Бельгияның көркем өнер корольдік мұражайларының бірі. Ол Львов ауданында, Люксембург темір жол вокзалының жанында орналасқан. Виертц көшесі мұражайдан Еуропалық парламент кешені арқылы өтеді, бұл Виертцтің Брюсселді Еуропаның астанасы ету туралы шақыруының беймәлім эхосы.