Iron Knob

Кіріспе

Оңтүстік Австралиядағы темір кен шахтасы

Темір кенін өндіру

"Темір түйме" атауы алғаш рет 1854 жылғы пасторалдық карталарда пайда болды. Бұл аймақтағы алғашқы минералдық талапты 1897 жылы BHP бекітті. Кен қазу 1900 жылы басталды. Темір кенін алғаш рет бозау вагондарымен Аугуста портына тасымалдай бастады, онда ол 200 тонналық баржаларға тиелді. 1903 жылдан бастап темір жолмен Whyalla-ға және кемемен Port Pirie-ге жеткізілді, онда ол қорғасын балқыту зауытында ағын ретінде пайдаланылды. 1901 жылы BHP Whyalla трамвай жолы Iron Knob-тан Hummock Hill-ке (кейін Whyalla деп қайта аталды) аяқталды, содан кейін 1903 жылы кемежайлар жасалды. Бұл кенді Спенсер шығанағы арқылы Пири портына жеткізе алатын кемелерге тікелей тиеуге мүмкіндік берді. онда ол балқытылған немесе теңіз арқылы жөнелтілген. Сиднейдің порт көпірінің құрылысына қажетті болаттың 21% -ы Iron Knob-те өндіріліп, Жаңа Оңтүстік Уэльстің Порт Кембла қаласында балқытылды. Қалған 79% Ұлыбританиядан әкелінді. 1930 жылдары клиенттерге Германия мен Ұлыбритания кірді. Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын Iron Knob темір кені Жапонияға экспортталды. 1935-1936 қаржы жылында 291 961 тонна темір рудасы Виалла порты арқылы осында жеткізілді. Бұл 1930 жылдардың аяғында дау тудыратын мәселе болды, себебі сол кезде Австралияның белгілі қоры Батыс Австралиядағы Iron Knob және Yampi Sound-пен шектелген. 1937 жылы Қытайға қарсы соғыс әрекеттерінен кейін Жапония да "агрессор" ел болып саналды. Темір кенін Жапонияға экспорттауға қарсылық білдірген теңізшілер мен теңізшілер ереуілге шығып, тұтқындалды. 1937 жылы Middleback Range, негізінен Iron Monarch тау-кен кешенінің өндірісі 2 млн. тоннаға бағаланды. 1939 жылы Англияда бұл жерді әлемдегі темір кенінің ең жоғары сапалы кен орны деп атады. 1943 жылы темір түйме кен орны әлі де орташа алғанда 64 пайыз металл құрайтын кен өндірді. 1949 жылы Австралияның темір кенге деген сұранысының 99% -ы темір түймешігі мен Оңтүстік Австралиядағы байланысты кен орындарымен қамтамасыз етілді, бұл 1943 жылы 95% -дан жоғарылаған. Карьерлерді өндіру тоқтаған кезде, қала халқы 200-ге дейін азайды және Iron Knob-қа арбалы қалаға айналу қаупі төнді. Алайда, басқа жерлерде тұрғын үй бағасының өсуіне байланысты қала арзан тұрғын үйлерді іздейтін жаңа тұрғындарды тартты. Үйді шамамен 35 00070 000 австралиялық долларға, ал бос жерді 15 000 австралиялық долларға сатып алуға болады. 2010 жылы Onesteel (кейін Arrium) Iron Monarch шахтасын қайта ашу үшін Iron Knob-қа қайта оралатындығын жариялады. 2015 жылы Iron Monarch және Iron Duke компаниясы экспортқа және Whyalla Steelworks металлургия зауытында балқытуға арналған темір кенін өндіруді жалғастырды.

The name Iron Knob first appeared on pastoral lease maps of 1854. The first mineral claim in the area was pegged by BHP in 1897. Mining commenced in 1900. Iron ore was first transported by bullock wagon to Port Augusta, where it was loaded on to 200 ton barges. From 1903, it was transported by rail to Whyalla and ship to Port Pirie where it was used as a flux in the lead smelter there. In 1901 the BHP Whyalla Tramway from Iron Knob to Hummock Hill (later renamed Whyalla) was completed, followed by wharves in 1903. These allowed the direct loading of ships which could transport the ore across Spencer Gulf to Port Pirie. where it was either smelted or dispatched by sea. 21% of the steel required for the construction of the Sydney Harbour Bridge was quarried at Iron Knob and smelted at Port Kembla, New South Wales. The remaining 79% was imported from Britain. In the 1930s, customers included Germany and the United Kingdom. Prior to World War II, iron ore from Iron Knob was also exported to Japan. In the financial year 1935–36, 291,961 tonnes of ore from Iron Knob was shipped there via the seaport of Whyalla. This became a controversial matter in the late 1930s due in part to Australia's known reserves at the time being limited to Iron Knob and Yampi Sound in Western Australia. Japan was also considered an 'aggressor' nation following acts of war against China in 1937. Waterfront workers and seamen protested against the export of iron ore to Japan, leading to strikes and arrests. In 1937, output from the Middleback Range, mostly from Iron Monarch was estimated at 2 mtpa. In 1939, it was referred to in England as the highest grade deposit of iron ore known in the world. In 1943, the iron Knob deposit was still delivering an average ore grade of 64 percent metallic content. In 1949, 99% of Australian demand for iron ore was met by supply from Iron Knob and associated mines in South Australia, having risen from 95% in 1943. When the quarrying stopped, the town population declined to 200 and Iron Knob was under threat of becoming a ghost town. However, due to rising prices of housing elsewhere, the town has attracted new residents seeking low cost residences. A home could be purchased for approximately A$35,000–70,000 and vacant land could be purchased for less than A$15,000. In 2010, Onesteel (later Arrium) announced that it would return to Iron Knob to reopen the Iron Monarch mine. As of 2015, both Iron Monarch and Iron Duke continue to produce iron ore for export and for smelting at the Whyalla Steelworks.

Көлік

Iron Knob-та кен өндірудің алғашқы күндері темір тасын өгіздермен Хуммок төбесіне (Whyalla деп 1914 жылы қайта аталды) тасымалдайтын. Шамамен бір апта ішінде жеткізілді. Жеке темір жолдың құрылысы тасымалдау бағасын қатты арттырды және 1939 жылы кенді күнделікті Whyalla темір жолмен жеткізілді; BHP Shipping компаниясы басқаратын кемелердің жүк тасымалдаған пойыздары темірден жасалған префикспен аталды; кейбіреулерін Whyalla Steelworks компаниясы салдырды. 1-ші тас жол бақыланатын жарылыстардан кейін жабылады.