Асмус Якоб Карстенс: Немец суретшісінің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Неміс суретшісі Асмус Якоб Карстенс (немесе "Якоб", 10 мамыр 1754 – 25 мамыр 1798) – даниялық неміс суретшісі, неміс неоклассицизмінің ең жақтаушы суретшілерінің бірі. Оның мансабы тұрақсыз болды, ішінара оның мінезінің қиындығынан, ал көптеген ірі жобалары аяқталмай немесе кейіннен жойылды. Сақталған көптеген туындылары суреттер түрінде, олардың көпшілігі "үлкен фреска тапсырыстары үшін жоспарланған, бірақ іске аспаған, схемалық, солғын түстерді басым сурет өнеріне қорқынышпен және қарапайымдықпен қосымша ретінде" пайдаланған.

Өмірбаян

Ол Шлезвиг маңындағы Сант-Юргенде диірменшінің ұлы болып дүниеге келді. Жастық шағында сурет салуға құштар болған, бірақ бес жыл бойы шелек жасаушының шәкірті болды. 1776 жылы ұстазынан кеткен соң Копенгагенге барып, академияда оқыды және жеті жыл бойы қызыл мелмен портреттер салып, өзін-өзі асырады. Осы уақыт ішінде ол "Эсхилдің өлімі" атты ірі тарихи картинаны және "Эол мен Улисс" атты тағы бір суретті жасады. 1783 жылы Италияға сапар шегіп, Джулио Романоның туындыларына қатты әсерленді. Оның қаржысы Милан мен Мантуядан әрі саяхаттауға мүмкіндік бермеді, онда ол бір ай тұрды, сосын Любекке кетіп, бес жыл бойы портреттер салды. Кейін ақын Овербек оны бай демеушімен таныстырды, оның көмегімен ол Берлинге барды, онда "Періштелердің құлауы" атты, 200-ден астам кейіпкерді бейнелейтін алып картинасы оған көркем өнер академиясында профессорлық қызметке жол ашты. Берлинде екі жылдық еңбек және саяхат зейнетақысы 1792 жылы оған Римге барып, Микеланджело мен Рафаэльдің еңбектерін зерттеуге мүмкіндік берді. Осы кезеңнің соңында ол Пруссия академиясын сынап, жұмыстан босатылды; ол өмірінің қалған аз уақытын Римде өткізіп, соңғы стильін қалыптастырды. Ол біртіндеп бірнеше көркем және тарихи картиналар жасады, мысалы, "Платонның симпозиумы" және "Россбах шайқасы", олар оған даңқ әкелді. Ол Берлинде профессор болып тағайындалды, ал 1795 жылы оның туындыларының ірі көрмесі Римде Помпео Батони студиясында өтті; ол 1798 жылы Римде қайтыс болды. Ол көбінесе қаламсап немесе көміртегімен, сондай-ақ су бояуымен эскиздер жасады және фреска техникасында суреттер салды; маймен сирек сурет салды. 1806 жылы оның досы, сыншы және археолог Карл Людвиг Фернов оның өмірбаянын жариялады, ол кейін Ваймардағы корольдік кітапханашысы болды, онда оның графикалық туындыларының ең толық жинағы сақталған. Бертель Торвальдсен мен Жозеф Антон Кох екеуі де Римде онымен бірге оқыды және жұмыс істеді, оның көптеген туындыларын көшірді; Кох олардың бірнешеуінен гравюра жасады, олар 1799 жылы Римде жарық көрді. Торвальдсендер мұражайында Карстенстің эскиздеріне негізделген үш суретшінің де бірнеше жұмыстары бар.

He was born in Sanct Jürgen near Schleswig to a miller. He had a youthful passion for painting, but was apprenticed to a cooper (barrel maker) for five years. After quitting his master in 1776, he went to Copenhagen, where he studied at the academy and supported himself for seven years by drawing portraits in red chalk, producing during the time a large historical picture, the "Death of Æschylus", and another painting, "Æolus and Ulysses". In 1783 he went to Italy where he was much impressed by the work of Giulio Romano. His means did not permit him to go beyond Milan and Mantua, where he remained a month and then went to Lübeck, where he lived five years painting portraits. He was then introduced by the poet Overbeck to a wealthy patron, by whose aid he went to Berlin, where his "Fall of the Angels", a colossal picture containing over 200 figures, gained him a professorship in the academy of fine arts. Two years' labour in Berlin and a travelling pension enabled him in 1792 to go to Rome, and study the works of Michelangelo and Raphael. At the end of this time he made a strongly worded attack on the Prussian academy and was dismissed; he was based in Rome for the brief remainder of his life, where he developed his final style. He gradually produced some fine subject and historical paintings, e. g. "Plato's Symposium" and the "Battle of Rossbach" which made him famous. He was appointed professor at Berlin, and in 1795 a great exhibition of his works was held in Rome in the studio of Pompeo Batoni; he died in Rome in 1798. He mostly designed in pencil or chalk and watercolour and painted paintings in fresco; he rarely painted in oil. A biography was published in 1806 by his friend, the critic and archaeologist Karl Ludwig Fernow, who was later the royal librarian at Weimar, which has the best collection of his graphic work. Bertel Thorvaldsen and Joseph Anton Koch both studied and worked with him in Rome, and copied many of his works; Koch made etchings of several, which were published in Rome in 1799. The Thorvaldsens Museum has several works by all three artists based on Carstens' designs.