Кіріспе

Шотланд саясаткері, судья және жазушы

Сэр Джон Клерк, 2-ші баронет (шамамен 1676 – 4 қазан 1755) – шотланд саясаткері, заңгер, судья және композитор. Ол Эдинбург философиялық қоғамының вице-президенті болды, бұл Шотландия ағартушылығының ең көрнекті ғылыми қоғамы еді. Клерк Джордж Клерк Максвелл мен Джон Клерк Элдиннің әкесі, сондай-ақ атақты физик Джеймс Клерк Максвеллдің бес атасы болды.

Ерте өмір

Джон Клерк – сэр Джон Клерк, 1-ші баронеттің бірінші әйелі Элизабеттен, Генри Хендерсонның Элвингтоннан туған қызынан туған ұлы. Ол бастапқыда Глазго университетінде, содан кейін Лейден университетінде заң білімі алды. 1697 және 1698 жылдары ол үлкен саяхатқа (Гранд-тур) шықты және 1700 жылы Шотландия адвокатурасына қабылданды. 1700 мен 1730 жылдар аралығында ол Пеникуик Хаус отбасылық еңісінің жеріне 300 000 ағаш отырғызды.

Парламент

Ол 1702 жылдан 1707 жылға дейін Уитхорн округінен Шотландия Парламентінің депутаты және Уиг партиясының парламенттер одағы жөніндегі комиссары болды: ол 1707 жылы Ұлыбританияның алғашқы Парламентіне қатысты. 1708 жылдың 13 мамырында Шотландияның қазынашылық соты құрылғанда, ол Шотландияның қазынашылық бароны қызметіне тағайындалды және бұл лауазымды жарты ғасырға жуық уақыт бойы атқарды. 1726 жылы Барон Скроппен бірлесіп, Шотландиядағы қазынашылық сотының құрылымы мен өкілеттіктеріне тарихи шолу жасады, ол қазынашылық барондарының қаражатымен жеке таралым үшін басылды.

Антикварлық бейімділік

Өзінің басқа трактаттарынан Клерк философиялық еңбектерде мақалалар жазды: біреуі 1731 жылы жарияланған "Ежелгілердің қаламдары және олардың түрлі қағаздары туралы хабарлама", ал қалғандары 1739 жылы жарияланған "Күннің ағаштарға тигізетін әсері туралы" және "Емен ағашының ішінде табылған үлкен бұғы мүйізі туралы". Ол 1730 жылы жазылған, бірақ 1750 жылға дейін басылмаған "Dissertatio de quibusdam Monumentis Romanis & c" атты трактаттың авторы еді. Ол жиырма жылдан астам уақыт бойы ағылшын антиквары Роджер Гейлмен білімді хат алмасып жүрді, ол 1782 жылғы "Reliquiae Britannica" жинағының бір бөлігін құрайды. Бірақ оның өзінің еңбегі көбінесе назардан тыс қалды, себебі оның шығармаларының жалғыз құжаты оның жеке қағаздары ғана болып көрінеді. Оның әзіл әндерінің бірі – "О, диірменшіге үйленген қыз жарқыраған болсын". Ол 1755 жылдың 4 қазанында Пенникуик үйінде қайтыс болды.