Сингапур метрополитенінің даму тарихы

Кіріспе

Сингапурдағы транзиттік желілердің дамуына шолу Сингапурдың жаппай жылдам транзиттік (МРТ) жүйесінің тарихы 1960 жылдары жоспарлануымен басталды, нәтижесінде 1987 жылы Солтүстік-Оңтүстік желісінің (NSL) 6 шақырымдық бөлігі іске қосылды. Іске қосылғаннан бері, жылдам транзит жүйесі қоғамдық көлік желісінде және жалпы елдің дамуында маңызды рөл атқарып, күн сайын миллиондаған сингапурлықтарға жылдам және тиімді көлік құралын ұсынып келеді. Ол кезде бұл ел тәуелсіздік алған алғашқы жылдары іске асырылған ең ірі инфрақұрылымдық жоба болды және аяқталған кезде Оңтүстік-Шығыс Азиядағы алғашқы метро жүйесі еді. 1960 жылдары Сингапурда қоғамдық көліктің жалғыз түрлері автобустар, таксилер және тришалар болды, ал қоғамдық көлік жүйесінің үздіксіз байланысының болмауы ел бойынша ұзақ және ыңғайсыз сапарларға әкелді. Сингапурда жылдам транзит жүйесі идеясы алғаш рет 1960 жылдардың соңында ұсынылды. Үкімет елдің өсіп келе жатқан халқына жайлы жағдай жасау үшін кешенді қоғамдық көлік жүйесінің қажеттілігін мойындады. 1970 және 1980 жылдары талқылаулар мен техникалық-экономикалық негіздемелер жүргізілді. 1982 жылы МРТ жобасына жасыл жарық берілді және үкімет МРТ жүйесінің құрылысын және жұмысын бақылау үшін Mass Rapid Transit Corporation (MRTC) құрды. 1983 жылы басталған МРТ жүйесінің құрылысы ауқымды жұмыс болды. Бірінші бөлім, Солтүстік-Оңтүстік желісі (NSL) ретінде белгілі, 1983 жылы құрылысын бастады. Желі кезең-кезеңмен ашылды, алғашқы бөлігі – Ио Чу Кангтан Тоа Пайоға дейін 7 қараша 1987 жылы пайдалануға берілді. NSL ашылғаннан кейін, Шығыс-Батыс желісі (EWL) сияқты келесі желілер салынды, ол 1989 жылы пайдалануға берілді. Жылдар өте келе, Солтүстік-Шығыс желісі (NEL), Circle Line (CCL) және қолданыстағы желілерге қосылған станциялар сияқты тағы да көптеген желілер мен кеңейтімдер қосылды. 2000 жылы MRTC жекешелендірілді және екі компания құрылды: NSL, EWL, CCL және Thomson East Coast Line (TEL) желілерін пайдалануға жауапты SMRT Corporation және NEL және Downtown Line (DTL) желілерін пайдалануға жауапты SBS Transit. 2010 жылдан бастап, ол жартылай қайта ұлттықтандырылып, гибридтік реттеушілік жүйеге айналдырылды. Құрылыс және сатып алулар Жер көлігі басқармасының (LTA) қарауына кіреді, бұл мемлекеттік органның заңды тұлғасы, ол операциялық концессияларды бөледі, ал компаниялар өздерінің желілеріндегі активтерді күтіп ұстауға жауапты. 2000 жылдан бері үкімет МРТ жүйесін кеңейтуге және жақсартуға үлкен инвестиция жасап келеді. 2010 және 2020 жылдары DTL және TEL сияқты жаңа желілер салынды, бұл желінің қолжетімділігін кеңейтіп, елдің қосымша аймақтарын қамтыды. Жылдар бойы МРТ жүйесі қауіпсіздікті, тиімділікті және жолаушылардың жайлылығын арттыру үшін әртүрлі жаңартуларға ұшырады. Олардың ішінде жаңа сигнал беру жүйелерін енгізу (бұл қысқа интервалдарға мүмкіндік берді), платформаға экрандық есіктерді (PSD) орнату, кеңірек және заманауи пойыздарды енгізу, сондай-ақ қарт адамдарға немесе мүмкіндігі шектеулі адамдарға арналған жабдықтармен жабдықталған немесе салынған станциялар бар. 2023 жылғы мәліметтер бойынша, желіде 6 желі жұмыс істейді, олардың жалпы ұзындығы шамамен 134 шақырымды құрайды және 134 операциялық станция бар. Қазіргі уақытта Jurong Region Line (JRL) және Cross Island Line (CRL) сияқты тағы екі желі салынып жатыр. МРТ жүйесі Сингапурдағы қоғамдық көліктің басқа түрлерімен, мысалы, автобустармен және жеңіл рельстік жүйелермен біріктірілген, олар МРТ желісіне қоректендіру қызметі ретінде қызмет етеді, соңғысы 1999 жылы алғаш ашылған Жеңіл рельстік транзит (LRT) деп аталады.

Overview of the transit network's development in Singapore

The history of the Mass Rapid Transit (MRT) system of Singapore commenced with its planning in the 1960s, which finally led to its opening in 1987 with the launch of a 6 km section of the North South Line (NSL) from Yio Chu Kang to Toa Payoh. Since its inception, the rapid transit system has played a crucial role in the public transportation network and the wider development of the country as a whole, providing a fast and efficient means of transportation for millions of Singaporeans daily. At the time, it was the largest infrastructure project undertaken by the country during its early days of independence, and when completed was the first such metro system in Southeast Asia. The only choices of public transport available in Singapore during the 1960s were buses, taxis and trishaws and the lack of seamless connectivity of the public transport system resulted in long and inconvenient journeys throughout the country. The idea for a rapid transit system in Singapore was first mooted in the late 1960s. The government recognised the need for a comprehensive public transportation system to accommodate the country's growing population. Debates and feasibility studies were carried out throughout the 1970s and 1980s. In 1982, the MRT was greenlit and the government established the Mass Rapid Transit Corporation (MRTC) to oversee the construction and operation of the MRT system. The construction of the MRT system, which began in 1983, was a massive undertaking. The first section, known as the North South Line (NSL), began construction in 1983. The line opened in stages, with the first section from Yio Chu Kang to Toa Payoh commencing operation on 7 November 1987. Following the opening of the NSL, subsequent lines were constructed, including the East West Line (EWL) which began operation in 1989. Over the years, more lines and extensions were added, including the North East Line (NEL), Circle Line (CCL), and infill stations added to existing lines. In 2000, the MRTC was privatised, and two companies were formed – SMRT Corporation, which is responsible for operating the NSL, EWL, CCL and the Thomson East Coast Line (TEL), and SBS Transit, which is responsible for operating the NEL and the Downtown Line (DTL). Since the 2010s, it was semi renationalised into a hybrid regulatory framework; construction and procurement would fall under the purview of the Land Transport Authority (LTA), a statutory board of the government that allocates operating concessions, with these companies responsible for asset maintenance on their respective lines. Since the 2000s and beyond, the government has continued to invest heavily in the expansion and improvement of the MRT system. Newer lines such as the DTL and the TEL were constructed throughout the 2010s and 2020s, extending the reach of the network and to cover additional parts of the country. Throughout the years, the MRT system has also underwent various upgrades to enhance safety, efficiency, and passenger comfort. Of these, they include the implementation of new signaling systems which has allowed for shorter headways, the addition of platform screen doors (PSDs), the introduction of more spacious and modern trains, as well as stations being retrofitted or constructed with facilities catered towards the elderly or people with disabilities. As of 2023, the network has six lines in operation with a total combined route length of approximately and 134 operational stations. Two additional lines are currently under construction, namely the Jurong Region Line (JRL) and the Cross Island Line (CRL). The MRT system is integrated with other modes of public transportation in Singapore, such as buses and light rail systems that acts as a feeder service to the MRT network, the latter known as the Light Rail Transit (LRT), which first opened in 1999.

Тұжырымдамалық

Елде жылдам транзит желісін салу идеясы 1967 жылы Сингапур үкіметі мен Біріккен Ұлттар Ұйымының Даму бағдарламасы төрт жылдық мемлекеттік және қалалық жоспарлау зерттеуін жүргізген кезде туды. Бұл қалаларды жаңарту және дамыту жобасының бір бөлігі болды, мақсаты – елдің болашақ физикалық дамуын бағыттау үшін ұзақ мерзімді, жан-жақты жоспар жасау еді. Зерттеу нәтижесінде арал мемлекетінің физикалық жер шектеулері көліктік қажеттіліктердің өсуіне байланысты қосымша жолдар салуға мүмкіндік бермейтіні анықталды. 1992 жылға қарай елге рельстік транзит жүйесінің қажеттігі айқындалды.

Автобус пен теміржол арасындағы пікірталас

1972 жылдан бастап МРТ жүйесін жобалауға 10 жыл кетті, бұл үкімет МРТ құрылысына рұқсат бергенге дейін жалғасты. Болашақ президент Онг Тенг Чонг сол кездегі коммуникация министрі (қазіргі Көлік министрлігі) болғанда, 1980 жылдың басындағы пікірталаста министрлер кабинетін жүйеге қажетті 5 миллиард доллардың Сингапурдың ұзақ мерзімді дамуына пайдалы болатынына көндіруі керек болды. Ол мынадай аргументтер келтірді: Сондықтан, пікірталас аяқталғаннан кейін 1980 жылдың шілдесінде уақытша Жаппай жылдам транзит басқармасы құрылды. Алайда, Онг, әсіресе жоғары инвестицияларға байланысты, министрлер кабинетінің басқа мүшелерінен, соның ішінде Қаржы министрі Го Кэнг Суи мен Тони Таннан күшті қарсылыққа тап болды. Гарвард университетінің мамандары 1990 жылдарға дейін тек автобустардан тұратын жүйе жеткілікті болады және рельстік жүйеге қарағанда 50%-ға арзан болады деп ұсынды. Кейіннен үкімет 1981 жылы «Жол қозғалысын жан-жақты зерттеу» аясында екі тәуелсіз американдық көлік және қала құрылысы маманының тобын өздерінің тәуелсіз сараптамаларын жүргізу үшін тағайындады. Бұл пікірталас 1980 жылдың қыркүйегінде ұлттық телеарнада көрсетілді, бұл сол кезде сирек кездесетін жағдай еді. Зерттеу нәтижесінде тек автобустардан тұратын жүйе жеткіліксіз екені анықталды, себебі ол жол кеңістігі үшін бәсекелесуге мәжбүр болар еді, ал жолдардың трафигі одан әрі арта түсер еді. Бұл мәселені рельстік жүйе құрылысы арқылы шешуге болады. Онг 1982 жылдың 28 мамырында жеңіспен былай деп мәлімдеді:

Бастапқы ашылу

1987 жылы 7 қарашада Солтүстік-Оңтүстік желісінің алғашқы 6 шақырымы, Ио Чу Кангтан Тоа Пайоға дейін, пайдалануға берілді. Бұл жаңалықтың арқасында мыңдаған адамдар желідегі бес станцияға барып, жүйемен танысуға және оны сынап көруге асықты. Тоа Пайоның ашылу салтанатында Онг мырза былай деді:

1987 жылы 12 желтоқсанда сол кездегі вице-премьер Го Чок Тонг Новенадан Оутрам паркіне дейінгі тағы тоғыз станцияны ресми түрде ашты. Бұл пойздар Танжонг Пагар мен Оутрам Парк Шығыс-Батыс желісінде орналасқан болса да, желінің бір шетінен екінші шетіне дейін үздіксіз қатынайтын. 1988 жылы 12 наурызда Шығыс-Батыс желісінде Тион Бахрудан Клементиге дейінгі тағы алты станция ашылды; енді пойыздар тікелей Ио Чу Кангтан қала арқылы Клементиге дейін жүре бастады. Осы күні жүйені Сингапурдың сол кездегі премьер-министрі Ли Куан Ю ресми түрде іске қосты.

Аяқталу алдында

Жүйенің қалған бөлігі кезең-кезеңмен жылдам ашылды. 1990 жылғы 6 шілдеде соңғы станция ашылған кезде, Президент Уи Ким Уи бүкіл жүйенің ашылуына қатысты. КүніСтанцияларЕскертулер5 қараша 1988</td>Жүрөң Шығысы, Қытай бағы, Көл жағасы (Клементиден)20 желтоқсан 1988</td>Хатиб, Ишун (Ио Чу Кангтан)4 қараша 1989</td>Марина шығанағы (Раффлз Плейстен)</td>Желінің "Солтүстік" және "Батыс" бөліктері арасындағы тікелей пойыз қатынасы "Шығыс" бөлігі ашылғаннан кейін тоқтатылды. Бугис, Лаванда, Калланг, Алжунид, Пая Лебар, Эунос, Кеманган, Бедок, Танах-Мерах (Қалалық әкімшіліктен)16 желтоқсан 1989</td>Симей, Тампинес, Пасир Рис (Танах-Мерахтан)10 наурыз 1990</td>Букит Баток, Букит Гомбак, Чоа Чу Канг (Жүрөң Шығысынан)6 шілде 1990</td>Бун Лей (Лейксайдтан)

Орман аумағының кеңейуі

МТР жобасы аяқталғаннан кейін бір жылдан аз уақыт өткен соң, үкімет 1991 жылдың ақпан айында Сингапурдың солтүстігіндегі Вудлендс аймағына жүйе құрылысын кеңейту ниеті туралы мәлімдеді. Құрылыс 1993 жылы басталды, ал 16 шақырымдық, 6 станциядан тұратын эстакадалық желі 1996 жылдың 10 ақпанында жалпы құны 1,2 миллиард долларға ашылды. Бұл кеңейту арқылы Солтүстік-Оңтүстік желісі бұрынғы Чоа Чу Канг тармағының үш стансасын (Журонг-Ист, Букит-Баток, Букит-Гомбак және Чоа Чу Канг) қосты, бұл Jurong East-тен Марина шығанағына дейінгі үздіксіз желіні құрады. Бұл кеңейту жобасының саяси салдары да болды. Ұзақ уақыт бойы аралдың солтүстік-шығыс аймағындағы тұрғындарды өкілдік ететін саясаткерлер жоспарланған Солтүстік-шығыс желісін салуды талап етіп келді. Вудлендс кеңейтуі туралы жариялау парламенттегі оппозициялық мүшелердің, әсіресе Потонг Пасир және Хоуганг сайлау округтерінің өкілдері Чиам Се Тонг пен Лоу Тиа Хиангтың наразылығын тудырды, екі аймақ та мұндай желіден пайда көруі мүмкін еді. Оппозиция мүшелері үкіметті солтүстік-шығыстағы оппозициялық өкілдікке байланысты Солтүстік-шығыс желісіне қарағанда Вудлендс кеңейтуіне басымдық бергендігі үшін айыптады, солтүстік-шығыста солтүстікке қарағанда әлдеқайда көп тұрғын бар екенін және салыстырмалы түрде дамылмаған солтүстікке Вудлендс кеңейтуін салудың мәні қандай деген сұрақ қойды. Сингапур политехникалық институтының жанында бір жағынан, екінші жағынан дамытылмаған жерге орналасқан станцияның салынуына кейбір жұртшылық мүшелері оның аз қамту аймағына байланысты наразылық білдірді. «Салық төлеушілердің ақшасы» бір оқу орнының студенттеріне ғана жұмсалуы сынға алынды. Үкімет бұл станцияның қамту аймағы политехникалық институттың екі жағындағы тұрғын үйлерге дейін жетеді және қарсы жағындағы дамытылмаған жерлер кең ауқымды дамуға жоспарланғанын, оның көп бөлігі тұрғын үйлерден тұратынын айтып, құрылысты жалғастырды. Шындығында, бұл станция политехникалық институттың студенттеріне үлкен қолайлылық әкелді.

Less than a year after the completion of the MRT project, the government announced in February 1991, intentions to extend the system to Woodlands in the north of Singapore. Construction commenced in 1993, and the 16 km, 6 station elevated line was opened on 10 February 1996 at a total cost of S$1.2 billion. With this extension, the North South Line included the three stations on the former Choa Chu Kang Branch line (Jurong East, Bukit Batok, Bukit Gombak and Choa Chu Kang), forming a continuous line from Jurong East to Marina Bay. The construction of the extension was not without political fallout. For a long time, the politicians representing residences in the North East area of the island had been calling for the construction of a planned North East line. The announcement of the Woodlands Extension led to protests especially from opposition members of parliament, in particular from Chiam See Tong and Low Thia Khiang, representatives of Potong Pasir and Hougang constituencies respectively, with both areas potentially benefiting from such a line. The opposition members accused the government of favouring the Woodlands Extension over the North East line due to opposition representation in the north east area, arguing that there were far more residents in the north east compared to the north, and questioned the rationale of building the Woodlands extension when the north was relatively undeveloped. Adjacent to the Singapore Polytechnic on one side, and undeveloped land on the other, the building of the station was met with reservations by some members of the public over its low catchment area. There were criticisms over the spending of "taxpayers' money" chiefly for use only by students of one educational institution. The government proceeded with the construction anyway, citing the catchment area extends to public housing flats on either end of the polytechnic, and that the undeveloped land opposite is slated for extensive development, largely residential in nature. This station has indeed brought much convenience to the students at the polytechnic.

Чанги әуежайының кеңейтілуі

1981 жылы ашылғаннан кейін ұзақ уақыт бойы Сингапур Чанги әуежайы елдің басқа аймақтарына қоғамдық көліктің негізгі құралы ретінде таксилер мен автобустарға сүйенді. Олар әуежайға жақсы қызмет етті, бірақ басқа аймақтық әуежайлардың бәсекелестігі, олардың кейбіреулері қала орталықтарына жылдам теміржол байланысымен қызмет көрсеткені, үкіметтің әуежайға теміржол желісін салу жоспарын жеделдетті. Танах-Мерахтағы қолданыстағы Шығыс-Батыс желісінен тармақталатын жаңа желіге бұрыннан-ақ жоспар жасалған. Кейбір жобалар әуежайға дейін жолды Әуежай бульвары бойында, содан кейін Чанги нүктесіне дейін жалғастырып, аралдың шығыс жағалауымен қалаға қарай солтүстік-батысқа бұрылуды көрсетті. Бұл жоспарды сол кездегі Премьер-министрдің орынбасары Ли Сянь Лунг 1996 жылдың 15 қарашасында ресми түрде жариялады. Алайда, маршруттың бағыты бұрынғы жоспарлардан өзгеше болды. Соңғы жоспарда тек екі станция салынды: Сингапур Экспо көрмесіне жақын орналасқан Expo станциясы және екінші және үшінші терминалдар арасында салынған Чанги әуежайы жер асты станциясы. Әуежайдағы станцияның орналасуы шығыс-батыс бағытына перпендикуляр бағытта өзгертілді, нәтижесінде эскалаторлар мен баспалдақтар станцияның екі шетінен тікелей екі терминалға жетеді. Құрылыс 1998 жылдың желтоқсан айында басталды. Чанги әуежайы 2002 жылдың 8 ақпанында ашылды, бұл әуежайдың жұмыс істеген 21 жылдан астам уақытындағы алғашқы теміржол байланысы болды. Бастапқыда әуежайдан Шығыс-Батыс желісінің екінші ұшындағы Бун Лейге тікелей қатынас болды, бірақ жолаушылар саны күтілгеннен төмен болғандықтан, 2003 жылы қызмет шаттл режиміне қайта оралды. 2005 жылдың мамырына дейін желіде шығын болды. Алайда, желі операторы SBS Transit жылдық жалпы табысқа қол жеткізді, себебі оның қоғамдық автобус қызметінен түскен табысы Солтүстік-Шығыс желісінен туындаған шығындардан асып түсті. Бұл желі Сингапурдың бұрынғы Дүниежүзілік сауда орталығы орналасқан ХарборФронттан аралдың солтүстік-шығысындағы Пунгголға дейін созылады, бұл бұрын оқшауланған немесе алыс аудандарды теміржол арқылы Сингапурдың қалған бөлігімен байланыстыруға мүмкіндік берді. Буанкок станциясы 2006 жылдың 15 қаңтарында, ал Вудли станциясы 2011 жылдың 20 маусымында ашылды. 2015 жылдың 27 желтоқсаны мен 2017 жылдың 21 қазаны аралығында жаңа станциялар ашылды. Толық аяқталғаннан кейін желінің ұзындығы 36 стансадан тұрады және күніне шамамен жарты миллион жолаушыға қызмет көрсетеді, бұл Сингапурдағы ең ұзын жер асты және жүргізушісіз MRT желісі болады. Желінің бір ұшынан екінші ұшына саяхатқа шамамен 65 минут уақыт кетеді. 2014 жылдың 15 тамызында Томсон-Шығыс жағалау MRT желісімен бірге Downtown Line 3-нің кеңейтілуі жарияланды. Downtown Line-ға Xilin MRT станциясы және Sungei Bedok MRT станциясы қосылады, Sungei Bedok Thomson East Coast Line-мен алмасу станциясы болады. Бұл кеңейту желінің ұзындығына 2,2 км қосады.

For a long time following its opening in 1981, Singapore Changi Airport relied on taxis and buses as the primary means of public transportation to the rest of the country. They served the airport well, but concerns over competition from other regional airports, some of which feature quick rail based services to their city centres, accelerated the government's plan to build a rail link to the airport. Provision had long been made for a new line branching off from the existing East West line at the Tanah Merah, with some conceptual plans showing a tentative route alignment to the airport along Airport Boulevard, continuing beyond the airport to Changi Point, before turning southwest back toward the city along the east coast of the island. The plans were finally announced by then Deputy Prime Minister Lee Hsien Loong on 15 November 1996. However, the route alignment showed a deviation from previous plans. The final plan involved building only the first two stations, namely Expo, an elevated station directly adjacent to the Singapore Expo, and Changi Airport, an underground station built between Terminal Two and the since constructed Terminal Three. The alignment of the station at the airport was switched perpendicularly to an east–west direction, such that stairs and escalators lead to two of the terminals directly from either end of the station. Construction began in December 1998. Changi Airport was opened on 8 February 2002, giving the airport its first rail link after less than 21 years of operations. Initially through services were operated from the airport to Boon Lay at the other end of the East West line, however due to ridership falling below expectations the service was reverted to shuttle mode in 2003. Up to May 2005, the line was running at a deficit. Although line operator, SBS Transit, managed a yearly overall profit as profits from its public bus service exceed the losses from its operation of the North East line. Running from HarbourFront where Singapore's former World Trade Centre building lies to Punggol to the northeast of the island, this line allowed for previously isolated or distanced areas to be linked up with the rest of Singapore by rail. Buangkok opened on 15 January 2006 and Woodleigh opened on 20 June 2011. 27 December 2015 and 21 October 2017 respectively. When fully completed, the line will be about long with 36 stations and serve about half a million commuters daily, making it the longest underground and driverless MRT line in Singapore. Travelling from one end to the other will take about 65 minutes. On 15 August 2014, the Downtown Line 3 Extension was announced, in conjunction with the announcement of the Thomson East Coast MRT Line. Two additional stations, Xilin MRT station and Sungei Bedok MRT station will be added to the Downtown Line, with Sungei Bedok as an interchange station with the Thomson East Coast Line. It will add an additional 2.2 km to the line with the extension.

Thomson-East Coast желісі

2020 жылдың 31 қаңтарында Вудлендс-Норт және Вудлендс-Саут станциялары арасындағы Томсон-Ист-Кост желісінің 1-кезеңі жұмысын бастады. 2021 жылдың 28 тамызында Вудлендс-Саут және Кальдекотт станциялары арасындағы желінің 2-кезеңі жұмысын бастады. 2022 жылдың 13 қарашасында Кальдекотт және Гарденс бай де Бэй станциялары арасындағы желінің 3-кезеңі жұмысын бастады.

Қолданыстағы желілерді кеңейту

2009 жылдың 28 ақпанында Боун Лэйдің Шығыс-Батыс желісіне 3,8 шақырымдық кеңейтім, оның ішінде Пионер және Джу Куон станциялары жолаушыларға қызмет көрсетуді бастады. Құрылыс 2004 жылдың желтоқсан айында Пионер жаңа қаласының құрылысы аяқталғаннан кейін басталды. Сол сияқты, Марина Оңтүстік пирсінің құрылысы 2009 жылдың желтоқсанында басталды және 2014 жылдың қыркүйегінде аяқталды, ол 2014 жылдың 23 қарашасында пайдалануға берілді. 7,5 шақырымдық Туас-Вест кеңейтім (TWE) – Гүл айналымы, Туас Кресцент, Туас Вест жолы және Туас Линк – 2017 жылдың 18 маусымында жолаушыларға қызмет көрсетуді бастады. Солтүстік-Шығыс желісіндегі Пунгголь жағалауына созылатын кеңейтімнің 2024 жылы пайдалануға берілуі күтілуде.

1996 жылдан 2001 жылдың 30 шілдесіне дейін

Әр бағыттың түстері мен әріптік-цифрлық кодтары өзгеріссіз қалды, бірақ Вудлендс кеңейтуінің (Ишун станциясын Чоа Чу Канг станциясына қосатын) ашылуымен Юронг Шығыс – Чоа Чу Канг тармақ желісі жойылды. Осыған байланысты, бұрын солтүстік бағыттағы Чоа Чу Канг тармақ желісінің хаки түсті қызметтері оңтүстікке қарай Марина шығанағына қарай жүріп, қызыл түспен белгіленді, ал бұрын оңтүстік бағыттағы Чоа Чу Канг тармақ желісінің қоңыр түсті қызметтері Марина шығанағынан басталып, солтүстікке қарай жүргендіктен сары түспен белгіленді. Бұл станцияларға арналған әріптік-цифрлық кодтар да өзгертілді. Sembawang станциясынан кейін N14 N18, N20 N23 болады, N13 және N19 болашақ станциялар Канберра және Сунгей Кадут үшін резервте сақталды. B1 B3 коды N21 N23 болып қайта нөмірленді. Букит Панжанг LRT 1999 жылы ашылды және оның бағытын көрсету үшін қызғылт және қызғылт сары түстер тағайындалды. Маршруттың конфигурациясы, Букит Панжанг жаңа қаласының айналасындағы айналма жол болғандықтан, карта да өзгеше болды. Станцияларға A1-ден A14-ке дейін әріптік-цифрлық кодтар берілді, нөмірлеу Чоа Чу Канг түйіскен жерінен басталып, айналма жолдың сағат тіліне қарсы бағытында жүрді. Ортақ қызмет көрсету жолындағы (A1-ден A6 станциялары арасындағы) бағыт жебесі екіге бөлінді – жартысы күлгін, жартысы қызғылт сары түсті. Букит Панжанг станциясынан қызғылт сары жебелер сағат тіліне қарсы бағытта [(B қызметі) Петир арқылы], ал күлгін жебелер сағат тілімен (A қызметі) Сенжаға қарай жүрді. 2001 жылдан бастап Sengkang және Punggol LRT сияқты қосымша LRT желілерінің пайда болуына байланысты бұл көрсеткіштер сұр түске стандартталды.

2020 жылғы 31 қаңтардан бастап

2019 жылдың 11 желтоқсанында Жер көлігі басқармасы (Land Transport Authority) Уудлендс аймағында салынып жатқан «Томсон–Шығыс жағалау» МТР желісінің станцияларын аралаған кезде, жолаушыларға сапарларын жоспарлауды жеңілдету мақсатында жаңадан әзірленген МТР картасын таныстырды. Жаңа картада Circle MRT желісі басты орын алады, сондай-ақ картаның маңындағы маңызды нысандар мен су объектілері де көрсетілген. Бұған қоса, картада жол ақысын есептеуге арналған калькуляторға және барлық төрт тілдегі карталарға сілтемелер бар QR кодтары қойылған. Жаңа карта 2020 жылдың 31 қаңтарынан бастап барлық МРТ және ЛРТ станцияларында қолжетімді болды.

SMRT Trains Ltd

1994 жылға дейін пойыз жүргізушілері станция атауларын қолмен жариялауға міндетті болды. SMRT басқаратын барлық желілердегі жалпы хабарламалар жүйесі 1994 жылы енгізілді, бастапқыда пойыз станцияға келген кезде станция атауларын жариялаудан басталды. Есік жабылуы туралы хабарлама кейін 1997 жылы, ал келесі станция туралы хабарлама 1999 жылы қосылды. Бірақ, уақыт өте келе хабарламалардың кейбір бөліктері өзгертілді және, ақырында, 2008 жылдың қаңтарында STARIS жүйесінің барлық пойыздарға орнатылуына дайындық ретінде хабарламалардың толық жүйесі жаңартылды. Жаңа хабарламалар жүйесі жаңа дауыс пен әр хабарлама алдында жаңа дыбыстық сигналды ұсынады. Алғашқы хабарламаларды марқұм Хуанита Мелсон жасаған. Хабарламалар жүйесі қазіргі хабарлаушы, Чан Хуи Юхпен жаңартылды. Марқұм Хуанита Мелсонның хабарламалары қазір тек Букит Панжанг LRT және BPLRT пойыздарында қолданылады. NSEWL желісіндегі барлық хабарламалар 2012 жылдың қазанында қайта өзгертілді, бірақ мандарин тіліндегі хабарламалардың қосылуынан кейін көпшілік тарапынан күшті сынға ұшырады, олардың көпшілігі қажетсіз деп саналды. 2012 жылдың желтоқсанына дейін барлық пойыздардан алынып тасталды. Бірнеше жеңілдікпен тарифтер қолжетімді болды: 60 жастан асқан зейнеткерлер мен тұрақты тұрғындар сағаты тығыз емес уақытта 0,50 доллардан бір жол жүру ақысын төлей алатын; 1,2 метрден төмен бойлы балалар және бастауыш, орта, жоғары және кәсіптік-техникалық білім беру орталықтарының (VITB) күндізгі студенттері әрқашан 0,30 доллардан бір жол жүру ақысын төлейтін. Магниттік жолақты пластикалық билеттер түрлі форматтарда қолданылды. Сақталған құн билеттері «билет-карталар» деп аталды және үш түрі болды: көк билет-карта ересектерге, қызғылт билет-карта зейнеткерлерге және қызыл билет-карта балаларға берілді. Айлық жеңілдік билеттері төрт түрде сатылатын: беже, қызғылт және күлгін билеттер бастауыш және жоғары сынып студенттері үшін, ал толық уақытты әскери қызметшілерге 13, 30 және 36 доллар құнымен ұсынылды; персик билеті орта, жоғары сынып және VITB студенттері үшін, әрқайсысы 17 доллар тұратын. Бұл жеңілдік билеттері сатып алынған күнінен бастап бір ай бойы жарамды болды, күніне төрт сапарға дейін рұқсат етілді және ауыстырылмайтын. EZ Link картасы – бастапқыда Sony компаниясының FeliCa смарт-карта технологиясына негізделген, байланыссыз смарт-карта. Карталар көбінесе тасымалдау тарифтерін төлеу үшін қолданылады, бірақ оларды таңдалған сауда орындарында төлем жасау үшін де пайдалануға болады. 2002 жылы құрылған бұл технология жылдам және ыңғайлы транзакцияларды жүзеге асыру құралы ретінде, сондай-ақ тарифтерден жалтаруды азайтудың тиімді әдісі ретінде насихатталды, бірақ кейбір жағдайларда пайдаланушылардан артық төлем алынған. Бағалар ересектер үшін 0,70-ден 3,20 долларға дейін, зейнеткерлер үшін 0,70-ден 1,35 долларға дейін және студенттерге арналған EZ Link карталары үшін 0,40-тан 0,50 долларға дейін ауыспайды. EZ Link картасын пайдаланушыларға сапар үшін жеңілдік беріледі, МРТ-дан кейін автобусқа отса, қосымша жеңілдік алады. Ескі EZ Link картасын 2009 жылдың қыркүйегіне дейін пайдалануға болады, содан кейін ескі EZ Link картасын қолдану шектеулі болды. Ол әлі де кейбір МРТ станцияларында қолданылады. Балаларға, студенттерге, зейнеткерлерге және әскери қызметшілерге жеңілдікпен тарифтер қолжетімді. Студенттерге тегін жекелендірілген карталар беріледі, онда олардың суреттері, есімдері және ұлттық сәйкестендіру нөмірлері болады. Картаның түріне қарамастан, әр картаға бірегей идентификатор тағайындалады, оны карта жоғалған жағдайда қалпына келтіруге болады. Көлік операторлары осы карта идентификаторларына негізделген лотереялар ұйымдастырады. Сингапур туристік картасы туристерге Сингапурдің қоғамдық көлік жүйесінде шектеусіз саяхаттау мүмкіндігін ұсынады. Күн сайын 8 доллар төлеп, туристер SBS Transit, SMRT Buses және SMRT Trains компанияларының автобустары мен пойыздарында кез келген сандарда саяхаттауға болады.

Before 1994, train captains had to announce the station names manually. The public announcement system in all SMRT operated lines was introduced in 1994, beginning with the announcement of station names when a train arrives at the station. The door closing announcement was later added in 1997 and the next station announcement in 1999. Over time, however, some sections of the announcements were modified, and finally, the entire announcement system was changed in January 2008 in preparation for the installation of STARIS on all trains later that year. The new announcement system features a new voice, and a new chime before each announcement. The original announcements were made by the late Juanita Melson. The announcement system was upgraded with the current announcer, Chan Hui Yuh. The late Juanita Melson announcements are now only used on the Bukit Panjang LRT together with the BPLRT trains. All announcements on the NSEWL were changed again in October 2012 but was met by strong criticism by the public after Mandarin announcements were included, which were largely viewed as unnecessary. This was eventually removed on all trains by December 2012. Several discounted fares were available: senior citizens and permanent residents above the age of 60 could travel on a flat fare of S$0.50 during off peak hours; children below the height of 1.2 metres and full time students in primary, secondary, pre university and vocational training (VITB) institutions paid a flat fare of S$0.30 at all times. Magnetic strip plastic tickets were used, in various forms. Stored value tickets were called farecards and came in three types: the blue farecard was issued to adults, the magenta farecard to senior citizens, and the red farecard to children. Monthly discounted tickets were available in four values: beige, pink, and purple tickets for primary and tertiary students, and full time national servicemen came with a value of S$13, S$30 and S$36, respectively; the peach ticket was for secondary, pre university and VITB students, costing S$17 each. These discounted tickets were valid for a month from the date of purchase, allowed up to four trips a day, and were non transferable.]] The EZ Link card is a contactless smart card, initially based on Sony's FeliCa smartcard technology. The cards are mainly used for the payment of transportation fares, but may also be used for payment at selected retail outlets. Established in 2002, the technology was promoted as the means for speedier and more convenient transactions and as well as being an efficient method of reducing fare evasion, although there have been some cases of overcharging users. As a benchmark, fares range from S$0.70 to S$3.20 for adults, S$0.70 to S$1.35 for senior citizens, and S$0.40 to S$0.50 for student EZ Link cards. Patrons using an EZ Link card receive a discount for their journey, including a discount if they use a connecting bus after their MRT ride. The old EZ Link card can be used up to September 2009 where the old EZ Link card usage became limited support. It remains on some MRT stations. Concession fares are available for children, students, senior citizens and national servicemen. Students are given free personalised cards, complete with their photos, names and national identification numbers. Regardless of its type, each card is assigned a unique card ID that can be used to recover the card if lost. Transport operators have organised lotteries that are based on these card IDs. The Singapore Tourist Pass offers unlimited travel for tourists on Singapore's public transport system. For S$8 a day, tourists can take any number of rides on buses and trains operated by SBS Transit, SMRT Buses and SMRT Trains.

Стандартты билет

Бір жол жүру үшін 1-ші буын стандартты билеттің байланыссыз смарт-картасын 2 және 4 доллардан (қайтарылатын 1 долларлық депозитті қоса алғанда) сатып алуға болады. Картаны тек GTM-нан сатып алуға болады. Депозитті сондай-ақ картаны беру күнінен бастап 30 күн ішінде GTM-ге қайтару арқылы немесе кез келген станциядағы жинақтау қорына салып, қайырымдылыққа тарту арқылы алуға болады. Бұл картаны қосымша несиемен толтыруға болмайды. Мұндай қайтаруға болатын депозиттің себебі – әр Стандартты Билетке кіретін смарт-карта технологиясы Стандартты Билеттерді қайта өңдеуді қажет ететіндей қымбатқа түседі. 2007 жылдың қарашасынан бастап SMRT корпорациясы басқаратын станциялардағы GTM-ге сыртқы оқырмандар орнатылды. Дегенмен, бұл слоттар стандартты билеттерді қайтару үшін пайдаланылады. MRT және LRT тарифтерін төлеу үшін бір жолғы және кері сапарларға арналған 2-ші буын қағаз негіздегі стандартты билеттік байланыссыз смарт-картаны 1,10 доллардан 7 долларға дейін (қайтарылатын 0,10 долларлық карта депозитін қоса алғанда) сатып алуға болады. Картаны тек GTM-нан сатып алуға болады. Бірінші буын Стандартты Билеттен айырмашылығы, екінші буын Стандартты Билетін қосымша несиемен 30 күн ішінде 6 сапарға дейін қайта толтыруға болады. Депозит картаны GTM-де үшінші сапарға қайта толтыру кезінде қайтарылады. Картаны GTM-де алтыншы және соңғы сапарға толтыру кезінде қосымша 0,10 доллар жеңілдік беріледі. Бір жолғы/кері сапарға арналған несие сатып алынған күні пайдаланылуы тиіс. Қайту сапарына несие сатып алған, бірақ "қайту сапарында" бастапқы станцияға қайтып келмеген жолаушылар үшін, егер сатып алынған несие жол жүру құнынан аз болса, олар баратын станциядағы тариф айырмасын арттыра алады. Жалпы билет сату автоматтары (GTM) 2002 жылдан бастап барлық MRT станцияларында орнатылды және билет сату автоматтарын алмастырды, ол билеттерді таңдау үшін батырмаларды басып, тек монеталарды қабылдайды, сонымен бірге интеграцияланған билет сату машиналары мен сенсорлық экран билет сату машиналары болды. Бір жолғы билеттердің бағасы EZ Link карталарына қарағанда жоғары. Бір жолғы немесе кері сапар 2013 жылдан бастап қолжетімді болды. Стандартты билеттерді тоқтату жоспарлары 2017 жылдың тамызында басталды. Стандартты билеттерді сату 2022 жылдың қаңтар және наурыз айлары аралығында тоқтатылды. Транзит-Линк қызмет көрсету агенттері 2021 жылдың 27 желтоқсанынан бастап әртүрлі станцияларда қайтадан орналастырыла бастады. Thomson East Coast Line және Downtown Line 2022 жылдың 10 қаңтарында стандартты билеттерді сатуын тоқтатты. Circle Line, North East Line, Sengkang LRT және Punggol LRT желілері 2022 жылдың 10 ақпанында тоқтатылды. Солтүстік-Оңтүстік желісі, Шығыс-Батыс желісі және Букит-Панжанг LRT соңғы рет 2022 жылдың 10 наурызында тоқтатылды. 2022 жылдың 11 наурызынан бастап стандартты билеттерді сатып алу мүмкін емес және жолаушылар жол ақысын төлеу үшін басқа әдістерді қолдануы керек.

A 1st generation standard ticket contactless smart card for single trips may also be purchased between S$2 and S$4 (inclusive of a S$1 refundable card deposit) for the payment of MRT and LRT fares. The card may be only purchased at the GTM. The deposit may also be retrieved by returning the card to the GTM within 30 days from the date of issue or donated to charity by depositing it in a collection box at any station. This card cannot be recharged with additional credit. The rationale behind such a refundable deposit feature was that the smartcard technology contained within each Standard Ticket makes each one costly enough to necessitate the recycling of Standard Tickets. Since November 2007, external readers were installed on GTMs at stations operated by SMRT Corporation to address problems of card jamming in insert slots. The slots, however, remain in use for the purpose of refunding Standard Ticket deposits. A 2nd generation paper based standard ticket contactless smart card for single and return trips may be purchased between S$1.10 and S$7 (inclusive of a S$0.10 refundable card deposit) for the payment of MRT and LRT fares. The card may only be purchased at the GTM. Unlike the first generation Standard Ticket, this second generation Standard Ticket can be recharged with additional credit for up to 6 trips within 30 days from the date of issue. The deposit will be refunded upon recharging the card for the third trip at the GTM. A further S$0.10 rebate will be given upon recharging the card for the sixth and final trip at the GTM. Credit purchased for the single/return trips must be used on the same day of purchase. For commuters who purchased credit for the return trip, but did not return to the original station on the 'return trip', they can top up the fare difference at the destination station if the purchased credit is less than value of the trip. The General Ticketing Machines (GTM) were installed at all MRT stations since 2002 and replaced the ticket vending machine that has push buttons to select fare and accepts coins only, together with integrated ticketing machines and touch screen ticket vending machine. Fares for the single trip tickets are higher than those for EZ Link cards. The single or return trip was available since 2013. Plans to discontinue the Standard Ticket started in August 2017. Sales of the standard tickets were phased out between January 2022 and March 2022. TransitLink Service Agents began to be deployed again from 27 December 2021 at various stations. The Thomson East Coast Line and Downtown Line phased out sales of the standard tickets on 10 January 2022. The Circle Line, North East Line, Sengkang LRT and Punggol LRT phased out on 10 February 2022. The North South Line, East West Line and Bukit Panjang LRT phased it out last on 10 March 2022. As of 11 March 2022, standard tickets cannot be bought and commuters have to use other methods to pay for their fare.