Кіріспе

Айяваджиде оның бастамашысы Вайкундар Иесінің Акилатиратту атты діни кітабындағы нұсқаулар мен ұрандар түріндегі оқулары бар.

Дәрім

Дхармам туралы ілімдер екі деңгейде түсініледі: «әділеттілік» принципі және «қайырымдылық» немесе «садақа беру» сияқты нақты амал. Принцип ретінде, Аyyаваджидің ізбасарлары Вайкундардың миссиясының басты мақсаты – Калидің зұлым күшін жойып, осы әлемде Дхармамды орнату деп сенді. Акилатираттуда айтылғандай, адамдар тіпті Вайкундардың үйретімін тыңдаған кезде-ақ, Калидің зұлымдығы әлемнен біртіндеп суырылып, оның орнына Дхармам орнатылып жатқанын сезді. Бұл Дхармам принципі әлеуметтік жазыға көтеріліп, «әлсіздерді, қысымға ұшырағандарды қорғау немесе құтқару» миссиясы ретінде қарастырылды. Ал іс жүзінде Дхармам – қайырымдылық пен садақа беруді білдіреді. Бұл – Құдайға жол табудың бір жолы ретінде үйретілді. Адамдарға материалдық заттар арқылы қайырымдылық жасауға және оны алушыларды кемсітпеуге ерекше кеңес берілді.

Батылдық және батылдық

Лорд Вайкундардың үйретулерінің бір бөлігі зұлым рухтарды жою және қара магиямен айналысатындардың күштерін басып тастау мақсатындағы символдық амалдарды қамтыды. Бұл амалдар қарапайым халыққа қайрат беру үшін жасалған деп есептелді. Ол сондай-ақ, қайрат пен жігер туралы тікелей үйретпелер берді. Адамдар зұлым немесе жауырық сипаттағы кез келген табиғаттан тыс немесе дүниелік күштен сескенбеуге шақырылды. Оларға "Вайкундардан басқа ешкімнен қорқпауға" кеңес берілді, оның олармен бірге болуы олардың күшінің көзі болар еді. Бұл нұсқаудың маңыздылығы, егер Акилатираттуда Калидің жойылғаны Лорд Вайкундардың миссиясының басты мақсатының бірі ретінде көрсетілгенін ескерсек, анық көрінеді. Кітапта халықтың қадір-қасиетпен өмір сүруі керектігі әртүрлі оқиғалар арқылы баса айтылған. Мысалы, Сантрор Маккалдың Нараянаның балалары ретінде тууы туралы әңгіме халыққа құдайлық тегін сыйлады және бұл халықтың қадірлі екенін түсіндіру үшін зор күшке ие болды. Айиаважи өмірінде пайда болған кейбір рәсімдер адамның қадір-қасиетін қалыптастыруға бағытталған. ғибадат еткен кезде бас киім кию осы рәсімдердің бір мысалы болып табылады.

Саяси қуғын-сүргінге қарсы

Аяважиде саяси қанаушыларды қатаң сынау болған сияқты. Біріншіден, бұл Тхирувитанкур патшасын зұлым күштің өкілі Калинесан ретінде бейнелеу арқылы және британдықтарды Веннесан (қатыгез ақтар) деп сипаттау арқылы көрінді. Калинесан халықтың еңбегін оозиям және салық жүйелері арқылы қанау және кемсітуші касталық жүйені енгізу арқылы Кали дәуірін орнатушы басты қанаушы деп есептелді. Акилаттиратту патшаны қанаушылықтың себебі деп айыптап, оған қанаушылық шараларды жоюға шақырулар жасады. Аяважи жиналыстарында саяси мән-жайы бар ұрандар жиі естілгендей. Бұл Айя Вайкундардың патшаны тақтан түсіріп, Бір Тудың астында елді басқаратыны туралы жариялануы болды. Айя Вайкундарға тағылған көптеген айыптардың ішінде патшаларды биліктен құлату туралы айып ең ауырларының бірі болды.

Пуджаға, қан құрбандығына және ғибадатханаларға арналған тартуларға қарсы

Вайкундар мырза Аyyаважидің ізбасарларына Пуджа жасауға (ғибадатханаларға мүлік сыйлау және зұлым рухтарды ынаю үшін қандық құрбандықтар шалуға) қатысты қатты ескерту жасады. Бұл ескерту Акилаттиратту мен Арул Нулда бірнеше рет қайталанады. Аyyаважиде "шайтанға табынудан", сұрақтарға табынудан, құдайларға ешкі, қораз және шошқа құрбандықтарын шалудан, жұмыртқа, қуырылған ет және басқа да тағамдарды сыйлаудан бас тарту туралы нақты нұсқаулар келтірілген. Халықтың зұлым рухтарды ынаю үшін пеиккук котуттал (шайтандарға сыйлық беру) немесе цетиккук котуттал (жаман рухтарға сыйлық беру) сияқты өздерінің дәстүрлі әдеттері болған. Аyyа Вайкундар халыққа осы әдеттерді орындамауға бұйырды. Аyyаважидің басты талаптарының бірі – жын мен шайтанның жоқ екендігі және сиқыр мен әдет-ғұрыптың ешқандай күші жоқ екендігі болды.

Діни қызметкерлер айыпталды

Лорд Вайкундар және Аявазидің басқа да көрнекті тұлғалары брахмандардың күш көрсетуіне қатысты көптеген мәлімдеме жасады. Осындай мәлімдемелердің бірі Тинггал патамда да кездеседі, онда: «Жұмбақ (брахмандар) енді осы жерде тұрмайды» делінген. Бұл ашық мәлімдемелерден бөлек, брахмандарды жаңғыртуға байланысты назар аударуға болатын мифтік эпизодтар да бар. Сондай-ақ, Шрирангам мен Тиручендурдағы брахман дін қызметкерлерінің сыбайлас және әдепсіз әрекеттері туралы эпизодты да елемеуге болмайды.

Бөрі табынушылықты айыптау

Басқа үнді діндерінен өзгеше, Аяваджи ешқашан бейнелерге табынуды қабылдамайды. Оның көзқарасы бойынша, бейнеге табыну түрлі беймәлім ритуалдық амалдарға алып келіп, шарлаттық тудырды және дін қызметкерлеріне қарапайым халықтың білімсіздігі мен хабарсыздығынан пайда көтеруге мүмкіндік берді. Сондықтан Айя бейнелерге табынуды айыптап, оның жандарын жек көруге және қарсы тұруға шақырды. Вайкундар мырзаның кезінде Оңтүстік Траванкордың төменгі касталық топтарына храмдарға кіруге рұқсат берілмеді. Сондықтан олар саздан немесе кірпіштен шағын пирамидалар тұрғызып, соларға құлшылық ететін. Айя осы амалдарды ескірген дәстүр деп санап, жаңа құлшылық жолын ұсынды. Бұл Оңтүстік Траванкордың әлеуметтік-мәдени тарихында діни реформа болып табылады. Аяваджи кітаптарында Вайкундардың осы көзқарасын бекітетін көптеген өлеңдер бар.

Діндер орталығы: Патис және Нижал-Тангал

Патистер мен Нижал-Тангалдар – Аяваджидің шын ниетті жандары елдің әртүрлі жерлерінде құлшылық ету мен діни білім алу орталықтары ретінде құрылған. Олардың кейбіреулері тіпті Вайкундар Иесінің заманында да салынған, және Аяваджи дінінің нанымдарын және амалдарын таратуға қызмет еткен.

Шәкірттер

Көптеген ізбасарларының арасынан Вайкундар бес адамды өзінің (цитар) шәкірттері деп таңдаған сияқты. Вайкундар осы шәкірттерін өзінің жақын серіктері етіп таңдап, оның ілімдері мен идеяларын халыққа таратуға, елде әлеуметтік қайта жарану мен діни реформаны іске асыруға бағытталған. Бұл сонымен қатар Оңтүстік Үндістанда қоғамға зор әсер еткен көптеген әлеуметтік өзгерістерге әкелді, нәтижесінде жоғары киім кию науқаны, храмға кіру науқаны сияқты әлеуметтік және өз құқықтарын қорғау қозғалыстары туды. Свами Вивеканандаға да Аyyаваджи ілімдерінің әсер еткен деген пікір бар. Тарихшылар Вивекананданың 1892 жылғы желтоқсанда Каньякумариға сапары барысында Свамитопе Патиге барғанын және осы біртұтас сенімнің ритуалдарының негізгі қағидаларына – ғибадатханада ғибадат еткенде бас киім кию, айнаның алдында құлшылық ету сияқтыларына таң қалғанын, содан кейін тюрбан тағуды бастағанын айтады. Паулоздың сөзіне қарағанда, Вивекананда Вайкундардың шәкірттерінен рухани нұсқаулар алған.