Айявази діні: Әділеттілік пен адамдық қадір-қасиетті орнату жолы
Teachings and impacts of Ayyavazhi
Айявази діні: Вайкундар ұстанымдары, Акилатхиратту кітабы, Дхармамыздың екі деңгейі – әділет және қайырымдылық. Зұлымдыққа қарсы күрес, әлеуметтік әділеттілік.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Айяваджиде оның бастамашысы Вайкундар Иесінің Акилатиратту атты діни кітабындағы нұсқаулар мен ұрандар түріндегі оқулары бар.
The Ayyavazhi includes a corpus of teachings of its initiator Lord Vaikundar in the
form of instructions and slogans found in the religious book Akilathirattu.
Дәрім
Дхармам туралы ілімдер екі деңгейде түсініледі: «әділеттілік» принципі және «қайырымдылық» немесе «садақа беру» сияқты нақты амал. Принцип ретінде, Аyyаваджидің ізбасарлары Вайкундардың миссиясының басты мақсаты – Калидің зұлым күшін жойып, осы әлемде Дхармамды орнату деп сенді. Акилатираттуда айтылғандай, адамдар тіпті Вайкундардың үйретімін тыңдаған кезде-ақ, Калидің зұлымдығы әлемнен біртіндеп суырылып, оның орнына Дхармам орнатылып жатқанын сезді. Бұл Дхармам принципі әлеуметтік жазыға көтеріліп, «әлсіздерді, қысымға ұшырағандарды қорғау немесе құтқару» миссиясы ретінде қарастырылды. Ал іс жүзінде Дхармам – қайырымдылық пен садақа беруді білдіреді. Бұл – Құдайға жол табудың бір жолы ретінде үйретілді. Адамдарға материалдық заттар арқылы қайырымдылық жасауға және оны алушыларды кемсітпеуге ерекше кеңес берілді.
The teachings on Dharmam have two levels of understanding: a principle of 'righteousness', and a concrete activity of 'charity' or 'almsgiving'. As a principle, the followers of Ayyavazhi believed that the prime motive of the mission of Vaikundar was to establish Dharmam in this world by destroying the evil force of Kali. It is said in Akilathirattu that people, even while listening to the teachings of Lord Vaikundar, 'realised' that the evil of Kali was gradually being withdrawn from the world and that Dharmam was being established in its stead. Transposed to the social plane, this principle of Dharmam was considered as the mission of "protecting or salvaging the lowly, the oppressed." As a practical activity, Dharmam meant charity and almsgiving. This was taught to be the way to seek God. People were specially exhorted to undertake charity by means of material goods, and do it without discriminating among the beneficiaries.
Батылдық және батылдық
Лорд Вайкундардың үйретулерінің бір бөлігі зұлым рухтарды жою және қара магиямен айналысатындардың күштерін басып тастау мақсатындағы символдық амалдарды қамтыды. Бұл амалдар қарапайым халыққа қайрат беру үшін жасалған деп есептелді. Ол сондай-ақ, қайрат пен жігер туралы тікелей үйретпелер берді. Адамдар зұлым немесе жауырық сипаттағы кез келген табиғаттан тыс немесе дүниелік күштен сескенбеуге шақырылды. Оларға "Вайкундардан басқа ешкімнен қорқпауға" кеңес берілді, оның олармен бірге болуы олардың күшінің көзі болар еді. Бұл нұсқаудың маңыздылығы, егер Акилатираттуда Калидің жойылғаны Лорд Вайкундардың миссиясының басты мақсатының бірі ретінде көрсетілгенін ескерсек, анық көрінеді. Кітапта халықтың қадір-қасиетпен өмір сүруі керектігі әртүрлі оқиғалар арқылы баса айтылған. Мысалы, Сантрор Маккалдың Нараянаның балалары ретінде тууы туралы әңгіме халыққа құдайлық тегін сыйлады және бұл халықтың қадірлі екенін түсіндіру үшін зор күшке ие болды. Айиаважи өмірінде пайда болған кейбір рәсімдер адамның қадір-қасиетін қалыптастыруға бағытталған. ғибадат еткен кезде бас киім кию осы рәсімдердің бір мысалы болып табылады.
Part of Lord Vaikundar's teachings included symbolic actions for the purpose of incinerating the evil spirits and impounding the powers of those practising black magic. These were purported to instill courage among the ordinary people. He also imparted direct teachings on courage and fortitude. People were instructed not to fear any supernatural or temporal powers of malignant or inimical character. They were exhorted "not to fear anyone except Vaikundar," whose abiding presence with them would be the source of their strength. The importance of this instruction comes to light when considering that the destruction of Kali is projected in Akilathirattu as one of the chief motives of the mission of Lord Vaikundar. The book, through various other narratives, underscores the point that the people are to live in dignity. For example, the narrative on the origin of the Santror Makkal as the children of Narayana endowed the people with a divine pedigree, and it was a powerful story to drive home the message that the people were a dignified humanity. Some of the rituals that emerged in the life of Ayyavazhi were aimed at indoctrinating the message of human dignity. Wearing a piece of headgear during worship is an example of one of these rituals.
Саяси қуғын-сүргінге қарсы
Аяважиде саяси қанаушыларды қатаң сынау болған сияқты. Біріншіден, бұл Тхирувитанкур патшасын зұлым күштің өкілі Калинесан ретінде бейнелеу арқылы және британдықтарды Веннесан (қатыгез ақтар) деп сипаттау арқылы көрінді. Калинесан халықтың еңбегін оозиям және салық жүйелері арқылы қанау және кемсітуші касталық жүйені енгізу арқылы Кали дәуірін орнатушы басты қанаушы деп есептелді. Акилаттиратту патшаны қанаушылықтың себебі деп айыптап, оған қанаушылық шараларды жоюға шақырулар жасады. Аяважи жиналыстарында саяси мән-жайы бар ұрандар жиі естілгендей. Бұл Айя Вайкундардың патшаны тақтан түсіріп, Бір Тудың астында елді басқаратыны туралы жариялануы болды. Айя Вайкундарға тағылған көптеген айыптардың ішінде патшаларды биліктен құлату туралы айып ең ауырларының бірі болды.
A very strong critique of the political oppressors seems to have been operative in Ayyavazhi. In the first place, it was expressed in the very characterisation of the Thiruvithankur king as Kalineesan, the representative of the evil force, and of the British as Venneesan (the wicked white). Kalineesan was projected to be the main oppressor who perpetrated the rule of Kali by exploiting the labour of the people through the systems of oozhiyam and levies, and by imposing the discriminatory caste system. Akilattirattu indicts the king as the cause of oppression and issues admonitions to him to revoke the exploitative measures. A slogan having political overtones seems to have been heard repeatedly in the gatherings of Ayyavazhi. It came as a declaration from Ayya Vaikundar that he was going to dethrone the king and rule the country under a Single Umbrella. Among the many accusations raised against Ayya Vaikundar, the one that he would overthrow the rule of kings was among the most serious.
Пуджаға, қан құрбандығына және ғибадатханаларға арналған тартуларға қарсы
Вайкундар мырза Аyyаважидің ізбасарларына Пуджа жасауға (ғибадатханаларға мүлік сыйлау және зұлым рухтарды ынаю үшін қандық құрбандықтар шалуға) қатысты қатты ескерту жасады. Бұл ескерту Акилаттиратту мен Арул Нулда бірнеше рет қайталанады. Аyyаважиде "шайтанға табынудан", сұрақтарға табынудан, құдайларға ешкі, қораз және шошқа құрбандықтарын шалудан, жұмыртқа, қуырылған ет және басқа да тағамдарды сыйлаудан бас тарту туралы нақты нұсқаулар келтірілген. Халықтың зұлым рухтарды ынаю үшін пеиккук котуттал (шайтандарға сыйлық беру) немесе цетиккук котуттал (жаман рухтарға сыйлық беру) сияқты өздерінің дәстүрлі әдеттері болған. Аyyа Вайкундар халыққа осы әдеттерді орындамауға бұйырды. Аyyаважидің басты талаптарының бірі – жын мен шайтанның жоқ екендігі және сиқыр мен әдет-ғұрыптың ешқандай күші жоқ екендігі болды.
Lord Vaikundar also offered a strong admonition to the followers of Ayyavazhi against conducting Puja (making offerings to temples and undertaking blood sacrifices to appease evil spirits). This admonition is repeated in several places in Akilattirattuu and Arul Nool. Instructions to give up "devil worship," idol worship, sacrifices of goats, roosters and pigs to deities, offerings of eggs, fried meat and other edibles were explicitly present in Ayyavazhi. The people had their own folk practices, such as peikkuk kotuttal (offering to demons) or cetikkuk kotuttal (offering to evil spirits), to appease the evil spirits. Ayya Vaikundar instructed the people not to observe these practices. One of the main instructions of Ayyavazhi was that there were neither devils nor demons and that witchcraft and sorcery had no effect.
Діни қызметкерлер айыпталды
Лорд Вайкундар және Аявазидің басқа да көрнекті тұлғалары брахмандардың күш көрсетуіне қатысты көптеген мәлімдеме жасады. Осындай мәлімдемелердің бірі Тинггал патамда да кездеседі, онда: «Жұмбақ (брахмандар) енді осы жерде тұрмайды» делінген. Бұл ашық мәлімдемелерден бөлек, брахмандарды жаңғыртуға байланысты назар аударуға болатын мифтік эпизодтар да бар. Сондай-ақ, Шрирангам мен Тиручендурдағы брахман дін қызметкерлерінің сыбайлас және әдепсіз әрекеттері туралы эпизодты да елемеуге болмайды.
Lord Vaikundar and other prominent persons of Ayyavazhi made many statements lamenting the alleged domination of the Brahmins. Another statement of the same kind is found in Thingal patham which says, "Those who wear a tuft (Brahmins) will not remain on this earth any longer". Apart from these open statements, certain mythical episodes implicating the Brahmins are too conspicuous to be missed. Another episode which alleges corrupt and immoral practices by the Brahmin priests at Srirangam and Thiruchendur cannot obviously be missed.
Бөрі табынушылықты айыптау
Басқа үнді діндерінен өзгеше, Аяваджи ешқашан бейнелерге табынуды қабылдамайды. Оның көзқарасы бойынша, бейнеге табыну түрлі беймәлім ритуалдық амалдарға алып келіп, шарлаттық тудырды және дін қызметкерлеріне қарапайым халықтың білімсіздігі мен хабарсыздығынан пайда көтеруге мүмкіндік берді. Сондықтан Айя бейнелерге табынуды айыптап, оның жандарын жек көруге және қарсы тұруға шақырды. Вайкундар мырзаның кезінде Оңтүстік Траванкордың төменгі касталық топтарына храмдарға кіруге рұқсат берілмеді. Сондықтан олар саздан немесе кірпіштен шағын пирамидалар тұрғызып, соларға құлшылық ететін. Айя осы амалдарды ескірген дәстүр деп санап, жаңа құлшылық жолын ұсынды. Бұл Оңтүстік Траванкордың әлеуметтік-мәдени тарихында діни реформа болып табылады. Аяваджи кітаптарында Вайкундардың осы көзқарасын бекітетін көптеген өлеңдер бар.
Unlike the other Indian religious systems, Ayyavazhi never celebrates idolatry. On its view, leading all sort of irrelevant ritualistic practices and giving birth to superstition, the idol worship led the priest to exploit the illiteracy and ignorance of the common people. Hence Ayya denounced idolatry and compelled its followers to detest and resist the same. During the period of Lord Vaikundar the lower caste people of the South Travancore are not allowed to enter the temples. So they erected small pyramids of mud or brick and use to worship them. Ayya found these practises as uncivilised custom and put forward a new way of worship. This serves as a religious reformation in the socio cultural history of South Travancore. There are quite a large number of verses in the Ayyavazhi scriptures on strengthening this view of Vaikundar.
Діндер орталығы: Патис және Нижал-Тангал
Патистер мен Нижал-Тангалдар – Аяваджидің шын ниетті жандары елдің әртүрлі жерлерінде құлшылық ету мен діни білім алу орталықтары ретінде құрылған. Олардың кейбіреулері тіпті Вайкундар Иесінің заманында да салынған, және Аяваджи дінінің нанымдарын және амалдарын таратуға қызмет еткен.
Pathis and Nizhal Thangals were centres of worship and religious learning established in different parts of the country by devout followers of Ayyavazhi. Few were established even during the time of Lord Vaikundar, and they served as centres for propagation of the beliefs and practices of Ayyavazhi.
Шәкірттер
Көптеген ізбасарларының арасынан Вайкундар бес адамды өзінің (цитар) шәкірттері деп таңдаған сияқты. Вайкундар осы шәкірттерін өзінің жақын серіктері етіп таңдап, оның ілімдері мен идеяларын халыққа таратуға, елде әлеуметтік қайта жарану мен діни реформаны іске асыруға бағытталған. Бұл сонымен қатар Оңтүстік Үндістанда қоғамға зор әсер еткен көптеген әлеуметтік өзгерістерге әкелді, нәтижесінде жоғары киім кию науқаны, храмға кіру науқаны сияқты әлеуметтік және өз құқықтарын қорғау қозғалыстары туды. Свами Вивеканандаға да Аyyаваджи ілімдерінің әсер еткен деген пікір бар. Тарихшылар Вивекананданың 1892 жылғы желтоқсанда Каньякумариға сапары барысында Свамитопе Патиге барғанын және осы біртұтас сенімнің ритуалдарының негізгі қағидаларына – ғибадатханада ғибадат еткенде бас киім кию, айнаның алдында құлшылық ету сияқтыларына таң қалғанын, содан кейін тюрбан тағуды бастағанын айтады. Паулоздың сөзіне қарағанда, Вивекананда Вайкундардың шәкірттерінен рухани нұсқаулар алған.
From among the large number of followers, Vaikundar seems to have chosen five persons to be called as his (Citars)disciples. Vaikundar seems to have chosen these disciples to be his close associates and to propagate his teaching and ideals to the people. to succeed as a social renaissance as well as religious reformation in the country. It also created many social changes in southern India impinging greatly on society highly resulting in social and self respect movements broke out such as Upper cloth agitation, temple entry agitation etc. There is also a view that Swami Vivekananda too was influenced by Ayyavazhi teachings. Historians view that Vivekananda visited the Swamithope Pathi during his visit to Kanyakumari in December 1892 and he was impressed by the principles behind rituals of this monistic faith, such as wearing a headgear during worship in temple, worshipping in front of mirror etc., and started wearing a turban from then on. Paulose suggests that Vivekananda received some spiritual instructions from the disciples of Lord Vaikundar.