Шотландиядағы "factor" – жылжымайтын мүлікті басқарушы. Пәтерлер, үйлер, кешендерді күту, басқару қызметтерін ұсынады. Қаржы, құқық мәселелері де қарастырылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландияда фактор (немесе мүлік менеджері) – меншік иесі немесе үй иесі мұндай мәліметтерді жеке өзі басқаруға шамасы келмеген немесе оған қызығушылық танытпаған жағдайда, немесе жеке пәтерлердің бірнеше иесі ортақ аумақтарды күтуге қаржы жинағанда мүлікті және жылжымайтын мүлікті басқаруға жауапты адам немесе фирма. Факторларды заңгерлік кеңселерде, сондай-ақ лицензияланған сарапшылардан, мүлік компанияларынан немесе құрылыс фирмаларынан табуға болады. Мүліктік факторинг кең ауқымды жауапкершіліктер мен міндеттерді қамтиды. Әдетте, адам мүлікті жалға алғанда немесе құрылыс фирмасына субподрядшы ретінде жұмыс істегенде фактормен қарым-қатынас жасайды.
Scottish term for a person or firm that manages property
In Scotland a factor (or property manager) is a person or firm charged with superintending or managing properties and estates—sometimes where the owner or landlord is unable to or uninterested in attending to such details personally, or in tenements in which several owners of individual flats contribute to the factoring of communal areas. Factors can be found in solicitors' firms, or employed by chartered surveyors, property companies or building firms. Property factoring has a wide range of responsibilities and roles. Typically, a person would encounter a factor when renting property or subcontracting for a building firm.
Міндеттер
Фактор – соңғы меншік иесі үшін жылжымайтын мүлікті басқарумен айналысады. Фактордан мүлікті жөндеу, күтіп ұстау, тазалау, көгалдандыру және қарды тазалау жұмыстарын атқару да күтілуі мүмкін, бұл үй иесінің тілектерімен үйлестіріледі. Мұндай келісімдер бойынша фактор жалдау ақысын, қызмет көрсету ақысын жинап, қажетті шығындар мен салықтарды төлеуі, меншік иесіне мерзімді есеп беруі мүмкін, немесе меншік иесі белгілі бір міндеттерді тапсырып, қалғандарын өзі атқаруы да мүмкін. Фактор көбінесе мүліктерге қызмет көрсетумен айналысатын компаниялардың қызметін пайдаланады, олар мүлікті күтіп ұстауға байланысты жұмыстарды орындайды (мысалы, бақшаға күтім жасау, баспалдақтарды тазалау, автотұрақтарды басқару және т.б.).
A factor deals with managing real property for the ultimate owner. A factor could also be expected to deal with property repair, maintenance, cleaning, landscaping and snow removal, to be coordinated with the landlord's wishes. Such arrangements may require the factor to collect rents, service charges and pay necessary expenses and taxes, making periodic reports to the owner, or the owner may simply delegate specific tasks and deal with others directly. A factor will often employ the services of a property services company to carry out the duties associated with the upkeep of the property (e. g. garden care, stair cleaning, car parking, etc. ).
Тарихтағы таулы аймақ факторы
18 және 19 ғасырларда таулы аймақтардағы факторлар маңызды рөл атқарды. Олар жоғарғы жерлерді тазартудың бірінші кезеңін тудырған жақсарту бағдарламаларын іске асырған және көбінесе жобалаған адамдар болды, аштықпен күресті, соның ішінде жоғарғы жерлердегі картоп аштығы кезінде, тазартудың екінші кезеңінде үйден шығаруды ұйымдастырды және «көмектесіп өткізді», Непьер комиссиясы сияқты үкіметтік сауалдарға куәліктер берді және 1880 жылдардағы шаруалар соғысы кезінде наразылықтың көп бөлігі оларға бағытталды. 17 ғасырда, ірі меншіктерге ие болған таулы жерлердің иелері әдетте басқаруды жүзеге асыру үшін отбасының бір мүшесін пайдаланды. Бұл, негізінен, күтіп ұстау рөлі болды: жалдау ақысын жинау, жалға алу шарты (такс) бойынша келісімдер жасау және меншіктің қарапайым халқымен айналысу. 18 ғасырдың соңында ауыл шаруашылығын жақсарту басталғанда, жаңа дағдылар қажет болды: агрономиядағы соңғы жаңалықтарды түсіну, бизнес қабілеті, сондай-ақ есеп және құқық білімі. Бұл дағдыларды бір адамда біріктіру таулы аймақ факторларының рөлін құрады. Техникалық дағдыларға қоса, ол ірі жалға алушылармен сөйлесуге және жер иесінің жергілікті қоғамдағы өкілі ретінде әрекет етуге жеткілікті әлеуметтік мәртебеге ие болуы керек еді. Көптеген таулы меншіктердің аумағын және фактордың басқаруындағы шалғай және қол жетімсіз жерлерді ескере отырып, жұмысқа едәуір физикалық төзімділік қажет болды. 32 шақырымдық (20 миль) қашықтыққа жаяу сапар жасау ерекше жағдай емес еді. Міндеттер кез келген ауа райында орындалуы керек еді; 1813–1814 жылдардың қысында Патрик Селлар жалдау ақысын жинау және үйден шығару туралы хабарламалар беру үшін барғанда, оның жетекшілерінің бірі қатаң суықта бірнеше саусағын қырып алды. Таулы аймақ факторларының төзімділігі мен қажырлы еңбегі алкоголизмге әкелуі мүмкін еді. Көптеген адамдардың физикалық және психикалық денсаулығы олардың мансабын ертерек аяқтады. Дегенмен, жұмыс жақсы төленді, 19 ғасырдың ортасында орташа жалақы жылына 200 фунт стерлинг болды, ал кейбіреулері екі есе көп табады. Сонымен қатар, көптеген факторлар өздерінің пайдасы үшін үймен және шаруашылықпен қамтамасыз етілді (осылайша жалға алушыларға ең соңғы ауыл шаруашылығы әдістерінің үлгісін көрсетті). Таулы аймақ факторлары өздерінің ішінде өмір сүрген халыққа үлкен билікке ие болды. Көптеген таулы аймақтардағы жалға алушылардың жалға алу мерзімі нашар болды (бірақ кейбіреулері оларды жақсырақ жағдайға қойған ұзақ мерзімді келісімдерге ие болды). Бұл үйден шығару қорқынышын тудырды, сондықтан шаруалар соғысы кезінде жер реформасы туралы жиналыста сөйлеген спикер: «Мен қазір мойындауға ұяламын, мен Лордтардың Иесінен гөрі фактордан көбірек дірілдедім» деді. Факторларды, тіпті тазарту тоқтағаннан кейін де, олар өмір сүрген қоғамдар жиі жек көретін. Гаэль тілінде сөйлейтін жалға алушылар факторды танымал емес саясат үшін кінәлайтын, бірақ көбінесе ол орындаған нұсқауларын берген жер иесін сынамайтын. Бұл шаруалардың таулы өмір салтының ескі құндылықтарына, мысалы, dùthchas-қа жабысуымен байланысты, ал биліктегі топтар өздерінің меншіктері коммерцияланған сайын одан үнемі бас тартты. Таулы аймақтағы ірі жер иеленушілердің саны аз болғандықтан, барлық лауазымдарды толтыру үшін шағын топ адам жеткілікті болды. Бұл мансапты таңдағандар көбінесе тәжірибелі фактордың басшылығымен жұмыс істеу арқылы оқытылды. Көптеген ұлдары әкелерінің соңынан еріп, факторлыққа кірді, осылайша оқытудың кейбір шығындарын үнемдеді. Отбасылық тамыры жоқтар көбінесе есеп және құқық салаларынан келді. Факторлардың өз жұмысы туралы пікірлері бірнеше жарияланған есептерде қол жетімді. Тазартудың негізгі кезеңінде Патрик Селлар өзі жасаған және басқа да меншіктердегі өзгерістерді баса айтты – ол ешқашан бұл пікірден бас тартқан жоқ. Ол өзінің отбасының атасының (тас қалаушы болған) тазартуынан пайда тапқанын, Селларларды жоғарылау жолына бастағанын сезінді.
Highland factors played an influential role during the 18th and 19th centuries. They were the implementers and, often, designers of the improvement programs that gave rise to the first phase of the Highland clearances, they managed famine relief, including during the Highland potato famine, they organised evictions and 'assisted passages' during the second phase of the clearances, they gave evidence to government enquiries such as the Napier Commission, and they were the object of much of the protest during the crofters' war in the 1880s. In the 17th century, Highland landowners with large estates typically used a family member to carry out the management. This was essentially a role of maintenance: collecting rents, negotiating leases (tacks) and dealing with the ordinary population of the estate. When agricultural improvement got underway in the latter part of the 18th century, new skills were required: an understanding of the latest ideas in agronomy, business acumen, together with accounting and legal knowledge. Combining these in one person created the role of the Highland factor. In addition to the technical skills, he needed to be a person of sufficient social standing to deal with larger tenants and to act as representative of the landowner in local society. Given the size of many Highland estates, and the remote and inaccessible locations under the charge of a factor, the job required substantial physical stamina. A 20 mile (32 km) round trip on foot would not be unusual. Duties had to be performed in all weathers; when Patrick Sellar went to collect rents and issue eviction notices in the winter of 1813–1814, one of his guides lost several toes to frostbite in the severe conditions. Alcoholism could be the result of the isolation that a Highland factor endured, together with the unrelenting hard work. The physical and mental health of many brought an early end to their careers. However, the job was well paid, with a typical salary being £200 per annum in the middle of the 19th century, with some earning twice that amount. In addition most factors would be provided with a house and a home farm to run for their own profit (thereby giving an example of the latest agricultural methods to the tenants). Highland factors had immense power over the populations that they lived within. The security of tenure of many Highland tenants was poor (though some had longer leases that put them in a slightly better position). This caused a fear of eviction, to the extent that, at the time of the crofters' war, a speaker at a land reform meeting said "I am ashamed to confess it now that I trembled more before the factor than I did before the Lord of Lords". Factors were generally despised by the communities in which they lived, even after the clearances had ceased. The gaelic speaking tenants would blame the factor for unpopular policies, but often would not criticise the landowner whose instructions he was following. This tied in with the peasantry clinging to the old values of Highland life, such as dùthchas, something that was steadily abandoned by the ruling classes as their estates became commercialised. The large landholdings in the Highlands meant that only a small group of people were needed to fill all the positions. Those who were able to take this career path were usually trained by working under the direction of an experienced factor. Many sons followed their fathers into factorship, thereby saving some of the costs of training. Those without a family background often came from accountancy or the legal profession. The opinions of factors on their work are available from a few published accounts. In the main era of clearance, Patrick Sellar emphatically made the case for the changes made under him and on other estates – an opinion from which he never deviated. He felt that his own family had benefited from the clearance of his grandfather (who had been a stonemason), starting the Sellars on a path of upward mobility.