Атанас Кокерель: Француз дінтанушысы және саяси қайраткерінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Француз теологы (1795–1868)

Афанасий Лоран Шарль Кокерель (7 тамыз 1795 – 1868) – француз протестант теологы, Париж қаласында туған, 1848 жылғы ақпан революциясынан кейін Құрылтай жиналысының депутаты сайланған.

Өмір

Ол өзінің ерте білімін 18 ғасырдың соңында түрлі аудармалар мен Франциядан хаттар арқылы беделге ие болған ағылшын әйелі, Хелен Мария Уильямстан алған. Ол протестанттық Монтабан семинариясында теологиялық білімін аяқтап, 1816 жылы діни қызметкер ретінде тағайындалды. 1817 жылы оны Джерсидегі Сент-Пол шіркеуінің пасторы болуға шақырды, бірақ Англия шіркеуінің отыз тоғыз қағидасына қол қоюға келіспегендіктен бас тартты. Келесі он екі жыл ол Нидерландыда тұрып, Амстердам, Лейден және Утрехт қалаларындағы кальвинистік қауымдарға уағыз айтты. 1830 жылы, сол кезде протестанттық құлшылық министрі болған барон Жорж Кувье ұсынғаннан кейін, Кокерель Парижге Лувр ораториясының пасторы ретінде шақырылды. 1832 жылы Маррон қайтыс болғаннан кейін ол Поль Анри Марронның ізбасары болды. 1833 жылы ол консистория мүшесі болып сайланды және тез арада шебер уағызшы ретінде танылды, бірақ оның либералдық көзқарастары оны қатал кальвинистермен қақтығысқа түсірді. Ол білім беру мәселелеріне қызығушылық танытып, Париж университетін өткір сыннан қорғағандықтан 1835 жылы Құрмет легионының консисториясына мүше болып сайланды. 1841 жылы ол Штраустың "Иисус өмірі" (Leben Jesu) еңбегіне жауап берді. 1848 жылғы ақпан төңкерісінен кейін Кокерель Ұлттық Ассамблеяның мүшесі болып сайланды, онда ол орташа республикашыл ретінде отырды, ал 1849 жылғы мамырдағы сайлауда консервативті "Парти де л'Ордр" жеңіске жеткеннен кейін Заң шығарушы Ассамблеяның мүшесі болды. Ол білім беру саласындағы Фаллу заңдарының жобасын дайындаған комиссияның құрамында болды. Ол Луи Наполеонның бірінші үкіметін қолдады және Римге жасалған жорыққа және Папаның уақытша билігін қалпына келтіруге дауыс берді. 1851 жылғы 2 желтоқсандағы төңкерістен кейін ол өзін пасторлық міндеттерімен шектеді. Ол жазуға бейімді, сонымен қатар халыққа әсерлі сөйлейтін шешен болды. Ол 1868 жылғы 10 қаңтарда Парижде қайтыс болды. Оның уағыздарының толық жинағы 1819 мен 1852 жылдар аралығында 8 томдық болып жарық көрді. Басқа еңбектері: "Қасиетті биография" (Biographie sacrée, 1825–1826); "Құран және Библияның талдауы" (Histoire sainte et analyse de la Bible, 1839); "Заманауи ортодоксия" (Orthodoxie moderne, 1842); "Христология" (Christologie, 1858) және т.б. Ол (Амстердам, 7 қыркүйек 1819) Анна "Нэнси" Раттьеге (8 қараша 1792 – 24 қаңтар 1826) үйленді, олардан 5 бала дүниеге келді: Афанасий (16 маусым 1820 – 24 шілде 1875), Шарль (2 желтоқсан 1822 – 12 сәуір 1867), Хелен Розалия Сесиль (30 қыркүйек 1821 – 20 қаңтар 1826), Жан Персис (23 маусым 1824) және Сесиль (20 шілде 1825 – 2 шілде 1885). Екінші некесін (Амстердам, 25 қазан 1827) Софи Молетке (1802 – 1891) жасап, олардан 3 бала туды: Этьен Жан (9 қараша 1829 – 15 маусым 1901), Анри (8 қыркүйек 1828 – 28 маусым 1841) және Поль Августин (20 қараша 1831 – 1909). Оның ағасы, Шарль Августин Кокерель (1797–1851), 1828 жылы ағылшын әдебиеті туралы еңбек, 1828 жылы христиандық тарих туралы эссе және 1841 жылы Нант эдикты күшін жойғаннан кейін шөлдегі шіркеулер тарихы жазған. Либералдық көзқарастарының арқасында ол "Annales protestantes", "Le Lien" және "Revue protestante" басылымдарын құрып, олардың редакторы болды.

He received his early education from his aunt, Helen Maria Williams, an Englishwoman, who at the close of the 18th century gained a reputation by various translations and by her Letters from France. He completed his theological studies at the Protestant seminary of Montauban, and in 1816 was ordained minister. In 1817 he was invited to become pastor of the chapel of St Paul at Jersey, but he declined, being unwilling to subscribe to the Thirty nine Articles of the Church of England. During the following twelve years he resided in the Netherlands, and preached before Calvinistic congregations at Amsterdam, Leiden, and Utrecht. In 1830, at the suggestion of Baron Georges Cuvier, then minister of Protestant worship, Coquerel was called to Paris as a pastor of l'Oratoire du Louvre. He succeeded Paul Henri Marron as principal pastor after Marron's death in 1832. During the course of 1833 he was chosen a member of the consistory, and rapidly acquired the reputation of a great pulpit orator, but his liberal views brought him into antagonism with the rigid Calvinists. He took a warm interest in all matters of education, and distinguished himself so much by his defence of the University of Paris against a sharp attack, that in 1835 he was chosen a member of the consistory of the Legion of Honor. In 1841 appeared his Response to the Leben Jesu of Strauss. After the revolution of February 1848, Coquerel was elected a member of the National Assembly, where he sat as a moderate republican, subsequently becoming a member of the Legislative Assembly following the May 1849 election, won by the conservative Parti de l'Ordre. He sieged as a member of the legislative commission which prepared the draft for the Falloux Laws on education. He supported the first ministry of Louis Napoleon, and gave his vote in favor of the expedition to Rome and the restoration of the temporal power of the pope. After the coup d'état of 2 December 1851, he confined himself to the duties of his pastorate. He was a prolific writer, as well as a popular and eloquent speaker. He died at Paris on 10 January 1868. A large collection of his sermons was published in 8 vols. between 1819 and 1852. Other works were Biographie sacrée (1825–1826); Histoire sainte et analyse de la Bible (1839); Orthodoxie moderne (1842); Christologie (1858), &c.

He married (Amsterdam, 7 September 1819) Anne "Nancy" Rattier (8 November 1792 24 January 1826) with whom he had 5 children: Athanase (16 June 1820 24 July 1875), Charles (2 December 1822 12 April 1867,) Helene Rosalie Cecile (30 September 1821 20 January 1826), Jean Persis (23 June 1824) and Cécile (20 July 1825 2 July 1885). In his second marriage (Amsterdam, 25 October 1827) he married Sophie Mollet (1802 1891) and had 3 children: Etienne Jean (9 November 1829 15 June 1901), Henri (8 September 1828 28 June 1841) and Paul Augustin (20 November 1831 1909)

His brother, Charles Augustin Coquerel (1797–1851), was the author of a work on English literature (1828), an Essai sur l'histoire genérale du christianisme (1828) and a Histoire des églises du desert, depuis la revocation de l'edit de Nantes (1841). A liberal in his views, he was the founder and editor of the Annales protestantes, Le Lien, and the Revue protestante.