Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Питер Аннет (1693 жылдың 18 қаңтары – 1769 жыл) – ағылшын деисі және ертедегі бостандық ойшыл.
Peter Annet (169318 January 1769) was an English deist and early freethinker.
Ерте өмір және еңбек
Аннет Ливерпульде дүниеге келгені айтылады. Кәсіби мұғалім болған ол, ортодоксалды теологтарға жасаған шабуылдарымен және Робин Гуд қоғамы деп аталатын жартылай теологиялық пікірталас клубының мүшелігімен көзге түсті. Бұл клуб Butcher Row көшесіндегі Robin Hood and Little John тавернасында жиналатын. Аннет дін қызметкерлеріне және Киелі кітапқа өте теріс қарайтын, толыққанды деист болған. Ол Дәуіт патша мен апостол Пауылдың мінез-құлқы мен беделін қатты сынағандығымен ерекшеленді. 1739 жылы ол христиан дінін қатты сынға алған "Judging for Ourselves, or Freethinking the Great Duty of Religion" атты памфлетін жазып, жариялады. Осы және осыған ұқсас памфлеттерді жазғаны үшін ол мұғалімдік қызметінен айырылды. Оған жатқызылатын "Құдайдың жүрегіне сай адамның тарихы" (1761) атты еңбек, Георг II патшаның Дәуіт патшамен салыстырылуы арқылы қорланғанын көрсету мақсатымен жазылған. Бұл кітаптың Вольтердің "Саул" шығармасына әсер еткені айтылады. Ол сондай-ақ Джон Нортхоукқа (Нортхоук) да жатқызылады. 1763 жылы ол "Еркін сұраушы" деп аталатын газетінде құдайға қарсы жамандаушылық жасағаны үшін сотталды, газеттің тек тоғыз нөмірі жарық көрді. Азаттыққа шыққаннан кейін ол Ламбетте шағын мектеп ашты, оның шәкірттерінің бірі саясаткер Джеймс Стивен (1758–1832) болды, ол Канцелярия шеберіне айналды.
Annet is said to have been born in Liverpool. A schoolmaster by profession, he became prominent owing to his attacks on orthodox theologians, as well as for his membership of a semi theological debating society, the Robin Hood Society, which met at the Robin Hood and Little John at Butcher Row. Annet was very hostile to the clergy and to scripture, being a thoroughgoing deist. He distinguished himself by being extremely critical of the character and reputation of King David and the Apostle Paul. In 1739, he wrote and published a pamphlet, Judging for Ourselves, or Freethinking the Great Duty of Religion, a strong criticism of Christianity. For writing this and similar pamphlets, he lost his teaching position. A work attributed to him, called A History of the Man after God's own Heart (1761), intended to show that King George II was insulted by a current comparison with King David. The book is said to have inspired Voltaire's Saul. It is also attributed to one John Noorthouck (Noorthook). In 1763, he was condemned for blasphemous libel in his paper called the Free Inquirer, of which only nine numbers were published. After his release he kept a small school in Lambeth, one of his pupils being the politician James Stephen (1758–1832), who became master in Chancery.
Пилория және өлім
68 жасында Аннетті ұяға тігіп, бір жылға қатаң еңбекке жіберді. Ол 1769 жылдың 18 қаңтарында қайтыс болды.
At age 68, Annet was sentenced to the pillory and a year's hard labour. He died on 18 January 1769.
Орны
Христиан апологеттері кереметтер туралы аргументті жеке куәліктермен және Киелі кітаптағы дәлелдердің сенімділігімен алмастырғанда, Аннет өзінің «Исаның қайта тірілуі» (1744) еңбегінде мұндай дәлелдердің жарамдылығына қарсы шықты және алғаш рет Исаның сырттай өлімі туралы гипотезаны ұсынды, сондай-ақ Пауылды жаңа діннің негізін қалаушы деп қарастыруға болатынын айтты. «Табиғаттан тыс құбылыстарды зерттеу» (1747) еңбегінде Аннет кереметтердің болу мүмкін еместігін толығымен жоққа шығарды. Аннет ерте философиялық деистер мен Томас Пэйн мектебінің кейінгі насихатшылары арасындағы кезеңдік тұлға болып табылады және ол алғашқы бос ойлы лекторы болған сияқты (Ж. М. Робертсон); оның «Бір белгілі бос ізденушінің трактаттарының жинағы» атты эсселері күшті, бірақ мәдениетсіз. Ол стенографияның жүйесін ойлап тапты (2-ші басылым, Джозеф Пристлидің өлеңдерінің көшірмесімен бірге).
When the Christian apologists replaced the argument from miracles with the argument from personal witness and the credibility of Biblical evidence, Annet, in his Resurrection of Jesus (1744), assailed the validity of such evidence, and first advanced the hypothesis of the illusory death of Jesus, suggesting also that possibly Paul should be regarded as the founder of a new religion. In Supernaturals Examined (1747) Annet roundly denies the possibility of miracles. Annet stands between the earlier philosophic deists and the later propagandists of Thomas Paine's school, and seems to have been the first freethought lecturer (J. M. Robertson); his essays, A Collection of the Tracts of a certain Free Enquirer, are forcible but lack refinement. He invented a system of shorthand (2nd ed., with a copy of verses by Joseph Priestley).