Кіріспе

Эрнл – Суссекстегі Эрнли манаптығының иелерінен тараған, өз мүліктері орналасқан жердің атынан тегін алған ағылшын дворяндарының немесе жер иелері отбасының тегі еді.

Географиялық: Парохиялық және усадьбалық аумақ

Ернли приходы Англияның оңтүстік жағалауында, Суссекс графтығында, Чичестер қаласынан оңтүстік-батысқа қарай 4 миль (6,4 км) жерде орналасқан. Ол Ла Манвуд немесе Манвуд жүзінің бір бөлігін құрады, қазір Манхуд түрінде кездеседі, ол өз атын Ернли приходындағы бір жерден алған. Приход және жүз Сассекстің Норманд жаулап алуға дейінгі саксондық бөлігінде, Чичестердің рапында орналасқан. Ернли еңісінің және осы аттас приходтың шекаралары толық сәйкес келмейді, себебі еңіс приход шекараларында емес, сонымен қатар көршілес Вест Виттеринг приходының бір бөлігін қамтыды. Сонымен қатар, 1524 жылы Ернли приходы кеңейтіліп, бұрынғы Алмодингтон приходы сіңірілді, қазір ол Ернли приходының шағын ауылы. Нәтижесінде пайда болған приход, ректор басқаруында, ресми түрде Ернли және Алмодингтон деп аталады. Азамат соғысы және аралық кезеңде Ернли приходы шығыс Виттерингпен біріктірілді, Англикандық дінге қарсы ресми шаралар қабылданған кезде пресвитериандық құлшылықты және басқаруды жүзеге асыру үшін. Қайта орналасу кезінде, монархия да, Англикандық жүйе де қайта жаңғырды, приходтар Комонвеллге дейінгідей дербес мәртебеге оралды.

Тарихи

Тарихшылар бұл Сюссекс жер иелері отбасының тамырларын XII ғасырдың соңына дейін іздейді. Шамамен 1190 жылы Берта де Лансинг бұрынғы келісімшартты, шамамен бір буын бұрын, яғни 1166 жылы оның әкесі Уильям де Лансинг пен әйелі Модтың оның ағасы Лукас де Эрнлге бергеніне растады. Бұл есімнің мағынасы – Ернлиден келген Лұқа. Тарихшылар оны Лука де Эрнле деп атайтын бұл адам отбасының ең алғашқы белгілі мүшесі және барлық кейінгі Эрнльдердің ықтимал атасы болып саналады, бірақ оның осы тегімен танылған алғашқы адам болған-болмағаны белгісіз. Ол бұл құжатта de Ernle деп аталғандықтан, оның немесе оның отбасының бұл лақап аты немесе тегі арқылы бұрыннан басқалардан ерекшеленген болуы мүмкін. Оған жерді туысқандары бергендіктен, оның да осы жермен байланысы олардың сияқты бұрынғы заманнан бастау алған деп болжауға болады. Ал де Лансингтер отбасына келсек, Люк де Эрнле олармен туыс болған: олар Суссекс графы Арунделдің қолдаушылары болды, олар Роджер де Монтгомери, Шрусберидің 1-ші графынан тараған, ол ірі феодал барон, 1067 немесе 1068 жылы өзінің туысы Англияның I Вильгельмінен Суссекстің «Зорлау» деп белгілі кең аумақтарын алған.

Этникалық

Қазір Люк де Эрнльдің нормандық, саксондық немесе басқа шығу тегі болғаны белгісіз, себебі бұл оқиғалар 1066 жылы нормандар Англияны жаулап алғаннан кейін бір ғасырдан астам уақыт өткен соң болған. "Де Эрнль" деген тегі Англияда мұрагерлік тегтерді қабылдау тарихының өте ерте кезеңінде кездеседі, бұл құбылыс Англияның оңтүстік-шығыс жағалауындағы феодалдық меншік иелері (ірі және кіші дворяндар) арасында басталды. Олардың көпшілігі нормандық шапқыншылардың және олардың одақтастарының ұрпақтарынан шыққан.

Мәртебе

Ернлдер ежелгі жер иелігінен бастау алған, қарулы әулет ретінде ақсүйектер класына жатқан. Герб иелері ретінде әулет басшылары мұрагерлік эквирлер болған, ал кіші ұлдары мен олардың туыстары – джентльмендер, қыздары – джентльмен әйелдер есімдерімен белгілі болған. Осылайша, әулеттің барлық мүшелері асыл текті және «кіші немесе екінші дәрежелі дворяндық» деп аталатын топқа жатқан, неміс тіліндегі Uradel, ал француз тіліндегі noblesse de race, яғни ежелгі дворяндыққа сәйкес келеді. Олар ешқашан Англияда тек жұртының мүшелеріне ғана шектелген үлкен дворяндық дәрежесіне қол жеткізбегенімен, әулеттің кем дегенде бір тармағы Англия королі Яков I жасаған мұрагерлік рыцарлық титулына – барондыққа ие болды. 20 ғасырда әйел тарапынан туған ұрпақ, Роуланд Протероға Лорд Эрнл титулы мұрагерлік жұртылық ретінде берілді, бірақ бұл титул 1919 жылдан 1937 жылға дейін ғана сақталды, себебі оның жалғыз ұлы Бірінші дүниежүзілік соғыста ерте қайтыс болды. Егер ол соғыстан аман қалғанда, ол мұрагер болар еді. Әулеттің еркек тарапынан тараған кіші буындарының жағдайында көрініп тұрғандай, әулет мүшелерінің кейбіреулері джентльмен ретінде өмір сүруін тоқтатты. Англияда, Еуропадан айырмашылығы, онда дворяндық мәртебесін жоғалтуға заңдық жаза ретінде келтірілген, асыл текті адамның дворян сияқты өмір сүре алмауы салдарынан, бұл олардың ежелгі тектілігін автоматты түрде жоққа шығарған жоқ. Сондықтан, тіпті қарапайым жағдайда өмір сүріп, қол еңбегімен айналысса да, мұндай ағылшын джентльмендері мұрагерлік мәртебесінен айырылған жоқ. Дегенмен, кейбіреулері өздерінің қарапайым шыққан жерінен және ата-бабаларының бұрынғы өмір салтынан соншалықты алыстап кеткен болуы мүмкін, олар отбасының бұрынғы дәрежесін, артықшылықтарын, басымдықтарын және қарулы мәртебесін ұмытып кеткен. Екінші жағынан, олардың асыл тектілігін ешкім жоққа шығара алмаса да, егер олар оны джентльменнің 'әдеп-ғайыбы, мінезі немесе беделі' арқылы өмір сүру мүмкіндігі болмаса, оны халықпен мазақтауға ұшырауы мүмкін. Бұл төмендеу әулеттің кішігірім тармақтарында байқала бастаған кезде, әулеттің аға еркек желісі де, Вилтширдегі (Брембридждің Эрнлдерін қараңыз) олардың келесі негізгі еркек тармағы да (іс жүзінде, бір жылдың ішінде) жоқ болды. Қазіргі уақытта осы ежелгі дворяндық әулеттен еркек тарапынан туған ұрпақ бар ма, және осылайша Эрнл әулетінің басшысы ғасырлар бойы киіп жүрген гербті пайдалануға құқығы бар ма, жоқ па белгісіз. Алайда, гербтің қарапайым нұсқасы Планкетт Эрнл Эрл Дракс әулетінің гербінде бейнеленген.

Тюдорлар тұсында жергілікті атақ-даңққа ұлт деңгейіне көтерілу

Эрнл отбасы ғасырлар бойы Сассекс жағалауындағы Эрнлидегі өздерінің манориалдық иеліктерін сақтап келді. Тюдор дәуірінің басында Эрнл отбасының түпкі немесе Сассекс тармағы сэр Джон Эрнлге (немесе Эрнлиге) әкелді, ол жалпы соттың лорд-бас судьясы (1519–1520 жж.), оның мансабы Англия королі Генрих VII билік құрған кезеңде басталды және оның ұлы және мұрагері, Англия королі Генрих VIII билік құрған кезеңде ең биік деңгейге жетті. Сэр Джон Эрнлидің заңгерлік және соттық мансабы мен отбасылық байланыстары DNB және оның жалғасы, Оксфорд ұлттық биографиялық сөздігінде егжей-тегжейлі сипатталған. Сэр Джонның ұрпақтары Элизабет және Якоб дәуірлерінде Сассексте қалды, 1630 жылға дейін, король Карл I билік құрған жылдың басында Эрнли иелігі сатылғанға дейін олармен байланыста болды. Содан кейін отбасының Сассекс тармағының тегін анықтау қиындады, бірақ оның 17 және 18 ғасырларда Сассексте және көршілес Гэмпширде іздері бар. 1538 жылы Генрих VIII тұсында сэр Джон Эрнлдің ұлы Уильям Эрнл, лорд-бас судья, сэр Уильям Горингпен бірге Чичестер соборына корольдік комиссар ретінде жіберілді, ол Чичестердегі Әулие Ричардтың қасиетті орынын бұзуға тиіс болды. Чичестер соборы олардың иеліктері орналасқан епархияның бас шіркеуі болғандықтан және Әулие Ричард жергілікті қасиетті тұлға болғандықтан, оның қасиетті орыны 250 жылдан астам уақыт бойы Реформацияға дейінгі кезеңде жергілікті ақсүйектер мен паломниктік сапарлаушылармен әшекейленген, осы тапсырма Суссекс Эрнл отбасы басшысының жаңа дінге, Англия шіркеуіне деген адалдығын сынауға бағытталған шара болды, онда король өздерінің жоғары билігін жариялап, Папаның билігін жойды. Суссекстегі Вест-Виттерингтегі жергілікті аңыздарда (Эрнл отбасы да сол кезде жер иеленген) Әулие Ричардтың сүйектері сол жердегі қабірге жасырылған деп айтылады, бұл Уильям Эрнл немесе оған жақын адам Әулие Ричардтың қасиетті заттарын сақтап алып, Эрнлдің басшылығымен қасиетті орынның әшекейлері мен қасиетті заттарын жою кезінде ұрпаққа жеткізуге мүмкіндік берді. Уильям Эрнл мен оның әйелі Элизабеттің қабірлері, олардың ішінара жойылған жазулары тарихшылар Вест-Виттеринг шіркеуінде орналасқан деп санайды, сондықтан байланыс, егер рас болса, тығыз болды. Солай болсын, кейінгі Суссекс Эрнлдері Англия шіркеуіне одан да ынталы түрде мойынсұнған сияқты көрінеді. 1564 жылы Какхэмде (қазіргі Какехам), Суссексте, Уильямның ұлы, 1538 жылғы корольдік комиссар Ричард Эрнли (Crulie деп қате жазылған) Суссекстегі "құдайға ұнамды істерге" жататын адамдардың бірі ретінде тізімделген, бұл ол сол кезде адал, егер де емес, ағартушы англикан болғандығын көрсетеді, мұндай сипаттама шіркеу мен мемлекеттің мақұлдауының белгісі болған кезде.

Уилтшир Эрнл тұқымдасының таралуы

Дегенмен, Сэр Джон Эрнлидің (1520 жылы қайтыс болған) мұрагерлері тұсында отбасының Сассекс тармағының жағдайы баяу төмендеді: оның ұлы Уильям Эрнл, М.П., Сассекс, Кейкехам (1545 жылы қайтыс болған) және немересі Ричард Эрнл (1577 жылы қайтыс болған). Алайда, Уилтшир отбасының келесі буыннан-буынға дамуы үшін өте ыңғайлы жағдай болды. Джон Эрнл Фосбери (1507 ж. шамасында өмір сүрген) үш ұл тартты: оның мұрагері Джон (1556 ж. қайтыс болған), Антоний, Лаверсток, Уилтс. (1530 ж. қайтыс болған) және Уильям, Оксфордтың Нью-колледжінің мүшесі, кейін Уилтс қаласындағы Ятсберидің шлютері. Джон Эрнл (1556 ж. қайтыс болған) өз кезегінде Джон Эрнл (1572 ж. қайтыс болған) ұлын және мұрагерін, сондай-ақ Дорсет тармағының негізін қалаушы Уильям Эрнлді дүниеге келтірді. Джон Эрнл (1572 ж. қайтыс болған) Беркширдің Денчворттан Уильям Хайдтың қызы Мэриге үйленді және үш ұлы болды: Майкл, оның мұрагері (1593/4 ж. қайтыс болған); Томас (1595 ж. қайтыс болған), Брембридж иелігі, Дилтон, Вестбери, Уилтс., және Фрэнсис, Ятсбери, Уилтс. Джон мен Мэридің бір қызы Анна болды, ол 1566 жыл шамасында Глостерширдің Мизерден қаласындағы Вишангер иелігінің иесі Роберт Партриджге (немесе Партриджге) (1600 ж. қайтыс болған) үйленді. Алайда, Уилтширдегі ұсақ тармақтардың көбеюі негізінен Майкл Эрнлдің (1593/4 ж. қайтыс болған) екі некесінен туындады: біріншісі Ветэм Хаус иелігінің мұрагері Мэри Финнморға, екіншісі – сэр Уолтер Хангерфордтың екінші әйелі Энн Дормерден туған қызы Сьюзан Хангерфордқа. Осы екі некеден он бала дүниеге келді, олардың нәтижесінде округ бойынша орналасқан отбасының бірнеше тармақтары пайда болды. Олардың басшысы (ең үлкені) Уилтширдің Калн приходындағы Уэтам үйінде тұрды. Уилтширдің басқа жерлерінде де тармақтар болды: Конок, Чиртон приходы; Барлық Каннингс; Этчилхамптон, сондай-ақ Эшлингтон; Бримслейд паркі, Вуттон Риверс; және Бьюритаун, Бьюри Блансдон, Хайворт приходы.

Барондық атақ

Олардың ішіндегі ең танымал – Буртондық Майкл Эрнлдің ұлы Эдвард Эрнлден тараған тармақ. Ол 1595 жылы қайтыс болды. Оның екінші әйелі – Фарли қамалының сэр Уолтер Хангерфордтың қызы Сьюзан Хангерфорд, ол өкілдігі жоқ Уолтер лорд Хангерфордтың немере қызы болды. 1587 жылы Калнде крещение алған Эдвард Эрнл мен оның әйелі Гертруда Сент-Лоу, Этчилхэмптон, яғни Ашлингтон, Уилтширдегі Эрнл барондарының және Бримслэйд Паркінің «өзін-өзі тағайындаған» Эрнл барондарының арғы тегі болды. Олардың ұлы, Этчилхэмптондық сэр Уолтер Эрнл, рыцарь, 1660/1 жылдың 2 ақпанында Карл II патшаның қалпына келтіруінен кейін шамалы уақыттан соң 1-ші барондық атағымен марапатталды. Барондық атақ алдымен оның өз мұрагерлері арқылы берілді, ал «The Complete Baronetage» басылымында айтылғандай, күмәнді құқықпен, оның кіші інісі Майкл Эрнл, Бримслэйдтің джентльмені құрған отбасының Бримслэйд Паркі тармағы қолданды. Бұл әулет те жойылды, ал нақты немесе ойдағыдай барондық атақ-дәрежесі 1787 жылы 75 жасында, Беркширдегі Авингтоннің англикандық пасторы, 7-ші барон, д.д. Эдвард Эрнлдің қайтысымен толығымен жойылды.

Кадеттік желілер

Сонымен қатар, Майкл Эрнлдің ата-бабаларынан тараған кадет тармақтарына оның әкесі Джон Эрнлдің екінші ұлы Томас Эрнл, Дилтон, Вестбери, Уилтширдегі Брембридж уәлихатының иесі (1595 жылы қайтыс болды), және үшінші және кіші ұлы Фрэнсис Эрнл, Уилтширдің Ятсберидегі джентльмен кіреді. Одан бұрын, Майкл Эрнлдің ағасы Уильям Эрнлден тараған кадет әулеті Уилтширдің Саттон-Бенгер қаласында орнығып, кейіннен Дорсеттегі Чалбериге көшкен.

Дилтондағы Брембридж немесе Бремридж иелік сызығы, 18 ғасырдан қалған

Бұл әулетті Томас Эрнл (I), джентльмен (1595 жылы қайтыс болды), Джон Эрнлдің үш ұлының екіншісі, бір қызы бар, Буртон Приори, епископтық Каннингс, Уилтширде тұрған, оның әйелі Мэри, Уильям Хайдтың қызы, Денчворт, Беркширде тұрған қалыптастырды. Брембридж немесе Бремридж әулетінің тармағы Томас Эрнлдің (1595 жылы қайтыс болған) және оның әйелі Бриджиттің (1610 жылы қайтыс болған), Ричард Франклиннің қызы, Овертон, Уилтс, он төрт баласы – он ұл және төрт қызы арқылы көбейді. Ең үлкен ұлы Томас Эрнл (II), джентльмен (1639 жылы қайтыс болды), Джон Ламбтың қызы (шамамен 1615 жылы қайтыс болған), Уилтширдегі Коулстон елордасының иесінің ұлы Праксд немесе Праксда Ламбеге үйленді. Томас (II) әкесінен кейін Абингдон сотының иелігін жалға алды, Криклейд Сент Сэмпсон, Уилтшир, және Криклейдтегі Сент Сэмпсон приход шіркеуінің құқығын иеленді. Одан Уилтширдің Брейдон және Пуртон қалаларындағы Эрнл әулеті тарады, оны Томас (II) ұлы Томас (III), Брейдон, Пуртон (1614–1694) джентльмені, және оның әйелі Джейн, Антверпенде туған, Лондон саудагері Филипп Джейкобсонның қызы, джентльмен, Англия королі Джеймс I және Англия королі Чарльз I-нің зергері, сондай-ақ Уилтширдегі Брейдон ормандық иеліктерінің иесі жалғастырды. Әулеттің негізін қалаушының басқа ұлдары басқа жерлерде орнықты: Эдвард Эрнл, джентльмен (1577–1655) Бат, Сомерсетте; Фрэнсис Эрнл, джентльмен (1577 жылы туған) Лондондағы Сент-Джон Закари приходінде; Уильям Эрнл, джентльмен (1583–1663) Девондағы Бидфордта. Бремеридж әулеті Ричард Эрнлмен (1584–1650) жалғасты, ол түпнұсқа Томас Эрнлдің (I) жетінші ұлы (1595 жылы қайтыс болды). Ол Уилтширдегі Вестбери приходіндегі бай мата өндірушілер отбасының мүшесі Элизабет Когсвеллге үйленді, және олардың әулеті сол отбасының соңғы өкілі, тағы бір Ричард Эрнл 1786 жылы 84 жасында Уилтширдегі Вестберидегі Олд Дилтон шіркеуіне жерленгенге дейін жалғасты.

Дистаф туыстары: әйелдер желісі

Бүгінде Эрнл тегі тек әйел желісі арқылы мұра ретінде сақталған, оны Чарборо Хаус, Дорсеттегі Plunkett Ernle Erle Drax отбасы қолданады. Олардың басшысы – Вестминстердегі парламент депутаты Ричард Дракс, немесе Ричард Гросвенор Планкетт Эрнл Эрл Дракс мырза. Бірақ ғасырлар бойы Эрнл әйелдері туралы аздаған мәлімет сақталған. Эрнл қыздарының көпшілігі басқа ақсүйек отбасыларының мүшелерімен тиімді неке одағын жасады, бірақ олардың ұрпақтарын бірінші немесе екінші буыннан кейін анықтау қиын болуы мүмкін. Көбінесе Эрнл әйелі туралы белгілісі – оның аты, әкесінің аты, оның шені және оның егістігі немесе тұрған жерінің аты ғана. Бір ерекше жағдай бар, ол басқа материалдардың аздығына байланысты назар аударуға лайық. Бұл мәлімет бір ескерткіштен алынған. Онда бұрынғы замандағы әйелдің ақша мен жерден басқа күйеуіне әкеле алатын ең басты әшекейі – дене сұлулығы мақталады. Бұл цитата Джон Обридің «Уилтшир жинақтарынан» алынған, Калн приходына арналған бөлімде:

«Міне, осы жерде сэр Томас Милдмейдің әйелі, леди Фрэнсис Милдмейдің денесі жатыр. Ол 1624 жылдың 9 желтоқсанында христиан дінінде қайтыс болды. Ол сэр Джон Эрнлдің Уэтемдегі қызы еді және өте сирек кездесетін сұлулыққа ие болған.»

Жаңа ұлттық бедел: Азамат соғысы, ағылшын-голландиялық соғыстар және кейінгі Стюарттар

Уитширдегі Калн қаласына жақын орналасқан Уэтам үйінің ескі әулетінен шыққан құрметті сэр Джон Эрнл (1620–1697), рыцарь, П. К., М. П., 1676 жылдан 1689 жылға дейін корольдер Карл II және Джеймс II-нің қазынасының канцлері болды. Оның өмірбаяны Оксфорд ұлттық өмірбаяндар сөздігінде келтірілген. Ветэм әулетінің тағы бір өкілі, канцлердің інісі сэр Майкл Эрнл (1599–1645), рыцарь, Англия азамат соғысы кезінде роялист қолбасшысы болды. Оның қазасы туралы мәлімет нақты емес, өйткені Джон Обридің «Уилтширдің табиғи тарихы» еңбегінде көрсетілгендей:

Сэр Майкл Эрнель, рыцарь, Уилтс графтығындағы Уэтамнан сэр Джон Эрнельдің екінші ұлы болды. Оксфорд университетінде біраз уақыт оқығаннан кейін, ол Төмен елдерде әскери қызметке түсті, онда өте білікті болды. Англияға оралғанда, азамат соғысының басында король Карл I оған өз әскерінде полковник шені берді. Көп ұзамай ол Шрусбери қаласының губернаторы болып тағайындалды және генерал-майор болуға ниеттенді. Ол патшаға соғыста қызмет еткені «Mercurii Aulici» еңбегінен көрінеді. Шрусберидегі гарнизоны Марстон-Мур шайқасы алдында көптеген сарбаздарының шығарылуынан әлсіреген кезде, қала тұрғындары оның гарнизонын парламент әскерлеріне сатты. Ол Марстон-Мур шайқасы кезінде базар алаңында қаза тапты. *

* [Жалпы сенім бойынша, сэр Майкл Эрнели парламент әскерлерінің қолынан Шрусбери қаласы алынған кезде (1644 жылдың 3 ақпаны – 1645 жыл) қаза тапқан; бірақ Оуэн мен Блейкуэйдің «Шрусбери тарихы» (1825, 4to) еңбегінде оның қазасының уақыты мен жағдайы нақты көрсетілмеген. Оның есімі қала тапсырылғанда тұтқынға алынғандардың тізіміне енген. – Ж. Б.] Сэр Джон Эрнл, Р.Н. (1647–1686), рыцарь, Бьюри Блансдон қаласынан (немесе Хайворт еншісіндегі Брод Блансдон), Уилтшир, жоғарыда аталған қазынашылық канцлерінің үлкен ұлы, ағылшын-голландия соғыстары кезінде ағылшын теңіз офицері болды, атап айтқанда, 1672 жылы Үшінші ағылшын-голландия соғысының басында HMS Dover кемесінің құрамасын басқарды. Ол Джон Обридің «Уилтширдің табиғи тарихы» еңбегінде де еске алынады.

Сэр Джон Эрнель, жоғарыда айтылған сэр Джон Эрнельдің шөбересі және аталған қазынашылық канцлерінің үлкен ұлы, флагмандық кеменің құрамасын басқарды және теңіз қызметінде ерекше көзге түсті. Ол Херефордширдегі [Мач Маркл] қаласынан сэр Джон Керлдің (қазіргі Kyrle) қызы мен мұрагеріне үйленді. Оның ұлы Джон Керл Эрнл, эск. (1683–1725), Уэтам, Калн, Уилтшир және Мач Маркл, Херефордшир, Уэтамда королева Аннаны қабылдады.

Девон

Уильям Эрнл (1583–1663), джентльмен, Томас Эрнлдің он ұлының алтыншысы, төрт қызы болған, Дилтон, Уилтширдегі Бремеридж иелігінің джентльмені және оның әйелі, Ричард Франклиннің қызы Бриджит, Бидфорд, Девон қаласында саудагер ретінде бекінді. Ол Эдмунд Тремейннің қызы Филиппаға үйленді. Ол Англиядағы соңғы сиқыршылық сот процестерінің бірі – Бидфорд сиқыршылығына қатысты еңбекте еске алынады. Сол мәтінде Ньюбург Парк, Коксволд, Йоркширдегі Эрнлдермен байланыс замандас құжаттары арқылы анықталады.

Дорсет

17 ғасырда Уилтширдегі отбасының кіші тармағы Дорсет округінде де орнықты, бұл округ Уилтширдің оңтүстік-батысында орналасқан. 1623 жылғы Дорсет сапарында отбасы тіркелген. Алғашқыда Уилтширдегі Саттон-Бенгерде қоныстанған, кейіннен Дорсеттегі Чалберимен байланысты болды. Оксфорд университетінің жарияланған тізілімдері, сондай-ақ Фостердің «Оксфорд түлектері» еңбегінде отбасы мүшелерінің 18 ғасырдың соңына дейін Дорсетте және оның басқа аймақтарында тұрғандығы көрсетілген.

Йоркшир

Мармадук Роудонның өмірі 17 ғасырда Джон Эрнлдің (осы жерде Джон Эрнели мырза деп тіркелген) Лорд Фальконбридждің (қазіргі Фауконберг) қызметінде бас дворян болғанын жазды. Оның ордасы Йоркширдің Солтүстік бөлігіндегі Коксволдқа жақын Ньюбург Паркінде орналасқан. Сол кезде кіші дворяндар көбінесе үлкен дворяндарға, яғни аристократияға қызмет ететін, осыдан «джентльменнің джентльмені» деген сөз туды. Девонның Бидфорд қаласынан Эрнл туралы мәліметтерге сәйкес, бұл Йоркширлік джентльмен Брембридждің Эрнл әулетіне жатады. 1670 жылы Джон Эрнлидің қызы Мэри, джентльмен [Йоркшир], жесір Анна Уилкинсонды өзіне және екі әпкесіне қарсы колдовство жасады деп айыптады, соның салдарынан оның әпкесі Элеонора қайтыс болды. Бұл оқиға Эрнл әулетінің Девон мен Йоркширдегі байланыстарын ғана емес, сонымен қатар сол кезде кең таралған колдовство истериясы екі округке де түсірген көлеңкені көрсетуге көмектеседі. LXXIX. Анна Уилкинсон. Йорк, 1 сәуір, 1670 жыл. — Фр[энсис]. Дриффилд эсквайрдың алдында. Энн Мэтсон былай деді: кеше Джон Эрнели мырзаның қызы Мэри Эрнели, Олн, күйіккендей ауырып, ұзақ уақыт бойы, кейде «Уилкинсон әйелі оны тігіп жатыр» деп айқайлап, жамбасына қолын тигізіп, бұл хабаршының ойынша, жамбасын тігіп жатыр. Ал кейде «Ол!» деп айқайлап, Уилкинсон әйелі оған қарай жүгіріп келіпті деді. Содан кейін мырза Эрнли Анна Уилкинсонды, жесірді шақырды, және аталған Уилкинсон Мэри Эрнели жатқан қонақ бөлмесіне келгенде, Мэри Эрнели айқайлап, «Оны жақ! Оны жақ! Ол екі әпкемді азаптады!» деді. Ол сондай-ақ Мэри Эрнелидің екі қарындасының соңғы шамадан кейін қайтыс болғанын, ал олардың бірі 19 наурызда қайтыс болғанын, ал оның өлімінен аз бұрын оның аузынан қара лента және қисайған штырғылы ине табылыпты деді. Джордж Райтсон Олннан былай деді: кеше Джон Эрнлидің қызы Мэри, джентльмен, зорлықпен және ауыр науқасқа шалдығып, бір сағаттан астам уақыт бойы, ең қайғылы және өкінішті түрде Анна Уилкинсон оны тігіп, азаптап жатыр деп айқайлады, ал аталған Анна өзінің отының жанында кішкентай орындыққа отырғанда; содан кейін миссис Эрнли осы хабаршыны Анна Уилкинсонның үйіне жіберді, ол ол кішкентай орындыққа отырып отырғанын және ол үйіне кенеттен кіргенін хабарлады. Анна Уилкинсон Олннан, жесір, мырза Эрнлиге де, оған тиесілі ешкімге де ешқандай зиян келтірмегенін, келтірмейтінін және оның балаларын колдовтағанына қатысты, ол кінәлі емес еді деді. Ричард Уилсонның әйелі Маргарет бұрынғы күйеуі Джон Экерс тірі болғанда бір рет әмиянынан 50 шиллингтен басқа үш жарты пенс жоғалтқанын айтты, және көп ұзамай үлкен жел соғып, жел басылғаннан кейін ол, бұл куәгер, Анна Уилкинсонмен кездесті, ол үлкен ашуға берілді, осы куәгерді қатты қарғып, оған ол бір дана адамға барғанын және оның көзін жойған желді көтергенін айтты, және ол ақшасын қайта алғаннан кейін мықты болды, тілегі оның ешқашан өркендемеуі және осы Аннаның қарғысы осы куәгерді соншалықты мазалағандықтан ол жылап, үйге келгенде анасына осы оқиғаны айтты, ал анасы оған Құдайға сенуін айтты және ол оған зиян келтіре алмайды деп үміттенді. Ал келесі күні ол айран сауды, бірақ май шығара алмады, және содан кейін осы куәгер ауырып, шамамен екі жыл бойы аурудан шықпады, шотланд дәрігері Толлертонға келді, оған осы куәгер барды, және дәрігер оған зиян келгенін айтты. Ол сондай-ақ оның күйеуі Джон Экерс аз уақыттан кейін ауырып, ұзаққа созылған аурудан қайтыс болғанын, бірақ соған дейін ол өте күшті және дені сау болды деді. — Депозициялар, 176, 177 беттер.

Орфографиялық әртүрлілігі және соңғы кездегі тегі, аты және титулдық аумақтық атауы ретінде қолданылуы

Тегі Erneley, Ernley, Earnely, Earneley және Ernly сияқты көптеген түрлері бар. Ұлыбританияда еркек желісінде жойылғандай болғанымен, ежелгі ағылшын тегі ретінде оның қолданылуы төрт еселенген патронимнің екінші бөлігі ретінде сақталып келеді – Планкетт Эрнл Эрл Дракс (қос тегтерге қараңыз), Джон Уильям Планкетттің ұрпақтары, Дунсанидің 17-ші бароны, оның әйелі Эрнл Элизабет Луиза Мария Гровенор Эрл Эрл Дракс, туғанда Эрнл Элизабет Луиза Мария Гровенор Бертон (1855–1916), аналық желісі бойынша Уилтшир Эрнл отбасының мүшелерінен екі рет туысқан. Жоғарыда айтылғандай, Эрнл, Эрнли (сондай-ақ Эрнле, Эрнле, Эрнли және Эрнли) есімін отбасының ұрпақтары және басқалар да жеке есім ретінде қолданады. Мысалдар: Эрнл Брэдфорд (1922–1986), жазушы, Альфред Эрнл Монтакью Чатфилд, 1-ші барон Чатфилд, ПК (1873–1967) және оның ұлы Эрнл Дэвид Льюис Чатфилд, 2-ші барон Чатфилд (1917 жылы туған) (Барон Чатфилдті де қараңыз), сондай-ақ сэр Эрнли Блэквелл, ККБ, Ішкі істер министрлігінде мемлекеттік хатшының заңдық кеңесшісі (1906–1931). Британ консервативті саясаткер және жазушы Эрнл Мониге 1931 жылы туған кезде осы есім берілді. Бұған қоса, ол 1919 жылдың 4 ақпанында 1-ші барон Эрнл атанған Роуланд Эдмунд Протероға (1851–1937) берілген барондық атау ретінде де қолданылды. Оның мансабы мен отбасы тарихы туралы ақпаратты L. G. Пайннің «Жойылған пэрліктер» еңбегінен табуға болады.