Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Даффидің қиылысы – Филадельфия қаласының батысында, 1832 жылдың жазы мен күзінде Филадельфия және Колумбия темір жолы үшін салынған темір жол учаскесінің атауы, Пенсильвания штатында орналасқан. Бұл желі кейіннен Пенсильвания темір жолының Басты Жолының бір бөлігіне айналды. Темір жол мердігері Филип Даффи осы жолды тығыз орманды төбелер мен шатқалдар арқылы салу үшін 57 ирланд иммигрантын жұмысқа алды. Жұмысшылар Пенсильванияның жаңадан құрылған теміржол индустриясында жұмыс істеу үшін Ольстердің Донегал, Тайрон және Дерри/Лондондери округтерінен Филадельфияға келді. Олардың тағдыры белгісіз болғанымен, теміржол архивінен алынған мәліметтерге негізделген теория бойынша, барлығы 57-сі екінші холера пандемиясы кезінде холерадан қайтыс болды. Жерде жеті адамның қалдықтары табылды, ал сот-медициналық сараптамалар кейбіреулері өлтірілген болуы мүмкін екенін көрсетеді, мүмкін пандемия көп жылдар бойы бірнеше континенттерді қамтығандықтан, жұқпадан қорқу салдарынан. Бұл теория ең көп таралғанымен, сүйектерді зерттеген сот дәрігері, оқ тиген саңылаулар және жарақаттардың шыныменде табиғи шіру және өлімнен кейінгі зақымданудан туындағанын айтады. Бұл орын Пенсильвания штатының Шығыс Уайтленд қаласында, Кинг Роуд және Шугартаун Роудтың қиылысынан солтүстік-шығысқа қарай 1500 фут (457 метр) қашықтықта орналасқан, онда Пенсильвания штатының тарихи белгісі орнатылған.
Duffy's Cut is the name given to a stretch of railroad tracks about west of Philadelphia, Pennsylvania, originally built for the Philadelphia and Columbia Railroad in the summer and fall of 1832. The line later became part of the Pennsylvania Railroad's Main Line. Railroad contractor Philip Duffy hired 57 Irish immigrants to lay this line through the area's densely wooded hills and ravines. The workers came to Philadelphia from the Ulster counties of Donegal, Tyrone, and Derry/Londonderry to work in Pennsylvania's nascent railroad industry. While their fates are unclear, a theory based on a record from a railroad archive suggests all 57 died of cholera during the second cholera pandemic. The remains of seven have been discovered at the site, and forensic evidence suggests that some may have been murdered, perhaps due to fear of contagion as the pandemic spanned several continents over many years. While this has become the most popular theory, a coroner who studied the bones believes the alleged bullet holes and injuries were actually due to natural decomposition and post mortem damage. The site is located in East Whiteland Township, Pennsylvania, 1500 feet (457 m) northeast of the intersection of King Road and Sugartown Road, where a Pennsylvania state historical marker has been placed.
Тарих
Иммигранттарды жалпы және әсіресе ирландтық католиктерді теміржол және көмір өндіру компанияларының иелері мен менеджерлері көбінесе қажетсіз компоненттер ретінде қарастырды, ал англо-германдық американдықтар оларды дені сау емес, тіпті қауіпті деп санады. Дюфидің кесуіндегі өлім туралы ресми жазбалар Пенсильвания темір жолының (PRR) мұрағаттарында сақталды, бірақ 1970 жылы компания банкрот болғаннан кейін PRR бұрынғы президентінің хатшысы Жозеф Трипикан оларды алып шықты. 1990 жылдары Трипиканның немересі, дін қызметкері доктор Фрэнк Уотсон, қағаздарды бір файлда тауып, ағасы тарих профессоры доктор Уильям Уотсонмен және Иммакулата университетінің доценттері Эрл Шендельмайер мен Джон Ахтспен бірге тарихын зерттеуді бастады. Скелет қалдықтарын талдауға сүйек сарапшысы Джанет Монге де қатысты. 2012 жылдың 9 наурызында Дюфидің Кэтт Шэнти Таунында қайтыс болған бес ер адам мен бір әйелдің қалдықтары Пенсильвания штатының Бала-Синьюд қаласындағы Батыс Лорел-Хилл зиратында діни рәсіммен жерленді. Зерттеушілер осы ер адамдар мен әйелдің сүйектерін Пенсильваниядағы Амтрак темір жолының жанындағы Шэнти Таун орнынан қазып шығарды. Алтыншы дене табылып, ол Инишовен, Донегал округынан шыққан Джон Рудди екені анықталды; оның сүйектері Ирландияға қайта жерлеу үшін қайтарылды. 2013 жылы 1832 жылы Дюфидің кесуінде қайтыс болған Тирон округының азаматы Кэтрин Бернстің қалдықтары 2015 жылы Ирландияда қайта жерленді.
Immigrants generally and Irish Catholics specifically were often viewed by the owners and managers of railroad and coal mining companies as expendable components, and by Anglo Germanic Americans as unwholesome and even dangerous. Official record of the deaths at Duffy's Cut remained locked in the vaults of the Pennsylvania Railroad (PRR) until Joseph Tripican, a secretary to a former PRR president, removed them after the company's bankruptcy in 1970. In the 1990s, one of Tripican's grandsons, Reverend Dr. Frank Watson, discovered the papers in a file and began to research the history with his brother Dr. William Watson, Professor of History, and adjunct professors Earl Schandelmeier and John Ahtes of Immaculata University. Bone expert Janet Monge was included in the analysis of skeletal remains. On March 9, 2012, the remains of five men and one woman from those who died at Duffy's Cut Shanty Town were laid to rest with a religious service at West Laurel Hill Cemetery in Bala Cynwyd, Pennsylvania. The men and woman were unearthed by researchers from Immaculata University at the location of the Shanty Town near an Amtrak railroad line in Pennsylvania. A sixth body was recovered and identified as John Ruddy from Inishowen, County Donegal; his remains were returned to Ireland for reburial there. In 2013 the remains of Catherine Burns of County Tyrone who died in Duffy's Cut in 1832 were reburied in Ireland in 2015