Кіріспе
Италиялық кардинал (1888–1961)
Доменико Тардини (29 ақпан 1888 – 30 шілде 1961) – Папа Пий XII-нің Мемлекеттік хатшылығында ұзақ жылдар бойы қызмет еткен көмекшісі. Папа Иоанн XXIII оны Мемлекеттік хатшы кардиналы етіп тағайындады, және осы лауазымда Ватикан қаласындағы Рим Куриясының ең белгілі мүшесі болды.
Ерте өмір
Ол Анджело Браски мектебінде оқыды және 1903 жылы Рим Паптық Семинариясына түсіп, философия және теологиядан үздік дипломмен бітірді. 1912 жылдың 21 қыркүйегінде дін қызметкері болып тағайындалды. Ол Рим семинариясында және Пропаганда Фиде Колледжо Урбанода литургия мен теологиядан сабақ беруге шақырылды. 1923 жылы Папа Пий XI оны Католик әрекеті қозғалысының бас көмекшісі етіп тағайындады. 1925 жылы Папа оны тағы бір ұйымға – Società della Gioventù Cattolica Italiana – ұсынды. 1921 жылдан бастап ол Әдеттегі шіркеу істері жөніндегі Конгрегацияде жұмыс істеді, онда 1929 жылы Sustituto, ал 1937 жылы хатшы болып тағайындалды. Тардини мен Монтини 1952 жылға дейін сол жерде қызмет етті, содан кейін Пий XII оларды екеуін де кардиналдар коллегиясына көтеруді шешті, бірақ олар екеуі де осы құрметтен бас тартты. Тардини оны тағайындамағаны үшін алғыс айтқанда, Пий XII күлімсіреп: «Монсиньоре мио, сіз маған менің істегім келген нәрсені істемегеніңізге алғыс айтасыз», – деді. «Иә, Киелі Әке, мен сізге мен үшін жасаған барлық нәрсеңізге алғыс айтамын, бірақ одан да көп, сіз маған жасамаған нәрселеріңізге», – деп жауап берді. Папа күлімсіреп қалды. 1952 жылдың қарашасында Папа Пий XII оны Ерекше шіркеу істері жөніндегі Мемлекеттік хатшының орынбасары етіп тағайындады, ол тиімді түрде Джованни Баттиста Монтинимен бірге Мемлекеттік хатшы қызметін атқарды, ол Әдеттегі шіркеу істері жөніндегі Мемлекеттік хатшының орынбасары болды. Оларға сонымен қатар епископтық белгілерді кию құқығы берілді. Тардини Пий XII қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қызмет етті. Тардини балаларды жақсы көріп, Вилла Назареттегі жетімдерді «өзіне бала ретінде қабылдады», олар үшін танылу мен көмек ұйымдастырды. Папа Пий XII-нің теледидардағы қабылдаулары, Папа Иоанн XXIII және жоғары лауазымды шетелдік дипломаттардың сапарлары, барлығы Тардини ұйымдастырған, мұқтаж балаларға қаржы жинауға көмектесті.
"Monsignore mio, you thank me, for not letting me do what I wanted to do. I replied, "Yes Holy Father, I thank you for everything you have done for me, but even more, what you have not done for me. The Pope smiled. In November 1952, he was named Pro Secretary of the State for Extraordinary Ecclesiastical Affairs by Pope Pius XII, essentially co serving as functional Secretary of State with Giovanni Battista Montini, who became Pro Secretary of State for Ordinary Ecclesiastical Affairs. In addition they were granted the privilege to wear Episcopal Insignia. Tardini continued in that position until the death of Pius XII. Tardini loved children and "adopted" the orphans of Villa Nazareth, for whom he organised recognition and assistance. Televised audiences with Pope Pius XII, and visits of Pope John XXIII and high ranking foreign dignitaries, all arranged by Tardini, facilitated fundraising for the needy children.
Папабиле және Кардинал Мемлекеттік хатшы
Папа Пийдің 1958 жылғы 9 қазандағы қайтысынан кейін, Тардини кардинал немесе тіпті епископ болмаса да, Пий XII-ге жақындығының арқасында оның мүмкін мұрагері ретінде жиі айтылды. Бірақ, жаңа сайланған Папа Иоанн XXIII оны Мемлекеттік хатшы етіп тағайындады, бұрынғы бос орынды толтырды. 1953 жылы Пий XII-нің кардинал болу ұсынысынан бас тартқан Тардини, 1958 жылғы 15 желтоқсандағы консисторияда қызыл бас киімді қабылдады, сондай-ақ S. Apollinare alle Terme Neroniane Alessandrine титулдық кардинал-диаконы атанды. Ол сол айдың соңында титулдық архиепископқа бекітілді. Тардини осы лауазымға тағайындалудың құрметін іздемеді. Сайлау күнінің кешінде немесе ертесіне таңертеңгі алғашқы папалық тағайындау ретінде (биографтар бұл туралы әртүрлі пікірде) Тардиниді жаңа Папа Иоанн XXIII-ге шақырып, өзінің Мемлекеттік хатшысы болуын сұрады. Ол маған таңдау мүмкіндігін бермеді. Мен Киелі Атаға, жаңа саясатқа жаңа адамдар қажеттігіне байланысты оның басшылығында қызмет ете алмаймын дедім. Мен оған бұрын да көп рет келіспегенімді еске салдым. Мен шаршағанымды, денсаулығымның нашарлап бара жатқанын айттым. Мен Вилла Назареттегі жетім балаларға өзімді толықтай арнау туралы ұзаққа соналған арманымды баяндадым. Бірақ бұл ешқандай әсер етпеді. Папа мені мейіріммен және қызығушылықпен тыңдады, бірақ әрбір сөзіме: «Мен түсінемін, бірақ мен сізді Мемлекеттік хатшым етіп алғым келеді» деді. Соңында мен тізе бүгіп, оған адалдығымды білдірдім. Мемлекеттік хатшы ретінде Тардини 1959 жылғы қазан айында Ватикан қаржысын талқылауға қатысты бұрынғы тыйымды бұзды, Ватикан қызметкерлерімен жалақы дауы кезінде аккредиттелген журналистермен баспасөз мәслихатын өткізді. 1959 жылғы 20 қаңтарда Папа Иоанн Кардинал Тардиниді Экуменикалық кеңес идеясын көтеруге шақырды. Бұл кеңеске барлық діни ағымдардың епископтары қатысатын еді. Тардинидің жауабы Папаны таң қалдыратынша жағымды болды. Кейін Иоанн XXIII осы талқылауды экуменикалық собор өткізу туралы шешім қабылдауындағы шешуші сәт деп атады. Ол Кеңеске дайындық жұмыстарына белсенді қатысып, алдағы маңызды оқиғаға өз көзқарасын ұсынды. Денсаулығына байланысты бірнеше рет отставкаға кетуге тырысқанымен, әзілге құмар Иоанн XXIII оны қызметте қалуға көндірді. Тардини 1961 жылғы 30 шілдеде Римде ауыр жүрек ұстамасынан қайтыс болды. Ол Ветралладағы Кармель тауына жерленді. Оның қайтыс болғанына бір жыл толғанда, Папа Иоанн XXIII Ватиканнан шығып, оның қабіріне құрмет көрсетті.
He did not give me any choice. I told the Holy Father, that I would not serve under him, because new policies would need new people. I reminded him that I frequently disagreed with him in the past. I reminded him that I was tired and worn out and that my health was getting worse. I told him about my long cherished ambition of at last giving myself entirely to the orphan boys of Villa Nazareth. It made no difference. The Pope listened to me with kindness and interest but to every point he replied, I understand but I want you to be my Secretary of State. Finally I knelt down and offered him my obedience. As Secretary of State, Tardini broke the taboo on discussing Vatican finances in October 1959, holding a press conference with Vatican accredited journalists during a pay dispute with Vatican employees. On 20 January 1959, Pope John summoned Cardinal Tardini to float the idea of an Ecumenical Council. It would involve all bishops of every rite. Tardini's response was positive to the point that the Pope was surprised. John XXIII later referred to this discussion as the decisive moment for his decision to hold an ecumenical council. He assisted in the preparation of the Council giving at times his own interpretation of the forthcoming epochal event. Reportedly, he tried to resign several times for health reasons but was asked to stay on by the disarmingly witty John XXIII
Tardini died in Rome on 30 July 1961 of a massive heart attack. He was buried in the Carmel at Vetralla. At the first anniversary of his death, Pope John XXIII left the Vatican to pay his respects at his burial site.
Құрметтер
1935: Леопольд орденінің үлкен офицері.